Α, δε με ξέρετε, καλά!
Έχω ανατείλει κι απ' τη δύση.
Αλλά κι απ' τον βορρά...........
κι απ' τον νότο.
Κι όχι, μόνο, μια φορά...
εκατοντάδες φορές............

κουμΕττος κ.
(9/5/17 - 18:07, λευκωσία)

Η χειρότερη φτώχεια... είναι στο μυαλό!

κουμΕττος κ.
(10/11/16 - 18:33, λευκωσία)

Kι όσοι ερωτευμένοι, σας λένε.....
πως ζουν ο ένας για τον άλλον,
μην τους πιστεύετε!
Οι αληθινά ερωτευμένοι...........
αδυνατούν να ξεχωρίσουν...
ποιος είναι ο ένας και ποιος ο άλλος...

κουμΕττος κ.
(9/5/14 - 18:24, λευκωσία)

Όταν σου έλεγα φεύγω,
δεν ήταν για να μου πεις μείνε.
Όταν σου έλεγα φεύγω,
ήταν για να δω.....................
αν θα έρθεις μαζί μου!

κουμΕττος κ.
(9/5/16 - 18:27, λευκωσία)

Κι αν τον ρώταγες..................
τι έκανες, όταν έχασες το παιδί σου;
Σίγουρα, θα σου απαντούσε...
μ' εκείνους τους στίχους τού Λειβαδίτη:
"...κάθισα στην άκρη του δρόμου, τόσο θλιμμένος, 
που οι τυφλοί μ' έβλεπαν...".

κουμΕττος κ.
(9/5/14 - 06:47, λευκωσία)

Γυναίκες αγάπησα πολλές˙
σύναξα τες ματιές τους και τες συνάθροισα όλες.
Τες εναπόθεσα πάνω απ' τη δικιά σου,
μα η δικιά σου, ακόμη...........
μάνα μου, προεξέχει........

κουμΕττος κ.
(2/6/09 - 06:32, λευκωσία)

στον Charles Bukowski

Κι από τα πιο γνωστά κατοικίδια......
προτιμώ τις γατούλες.
Πολύ δεδομένα τα σκυλάκια!
Τέτοιες αγάπες τις βαριέμαι................

κουμΕττος κ.
(8/5/17 - 22:27, λευκωσία)

Μαγκιά.............
δεν είναι να οργιάζει η φαντασία σου,
αλλά η πραγματικότητά σου!

κουμΕττος κ.
(8/5/17 - 21:43, λευκωσία)

Κι απέμεινα......
έν' αδειανό περίγραμμα μες στην καρδιά σου
―όπως αυτά.....................
που χαράζουν με κιμωλία οι αστυνομικοί στο δάπεδο,
γύρω από ένα πτώμα,
μετά το έγκλημα.
Άκουσες; Μετά, το έγκλημα!

κουμΕττος κ.
(23/2/14 - 20:58, λευκωσία)

Επανήλθαμε στες μαυρόασπρες μέρες.
Κι έγινε η ζωή μας -πάλι-
όπως εκείνων των παλιών ελληνικών ταινιών.
Μόνο, που.................
λείπει από τη φτώχεια μας.......................
το φιλότιμο.
Α, και μια λατέρνα.

κουμΕττος Κ.
(4/8/17 - 20:15, λευκωσία)

Οι άνθρωποι μοιάζουμε πολύ..........
και διαφέρουμε περισσότερο.

κουμΕττος κ.
(8/5/17 - 20:06, λευκωσία)

Όταν ήμουν πολύ μικρός,
δεν ήξερα να διαβάζω...................
γι' αυτό έσχιζα τις σελίδες των βιβλίων
κι έφτιαχνα βαρκούλες.
Μ' αυτές ταξίδευα, παντού.............
κι έβλεπα πράματα και θάματα.
Τώρα, που έμαθα να διαβάζω................
τα ταξίδια μου.............
είναι μουντά και μονόχνωτα.
Λίγοι οι προορισμοί κι έχουν τέλος.
Τα δικά μου,
ξέχασα να σας το πω, δεν είχαν.
Το έβαζα, εγώ, όποτε γούσταρα.
Κι όποτε ήθελα... τ' αναιρούσα.
Βλέπετε, η φαντασία γεννά μικρούς θεούς!

Κουμέττος Κ.
23-7-13, 10:01 π.μ

Γαμημένη φαντασία!
Σε βαφτίζει δική μου... κι εγώ δε σ' έχω...

κουμΕττος κ.
(26/7/15 - 22:05, λευκωσία)

- Ήρθε η άνοιξη, παππού!
- Μην ξεγελιέσαι, παιδί μου.
Κάποια, που της μοιάζει πολύ, θα 'ναι.
Η άνοιξη από μόνη της...
ποτέ, δεν έρχεται!
Πάντα, τη φέρνουμε...........

κουμΕττος κ.
(8/5/17 - 18:18, λευκωσία)

ΘΥΜάΣΑΙ, ΜάΝΑ;

στη μανούλα μου († - 28/5/2009)
και σ' όλες τις μάνες τού κόσμου!

Θυμάσαι... μάνα;
Όταν έβρεχε˙
μ' έπαιρνες πάνω απ' τα νέφη, μη βραχώ.
Κι όταν φύσαγε,
λιμάνι απάνεμο: η αγκαλιά σου!
Στην τρικυμία -μέχρι να κοπάσει-
σ' ένα βένθινο βυθό,
μου 'λεγες παραμύθια.

Θυμάσαι... μάνα;
Πρώτα, ο πατέρας μ' έμαθε...
να συλλαβίζω τ' όνομά του.
Συγγνώμη, αν ζήλεψες... μάνα.
Δεν ήθελα να σε πληγώσω.
Αλήθεια, δεν ήθελα να σε πληγώσω...
μάνα.
Αν δε με πιστεύεις, ρώτα τον Κορμακίτη μας...
μάνα.
Αυτός -μόνον- την αλήθεια ξέρει να λαλεί.

Θυμάσαι... μάνα;
Κάθε πρωί,
μέχρι τα δώδεκά μου έτη,
κάθε πρωί -πριν πάω σχολείο-
μ' αποχαιρετούσες...
μ' ένα ευωδιαστό φιλί στο μάγουλο.
Τώρα,
αν ήταν στο δεξί ή στο αριστερό,
δε θυμάμαι.
Όμως, το τελευταίο -σίγουρα-
μύριζε γλυκάνισο.
Αυτό το φιλί το πεθυμώ...
μάνα.
Αν τύχει και το δεις,
δώσ' του χαιρετίσματα... μάνα.

Θυμάσαι... μάνα;
Η συμβουλή σου,
σαν Παναγιάς φάνταζε καντήλι.
Μες στη ματιά σου -για μένα-
τριανταφυλλιές ανθίζανε.
Αλήθεια,
τόσο πολύ μ' αγαπούσες;

Θυμάσαι... μάνα;
Θυμάσαι την ημέρα
του δεύτερού μας αποχωρισμού;
Aττίλες εκείνην τη φορά
μας έκοψαν το λώρο... μάνα.
Έκλαιγες... μάνα,
μα γύρισες την πλάτη, μη σε δω.
Το κατάλαβα... μάνα,
μα διάλεξα να γίνω συνεργός σου.

Θυμάσαι... μάνα;
Eγώ -πάντως,
τα πάντα και για πάντα-
θα τα θυμάμαι:
κάθε σου άγγιγμα και κάθε σου χάδι,
κάθε σου γκριμάτσα και κάθε σου λέξη,
κάθε σου γέλιο και κάθε σου δάκρυ˙
και τόσα άλλα... μάνα!

Θα τα θυμάμαι όλα˙
μα όλα... μάνα!
Κανένα ψίχουλο -πίστεψέ με-
δε θ' αφήσω να πέσει κάτω απ' το τραπέζι.

κoυμΕττος κ.
(27/5/2012 - 18:09, λευκωσία)

Σκιά.....................
να μην αφήνεις.
Να είσαι διαπερατός!
Να έχεις διαύγεια.
Άφηνε το φως..........
να περνά από μέσα σου, αλλά...
και το σκοτάδι.
Τίποτα, μα τίποτα 'πό αυτά δε σου ανήκει.
Ακτήμονας ήρθες.............
κι ακτήμονας θα φύγεις.

κουμΕττος κ.
(10/10/16 - 19:09, λευκωσία)

Κι όσο ζούσε η μάνα μου........
μέχρι τα τριάντα πέντε μου χρόνια...
ψήλωνα!
Κάθε μέρα, ψήλωνα.......

κουμΕττος κ.
(28/11/13 - 19:49, λευκωσία)

Ποιος είπε...........
πως οι γυναίκες δεν κυνηγούν;
Μαστόρισσες είναι στις παγίδες!
Μόνο, που τις πλείστες φορές............
πέφτουνε οι ίδιες μέσα.........

κουμΕττος κ.
(7/5/17 - 17:59, λευκωσία)

ΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡίΔΟΣ ΤΗΝ ΤΙΜή

στον Γρηγόρη Αυξεντίου († 3 Μαρτίου 1957)

Μπήκε ο Μάρτης κι άρχισαν
ν' ανθίζουν τα λουλούδια,
το 'ξερες, τότε, Ζήδρο μου,
σ' ανέμεναν τραγούδια.

Ύμνοι, ψαλμοί κι αγάλματα
θα φτιάχνονταν για σένα...
κι άνοιξες τόσο τα φτερά...
που σκέπασαν κι εμένα.

Πέταξες, πάνω, στ' αψηλά...
στ' αθάνατα λιβάδια
κι άφησες, πίσω σου, παιδιά...
να γράφουν στα τετράδια:

"Έζησε, κάποτε, εδώ...
κι απέναντι μιλιούνια,
μία λεβέντικη ψυχή,
σ' αυτά τα κορφοβούνια.

Για της πατρίδος την τιμή...
και μ' όραμα: "Ελλάδα!",
πήραν φωτιά οι σάρκες του,
αχ, κι έγινε λαμπάδα!".

- Κύρη, δεν κλαις τον γιόκα σου;
Κι η μάνα πώς αντέχει;
- Δάκρυ μη δουν στα μάτια μας...
οι άνανδροι να τρέχει!

κoυμέττος κ.
(7/5/2017 - 16:16 λευκωσία)

- Κι η εμπιστοσύνη, παππού μου;
- Σ' τη χτίζει η χελώνα............
και σ' την γκρεμίζει ο λαγός, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(7/5/17 - 14:11, λευκωσία)

Και μόλις δει το ουράνιο σου τόξο,
εμφανίζεται.
Φίλος να σου πετύχει!
Να τον χέσω.....

κουμΕττος κ.
(7/5/17 - 13:19, λευκωσία)

Υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι,
που η παρουσία τους...
ισούται με την απουσία τους.
Που είτε είναι παρόντες
είτε είναι απόντες.........
μοσχοβολούν ή βρωμοκοπούν......
το ίδιο.....
στα μάτια μου, στη μνήμη μου.

κουμΕττος κ.
(7/5/17 - 09:09, λευκωσία)

Πριν σε γνωρίσω....
ήξερα πως η μέρα έχει 24 ώρες.
Πάει κι αυτό!
Όταν είμαι μαζί σου;
Κάτι δευτερόλεπτα!
Κι όταν είμαι χώρια σου......
αιώνες!

κουμΕττος κ.
(7/5/17 - 09:24, λευκωσία)

Τα βυζιά των γυναικών....
είναι υπέροχα!
Μικρά και μεγάλα..............
στητά και πεσμένα.......................
είτε δύο, είτε ένα... είτε και κανένα.....

κουμΕττος κ.
(12/5/16 - 20:52, λευκωσία)

Ξεκίνησες
για να βρεις το κάτι,
αγνοώντας
πως δεν ήταν παρά η αφορμή,
για να βρεις.......
το κάτι άλλο!

κουμΕττος κ.
(27/12/12 - 07:54, λευκωσία)

[...]
- Φιλαράκο μου,
το χειρότερο......................
δεν είναι να ξυπνάς τις νύχτες,
χωρίς λόγο...........
αλλά το πρωί!

κουμΕττος κ.
(5/5/17 - 17:36, λευκωσία)

Εγώ, φταίω!
Που σε χάιδευα τόσο απαλά...
π' ούτε που μ' ένιωθες.................

κουμΕττος κ.
(5/5/16 - 14:16, λευκωσία)

Σχεδόν,
έφυγε κι αυτή η άνοιξη.
Κ' η Κερύνεια...
παραμένει αθέατη.
Και μην ακούτε!
Δε φταίει ο Πενταδάκτυλος...
και γι' αυτό.
Ας πάψουμε, επιτέλους....
να του τα φορτώνουμε, όλα!

κουμΕττος κ.
(5/5/17 - 06:26, λευκωσία)

Είμαστε γεννημένοι για έρωτες.
Για την αγάπη, όμως....
πρέπει να ξαναγεννηθούμε.

κουμΕττος κ.
(5/5/17 - 07:14, λευκωσία)

Το νόμισμα τής ευτυχίας.......
είναι το χαμόγελο....
κι όχι εκείνο το κάλπικο!

κουμΕττος κ.
(5/5/17 - 13:59, λευκωσία)

Νοσταλγώ απουσίες.
Όταν ήμουν παιδί τούς είχα όλους κι όλα.
Τεράστιο τ' αντίτιμο τής ενηλικίωσης
―με πόσο θάνατο, ακόμη..............
ξεπληρώνεται;

κουμΕττος κ.
(27/3/14 - 10:09, λευκωσία)

ΣΕ ΠΟΛΕΜίΣΤΡΕΣ ΠΡΟΜΑΧώΝΩΝ...

Τείχη, τριγύρω μου, ορθώνω...
όπως της μάνας την αγκάλη,
λάθη, που έκανα, διορθώνω˙
μ' ένα φιλί τα εμψυχώνω...
κι όσα ποθώ τα ψάχνω πάλι.

Σε πολεμίστρες προμαχώνων,
όσα μ' αγάπησαν φυλάω...
κι αν σε ηχεία ραδιοφώνων...
παίζει η θλίψη των αιώνων,
όνειρα πίνω και μεθάω.

Χάδι χεριών σου ξεπαγώνω,
να 'χω βενζίνη μες στ' αμάξι [...]
κι όταν στο μέλλον σ' ανταμώνω,
έξω, τη μοίρα μου κλειδώνω...
μη μας ζηλέψει και λυσσάξει.

κουμΕττος κ.
(3/5/17 - 22:59, λευκωσία)

Κοίτα και τα έξω σου,
αλλά κοίτα και τα μέσα σου.
Κατάντησες να μοιάζεις,
σαν κάτι λουλούδια πλαστικά.
Πάντα, ανθισμένα................
μα καμία ευωδιά!

κουμΕττος κ.
(3/5/17 - 17:39, λευκωσία)

Κι όταν στέλνω κάποιους στον διάολο.......
το γοργόν και χάριν έχει.
Ούτως ή άλλως θα ερχόταν να τους πάρει.
Κωλόπαιδα!

κουμΕττος κ.
(3/5/17 - 17:22, λευκωσία)

Εννοείται!
Αυτοεξορίστηκα 'πό έρωτες,
σαν κι αυτούς...
που ποθείτε............

κουμΕττος κ.
(3/5/17 - 17:12, λευκωσία)

Μπορεί να κρατάς, ακόμη.....
το κλειδί τής καρδιάς μου.....
αλλά πάει καιρός,
που άλλαξα κλειδαριά.

κουμΕττος κ.
(3/5/17 - 00:13, λευκωσία)

Κι αφού, όλοι.....
θα καταλήξουμε στο θάνατο......
τι βιαζόμαστε;
Ας επιβραδύνουμε.....

κουμΕττος κ.
(3/5/16 - 11:59, λευκωσία)

Σύγκρινε τους ανθρώπους.
Συγκρίθου κι εσύ μαζί τους.......
δεν είναι κακό!
Σύγκρινέ τους.............
όχι, όμως, με το ύψος τους.............
αλλά με το βάθος τους!
Όχι, με το πόσα δίνουν,
αλλά από τα πόσα δίνουν!
Και σίγουρα, όχι, με το βλέμμα σου.....
αλλά με την καρδιά σου!

κουμΕττος κ.
(2/5/17 - 18:54, λευκωσία)

Με κάποιους ανθρώπους,
μόλις τους βλέπεις.......
καταλαβαίνεις, αμέσως......
πως δεν ταιριάζεις!
Λες και φοράς............
νούμερο παπουτσιών 45
και σου φέρνουν να δοκιμάσεις 23.

κουμΕττος κ.
(20/11/16 - 20:58, λευκωσία)

Δεν είναι ούτε το ναι,
ούτε το όχι.....
ούτε και το ίσως.
Είναι ο τρόπος,
που το λες.
Είναι η επιλογή
κι η σειρά των λέξεων.
Είναι η έκφραση τού προσώπου.
Οι κινήσεις των χεριών.
Η καθαρότητα τού βλέμματος.
Είναι η ευγένεια............
ή............. η αγένεια.

κουμΕττος κ.
(2/5/17 - 15:41, λευκωσία)

Είναι και μερικά ψάρια,
π' αγνοούν τον ορίζοντα.
Και συνεχίζουν
και κολυμπούν στον ουρανό.
Διότι η άγνοια.......
διευκολύνει, απίστευτα........
το θαύμα!

κουμΕττος κ.
(2/5/17 - 06:20, λευκωσία)

Το ήξερα πως θα έρθεις.
Και σε περίμενα.
Κι έκανα υπομονή μες στο σκοτάδι.
Δεν ξέρω αν είναι που το περιμένουμε
με τόση βεβαιότητα
κι είναι αναπόφευκτο το ξημέρωμα!

κουμΕττος κ.
(1/5/17 - 23:29, λευκωσία)

Πλησίασε, αλλά πρόσεχε!
Δυστυχώς, οι άνθρωποι.............
δεν έχουνε φάρους.
Κι αν γλιτώσεις απ' τους σκοπέλους τους...
δύσκολα, απ' τους υφάλους τους.

κουμΕττος κ.
(1/5/17 - 20:59, λευκωσία)

Θα χρειαστείς και τα βαρίδια σου,
για ν' απολαύσεις......
τη μαγεία των βυθών!

κουμΕττος κ.
(1/5/17 - 18:52, λευκωσία)

- Και τον έρωτα, παππού μου;
Πώς θα τον καταλάβω;
- Δε θα ξεχωρίζεις τ' όνειρο.............
απ' την πραγματικότητα, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(1/5/17 - 14:39, λευκωσία)

Μη γιορτάζετε τα γενέθλιά σας.
Ξεχάστε τα......................
παγίδα είναι!
Για να θυμάστε να μεγαλώνετε.

κουμΕττος κ.
(30/4/17 - 23:39, λευκωσία)

Έκλεισα τις κουρτίνες.
Όχι,
για να μη με βλέπουν,
μα για να μην τους βλέπω!

κουμΕττος κ.
(30/4/17 - 21:09, λευκωσία)

AX, ΤΖΙΥΠΡΟΣ ΜΟΥ, ΚΑΡΤΟΥΛΑ ΜΟΥ!

Σειρήνες, τα χαράματα,
αρτζιέψαν τζιαι ηχούσαν
τζι' επιάσαν με τα κλάματα,
οι μνήμες μου ξυπνούσαν.

Το '74...
στες 20 του Ιούλη,
απού αφέντες γίναμεν
παρκάτου τζιαι που δούλοι.

Αχ, Τζιύπρος μου, καρτούλα μου,
για πόσον πονεμένη;
Πρόσφυγες τζι' αγνοούμενοι,
ξοπίσω εγκλωβισμένοι.
Την Άγιαν Ώραν, Πλάστη μου
-σσύφκω τζιαι προσσυνώ Σε-
που 'ννά στραφούμεν έσσω μας,
για πέψε την, χαρώ Σε!

Tα γιασουμιά μας, στα χωρκά,
εν ούλλα ξεραμένα,
Τζιερύνεια μου, τα μάθκια σου
θωρούν με δακρυσμένα.

Στη Μόρφου, στην Αμμόχωστον
κοπήκαν τα φτερά μας
τζι' ο Πενταδάχτυλος, ψηλά,
να πάμεν καρτερά μας.

Ερμηνεία: Νίκος Νικολαΐδης
Μουσική: Δημήτρης Κωνσταντίνου
Στίχοι: Κουμέττος Κατσιολούδης

Πανηλίθιοι!
Προς τι πολεμάτε στη ζωή;
Δεν καταλάβατε, ακόμη.......
πως κι όλες τις μάχες κι αν κερδίσετε....
ο πόλεμος, εντέλει....
χαμένος!

κουμΕττος κ.
(30/4/17 - 10:38, λευκωσία)

Αν είναι οι ρυτίδες μου.....
να λαξεύονται από χαμόγελα......
χαλάλι!
Χίλιες φορές, χαλάλι.........

κουμΕττος κ.
(30/4/17 - 09:57, λευκωσία)

Κάθε στιγμή......
αναμετριέμαι με τα πάθη μου.
Κάθε στιγμή.........
τα γιορτινά πυροτεχνήματα είναι.....
στο αντίπαλο στρατόπεδο.

κουμΕττος κ.
(30/4/17 - 09:49, λευκωσία)

ΜΙΚΡό, ΑΧ, ΝΑ 'ΜΟΥΝΑ ΠΑΙΔάΚΙ!

Στις παιδικές μας τις αλάνες,
σαν κοιμηθώ ξαναγυρνώ,
που μύριζε το σώμα χώμα,
τον ουρανό, που 'χαμε δώμα,
που ζούσαμε χωρίς σκοπό.

Τον χρόνο μοίραζε ο Ήλιος
και της μανούλας η φωνή:
"Γλυκό μου, ξύπνα για σχολείο!",
με ζέστη είτε ή με κρύο.....
και "Καληνύχτα!", με φιλί.

Σχολνούσαμε κι ευτύς παιχνίδι,
βρεγμένο τρώγαμε ψωμί...
με λίγη ζάχαρη επάνω,
αρκούσε με το παραπάνω,
για να 'χουμε γλυκιά ζωή.

Τα δειλινά πώς τα θυμάμαι,
που, όλοι, παίζαμε κρυφτό,
τα βράδια γράφαμε σε τοίχους,
με της καρδούλας μας τους στίχους,
τα πρώτα μας τα "Σ’ αγαπώ!".

Μικρό, αχ, να 'μουνα παιδάκι
και στη μικρή μου γειτονιά...
και τι δε θα 'δινα, χαλάλι,
να έπαιζα, ξανά και πάλι...
χαρά, γιομάτος... ξεγνοιασιά.

κουμEττος κ.
(30/4/17 - 01:09, λευκωσία)

Πολυκατοικίες...................
κονσερβοκούτια στενάχωρα.
Τόσο απόμακρα κοντά......
δεν ξαναντάμωσα ανθρώπους!

κουμΕττος κ.
(29/4/17 - 13:06, λευκωσία)

Σταυρωμένη μου αθωότητα!
Ούτε μια άνοιξη στον τάφο σου...............

κουμΕττος κ.
(29/4/16 - 14:32, λευκωσία)

Πώς ν' αντέξω......
σε μια σοβαρή σχέση!
Δίχα γέλιο.....

κουμΕττος κ.
(30/12/15 - 08:41, λευκωσία)

- Τι είναι ζωή, παππού;
- Να βιώνεις τ' ανεπανάληπτο,
παιδί μου....

κουμΕττος κ.
(29/11/15 - 10:51, λευκωσία)

Κ' η αγάπη μας;
Εξουθενωμένο σκυλί...
με τη γλώσσα του....... έξω...

κουμΕττος κ.
(10/11/14 - 19:01, λευκωσία)

Όταν τον παντρεύτηκε....
δεν πρόσεξε.....
πως μέσα στη στοργή του.....
κρυβόταν....... η οργή του...

κουμΕττος κ.
(7/11/14 - 7:14, λευκωσία)

Ήρθες σ' αυτόν τον κόσμο, για να ζήσεις μεγάλες στιγμές, μεγάλα πάθη, μεγάλα λάθη, μεγάλες αλήθειες, μεγάλα ψέματα, μεγάλους έρωτες, μεγάλες κάβλες, μεγάλα γλέντια, μεγάλες λύπες, μεγάλες πίκρες, μεγάλες απογοητεύσεις, μεγάλες χαρές, μεγάλες ανησυχίες, μεγάλες αγωνίες. Ήρθες, για να ξεσχίσεις τα όρια σου, να γλείψεις τον πάτο σου, να δαγκώσεις τον ουρανό σου. Αλλιώς προς τι; Για μι' αποχαυνωμένη, μονόχνωτη... επαναλαμβανόμενη μέρα; Πέθανε, τότε... πέθανε να τελειώνουμε!

κουμΕττος κ.

(23/9/15 - 15:39, λευκωσία)

[...]
- Τι στο διάολο ευτυχία είναι αυτή,
που μαραίνει την ψυχή σου!

κουμΕττος κ.
(20/9/15 - 08:26, λευκωσία)

Χωρίσαμε!
Καταμετρώ τις απώλειες......
λείπω!

κουμΕττος κ.
(16/9/15 - 15:48, λευκωσία)

Πρόσεχε με την ελπίδα!
Στον αναγραμματισμό της......
πετσοκόβει!

κουμΕττος κ.
(14/9/15 - 16:14, λευκωσία)

ΤΗΣ ΑΛήΘΕΙΑΣ ΤΑ ΦΤΕΡά

Σαν θα ξεφύγω μια βραδιά...
απ' του κοσμάκη την ψευτιά,
θα βρέχει, γύρω, ξαστεριά 
κι εγώ παιδί στη γειτονιά.

Με τα χεράκια μου τα δυο,
θ' αγκαλιαστώ, θ' αγαπηθώ...
και της καρδιάς μου τη φωνή
πάλι/ξανά θα θυμηθώ!

Τότε, θα έρθουνε καιροί...
αλλοτινοί κι αλαργινοί,
τις ευωδιές των λουλουδιών
δε θα τις δένουν με σχοινί.

Και της Αλήθειας τα φτερά,
που τόσα χρόνια καρτερά,
θα κινηθούνε, ηχηρά...
κι όπου χρειαστεί και κοφτερά.

Στο δρόμο, μέσα, τον παλιό...
όσα χαθήκανε θα βρω,
με τον παππού και τη γιαγιά
θα ξαναβγούμε στο χορό.

Θ' αναζητήσουμε στο χθες
της ίασής μας τις χαρές...
κι όταν ιατρέψουμε πληγές
και των ψυχών μας εκδορές...

...με φίλους, μα κι εθελοντές,
φορώντας σθένους λεοντές,
μες σ' αστραπές, μες σε βροντές,
θα πέφτουν και νεροποντές...

θ' αλλάξουμε την τύχη μας,
θα το λαλούν κ' οι στίχοι μας,
πως ρίξαμε τα τείχη μας...
με το μικρό το νύχι μας!

Κουμέττος Κ.
(22/9/2012, Λευκωσία)

Κι αυτοί............................
π' όταν ήταν παιδιά,
σκλήρυνε -απότομα- το κέλυφός τους,
γι' αυτοπροστασία ήταν.
Κάτω απ' το κέλυφος έχουν........
την πιο τρυφερή,
την πιο ευαίσθητη καρδιά.
Κι όσο κι αν μεγαλώνουν...
θα παραμένουν παιδιά...
άδολα, μικρά ενήλικα παιδιά............

κουμΕττος κ.
(28/4/17 - 17:01, λευκωσία)

Φεγγάρια είμαστε!
Κάποτε, φαινόμαστε ολόγιομοι,
κάποτε, μισοί......
και κάποτε κι ανύπαρκτοι.
Αλλά, πάντα, ολόκληροι.
Άλλο το φαίνεσθαι...
κι άλλο το είναι! Ή μήπως όχι;

κουμΕττος κ.
(28/4/17 - 15:01, λευκωσία)

Η αληθινή μοίρα τ' ανθρώπου είναι η Ελευθερία!

κουμΕττος κ.
(28/10/16 - 20:39, λευκωσία)

Τα παιδιά μας δεν είναι για να γίνουν σαν κι εμάς. Ούτε για να μη γίνουν σαν κι εμάς. Τα παιδιά μας δεν τα φέρνουμε στον κόσμο, για να πετύχουν όσα δεν πετύχαμε εμείς ή για να πετύχουν περισσότερα από εμάς. Τα παιδιά μας τα φέρνουμε, απλά, στον κόσμο, όπως τ' αγέρι φέρνει τη δροσιά στο παραθύρι μας, όπως η άνοιξη φέρνει τα χελιδόνια στα μπαλκόνια μας, όπως ο Ήλιος φέρνει το φως και τη ζεστασιά στη ζωή μας. Kι εμείς χαμογελούμε! Μας ζήτησε τίποτα τ' αγέρι; Mας ζήτησε τίποτα η άνοιξη; Mας ζήτησε τίποτα ο Ήλιος; Μόνο, μας δίνουν... χωρίς ανταμοιβή, χωρίς όρους, χωρίς προσδοκίες, χωρίς. Σταμάτα, λοιπόν, να είσαι ο γονιός, που είσαι. Δίνε, απλόχερα, για ένα χαμόγελο! Γίνε αγέρι, γίνε άνοιξη, γίνε Ήλιος...

κουμΕττος κ.
(27/4/17 - 22:21, λευκωσία)

Το ακόντιο,
για να ταξιδέψει ψηλά και μακριά...
χρειάζεται αντίθετο άνεμο.
Κι ο άξιος άνθρωπος το ίδιο!
Απλά, στη θέση τού ανέμου....
είναι οι δυσκολίες........
όπως και κάτι μαλάκες και κάτι αρχίδια........
που νομίζουν πως θα του φράξουνε το δρόμο.

κουμΕττος κ.
(27/4/17 - 18:30, λευκωσία)

- Από ένα απόσπασμα δεν κρίνεις ένα βιβλίο.
Tο ίδιο και με τους ανθρώπους............
- Κι όμως, φιλαράκο μου.............
ο καλός ο μάγειρας...........
με μια κουταλιά..........
κρίνει ολόκληρη κατσαρόλα.

κουμΕττος κ.
(27/4/17 - 18:19, λευκωσία)

ΠΟΥΤάΝΑ ΣΤΗ ΒΙΤΡίΝΑ

Σαλίγκαροι και κόλακες,
σαν δίδυμοι μάς μοιάζουν.
Παπάδες και πολιτικοί...
χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή,
στα χίλια μάς διχάζουν.

Σε πολιτείες ξεπεσμών...
σερνόμαστε στον πάτο,
με ύφος ματαιόδοξο.
Το μόνο αισιόδοξο;
Δεν έχει παρακάτω!

Των αγορών... οι αριθμοί...
ορίζουν τη ζωή μας,
τα σπίτια μας ρημάξανε,
οι πόλεμοι αλλάξανε,
που γίνονται στη Γη μας.

Το χρήμα: ο Αντίχριστος
―τα τρία του εξάρια.
Κι αχ, την ψυχή μας, τρισαλί...
στων τζογαδόρων το χαλί,
την παίζουμε στα ζάρια.

Με μάσκες και οι φίλοι μας,
μα μέγιστος οχτρός μας;
Ο πούστης, ο υποκριτής,
ο πουλημένος διαιτητής,
ο γλείφτης εαυτός μας!

Με τον σταυρό στο χέρι του...
γυρνάει και δικάζει,
μα στα δικά του σφάλματα,
δεν έκδωσε εντάλματα.....
και λέει: "Δεν πειράζει!".

Το παιδικό μας όνειρο;
Πουτάνα στη βιτρίνα.
Ο εαυτός μας; Ψεύτης μας!
Κι η όψη στον καθρέφτη μας...
σε πάλκο θεατρίνα.

Ρωτούν και οι παππούδες μας,
η μάνα μας κι ο κύρης:
"Ποιον διάολο συνάντησες;
Στο ήθος πώς κατάντησες,
παιδάκι μου, μπατίρης;".

κουμΕττος κ.
(27/4/17 - 00:55, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Κι όταν έφυγε ο κύρης μου....
η μάνα μου.............
του έκλεισε τα πράσινά του μάτια.
Άλλην άνοιξη,
μέχρι που έφυγε κι αυτή...............
δεν αντάμωσε..........

κουμΕττος κ.
(28/4/17 - 00:29, λευκωσία)

Τζι' αντάμωσα στην όψην σου
τα κρόσσια τής ψυσσής μου...
τζιαι, Τζιύπρος μου, σ' αγάπησα.....
τζι' απάνου σου ζωγράφισα
τα χνάρκα τής ζωής μου............

κουμΕττος κ.
(27/4/16 - 21:57, λευκωσία)

[...]
Οι καλοί κι οι κακοί;
Για το κακοί, συμφωνώ, αλλά.........
οι πλείστοι καλοί... καλοί δεν είναι.
Απλά, δεν είναι κακοί.
Κι αυτό... έχει τεράστια διαφορά!

κουμEττος κ.
(26/4/17 - 23:54, λευκωσία)

Ξοδέψαμε τη μισή μας άνοιξη.....
χαζεύοντας χιλιάδες δέντρα και λουλούδια
ν' ανθίζουν
κι απέραντες οροσειρές και κάμπους
να πρασινίζουν.
Μέσα μας...
ξεραΐλα!
Ούτε τόσοδα χορταράκι.

κουμΕττος κ.
(25/4/17 - 20:59, λευκωσία)

Μια αγκαλιά, ένα φιλί....
και λίγος γλυκάνισος................
ό,τι μας απέμειναν!
Αρκετά, όμως.......
για να μην εκποιήσουμε το χαμόγελο.

κουμΕττος κ.
(26/4/16 - 10:26, λευκωσία)

Μια νύχτα τ' Απρίλη
αποβιβάστηκες στο σώμα μου.
Τι ψάχνεις, σε ρώτησα.
Πατρίδα, μ' απάντησες.

κουμΕττος κ.
(26/4/14 - 08:03, λευκωσία)

Της άνοιξης τ' αππώματα,
τριανταφυλλιές τζι' αρώματα.......
τζιαι στης ψυσσής τα βάθη,
τα πάθη μας τζιαι λάθη,
εν της ζωής τα χρώματα!

κουμΕττος κ.
(25/4/16 - 08:41, λευκωσία)

Κι η ψυχή μου;
Μια Μαρία.
Τη μια Μαγδαληνή,
την άλλη Παναγία.

κουμΕττος κ.
(25/4/16 - 19:44, λευκωσία)

Την πρώτη φορά, που σε είδα...
ήμουν βέβαιος πως ξαναβρεθήκαμε.
Ίσως, όχι... στο παρελθόν,
αλλά, σίγουρα, στο μέλλον.

κουμΕττος κ.
(25/4/16 - 17:34, λευκωσία)

Α ρε μάνα.....
κάθε που μου χαμογελούσες...
επανεκκινούσε η άνοιξη.....

κουμΕττος κ.
(25/4/16 - 13:09, λευκωσία)

Μόνο, 
όταν σε κοιτάΖΩ...

κουμΕττος κ.
(25/4/15 - 20:51, λευκωσία)

Kι όταν φυσάει βοριαδάκι...
μοσχοβολάει... μια γλυκόπικρη Κερύνεια.....

κουμΕττος κ.
(24/4/14 - 9:04, λευκωσία)

Πέμπτη, σήμερα.
Κι αν δεν ήταν...
τι θα άλλαζε στον ουρανό τής ρουτίνας;

κουμΕττος κ.
(24/4/14 - 09:09, λευκωσία)

Άσπρο πάτο, μού 'πες.
Κι απ' το πρώτο μας φιλί........... μεθύσαμε!

κουμΕττος κ.
(24/4/16 - 22:16, λευκωσία)

Eίναι κάτι νύχτες,
που σου λείπουν αυτοί που έφυγαν.
Που λείπεις κι εσύ................
λες και σε πήραν μαζί τους.

κουμΕττος κ.
(23/4/15 - 20:14, λευκωσία)

Και νάσου ο Ήλιος!
Αν τον πλησιάσεις πολύ....
πεθαίνεις.
Αν απομακρυνθείς πολύ...
πεθαίνεις.
Τι άλλο, εντέλει, σου είναι η ζωή......
παρά μια μέση λύση....
ανάμεσα σε δυο θανάτους......

κουμΕττος κ.
(19/8/15 - 6:45, κορμακίτης)

Πριν κοιμηθώ...
συγχωρώ όσους με πλήγωσαν
και με την αυγή...
συγχωρώ όσους θα με πληγώσουν.
Δεν ξέρω...
αν αυτό οφείλεται στην καλοσύνη μου
ή σε μια αρχέτυπη μνήμη ψαριού,
που αν είναι έτσι...
δεν τους συγχωρώ, αλλά τους ξεχνώ...

κουμΕττος κ.
(21/8/15 - 6:20, κορμακίτης)

Θα σου μιλήσω...............
για σένα και για μένα.
Θα σου αποκαλύψω τ' όνειρό μου!
Μην ξαφνιαστείς,
που θα 'χει το σχήμα και το άρωμά σου.
Πάμπολλες νύχτες σ' απήγαγα, 
εν αγνοία σου!

κουμΕττος κ.
(31/5/16 - 22:26, λευκωσία)

Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Πλέκει την άνοιξη, ολημερίς............
κι ολονυχτίς την ξηλώνει.
Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Ποια είκοσι χρόνια, διάολε; Σαράντα και βάλε.
Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Ποια Πηνελόπη; H Κερύνεια... η Κερύνεια...

κουμEττος κ.
(30/8/16 - 20:39, λευκωσία)

- Ποια η διαφορά τής επιτυχίας.....
από την ευτυχία, παππού μου;
- Είναι λες κι ανεβαίνεις στην κορφή ενός βουνού,
παιδί μου.....
κι έχεις μιαν υπέροχη θέα, αλλά...........
δεν έχεις κάποιον, δικό σου..... να τη μοιραστείς.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:39, λευκωσία)

Φύτευε δέντρα...........
κι ας μη φας απ' τους καρπούς τους.
Φύτευε δέντρα.........
κι ας μην καθίσεις στη σκιά τους.
Αγαπώ τη φύση...........
σημαίνει αγαπώ τον άνθρωπο,
σημαίνει μεριμνώ για την ανθρωπότητα,
ακόμη και γι' αυτήν............
που δε θα γνωρίσω.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:24, λευκωσία)

Στέλνουμε τρόφιμα........
σ' ένα παιδάκι στην Αιθιοπία,
ενώ δίπλα μας................
πεθαίνει από την πείνα το γειτονόπουλό μας.
Τόση πρεσβυωπία στην καρδιά μας!
Ξεφτίλα...........

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:09, λευκωσία)

έΦΥΓΕΣ, ΧΩΡίΣ ΑΝΤίΟ........

Σ' αναζητώ στα χάδια μου,
στα χέρια μου, αχ, τ' άδεια μου...
κι αναζητούν κι οι φίλοι μου,
το γέλιο μου στα χείλη μου.

Σ' αναζητώ στο κάθε χθες,
σ' αλλοτινές μας εποχές,
σ' ανθοβολιές και στην πληγή,
στον ουρανό, σ' όλη τη Γη.

Έφυγες, χωρίς αντίο.........
τραγικό ζωής αστείο!
Κι η αγάπη μου, που σου 'χω,
δίχα σώμα... μοιάζει ρούχο!

Σ' αναζητώ στις γειτονιές,
σε φεγγαρόλουστες βραδιές,
στις Κυριακές στις εξοχές...
που τις αφήσαμ' ορφανές.

Σ' αναζητώ μες στη βροχή,
στην πιο μικρούλα εσοχή,
σ' αναζητώ στο αχανές,
στο προφανές, στο αφανές.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 19:35, λευκωσία)

Πώς γίνεται, πολλές φορές...........
να είμαστε τόσο σκληροί,
με αυτούς που αγαπούμε και μας αγαπούν....
και τόσο καλοί και τρυφεροί με αγνώστους;
Κι όμως!
Είναι που, ίσως..............
ενδόμυχα, είμαστε τόσο βέβαιοι.......
πως οι πρώτοι και πάλι θα μας αγαπούν!
Και τραβάμε το σχοινί.......
και ξανατραβάμε το σχοινί...................
σίγουροι, πως το σχοινί, ποτέ, δε θα κοπεί.
Κι έτσι είναι! Κάποια σχοινιά,
όπως αυτά, που μας δένουν.......
με αυτούς που αγαπιόμαστε....
δεν κόβονται.
Αλλά προσοχή! Μην τα τραβάτε πολύ.....
είναι τυλιγμένα...........
γύρω από το λαιμό τους.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 17:12, λευκωσία)

Προσεύχομαι..........
για όσους προσεύχονται μες στις εκκλησιές
και βγαίνοντας έξω............
βγάζουν τη μάσκα τους!

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 15:54, λευκωσία)

Kράτος
Eκκλησία
Στρατός
ΝΟΜΟΙ (για να μην κινδυνεύουν οι πάνω από τους κάτω)
Λαός

Κουμέττος Κ.
(21-4-13, Λευκωσία)

Άλλο να δίνεις... κι άλλο να δίνεσαι.
Τόση είναι η απόσταση...
από την Κόλαση στον Παράδεισο...

κουμΕττος κ.
(21/4/15 - 6:38, λευκωσία)

- Πού είσαι;
Λιμοκτονούν τα χάδια μου.
- Μίλα μου! Μα σιγανές ψιχάλες να 'ν' οι λέξεις.
- Φωτίζω τη μνήμη μου.
Ανθίζουν πετούνιες.
- Υπέρυθρα τα φιλιά.
Κι η νύχτα υπνοβατεί μες στην αγκαλιά σου.
- Σημαδεμένη η τράπουλά μας.
Απόρρητος ο πόθος.
- Ανάδρομες οι ψυχές μας.
Ομφάλιος λώρος. Σκονισμένος ο Παράδεισος.
Αδιέξοδο τ' αύριο.
- Μες στ' άχρονο τού έρωτα...............
τα μάτια σου δακρύζουν.
- Αγάπα με! Άλλη διέξοδος δεν υπάρχει.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 00:13, λευκωσία)