Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Με το στανιό περπατούσε, δίπλα της. Με το στανιό τής κράταγε το χέρι. Με το στανιό έκανε έρωτα, μαζί της. Με το στανιό την παντρεύτηκε. Με το στανιό έκανε και παιδιά, μαζί της. Με το στανιό τα χρόνια περνούσαν. Χθες, τη χώρισε... και σήμερα βλέπει και ζηλεύει τα χελιδόνια. Όχι, που φεύγουν, μα που την άνοιξη θα επιστρέψουν. Βλέπετε, οι άνθρωποι, που έζησαν ή ζούνε, για μια ζωή, μαζί... μπορεί να τους χωρίζουν πολλά, μα τους ενώνουν, περισσότερα...
κουμΕττος κ.
(15/9/15 - 18:57, λευκωσία)
Άκουγα τα λόγια σου, μα πίστευα την ηχώ τους ―η αλήθεια θέλει τον χρόνο της. Κ' η βεβαίωση... επιβεβαίωση!
κουμΕττος κ.
(15/9/15 - 20:37, λευκωσία)
Δώσε αξία... αξία στα μικρά μεγάλη... και θα την αποκτήσεις κι εσύ. Διότι όλοι κι όλα... αναζητούν τον δρόμο. Τον δρόμο τον ολόφωτο.
κουμΕττος κ.
(15/9/16 - 07:15, λευκωσία)
Το φιλί μας δεν μπορεί να ήταν λάθος. Φιληθήκαμε.... άψογα!
κουμΕττος κ.
(14/9/17 - 22:36, λευκωσία)
Το καλό και το κακό, πάντα... και στα πάντα... θα συνυπάρχουν. Εσύ, αποφασίζεις ποιο από τα δυο θ' αναδείξεις, υπηρετώντας το. Η δύναμη σου κι η αδυναμία σου; Η ελεύθερη βούληση!
κουμΕττος κ.
(14/9/17 - 21:09, λευκωσία)
Φεύγουνε γι' αλλού... άνθρωποί μας. Τα χρώματα τής ζωής μας αποδημούν κι αυτά, εν λευκώ... διαποτισμένα, σύγκορμα... με κέρινη χλωρίνη. Απομένει, μόνο... το μαύρο. Πένθιμο. Σιωπηρό κι άφωτο. Όπως τον σπόρο, που κάθε φθινόπωρο... σπέρνεται βαθιά στο χώμα. Μα από εκεί θα νικήσει τον χειμώνα... και θα φυτρώσει... και θα φέρει την άνοιξη. Να χαμογελούν οι άνθρωποί μας.... να χαμογελούν κι οι φθινοπωρινές μας αναμνήσεις........
κουμΕττος κ.
(14/9/17 - 20:32, λευκωσία)
Και πάνε... κι αυτοί... κι "ερωτεύουνται", μπας και ξελασπώσουν από τη μοναξιά τους. Δυο μοναξιές, τώρα... αγκαλιασμένες, μαζί... πιότερο, στη λάσπη βυθίζουνται!
κουμΕττος κ.
(14/9/15 - 18:55, λευκωσία)
Κοίτα με, μου είπες. Και σε κοίταξα. Άκου με, μου είπες. Και σε άκουσα. Μίλα μου, μου είπες. Και σου μίλησα. Άγγιξέ με, μου είπες. Μα τα χέρια μου, ατάραχα. Αν δεν ποθούν, πραγματικά... τυφλά και κωφάλαλα!
κουμΕττος κ.
(14/9/15 - 21:01, λευκωσία)
Ας ξενυχτήσουμε, απόψε... κι ας καταμετρήσουμε τα υπάρχοντά μας. Δηλαδή, αυτά... που με την καρδιά... αγγίξαμε.
κουμΕττος κ.
(14/9/16 - 22:34, λευκωσία)
Αριστεροί και Δεξιοί. Βόρειοι και Νότιοι. Πάνω Γειτονιά και Κάτω Γειτονιά και... και... και. Η τάση των ανθρώπων είναι ο διχασμός. Η ανάγκη των ανθρώπων είναι ο πόλεμος. Είναι η σύγκρουση. Είναι απαραίτητο να υπάρχει ο νικητής κι ο ηττημένος. Ο θετικός κι ο αρνητικός πόλος. Για να κυλά η ζωή... το καύσιμο είναι ο θάνατος.
κουμΕττος κ.
(13/9/17 - 20:47, λευκωσία)
Οι ισοπεδωτικές γενικεύσεις κι οι αυθαίρετοι αφορισμοί.... διευκολύνουν κι ενισχύουν τον φασισμό. Μην πω... είναι φασισμός!
κουμΕττος κ.
(13/9/17 - 14:55, λευκωσία)
Όπου κι αν είμαι....
η σκέψη μου, σ' εσένα.
Κορμακίτη μου.
Θάλασσά μου! Λιθράτη μου...
Πατρίδα μου, γλυκιά μου.
Σπιθαμή, μακριά σου...
η πιο αρμυρή κι η πιο μακρινή...
ξενιτιά μου!
κουμΕττος κ.
(13/9/17 - 06:54, λευκωσία)
Δεν έχει σημασία... αν στην αρχή ο ένας αγαπά περισσότερο ή λιγότερο τον άλλον, συγκριτικά. Οι άνθρωποι, που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, γρήγορα, μπαλανσάρουν.......... ή χωρίζουν....... ή δακρύζουν.
κουμΕττος κ.
(12/9/17 - 21:36, λευκωσία)
Οι ποιητές ζουν απρόβλεπτα. Εκεί, που αναμένεις να.
κουμΕττος κ.
(12/9/17 - 19:23, λευκωσία)
Συμβιβάστηκες, για να 'χεις κάποιον στο πλάι σου, όταν γεράσεις. Έλα, όμως, που οι νεκροί..... δεν γερνάνε..
κουμΕττος κ.
(12/9/12 - 06:20, λευκωσία)
στους εγκλωβισμένους μας (†)
Δε θα μάθουμε, ποτέ...
γιατί εκείνα τα χελιδόνια δεν έφυγαν,
γιατί δεν ακολούθησαν τα υπόλοιπα
και παρέμειναν, μόνα...
σπάζοντας τον κανόνα,
πεθαίνοντας μες στο χειμώνα,
πριν την άνοιξη δούνε...
(αχ τι όμορφη, θα 'λεγαν, που 'ναι!),
πριν οι τόποι ανθίσουν,
πριν τ' αδέρφια τους, πίσω...
στις φωλιές τους... γυρίσουν...
κουμΕττος κ.
(12/9/15 - 03:23, λευκωσία)
Πολλοί, σαν σήμερα... δοκίμασαν να πετάξουν, ψηλά. Και πέταξαν... πολύ πιο ψηλά... κι απ' όσο περίμεναν.
κουμΕττος κ.
(11/9/17 - 19:32, λευκωσία)
Είμαι Ποιητής σημαίνει πως μ' ενδιαφέρει η άποψή σου. Αλλά περισσότερο του τρισέγγονού σου.
κουμΕττος κ.
(11/9/17 - 19:26, λευκωσία)
Είναι σημαντικό να κάνουμε τα παιδιά χαρούμενα, μα αυτό δεν φτάνει. Και μια σοκολάτα τα κάνει χαρούμενα!
κουμΕττος κ.
(11/9/17 - 17:39, λευκωσία)
Κάποτε, με άναβες. Ο αναπτήρας γεμάτος. Η τσακμακόπετρα, όμως... ούτε μια σπίθα!
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:59, λευκωσία)
Όταν ο έρωτας σβήνει... τον ονομάζουν αγάπη. Καλό κολπάκι, μα η καρδιά δεν ξεγελιέται.
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:54, λευκωσία)
Στις καφετέριες, πλέον... προτιμώ να θαυμάζω τη σοβαρότητα τού ύφους των ανθρώπων, παρά ν' ακούω και τι λένε.....
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 11:06, λευκωσία)
Άνθρωποι. Ζηλεύουν ό,τι δεν έχουν. Κι αν δεν μπορούν να το έχουν... το απομυθοποιούν και το ισοπεδώνουν. Το εξευτελίζουν. Το ξεσχίζουν. Άνθρωποι. Τέσσερα πόδια. Τα δυο... τα ονόμασαν χέρια. Δεν είναι, όμως... τόσο απλό.....
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:55, λευκωσία)
Έφευγες. Αναποφάσιστα τα βήματά σου. Πίσω σου... άφηνες αποτυπώματα. Αποτυπώματα, παντού! Για να ξέρω πού να σε βρω. Αλλά και για να μπορείς... να επιστρέψεις.
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:37, λευκωσία)
Τα τελευταία χρόνια, μόλις μπω στην τάξη τούς χαμογελάω. Και μου χαμογελάνε κι αυτά. Την έπαθα, πολλές φορές, στο παρελθόν! Πλέον, αν δεν προπληρωθώ... δεν ξεκινάω το μάθημα.
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:16, λευκωσία)
Όπως τα παιδιά! Στα ψέματα μαλώνουνε... όσοι αγαπιούνται.
κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:09, λευκωσία)
Από τους ανθρώπους κρατώ διάφορους. Φτάνει να χαμογελούν! Να τους κάνω και να με κάνουν. Αμφίδρομη η ευτυχία; Θα έλεγα πιο δίκαιη. Κι όπου υπάρχει δικαιοσύνη... υπάρχει μέλλον.
κουμΕττος κ.
(9/9/17 - 08:52, λευκωσία)
Μια φορά κι έναν πανέμορφο καιρό. Που μετρούσαμε την ευτυχία και με γαβγίσματα και νιαουρίσματα. Που αγωνιούσαμε και χαμογελούσαμε, για κάτι μικρά... σήμερα, αδιάφορα.......
κουμΕττος κ.
(8/9/17 - 15:46, λευκωσία)
Αντάμωσα στο γέλιο σας...
την αθωότητα,
χωρίς εσάς... "τετέλεσται"...
η ανθρωπότητα.
Παιδιά τής γης -"Ελπίδα της"-
άνθη κι αρώματα,
καθένα μια ψηφίδα της...
νάζι, καμώματα.
κουμΕττος κ.
(8/9/14 - 20:57, λευκωσία)
Τη Δευτέρα θα έρθετε και θα μπούμε στην τάξη. Θα με κοιτάξετε, θα σας κοιτάξω. Το πρώτο μας βλέμμα θα είναι και το πιο σημαντικό. Θα είναι εκείνο, που επάνω του... θα χτίσουΜΕ την Εμπιστοσύνη, την Ισότητα, τον Αλληλοσεβασμό, τη Γνώση, το Χαμόγελο, το Μέλλον... ή με μια λέξη... την Αγάπη! Εγώ κι εσείς... εσείς κι εγώ. Εγώ... ο δάσκαλος... κι εσείς... οι μαθητές μου. Εσείς... οι δάσκαλοι... κι εγώ... ο μαθητής σας!
κουμέττος κ.
(11/9/15 - 16:48, λευκωσία)
Όταν σου έδινα αγάπη, πού να ήξερες πως μου έδινα την αγάπη..... που μου έλειπε.................
κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 22:28, λευκωσία)
ΤΙ ΘΕΣ, ΠάΛΙ, ΤΙ ΖΗΤάΣ;
Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Ξέχασε τα καλοκαίρια....
δίχα μνήμη σε κοιτώ......
δίχα χάδια μες στα χέρια.
Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Φθινοπώριασε, για πάντα......
άδειες οι φωτογραφίες
κι οι καρδιές, χωρίς λεζάντα.
Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Τ' άστρα έσβησαν, πριν χρόνια...
κι αν η άνοιξη φανεί.....
θα 'ν' χωρίς τα χελιδόνια.
κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 20:12, λευκωσία)
Τι πιο απόλυτο! Ο άνθρωπός σου να 'ναι κ' η φαντασίωσή σου!
κουμΕττος κ.
(7/9/16 - 23:24, λευκωσία)
Κάποιο φθινόπωρο, που ήμουνα μικρός... αρχές Σεπτεμβρίου... ο μεταστάντας, πια, πατέρας μου... μ' έβγαζε, κάθε βράδυ, έξω στην αυλή... και βλέπαμε τ' αστέρια. Το πρώτο βράδυ, θυμάμαι... τον ρωτούσα, διαρκώς, γιατί το κάναμε αυτό... κι η απάντηση, που έπαιρνα ήταν, μόνο... βλέπε... βλέπε, τι όμορφα, που είναι! Κι εγώ... τα έβλεπα. Σε λίγα λεπτά έκλεινε τα μάτια του και με παρότρυνε κι εμένα να κάνω το ίδιο... τώρα, κλείσε τα μάτια σου και δες τα, μου έλεγε...... δες τα πόσο πιο όμορφα είναι! Κι εγώ τον εμπιστευόμουνα, απόλυτα.... και τα έκλεινα. Κι ως δια μαγείας... τα έβλεπα... τα έβλεπα, πεντακάθαρα. Κι ήταν πράγματι πανέμορφα! Κάθε βράδυ, για μια εβδομάδα, κάναμε το ίδιο. Βγαίναμε, έξω, και τα βλέπαμε. Τα βλέπαμε... με ανοιχτά και με κλειστά τα μάτια. Κι έτσι... εκείνο το φθινόπωρο... έμαθα να βλέπω με τα μάτια... αλλά, κυρίως, με την καρδιά. Εξάλλου, η όποια ομορφιά δεν είναι γνώση... ούτε καν, θα έλεγα, αίσθηση... είναι πίστη... πίστη και συναίσθημα...... είναι κι έρωτας.... έρωτας μεγάλος... έρωτας τυφλός! Γι' αυτό, ίσως... τον λένε κι έτσι.........
κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 19:15, λευκωσία)
Αν στην αγάπη, ψεύτικα.........
φιλάς και προσποιείσαι,
πάντα, θα είσαι μόνος σου.....
με όποιον και αν είσαι.
Νεκρός, πριν την κηδεία σου,
να ζεις η τιμωρία σου,
να βλέπεις τη μιζέρια σου....
χωρίς τα καλοκαίρια σου!
κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 18:26, λευκωσία)
Σπίτια, γεμάτα πόνο και δάκρυ. Απ' έξω πανέμορφοι κήποι... ξεγελάνε το μάτι!
κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 17:04, λευκωσία)
ΤΖΙΑΙ ΚΑΡΤέΡΩ ΣΕ, έΛΑ ΜΟΥ........
Τζιαι καρτερώ σε να φανείς
μες στην αγκάλην μου να μπεις,
τζιαι με λυχνάριν το φεγγάριν,
να σε θωρώ... ούλλον, καμάριν.
Τζιαι καρτερώ σε, έλα μου........
έλα τζιαι χαμογέλα μου,
να σε γεμίσω με φιλιά,
τριαντάφυλλα τζιαι γιασουμιά!
Τζιαι καρτερώ σε να φανείς,
όπως τον Ήλιον της αυκής.......
να ξημερώσει, μέσα μου........
πουρέκκα, πριγκιπέσσα μου.
κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 15:44, λευκωσία)
Μ' ατελείς κριτές... ουδείς τέλειος!
κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 14:54, λευκωσία)
Προσοχή, παρακαλώ! Πολλά τετράποδα παριστάνουν τα δίποδα..........
κουμΕττος κ.
(6/9/16 - 13:56, λευκωσία)
Και τι όμορφα, ρε μάνα, σε μνημονεύει... συνεχίζοντας να μοσχοβολά το γιασεμί... στου σπιτιού μας...... το κατώφλι........
κουμΕττος κ.
(6/9/15 - 07:53, λευκωσία)
Γνωρίζουμε ανθρώπους, για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Άλλοι θα μας βγάλουν τον καλό κι άλλοι τον κακό εαυτό μας. Να τους ευχαριστείτε, πιότερο, τους δεύτερους. Κάποιος πρέπει να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αν θα το σκοτώσεις... ή καλύτερα...... άσε το να φύγει.........
κουμEττος κ.
(5/9/17 - 21:09, λευκωσία)
Πάντα, θα σε πληγώνει... η ευτυχία, που δεν διεκδίκησες.
κουμEττος κ.
(5/9/17 - 20:56, λευκωσία)
Α τζιαι τούντο "Πόθεν έσχες",
σσίλια έχουν πέντε δείχνουν.........
εν μαστόροι οι αφέντες,
πέρα-δώθε.... να τα κρύφκουν.
Τζιαι να φτιάχνουσιν τζιαι νόμους
πά' στα μέτρα τους ραμμένους.....
τζι' αν φωνάξουμεν τζιαι νάκκον......
ούλλους έχουν μας δεμένους!
Πριν ο πετεινός λαλήσει......
θα ζητήσουμεν ρουσφέττιν,
εν τ' αδιόρθωτον κακόν μας......
της φυλής μας το κκισμέττιν.
κουμΕττος κ.
(4/9/17 - 21:58, λευκωσία)
Oι νεκροί... δεν συγχωρούνε......
κουμEττος κ.
(4/9/16 - 17:43, λευκωσία)
Άσε στην άκρη τους χρησμούς,
ο χρόνος τρέχει, πάει....
με λόγια ξάστερα μιλά..........
αυτός που αγαπάει!
κουμΕττος κ.
(4/9/17 - 16:41, λευκωσία)
Η μόνη μας ελπίδα ήταν, είναι και θα παραμένει ο καλός άνθρωπος.
κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 19:00, λευκωσία)
Το να καταδικάζεις την ανθρωπότητα, χωρίς να συμπεριλαμβάνεις και τον εαυτό σου... αποτελεί, τουλάχιστον, υποκρισία.
κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 18:50, λευκωσία)
Δεν είχα τίποτα. Και σου έδωσα τα πάντα. Αυτό το μικρό θαύμα ονομάζεται αγάπη.
κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 10:32, λευκωσία)
Έρωτας. Η μόνη νόσος, που όταν τη θεραπεύσεις... πεθαίνεις!
κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 09:56, λευκωσία)
στον Θάνο Ανεστόπουλο († - 3/9/2016)
Διάφανα κρίνα... ψυχές στολίζουνε,
για σένα, μόνο, πλέον, ανθίζουνε.........
μα όλα που 'πες μνήμες που μένουνε,
εσύ, κι αν φεύγεις... αυτές δε φεύγουνε!
κουμέττος κ.
(03/9/16 - 21:35, λευκωσία)
O έρωτας τριαντάφυλλα
σκορπά στο περασμάν του...................
τζι' αν θα σου πει μεν αρνηθείς
-ούτε στιγμήν μεν το σκεφτείς-
να πας στο κάλεσμάν του!
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 24:07, λευκωσία)
Τις νύχτες θα σε καρτερώ.........
για κάμε μου τη χάρην,
να έρκεσαι να σε θωρώ......
μαζίν, με το φεγγάριν!
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 22:27, λευκωσία)
Με το στανιόν εν γίνεται.......
αγάπη να αντέξει
τζιαι με την πρώτην αφορμήν......
ο χωρισμός θα έρτει!
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 21:41, λευκωσία)
Αγάπα με, αχ, τζι' άφησ' με...
ψηλά, για να πετάσω
τζι' αν θέλω, πίσω, θα στραφώ....
μες στην αγκάλην σου να μπω
τζιει μέσα να κουρνιάσω!
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 19:06, λευκωσία)
Αντάν νυχτώνει τα πουλιά........
στην τζοίτην τους γυρίζουν,
μα 'γιώνι μες στην προσφυγιάν......
σ' άλλην, που εν θέλω φωλιάν,
με μαυρισμένην την καρκιάν,
τα μάθκια μου δακρύζουν.
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 18:52, λευκωσία)
Κι ο έρωτας τι; Αυξάνεις στο διπλάσιο τις πιθανότητες θανάτου σου...........
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 17:09, λευκωσία)
Λες κι έγινε λάθος στο μαιευτήριο. Άλλων τη ζωή μεγαλώσαμε. Τι νόημα, όμως, έχει! Το θέμα είναι... αν την αγαπήσαμε... το θέμα είναι.... αν κι εμείς, μαζί της.... μεγαλώσαμε....... στην καρδιά.... στην καρδιά....................
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 16:59, λευκωσία)
Το χειρότερο; Απλά, να είσαι με κάποιον. Χωρίς να υπάρχεις. Χωρίς να υπάρχει.
κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 16:26, λευκωσία)
Τζι' αν μιαν ζωήν μου τάσσατε...
χορτάτην τζιαι χλιδάτην...
ψουμίν τζι' ελιάν θα θκιάλεα.......
τζιαι να 'μουν στον Λιθράτην...
κoυμΕττος κ.
(2/9/14 - 22:24, λευκωσία)
Κι αν δε βρω εισιτήριο... θα με βρεις, εκεί. Λαθρεπιβάτη... μες στην καρδιά σου......
κουμΕττος κ.
(2/9/16 - 19:09, λευκωσία)
Τη συνηθίζεις τη μοναξιά. Καλή γκόμενα. Λίγο μαλακισμένη, αλλά τι να κάνουμε! Μην τα θέλουμε κι όλα.....
κουμΕττος κ.
(2/9/15 - 18:42, λευκωσία)
Kάτι έρωτες, που ειπώθηκαν στη σίγαση......
κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 20:42, λευκωσία)
- Κι οι άνθρωποι, γιαγιούλα μου;
- Κι οι άνθρωποι τι, κοριτσάκι μου; Εισπνοή κι εκπνοή! Σου παίρνουν ό,τι χρειάζονται. Σου φορτώνουν, οι αθεόφοβοι, και τα σκουπίδια τους... και κλοτσιά στον κώλο......
κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 10:25, λευκωσία)
Κι απ' την Κερύνεια φεύγουν τα χελιδόνια. Τα μόνα, όμως... που της ξανάρχονται. Με τις φωλιές τους, όμως, δεν ξέρω τι γίνεται. Τις βρίσκουν, όπως τις άφησαν; Είναι γκρεμισμένες; Κάθησαν μέσα σπουργίτια; Σαύρες, μήπως; Ποιος ξέρει!
κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 07:49, λευκωσία)
Κάθε φορά, που ερωτεύεται.....
ξαναγεννιέται παρθένα.........................
κουμΕττος κ.
(3/2/16 - 20:23, λευκωσία)
Μου πήρε χρόνια να καταλάβω πως ο άνθρωπος, κυρίως... δεν είναι αυτός, που σου δείχνει, αλλά αυτός, που του δείχνεις.......
κουμΕττος κ.
(1/9/15 - 14:29, λευκωσία)
Η ΑΔΡΩΠΙά
Την αδρωπιάν γυρεύκω την......
μες στ' ουρανού τα ύψη,
γιατί σ' ετούτον τον ντουνιάν,
σ' όποιον τζι' αν πήα μαχαλάν......
εν ήβρα ούτε μιαν σταξιάν,
χαρκούμαι έσσει λείψει.
Tην αδρωπιάν γυρεύκω την.....
λαλούν μου εξηλείφτην,
εχάθηκεν που τες καρκιές.....
τζι' οι μέρες μας που φωτεινές,
σαν το πισσούριν σκοτεινές
―ο Ήλιος πού εκρύφτην;
Την αδρωπιάν γυρεύκω την..........
μες στη ζωήν, που ζούμεν,
μα τζιείνη ζει στα πρωτινά,
στα γρόνια μας μες στα χωρκά,
τα πιο γλυτζιά τζι' αληθινά...
τζι' εν θα την ξαναδούμεν!
κουμΕττος κ.
(11/9/16 - 16:36, λευκωσία)

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Kάτι ήξερε ο Μόντης, που παραινούσε τον Πενταδάκτυλο ν' ανασηκώσει την πλάτη του και να τους αποσείσει. Από εμάς..... δεν περίμενε τίποτα........
κουμΕττος κ.
(4/9/16 - 10:05, λευκωσία)

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Σε συγχωρώ, για όσα κάνεις. Σε συγχωρώ, για όσα έκανες. Σε συγχωρώ και για όσα θα κάνεις. Όσοι αγαπούν... δεν έχουν άλλην επιλογή.
κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 14:14, λευκωσία)
Είμαστε αθεράπευτα θνητοί, Υακίνθη. Μ' ένα φύσημα τού λίβα ερχόμαστε κι όσο πάμε κι εξασθενούμε. Στην απόλυτη άπνοια... σκύβουμε, ολότελα... και γλείφουμε το χώμα. Τι απομένει; Λίγο εγκόσμιο χάδι κι ένα φιλί. Το αποχαιρετιστήριο, Υακίνθη! Το αποχαιρετιστήριο..........
κουμΕττος κ.
(31/8/17 - 11:47, λευκωσία)
Είχαμε φτάσει στ' απροχώρητο. Πνιγόμουνα. Φεύγω, σου είπα. Κράτα τα ρέστα... βιάζομαι...
κουμΕττος κ.
(31/8/13 - 12:12, λευκωσία)
Και κοίτα να 'σαι... αυτός, που τον μιμούνται. Εσύ, ο Άνθρωπος... κι αυτοί... οι πίθηκοι...
κουμΕττος κ.
(31/8/15 - 16:34, λευκωσία)
Ερωτεύτηκε πολλές, μα ελάχιστες φαντάστηκε... μάνες των παιδιών του....
κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 22:29, λευκωσία)
Απόψε, θα έχει μιαν όμορφη πανσέληνο. Σαν κι αυτήν, που κάναμε -πρώτη φορά- έρωτα κ' η νύχτα... μονόφθαλμη... μας έπαιρνε μάτι.
κουμΕττος κ.
(31/8/15 - 18:59, λευκωσία)
Το ότι συμφωνώ, τώρα, μαζί σου... δε σημαίνει πως συμφωνούσα και χθες... κι ούτε σημαίνει πως θα συμφωνώ κι αύριο.
κουμΕττος κ.
(30/8/16 - 11:05, λευκωσία)
Αρέσει στις γυναίκες να τις κυνηγούν, μα να μην ξεχνούν! Στους κυνηγούς... αρέσει να σκοτώνουν.
κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 18:39, λευκωσία)
Τα κοπλιμέντα είναι ωραία, απ' όπου κι αν προέρχονται, αλλά πιστέψτε με... είναι πιο ωραία, αν προέρχονται από εκεί, που θες να προέρχονται.
κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 10:09, λευκωσία)

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Να μεγαλώνεις, εσύ... χωρίς, όμως, να μικραίνει ο κόσμος σου!
κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 11:42, λευκωσία)
Σε ανέμενα κι εγώ, Γκοντό. Το κέρατό σου! Γιατί δεν ήρθες;
κουμΕττος κ.
(30/8/15 - 11:19, λευκωσία)
Φτάνει, πια, βλέμματα. Είναι καιρός ν' αναγραμματίσουμε την έλξη.......
κουμΕττος κ.
(30/8/16 - 22:41, λευκωσία)
ΜάΝΑ... ΔΕΝ ΛΟΓΙέΣΑΙ
Έλειψε το γάλα, άδεια τα μαστάρια...
πώς θα μεγαλώσεις, πες μου, παλικάρια;
Στέρφα τα χωράφια, ξέραναν τ' αμπέλια,
στέρεψαν τα μέλια,
φάντασμα το κρέας πάνω στα τσιγκέλια.
Μάνα... δεν λογιέσαι, φεύγουν τα παιδιά σου...
ψάχνουνε μητριά μες στην ξενιτιά,
να 'χουνε τροφή, πια, να μην πεινούνε....
και τα πρόσωπά τους να χαμογελούνε.
Νύχτωσαν οι μέρες κι ούτε καλημέρες...........
έχεις να τους δώσεις, ούτε και με δόσεις.
Χαμηλά το βλέμμα στρέφεις ντροπιασμένη,
σαν φυλακισμένη,
απ' τον εαυτό σου καταδικασμένη.
Μάνα... δεν λογιέσαι, φεύγουν τα παιδιά σου...
ψάχνουνε μητριά μες στην ξενιτιά,
μοιάζουνε πουλιά, που αποδημούνε
σ' άλλη αγκαλιά... ζεστασιά να βρούνε.
κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 09:30, λευκωσία)

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

[...] Ενοχές νιώθουν... όσοι δεν είχαν αγνές προθέσεις. Τέλος συζήτησης!
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 21:19, λευκωσία)
Δε ζηλεύω τους προηγούμενούς σου έρωτες, Υακίνθη. Απεναντίας, τους ευχαριστώ... που σ' έφεραν σ' εμένα.
κουμέττος κ.
(29/8/17 - 12:29, λευκωσία)
ΕΠΙΠόΛΑΙΕΣ ΙΣΟΠΕΔώΣΕΙΣ
Όλοι, το ίδιο είναι, ακούς να λένε, απογοητευμένοι... πολλοί. Κι όμως... ποτέ, μα ποτέ... ο ένας δε θα είναι όλοι. Αυτά τα εύκολα κι ηλίθια συμπεράσματα, αυτές οι άτοπες κι αναπόδεικτες γενικεύσεις, αυτές οι άστοχες κι επιπόλαιες ισοπεδώσεις... αυτές οι μαζικές, απερίσκεπτες κι ανηλεείς καρατομήσεις.... καλό θα είναι... ν' αποφεύγονται. Η κάθε δίκη κι η κάθε καταδίκη... αφορά, μονάχα, τον εκάστοτε... κατηγορούμενο. Αλλιώς τι; Ενισχύουμε και διασφαλίζουμε... την ανέλπιδη μιζέρια μας!
κουμέττος κ.
(29/8/17 - 12:18, λευκωσία)
Λίγο ή πολύ, αλλά πολλές φορές... να μοιράζεσαι! Να μην ξεχάσεις αυτήν την υπέροχη συνήθεια να νιώθεις... για να είσαι άνθρωπος........
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 10:47, λευκωσία)
Στην Αγάπη δεν κρατάς... ούτε δόρυ... ούτε κι ασπίδα...
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 10:06, λευκωσία)
Να ξέρατε τι ζυγίσματα προηγούνται, για να βάλουν οι Ποιητές... στη σωστή τους θέση τις λέξεις. Να ξέρατε.........
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:53, λευκωσία)
ΣΥΜΒΟΥΛή ΠΑΙΔΙΟύ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ
Κι αν με δείτε στο πάτωμα... σας παρακαλώ, μην τρέξετε, αμέσως, να με σηκώσετε. Περιμένετέ με... λίγο! Δώστε μου λίγο χρόνο... να σηκωθώ από μόνος μου. Μη μου στερείτε την ευκαιρία... να δυναμώσω.........
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:29, λευκωσία)
Όσο ζούσαν οι γονείς της... πήγαινε, παντού, με πατερίτσες. Αν τες άφηνε, για λίγο... είτε από συνήθεια... είτε από ανάγκη... επέστρεφε σ' αυτές. Μα... έξαφνα, μες σε λίγα χρόνια... οι γονείς της απέθαναν. Κι απέμεινε, δίχα πατερίτσες. Και το χειρότερο; Με δυο ατροφικά κι αδύνατα να τη στηρίξουν... πόδια.
κουμΕττος κ.
(29/8/14 - 17:01, λευκωσία)
Σ' αγαπώ σημαίνει παραμένω στο πλάι σου. Πού να πάω άλλωστε; Και να θέλω... δεν το θέλω. Όσες φορές τα χέρια μου πήγανε να βγάλουνε φτερά... τα πόδια μου, διαμιάς... έβγαζαν ρίζες.
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:12, λευκωσία)
Άδικα... με αναμένεις, Υακίνθη. Σε λάθος τραίνο μπήκα. Το σωστό, πια... γράφεται με έψιλον.
κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 08:44, λευκωσία)

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Είχαμε ραντεβού, ψες. Ξέχασες; Εγώ και το φεγγάρι ήμασταν, εκεί. Εσύ; Εσύ, πού ήσουνα, Κερύνεια μου;

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 22:48, λευκωσία)
- Στο τέλος ποιος νικά, γιαγιούλα μου;
- Αυτός που αντέχει περισσότερο, κοριτσάκι μου!

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 15:06, λευκωσία)
Κι όταν έχασε τον κύρη της......
ήταν λες κι έσπασε.........
ο ομορφότερος καθρέφτης της!

κουμΕττος κ.
(28/8/16 - 12:56, λευκωσία)
Κι όταν με περικυκλώσανε και με ρώτησαν ποιος είμαι, τους απάντησα ο κανένας. Όχι, δεν ήταν από φόβο. Ήταν που είχα το σχέδιο μου. Ήταν που κανένας δεν μπορούσε να με αντικόψει. Ήταν που στην Ιθάκη μου, εγώ... ακόμη κι ανύπαρκτος... θα έφτανα.

κουμΕττος κ.
(28/8/15 - 11:28, λευκωσία)
Θυμάσαι, τον ρώτησε... που μου χτύπαγες την πόρτα; Μέσα ήμουν, αλλά δε σου άνοιγα. Απλά, περίμενα. Περίμενα, αντί να φύγεις... να τη σπάσεις...........

κουμΕττος κ.
(28/8/16 - 17:44, λευκωσία)
Όσο κι αν μεγαλώνουμε..... το μικρό παιδί, μέσα μας... πάντοτε, θα μας σώζει!
κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:59, λευκωσία)


Κι αν πήραμε λιγότερα απ' όσα αξίζουμε... είναι που είχαμε υποτιμήσει τον εαυτό μας! Αλλά κι αυτό δεν είναι απόλυτο. Υποτιμήσεις κι υπερεκτιμήσεις, πάντα, θα γίνονται. Η ουσία είναι αλλού. Είναι στην αγάπη! Φαντάζομαι τις ανθρώπινες σχέσεις, σαν συγκοινωνούντα δοχεία σε σχήμα καρδιών, που η αγάπη τα ενώνει κι εξισορροπεί τις στάθμες. Που είτε ανεβαίνει, είτε κατεβαίνει η μια ή η άλλη πλευρά....... πάντα, η κοινή, πλέον, στάθμη... θα είναι στο ίδιο σημείο. Διότι όπου υπάρχει αγάπη... υπάρχει και δικαιοσύνη....... υπάρχει κι ισότητα.......
κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:59, λευκωσία)

Αυτός που αγαπά... αγαπιέται!
κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:03, λευκωσία)
Το ότι υπάρχουν πολλές πανέμορφες θάλασσες με πανάσχημο βυθό, δεν προεξοφλά πως δεν υπάρχουν και πανέμορφες θάλασσες με πανέμορφο βυθό. Μην τρελαθούμε, κιόλας!
κουμΕττος κ.
(29/8/16 - 12:14, λευκωσία)

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Μην απελπίζεσαι, καρδούλα μου! Φαντάσου τον πρώτο άνθρωπο, που είδε τον Ήλιο να φεύγει κι αντίκρισε την πρώτη νύχτα. Κι όμως! Πάντα, θα υπάρχει η επόμενη μέρα. Ακόμη κι αν εσύ... δε θα υπάρχεις!
κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 22:37, λευκωσία)
Ψιχαλίζει ευνουχισμένα χρυσάνθεμα. Μια μελαγχολία με πνίγει. Το χώμα... έντρομο, νίβεται θλίψη. Το κερί λιώνει, ολότελα. Η γάτα νιαουρίζει μνημόσυνα. Το σπουργίτι τα θυμιατίζει με λήθη. Στ' απέναντι όρη ροκανίζεται -αναίμακτα- ο χρόνος. Ο άντρας από την Κεριώθ ξαναγεννιέτα σ' όλες τις πόλεις. "Αξίζω μια δεύτερη ευκαιρία", κραυγάζει. Ο Εφιάλτης δεν την ζητά. Αποδέχθηκε -ταπεινά- τη μοίρα του.

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 21:54, λευκωσία)
Ήρθαν πολλοί να μου πουν ποιος είμαι. Ήρθαν πολλοί πανηλίθιοι... να με ξεναγήσουν μες στο σπίτι μου.

κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 22:37, λευκωσία)
Αύγουστος! Κι όπου να 'στε θα φύγει κι αυτός. Φεύγουν οι μήνες και ξανάρχονται. Κάθε χρόνο ξανάρχονται. Και ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Λες και το κάνουν εσκεμμένα. Λες και παίζουν με τον πόνο μας... που εμείς... μόνο, φεύγουμε.......
κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 17:42, λευκωσία)
Επιλέγω τ' όνειρο κι ας βγαίνει, πάντα... εφιάλτης!
κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 14:59, λευκωσία)
- Και με τους φίλους, παππού μου;
- Με τους καλύτερούς σου να γίνεσαι καλύτερος και τους χειρότερούς σου να τους κάνεις καλύτερους, παιδί μου!
κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 14:49, λευκωσία)
Mε τόσην απογοήτευση από τους ανθρώπους... διερωτάστε, ακόμη, γιατί τόσοι πολλοί οι φιλόζωοι!
κουμΕττος κ.
(26/8/16 - 18:36, λευκωσία)
Μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι ομαδικό παιχνίδι, αλλά ο Μέσι... κάνει και μόνος του όργια.

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 10:03, λευκωσία)
Με κούρασαν οι μεταφορές κι οι προσωποποιήσεις. Πιο σύγχρονη ποίηση, χωρίς πήγαιν' έλα και καρναβάλια γίνεται;
κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 22:27, λευκωσία)
Άιντε στο καλό, τώρα. Μπορεί να με είδες από πολλές οπτικές γωνίες, αλλά δε μ' ένιωσες από καμία.
κουμΕττος κ.
(27/8/15 - 13:13, λευκωσία)
Πάει κι αυτό το καλοκαίρι.
Οι εποχές αλλάζουν.
Καμία σχέση με τους ανθρώπους.
κουμέττος κ.
(26/8/16 - 08:43, λευκωσία)

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

ΦύΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛώΝ
στους ζώντες εγκλωβισμένους μας και μη (†)
Αχ, για τον Κορματζίτην σας,
υψώσατε τ' ανάστημαν.................
ψηλά, μέχρι το διάστημαν......
τζιαι μείνατε στο σπίτιν σας,
σαν τα πουλιά στην τζοίτην σας.
Φύλακες των Θερμοπυλών,
ταγμένοι ως τον θάνατον,
ριζώσατε μες στο χωρκόν.................
ρίζες με δίχα τον καρπόν,
δίχα κλαδκιά, δίχα κορμόν!
Ατάραχοι στον τόπον σας,
στον τόπον των προγόνων σας,
θερίζετε τον κόπον σας,
ποτίζοντας το χώμαν σας...........
διαρκώς, με τον ιδρώταν σας.
κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 17:56, λευκωσία)

Κι όταν θα δεις... εκείνο το τυφλό γατάκι στο δρόμο... μην το προσπεράσεις, μην του γυρίσεις την πλάτη, αλλά πάρ' το και φρόντισέ το. Κι αυτό σιγά-σιγά... θα σε ανταμείψει. Κι αυτό σιγά-σιγά... θα σε μάθει να βλέπεις!
κουμΕττος κ.
(26/8/15 - 06:29, λευκωσία)
Κι αν ενδιαφέρεσαι να πάρεις... για εσένα ή το παιδί σου... κατοικίδιο...
μη διαλέξεις το πιο όμορφο, το πιο ευπαρουσίαστο, αλλά το πιο άσχημο,
το πιο ταλαιπωρημένο. Διότι φροντίζοντάς το... την καρδιά σου φροντίζεις. Κι όσο θα ομορφαίνει αυτό... θα ομορφαίνεις κι εσύ!
κουμΕττος κ.
(26/8/15 - 07:54, λευκωσία)
Γυναίκα, χωρίς χαμόγελο... λουλούδι, χωρίς την ευωδιά του!
κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 14:04, λευκωσία)
Θα σου έλεγα, τότε, για εμάς τους δυο...... αλλά η καρδιά μου απεργούσε!
κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 15:22, λευκωσία)
Προσβλέπω σε μιαν ανθρωπότητα, που θ' αγαπά, χωρίς διακρίσεις. Που θ' αγαπά.... μ' αχρωματοψία........

κουμΕττος κ.
(26/8/16 - 12:39, λευκωσία)
Γείρε την κούζαν... σσιώνωσ' το,
σσιώνωσ' το ούλλον το νερόν,
έτσι, για να 'σσεις αφορμήν,
τζι' έλα στη βρύσην να σε δω,
το δείλις θα σε καρτερώ........
μ' έναν τριαντάφυλλον στ' αυτίν.

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 09:26, λευκωσία)
ΟΙ ΦίΛΕΣ ΦΕύΓΟΥΝΕ, ΜΑΖί........

στην Αργύρα Ζωνιά και Ιωσηφίνα Φραγκίσκου (†† - 25/8/2017)

Έζησαν στον εγκλωβισμό,
ήττα κι η νίκη τους..................
κι είχαν τον ίδιο καημό......
θάνατο πένθιμο κι αργό,
μες στ' άδειο σπίτι τους.

Μάνες κι αυτές, χωρίς παιδιά...
κι ας είχανε γεννήσει.
"Άσπλαχνη είσαι, Κατοχή;
Tη μάνα από το παιδί,
γιατί έχεις χωρίσει;".

Χρόνια πολλά, χρόνια πικρά....
χρόνια δυστυχισμένα.
Χρόνια, χωρίς αναπνοή.
Χωρίς φωνή. Μες στη σιωπή.
Και μες στον πόνο... βουτηγμένα.

Στο χρόνο... αποκούμπι της.......
η μια την άλλην είχε.
Στην άλλην... Πάνω Γειτονιά....
πήγανε, τώρα, αγκαλιά......
μη μου δακρύζεις, στίχε!

Οι φίλες φεύγουνε, μαζί........
για το ταξίδι τους!
Μα πού να πάν' αλλού να ζήσουν,
κι αχ, πού να πάν' και πού ν' αφήσουν.......
τον Κορμακίτη τους;

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 08:24, λευκωσία)

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Έναν χαττήριν σου ζητώ
(μαράζιν το 'χω τζιαι καμόν)
Άη μου Γιώρκη, τάνα μου........
να έρτουν, νάκκον, να τους δω.....
ο τζιύρης μου τζι' η μάνα μου!

κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 22:44, λευκωσία)
Όπως τ' αστέρια, που πέφτουν... που έπεσαν, δηλαδή, χρόνια πριν και νομίζουμε πως πέφτουν, τώρα. Έτσι, κι οι τελειωμένοι έρωτες! Περνάει κάποιος καιρός, για ν' αντιληφθούμε... το τέλος τους.
κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 17:51, λευκωσία)
Βεβαίως...................
κι υπάρχουν φυλές
ανώτερες και κατώτερες.
Η ανώτερη........
είναι ο άνθρωπος.
Κι η κατώτερη..............
ο απάνθρωπος.

κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 00:01, λευκωσία)
Σε καταδιψασμένα πρόσωπα συγγενών αγνοουμένων........
πώς να σταθείς -αντίκρυ τους- και να τους πεις πως... μάλλον..... δε θα βρέξει...........
κουμΕττος κ.
(25/8/13 - 06:06, λευκωσία)
Κι αν φοράμε μαύρα στο πένθος μας, είναι για ν' απορροφάμε περισσότερο ήλιο. Για να φτάνει το φως, βαθιά, μέσα μας. Βλέπετε, οι απώλειες... βαθαίνουν τα σκοτάδια.
κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 08:45, λευκωσία)
ΓέΛΙΟ, ΤΡΑΓΟύΔΙ ΚΑΙ ΧΟΡόΣ...
μάθε τ' απ' έξω και καλά...
τα μυστικά τής χαραυγής
κι άλλα στη θέση τους μυαλά...
βάλε σ' αυτά τής κεφαλής...
γέλιο, τραγούδι και χορός...
τα ελιξίρια τής ζωής,
αλλιώς θα ζεις, ωσάν νεκρός...
θύμα ψυχρής συναλλαγής...
άκου, μονάχα... την καρδιά,
ψέμα δε λένε οι παλμοί...
και με υπογραφή φαρδιά,
ζήσε την κάθε σου στιγμή...
κουμέττος κ.
(25/8/14 - 12:04, λευκωσία)
- Μ' αγαπάς;
Φοβάμαι! Θα με προσέχεις;
- Φοβάμαι κι εγώ...
μα θα σε προσέχω.
Δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς....
είμαι, ήμουν και θα είμαι......
ο μεγάλος σου αδελφός!
κουμΕττος κ.
(25/8/15 - 12:51, λευκωσία)

Mες στην παιδική μου αφέλεια... αθωώνομαι... και σας κατουρώ τον κόσμο σας.
κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 08:36, λευκωσία)

- Πώς θα καταλάβω τον πραγματικό χαρακτήρα των αντρών, γιαγιά μου;
- Στην αρχή, κοριτσάκι μου... όλοι, θα σου δείχνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Μη βιαστείς, όμως, για συμπεράσματα! Φορώντας, συνέχεια, όμορφες γραβάτες και φανταχτερά κοστούμια... λίγο και λίγοι... μπορούν ν' αντέξουν.......
κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 08:31, λευκωσία)
Όσοι μισούν τους άλλους... είναι η εκδίκησή τους, που δεν μπόρεσαν ν' αγαπήσουν τον εαυτό σου!
κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 08:21, λευκωσία)
Καλύτερα μόνος,
παρά των πολλών...........
τραχύς κι ακατέργαστος κλώνος!
κουμΕττος κ.
(25/8/15 - 09:29, λευκωσία)
Tα μάτια σου
―φινιστρίνια τής ψυχής μου.
κουμΕττος κ.
(25/8/15 - 20:28, λευκωσία)
Εσύ, που αναζητάς την αλήθεια... πώς θα την αναγνωρίσεις, αφού δεν την ξανάδες;
κουμΕττος κ.
(25/8/15 - 10:13, λευκωσία)
- Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν!
- Μα, Κύριε... μισώ τον εαυτόν μου............
κουμΕττος κ.
(25/8/15 - 09:14, λευκωσία)
Κάποτε, φεύγαμε γι' αλλού.
Τώρα, τ' αλλού έχει εκλείψει.
Όπου κι αν πας, αλλιώς δεν είναι.......
ίδιο, το φεύγα με το μείνε!
κουμΕττος κ.
(25/8/16 - 16:27, λευκωσία)
Αρκετά φλυαρήσαμε με τα βλέμματα......
κουμΕττος κ.
(25/8/16 - 21:21, λευκωσία)
Κλείδωσε τζιαι ρουμάνισε......
αχ, τζι' έλα, μεν ξαρκάς στιγμήν,
τζι' όσες, που πόξω καρτερούσιν.....
έστω για λλίον να με δούσιν,
άδικα, στέκουνται γραμμήν!
κουμέττος κ.
(25/8/17 - 07:52, λευκωσία)

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Γυρεύκω νά βρω μαλαήν,
π' αφήνεις ταπισών σου......
τζι' όπου τζι' αν είσαι να σε βρω,
τζιαι που τα σσιείλη σου να πιω....
το νέκταρ των φιλιών σου!
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 23:46, λευκωσία)
Ρέσσω που το καντούνιν σου......
μπας σε καρτζιελετίσω
τζιαι μ' έναν δειν, μελένια μου,
γλυτζιά τριανταφυλλένια μου..............
να σε καληνυχτίσω!
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 23:25, λευκωσία)
Ό,τι είναι υπέροχο στη ζωή τους... οι βλάκες το εκτιμούν στην απουσία του!
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 17:32, λευκωσία)
Δεν έχει και τόση σημασία τι και πόσο σημαίνουμε, για τους άλλους, αλλά τι και πόσο σημαίνουμε, για τον εαυτό μας. Φτάνει να μη σημαίνουμε περισσότερο ή λιγότερο απ' όσο -πραγματικά- σημαίνουμε, διότι στην υποτίμηση θα πνιγούμε... και στην υπερτίμηση θα γκρεμοτσακιστούμε!
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 17:41, λευκωσία)
ΓΛΥΚΙά, ΣΑΝ ΖΑΧΑΡΟύΛΑ!
στην αδελφότεκνή μου, Αντωνία Σιμκάσση
Ο Αύγουστος σταμάτησε,
τραβώντας τα ηνία,
κοστέσσερις σε δέχτηκε......
ο κόσμος, Αντωνία.
Σε γέννησε η μάνα σου,
σ' αγκάλιασε ο κύρης.............
στις τρικυμίες, δίπλα σου....
δεινός καραβοκύρης.
Στο μάγουλο σε φίλησαν...
σου έδειξαν τ' αστέρια,
τις νύχτες σε νανούριζαν........
στα τρυφερά τους χέρια.
Στην άμμο σε ταξίδευαν.........
μωράκι ήσουν, τότε....
να βγαίνει μεροκάματο,
να έχετε να τρώτε.
Θυμάμαι, σαν σ' αντίκριζα......
την κάθε σου γκριμάτσα,
στο αίμα μας... στις φλέβες μας,
κυλά... η ίδια ράτσα.
Στα μάτια σου, από παιδί......
λαμπύριζαν φεγγάρια,
από μυαλό φαινόσουνα....
κουβάλαγες καντάρια!
Αλλά κι από εμφάνιση....
γλυκιά, σαν ζαχαρούλα.............
και τώρα, που μεγάλωσες......
και πριν, που 'σουν μικρούλα.
Οι συγγενείς σου, σήμερα.....
κι οι φίλοι σου, επίσης......
απ' την καρδιά σού εύχονται....
να ζήσεις κι ευτυχήσεις!
Κι από εμένα η ευχή....
η ίδια -πάλι- είναι......................
σε αγαπάω, μην ξεχνάς:
"Aυτή, που είσαι... μείνε!".
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 09:13, λευκωσία)
Στα μάθκια σου, αγάπη μου,
στα μάθκια σου το φως μου........
είσαι η θάλασσα, εσού,
ο Ήλιος του μεσομερκού,
η γη τζι' ο ουρανός μου!
κουμΕττος κ.
(24/8/16 - 19:54, λευκωσία)
Αγάπα τον άνθρωπο... απ' όπου κι αν έρχεται. Μην το ξεχνάς! Εσύ, κρίνεσαι... όχι, αυτός.
κουμΕττος κ.
(23/8/15 - 10:18, λευκωσία)

Είναι καλύτερα... να έχεις αρτιμελή καρδιά, παρά αρτιμελές σώμα!
κουμΕττος κ.
(23/8/15 - 09:49, λευκωσία)

Μας αρέσει να είμαστε νικητές ή να ταυτιζόμαστε με τους νικητές.
Αλλά κι οι ηττημένοι έχουν ένα παντοδύναμο όπλο. Να σε αναγκάζουν να τους λυπάσαι! Ιδιαίτερα, αν ξέρουν να παίζουν και καλά το παιχνίδι... αυτοί να δείτε τι μεγαλειώδεις νίκες, που κάνουν.........................
κουμΕττος κ.
(24/8/17 - 08:16, λευκωσία)

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Δεν ξέρω εάν τ' αντίθετα ή τα όμοια έλκονται, αλλά οι τρελοί ελκόμαστε, σίγουρα!

κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 20:07, λευκωσία)
Προς τι αναζητάς τον Θεό; Απόλαυσε τον πανέμορφο κήπο. Πάψε ν' αναζητάς τον κηπουρό.
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 16:03, λευκωσία)
Οι προσωπικές μάχες του καθενός μας... είναι στα παρασκήνια. Εκεί, μακριά... απ' το πλατό... μακριά, από θεατές και χειροκροτήματα. Εκεί, όπου απεκδυόμαστε τα ρούχα των ρόλων μας... και φοράμε τα δικά μας ρούχα. Άλλοι μπαλωμένα, άλλοι ξεσχισμένα κι άλλοι... αιματοβαμμένα ρούχα. Τα δικά μας ρούχα...
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 12:43, λευκωσία)
- Σε τι να προσδοκώ, παππού μου;
- Σ' αυτά, που... πραγματικά, χρειάζεσαι, παιδί μου. Βλέπεις και στο τάβλι, που παίζουμε... δεν είναι, πάντα, χρήσιμες οι εξάρες. Πολλές φορές, είναι πιο χρήσιμος ο ικκίπιρος.
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 11:55, λευκωσία)
Φιλοσοφάς. Διαβάζεις λογοτεχνία. Πας κι εκκλησιές. Διαβάζεις για την αγάπη. Για την ισότητα. Για την ψυχική υγεία. Μέχρι που... εμφανίζεται Ο ΚΩΛΟΣ! Τέλος... όλα! Φτου και ξανάπαρχης....
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 09:57, λευκωσία)
Οι φίλοι... δεν είναι όσοι έρχονται στο πάρτυ σου κι αφού φάνε, πιουν και χορέψουν... φεύγουν. Οι φίλοι... είναι αυτοί, που μένουν και μετά, για να σε βοηθήσουν να καθαρίσεις. Τώρα, όμως, και με τις οικιακές βοηθούς... πώς να τους ξεχωρίσεις!
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 09:45, λευκωσία)
Τους πλείστους ανθρώπους τους σκυλοβαριέμαι. Κάτι μπούρδες και σαχλότητες... και τα ίδια και τα ίδια. Πας να τους μιλήσεις, για κάτι άλλο... και μιλάς σε τοίχο. Τους μιλάς... κι αναμένουν ή σε διακόπτουν, για να σου πουν τα δικά τους. Είναι παγίδα μεγάλη να μη γίνεις ο ίδιος μ' αυτούς. Απομακρύνθου! Δε σώζονται! Η τρικυμία είναι μεγάλη. Θα γαντζωθούνε, επάνω σου... και θα σε πάρουν, μαζί τους, στον πάτο.
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 09:21, λευκωσία)
Δεν είναι εμφύλιος! Απλά, μας αρέσει να χωριζόμαστε σε νικητές κι ηττημένους. Κι επειδή τον εχθρό... πειστήκαμε... ή και μας έπεισαν... πως δεν μπορούμε να τον νικήσουμε... παίζουμε το παιχνίδι, μεταξύ μας. Έτσι, για την πλάκα, δηλαδή. Έλα, όμως, που το παιχνίδι, πολλές φορές, χοντραίνει. Όπως εκείνα των παιδικών μας, κι όχι μόνον... εποχών. Που ξεκινούν, σαν έν' αστείο... και καταλήγουμε στο νοσοκομείο.
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 09:02, λευκωσία)
Μόλις ξυπνήσω... ανοίγω τα παράθυρα. Κοιτάζω, για λίγο, έξω και τα ξανακλείνω, αμέσως. Είναι επικίνδυνο, σήμερα, ν' ανοίγεις τα παράθυρα, για πολύ. Τα βλέμματα των ανθρώπων είναι, πλέον, σφαίρες. Κι η πλάκα είναι... πως μετά κάνουν πως τρέχουν... κι έρχονται από πάνω σου και με, δήθεν, αγωνία, σε ρωτούν: "Τι έπαθες; Είσαι καλά; Τι έπαθες;". Άι γαμηθείτε, ρε καθίκια......
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 08:39, λευκωσία)
Ξημερώνει στη Λευκωσία. Ο Ήλιος φωτίζει και τα δυο κομμάτια της πόλης. Αυτό κι αν είναι... αναγνώριση του ψευδοκράτους!
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 08:32, λευκωσία)
Όταν σε κοιτάζω δεν υπάρχω... ούτε υπήρξα. Μόνο, θα υπάρχω. Ο έρωτας δεν αφορά παρά μόνο το μέλλον. Ο έρωτας είναι μια ψευδαίσθηση αθανασίας! Ίσως και γι' αυτό... μας αρέσει τόσο.....
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 08:29, λευκωσία)
Οι μνήμες στον τόπο μας... μοιάζουν με σπασμένα κομμάτια καθρέφτη. Όποιο κι αν πας να πιάσεις κόβεσαι... κόβεσαι και ματώνεις. Και το αίμα είναι κόκκινο, πλέον, Γρηγόρη. Λες και τούρκεψε κι αυτό.
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 08:24, λευκωσία)
Ποια Δημοκρατία; Αγελοκρατία. Το θέμα είναι η αγέλη να έχει αρχηγό ή αρχηγούς, που να μπορούν να την πείσουν και να την καθοδηγήσουν. Κι επειδή, όπως είπε κι ο Μόντης, σε αυτόν τον κόσμο: "Μας αρχίζουν με τα παραμύθια στα γόνατα των γιαγιάδων, μας αρχίζουν με τον πιο ακατάλληλο πρόλογο, με την πιο επικίνδυνη εισαγωγή.", δε χρειάζεται και πολλή αλήθεια, για να πείσεις. Αν ικανοποιήσεις, κιόλας... και τα προσωπικά συμφέροντα των "αρνιών" (λίγο "νερό και χόρτο", δηλαδή), τότε... με χαρά θα σε ακολουθήσουν... ακόμη και στον γκρεμό!
κουμΕττος κ.
(23/8/17 - 08:12, λευκωσία)
Κι εσύ, αγέρωχη μάνα... πάντα, θα κουβαλάς... την ανθρωπότητα.
κουμΕττος κ.
(23/8/15 - 06:33, λευκωσία)