Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

στον πατέρα μου (†)

Θυμάμαι τον κύρη μου.
Δεν ήταν όπως η μάνα μου.
Μπροστά μου,
έκλαιγε προς τα μέσα......

κουμΕττος κ.
(30/10/14 - 6:59, λευκωσία)
ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ: ΞΟΒΕΡΓΑ ΖΩΗΣ

Ρίξανε τα δίχτυα οι ψαράδες, 
στήσανε παγίδες κυνηγοί˙ 
δυο ωάρια ψάχνουν πατεράδες, 
μαύρα νέφη βρέχουνε τη γη.

Πλάστηκε ο άνθρωπος με χώμα 
(ύστατος σταθμός τής διαδρομής)
είθε να 'χει Τύχη γαλαντόμα, 

μέχρι να 'ρθει ώρα πληρωμής.

Νύχτα, για θρυμμάτισ' τα γινάτια! 
Χρώματα ραντίζει η αυγή.
Όραση γεννιέται μες στα μάτια, 
του φωτός: ο ήλιος η πηγή.

Ήχος ξαποσταίνει μες στο χώρο, 

σαν τ' αυτιού ο ρόλος: ακοή˙
τύμπανο χτυπά και σπέρνει ντόρο, 

προς το μέλλον στέλνει ιαχή.

Χέρια ψηλαφούνε το σκοτάδι, 

βλέπουν οι τυφλοί με την αφή˙
μάνα δίνει στο παιδί της χάδι, 

της αγάπης ένδοξη γραφή!

Όσφρηση δικάζει μες στη μύτη, 

βγάζουν τα λουλούδια ευωδιές˙
δεκατρείς ο μήνας κι είναι Τρίτη, 

πέφτουνε καρποί απ' τις ροδιές.

Έγλυψε η γλώσσα το σουσάμι, 

τ' όξινο λεμόνι αντιδρά˙
παίζουν τα βιολιά, τελούνται γάμοι, 

στο μυαλό η γεύση επιδρά.

Ξόβεργα ζωής μας; Oι αισθήσεις! 
Χτίζουν συναισθήματα ψυχής.
Κόκκινη γραμμή, μην την διασχίσεις, 
μπας σε παραισθήσεις μού χαθείς.

Κουμέττος Κατσιολούδης
(13-3-2012, Λευκωσία)
Ζούμε σ' έναν κόσμο ψευδαισθήσεων.
Γιομάτο φαντάσματα, δράκους...
κι έρωτες!
κουμΕττος κ.
(26/3/17 - 19:14, λευκωσία)
Πολλές φορές,
πεινάμε πολύ...............
και τρώμε ό,τι να 'ναι.
Πολλές φορές,
έτσι, ερωτευόμαστε!
κουμΕττος κ.
(23/8/15 - 12:28, λευκωσία)
Κι όταν θα νιώσεις......
την αχαριστία των άλλων προς εσένα,
προβληματίσου κι εσύ.......
με πόση ανιδιοτέλεια τούς βοήθησες...
κουμΕττος κ.
(26/3/15 - 22:32, λευκωσία)
Στα δύσκολα....
να έρχεσαι να με βρίσκεις.
Κι εγώ.........
θα σου υπενθυμίζω..............
πόσο... μα πόσο...... 
πανέμορφη είσαι!
κουμΕττος κ.
(19/4/16 - 22:57, λευκωσία)
στη μάνα μου (†)
Μου έκανε μια υπέροχη
πυκνή σκιά η μάνα μου.
Με πρόσεχε καλά μην καώ.
Μέχρι που έφυγε.............
κι έφυγε κι η σκιά.
Μα το παράξενο;
Έφυγε και το φως!
κουμΕττος κ.
(26/3/17 - 10:13, λευκωσία)
Και μεγαλώνεις.
Και πεθαίνουν ένας-ένας
όσοι αγάπησες.
Κι απομένεις όλο και πιο μόνος.
Και σου είναι πιο συμπαθής....
ο άλλος κόσμος.
Και τον γλυκοκοιτάζεις.
Και σου είναι πιο απεχθής....
ο δικός σου κόσμος.
Και τον αγριοκοιτάζεις.
Με ύφος τιμωρημένου......
κι αδικημένου παιδιού στη γωνιά μιας τάξης.
κουμΕττος κ.
(26/3/17 - 10:49, λευκωσία)
Τον καλύτερό μου εαυτό...
τον δείχνω σε αυτούς,
που με αγαπούν και τους αγαπώ.
Σιγά μην τον σπαταλώ.....
με το κάθε μαλακισμένο!
κουμΕττος κ.
(26/3/17 - 12:42, λευκωσία)

- Οι καλοί κι οι κακοί, παππού μου;
Ποια διαφορά έχουν;
- Ένα, μόνο, γράμμα, παιδί μου...
ένα, μόνο, γράμμα.
Και θα εκπλαγείς πόσο εύκολα.............
το λάμδα γίνεται κάπα... κι αντίστροφα!
κουμΕττος κ.
(26/3/17 - 17:37, λευκωσία)