Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

ΞΕΒΑΜΜέΝΟΙ ΑΙώΝΕΣ

Πληγωμένα λευκά περιστέρια ―συγγνώμη!
Των παιδιών τες χαρές περικύκλωσαν τρόμοι.
Πια, οι μέρες γεννούν βασιλέματα θλίψης,
στυγερές ενοχές κι ασυγχώρητες τύψεις.

Νοθευμένα φιλιά, πριν δοθούν λησμονιούνται
κ' οι καρδιές ορφανές, δίχ' αγάπη πλανιούνται.
Των εμπόρων ριπές θανατώνουν την πλάση˙
η ελπίδα νεκρή ―σ' αποσύνθεσης φάση.

Μ' έν' ανένδοτο, μα κι έν' αλύγιστο βλέμμα,
η Πατρίς μάς θωρεί, σα μας παίρνει το ρέμα.
Η ψυχή μας φθηνή -όλα πήγανε στράφι-
των προγόνων μας κλαίν' οι περήφανοι τάφοι.

Σκονισμένος ο νους, προσδοκάει τ' αγέρι,
το γαλάζιο -ξανά- πάλι πίσω να φέρει.
Κ' οι ευχές των λαών μ' αλυσίδες δεμένες,
λευτεριά καρτερούν και ποθούν δακρυσμένες:

"Μια φωνή παστρική, για ν' ανθίσουν χειμώνες,
να βαφτούνε με φως Ξεβαμμένοι Αιώνες.
Να ξανάρθουν καιροί με ανέμελη χαίτη,
για την Carmen, αλλά... και την Santi, την Καίτη!".

Κουμέττος Κατσιολούδης
(26/4/2013, Λευκωσία)
AΡXITEKTONIKA ΓΡAΦEIA

Για την κατάντιάν μας, κανείς άλλος δε φταίει,
πέραν των αρχιτεκτονικών μας γραφείων˙
διότι όλα μας τα παράθυρα κι όλες μας οι πόρτες,
μόνον, προς βορράν θα έπρεπεν να βλέπουν!

Κουμέττος Κατσιολούδης
(2-4-2012, Λευκωσία)
Κι εσύ, βορρά μου... βορά των όρνεων...
κουμΕττος κ.
(16/4/14 - 15:53, λευκωσία)
Διότι -πάντα-
θα υπάρχει.....
έστω και μια οπτική γωνία,
που ο κόσμος............
θα φαίνεται ομορφότερος!
κουμΕττος κ.
(16/4/15 - 16:34, λευκωσία)

Την αγαπούσε πολύ!
Αυτός, όμως, δεν την κάλυπτε, όσο αυτή θα ήθελε,
μα, ποτέ της, δεν του το είπε.
Και τα χρόνια περνούσαν....
και οι ρυτίδες αυλάκωναν την καρδιά της.
Ένα απόγιομα έβρεξε τριαντάφυλλα.
Αυτός πήρε ένα κι αφού της το καρφίτσωσε στα μαλλιά...
την αγκάλιασε ζεστά.
Αυτή, ίσως, να μη βρήκε τον απόλυτο,
αλλά αυτός............ σίγουρα, την αγαπούσε.
κουμΕττος κ.
(25/8/2011 - 07:25, λευκωσία)
Aγαπώ τον άνθρωπο...
σημαίνει πιστεύω στην καλή του φύση......
κουμΕττος κ.
(16/4/17 - 22:48, λευκωσία)