Kι όταν φυσάει βοριαδάκι...
μοσχοβολάει... μια γλυκόπικρη Κερύνεια.....

κουμΕττος κ.
(24/4/14 - 9:04, λευκωσία)

Πέμπτη, σήμερα.
Κι αν δεν ήταν...
τι θα άλλαζε στον ουρανό τής ρουτίνας;

κουμΕττος κ.
(24/4/14 - 09:09, λευκωσία)

Άσπρο πάτο, μού 'πες.
Κι απ' το πρώτο μας φιλί........... μεθύσαμε!

κουμΕττος κ.
(24/4/16 - 22:16, λευκωσία)

Eίναι κάτι νύχτες,
που σου λείπουν αυτοί που έφυγαν.
Που λείπεις κι εσύ................
λες και σε πήραν μαζί τους.

κουμΕττος κ.
(23/4/15 - 20:14, λευκωσία)

Και νάσου ο Ήλιος!
Αν τον πλησιάσεις πολύ....
πεθαίνεις.
Αν απομακρυνθείς πολύ...
πεθαίνεις.
Τι άλλο, εντέλει, σου είναι η ζωή......
παρά μια μέση λύση....
ανάμεσα σε δυο θανάτους......

κουμΕττος κ.
(19/8/15 - 6:45, κορμακίτης)

Πριν κοιμηθώ...
συγχωρώ όσους με πλήγωσαν
και με την αυγή...
συγχωρώ όσους θα με πληγώσουν.
Δεν ξέρω...
αν αυτό οφείλεται στην καλοσύνη μου
ή σε μια αρχέτυπη μνήμη ψαριού,
που αν είναι έτσι...
δεν τους συγχωρώ, αλλά τους ξεχνώ...

κουμΕττος κ.
(21/8/15 - 6:20, κορμακίτης)

Θα σου μιλήσω...............
για σένα και για μένα.
Θα σου αποκαλύψω τ' όνειρό μου!
Μην ξαφνιαστείς,
που θα 'χει το σχήμα και το άρωμά σου.
Πάμπολλες νύχτες σ' απήγαγα, 
εν αγνοία σου!

κουμΕττος κ.
(31/5/16 - 22:26, λευκωσία)

Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Πλέκει την άνοιξη, ολημερίς............
κι ολονυχτίς την ξηλώνει.
Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Ποια είκοσι χρόνια, διάολε; Σαράντα και βάλε.
Και μας αναμένει η Κερύνεια.
Ποια Πηνελόπη; H Κερύνεια... η Κερύνεια...

κουμEττος κ.
(30/8/16 - 20:39, λευκωσία)

- Ποια η διαφορά τής επιτυχίας.....
από την ευτυχία, παππού μου;
- Είναι λες κι ανεβαίνεις στην κορφή ενός βουνού,
παιδί μου.....
κι έχεις μιαν υπέροχη θέα, αλλά...........
δεν έχεις κάποιον, δικό σου..... να τη μοιραστείς.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:39, λευκωσία)

Φύτευε δέντρα...........
κι ας μη φας απ' τους καρπούς τους.
Φύτευε δέντρα.........
κι ας μην καθίσεις στη σκιά τους.
Αγαπώ τη φύση...........
σημαίνει αγαπώ τον άνθρωπο,
σημαίνει μεριμνώ για την ανθρωπότητα,
ακόμη και γι' αυτήν............
που δε θα γνωρίσω.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:24, λευκωσία)

Στέλνουμε τρόφιμα........
σ' ένα παιδάκι στην Αιθιοπία,
ενώ δίπλα μας................
πεθαίνει από την πείνα το γειτονόπουλό μας.
Τόση πρεσβυωπία στην καρδιά μας!
Ξεφτίλα...........

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 23:09, λευκωσία)

έΦΥΓΕΣ, ΧΩΡίΣ ΑΝΤίΟ........

Σ' αναζητώ στα χάδια μου,
στα χέρια μου, αχ, τ' άδεια μου...
κι αναζητούν κι οι φίλοι μου,
το γέλιο μου στα χείλη μου.

Σ' αναζητώ στο κάθε χθες,
σ' αλλοτινές μας εποχές,
σ' ανθοβολιές και στην πληγή,
στον ουρανό, σ' όλη τη Γη.

Έφυγες, χωρίς αντίο.........
τραγικό ζωής αστείο!
Κι η αγάπη μου, που σου 'χω,
δίχα σώμα... μοιάζει ρούχο!

Σ' αναζητώ στις γειτονιές,
σε φεγγαρόλουστες βραδιές,
στις Κυριακές στις εξοχές...
που τις αφήσαμ' ορφανές.

Σ' αναζητώ μες στη βροχή,
στην πιο μικρούλα εσοχή,
σ' αναζητώ στο αχανές,
στο προφανές, στο αφανές.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 19:35, λευκωσία)

Πώς γίνεται, πολλές φορές...........
να είμαστε τόσο σκληροί,
με αυτούς που αγαπούμε και μας αγαπούν....
και τόσο καλοί και τρυφεροί με αγνώστους;
Κι όμως!
Είναι που, ίσως..............
ενδόμυχα, είμαστε τόσο βέβαιοι.......
πως οι πρώτοι και πάλι θα μας αγαπούν!
Και τραβάμε το σχοινί.......
και ξανατραβάμε το σχοινί...................
σίγουροι, πως το σχοινί, ποτέ, δε θα κοπεί.
Κι έτσι είναι! Κάποια σχοινιά,
όπως αυτά, που μας δένουν.......
με αυτούς που αγαπιόμαστε....
δεν κόβονται.
Αλλά προσοχή! Μην τα τραβάτε πολύ.....
είναι τυλιγμένα...........
γύρω από το λαιμό τους.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 17:12, λευκωσία)

Προσεύχομαι..........
για όσους προσεύχονται μες στις εκκλησιές
και βγαίνοντας έξω............
βγάζουν τη μάσκα τους!

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 15:54, λευκωσία)

Kράτος
Eκκλησία
Στρατός
ΝΟΜΟΙ (για να μην κινδυνεύουν οι πάνω από τους κάτω)
Λαός

Κουμέττος Κ.
(21-4-13, Λευκωσία)

Άλλο να δίνεις... κι άλλο να δίνεσαι.
Τόση είναι η απόσταση...
από την Κόλαση στον Παράδεισο...

κουμΕττος κ.
(21/4/15 - 6:38, λευκωσία)

- Πού είσαι;
Λιμοκτονούν τα χάδια μου.
- Μίλα μου! Μα σιγανές ψιχάλες να 'ν' οι λέξεις.
- Φωτίζω τη μνήμη μου.
Ανθίζουν πετούνιες.
- Υπέρυθρα τα φιλιά.
Κι η νύχτα υπνοβατεί μες στην αγκαλιά σου.
- Σημαδεμένη η τράπουλά μας.
Απόρρητος ο πόθος.
- Ανάδρομες οι ψυχές μας.
Ομφάλιος λώρος. Σκονισμένος ο Παράδεισος.
Αδιέξοδο τ' αύριο.
- Μες στ' άχρονο τού έρωτα...............
τα μάτια σου δακρύζουν.
- Αγάπα με! Άλλη διέξοδος δεν υπάρχει.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 00:13, λευκωσία)

Επιχρυσωμένα σώματα.
Πανέμορφα! Στην επιφάνεια, μόνο...

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 00:16, λευκωσία)

Αχ, σσελιόνιν λευτερκάς...
της ξενιθκιάς, της προσφυγιάς...
της άνοιξης τούντης σκλαφκιάς,
πότε εννά 'ρτεις τζιαι για μας;

Άι μου Γιώρκη τής σποράς...
για σπείρε σπόρον τής χαράς...
Άι μου Γιώρκη, τάνα μας...
τζιύρης, εσού, τζιαι μάνα μας!

Κουμέττος Κ.
(15/8/15 - 7:57, Κορμακίτης)

Κι όταν λέμε.....

αγαπώ τον τόπο μου,

το ίδιο εύηχα κι όμορφα,

μας ακούγεται.

Μα θα τρομάξουμε αν ακούσουμε...

τι στην πουτάνα....

ο καθένας.... εννοεί......

κουμΕττος κ.

(13/10/16 - 07:06, λευκωσία)

Θα σας μιλήσω στη γλώσσα σας,
μπας και καταλάβετε......
σκασμός, φασίστες!
Η διαφορά μας είναι τεράστια.
Εσείς, ονειρεύεστε μια Ελλαδίτσα,
για τους Έλληνες,
ενώ εμείς μια Ελλαδάρα..........
για τον κόσμο.........

κουμΕττος κ.
(13/10/15 - 18:37, λευκωσία)

Πατρίδα, πώς να σου το πω; 
μου είσαι, μόνον, χώμαν˙
Άνθρωπον -πρώτα- αγαπώ, 
όποιον κι αν έχει χρώμαν!

κoυμΕττος κ.
(31/10/2011 - 08:13, λευκωσία)

Για μέρες.........
πολλές φορές, για μήνες... 
κλεινόταν μες στο σπίτι της.
Ουδείς την καταλάβαινε, 
ουδείς διανοείτο... 
πόσο όμορφο σπίτι... 
είχε τόσα χρόνια φτιάξει...

κουμΕττος κ.
(24/10/14 - 18:36, λευκωσία)

Έλα, κάν' το!
Πολλές φορές, η ευτυχία............
μια στραβοτιμονιά στη μοίρα μας είναι...........
κι όποιον πάρει ο Χάρος....

κουμΕττος κ.
(12/7/16 - 07:09, λευκωσία)

Θα έρθεις.
Το νιώθω.
Όπου κι αν γυρίσω το κεφάλι μου...
βλέπω εμένα κι εσένα!
Διότι ο κόσμος μου δεν υπάρχει,
μόνον, όπως τον αισθάνομαι........
αλλά κι όπως τον προαισθάνομαι!

κουμΕττος κ.
(20/4/17 - 17:41, λευκωσία)

Πέρασα τα σαράντα......
κι ακόμη δεν ξέρω τι θέλω να γίνω,
όταν μεγαλώσω!

κουμΕττος κ.
(21/5/16 - 18:09, λευκωσία)

Χθες, τ' απόγευμα......
πέρασα 'π' τον κήπο σου.
Είχες πανέμορφα λουλούδια,
αλλά από ευωδιά...
τίποτα........ τίποτα...........

κουμΕττος κ.
(4/1/16 - 21:18, λευκωσία)

Σε κοίταξα........
με κοίταξες.
Σε άπταιστη σιωπή........
ερωτευτήκαμε!

κουμΕττος κ.
(21/5/16 - 21:28, λευκωσία)

Έχω κι εγώ τις μαύρες μου,
μα είναι για να φαίνονται τ' άστρα μου
και το φεγγάρι μου.........

κουμΕττος κ.
(16/10/16 - 18:59, λευκωσία)

Να με κοιτώ, χωρίς παρεκκλίσεις...
χωρίς εκτροπές............
χωρίς εκπτώσεις,
χωρίς συμβιβασμούς.
Ή εγώ ή στο διάολο.........

κουμΕττος κ.
(17/10/16 - 12:05, λευκωσία)

Η μακαρισμένη της μάνα,
στα τελευταία της χρόνια...........
στα βαθιά της γεράματα, πια....
ξεχνούσε.
Ξεχνούσε πολλά.
Ξεχνούσε, ακόμη, και τ' όνομά της,
αλλά όχι της κόρης της.
Μπορεί να μη θυμόταν ποια ήταν,
αλλά θυμόταν......
για ποιαν ήταν!
Και βασικά μια ζωή.....
αυτό την ενδιέφερε..........

κουμΕττος κ.
(17/10/16 - 06:22, λευκωσία)

Ονειρευόμουνα κι εγώ...........
έναν καλύτερο κόσμο....
και μετά ξύπνησα... τόσο, απλά!

κουμΕττος κ.
(20/4/17 - 13:41, λευκωσία)

Έμαθες αυτόν.........
που επέλεξα να μάθεις.
Εγώ, επιλέγω ποιος είμαι,
για τον καθένα.
Εγώ, επιλέγω.....
σε ποιους και πότε......
αξίζει να δώσω την αλήθεια μου
και σε ποιους το ψέμα μου.
Κι έχω χιλιάδες ευτελή μου αντίγραφα,
για όσους δεν εμπιστεύομαι.
Λόγοι ασφαλείας, βλέπετε!

κουμΕττος κ.
(20/4/17 - 12:47, λευκωσία)

Να ζεις, χειρόγραφα και πάντα...
με μολύβι και σβήστρα,
διότι πάμπολλες από τις στιγμές μας...
είναι γράψε-σβήσε.
Διότι ζωή δεν είναι, μόνο....
οι επιλογές, που κάνουμε.........
ή που αποφεύγουμε,
αλλά κι αυτές, που αναιρούμε.
Και πίστεψέ με......
ιδιαίτερα αυτές....
θέλουν και την περισσότερη τόλμη.

κουμΕττος κ.
(20/4/17 - 09:22, λευκωσία)

Kι όμως......
τις πλείστες φορές,
αυτό που μας χρειάζεται..............
δεν είναι να πάμε κάπου,
αλλά να φύγουμε από κάπου.

κουμEττος κ.
(20/4/16 - 22:44, λευκωσία)

Την ευτυχία σου να τη μετράς με τα δάχτυλα...
των παιδικών σου ονείρων
―στα κρυφά...... κάτ' απ' το θρανίο...

κουμΕττος κ.
(6/7/13 - 14:59, λευκωσία)

Δεν είναι που χωρίσαμε!
Είναι που έμαθα να μετράω τον έρωτα...
με τα δικά σου τα δάκτυλα......

κουμΕττος κ.
(11/2/12 - 12:35, λευκωσία)

Κι αν αρχίσεις ν' αφαιράς απ' τη ζωή σου,
όσους δεν είσαι απόλυτα βέβαιος για την αγάπη τους,
θ' απομείνεις, εσύ..............
και τελευταία η μάνα σου!

κουμΕττος κ.
(19/4/17 - 20:19, λευκωσία)

Όταν αγαπάς... δε λες βαριέμαι!

κουμΕττος κ.
(12/4/12 - 07:03, λευκωσία)

Παντρεύτηκες τον άντρα τής ζωής σου˙
Της ψυχής σου; Πότε;

κουμΕττος κ.
(13/11/12 - 06:49, λευκωσία)

- Τι είναι η υποκρισία, παππού;
- Υποκρισία, παιδί μου...
είναι από τη μια να λες 
πως αγαπάς την ανθρωπότητα
κι από την άλλη
ν' αρνείσαι τον άνθρωπο......

κουμΕττος κ.
(11/12/14 - 21:59, λευκωσία)

Κι όλα 'κείνα τα "ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς"................
πού πήγανε;
Ουδείς... απ' τη Σπάρτη;

κουμΕττος κ.
(18/8/14 - 18:19, λευκωσία)

Κι όταν σου μίλαγαν για ιδανικά...
ήξεραν... πως εσύ θα κάρφωνες τα μάτια σου
σε ναούς και σ' αγάλματα
―αντιπερισπασμός ήταν, ηλίθιε...
για να σου αδειάσουν την ψυχή και την τσέπη...

κουμΕττος κ.
(2/10/13 - 06:44, λευκωσία)

ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Μες στ' ατημέλητά σου χρόνια,
έψαχνες την καταστροφή,
φίλους δεν έκανες τους νόμους
κι είχες την κόκα για τροφή.

Άστρα σ' αντάμωναν τα βράδια,
σ' άδεια σοκάκια... μοναχή,
να τριγυρνάς, χωρίς πυξίδα,
με μια κλεψύδρα ορφανή.

Μες σ' αυταπάτες, μες σ' απάτες,
ζούσες -θαρρούσες- μια ζωή,
νόμιζες πως χαμογελούσες
και πως η τύχη σ' ευνοεί.

Έξαφν' αλόγου -παραλόγου-
άσπρου χλιμίντρισμα ηχεί,
χάραμα σ' ήβρανε στο χώμα˙
ένα κορμί, χωρίς ψυχή!

Koυμέττος Κ.
(9-12-12, Λευκωσία)

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛόΙ ΤήΣ ΜάΝΑΣ

στον αδελφό μου Κουμέττο (30/12/73 - †)

Ποζαύλιν η καρδούλα μου,
εγίνην στο μαντάτον,
αχ, τζι' η ψυσσή μου έππεσεν...
σε λάκκον δίχα πάτον.

Ο τάφος σου... ο τάφος μου,
μονάκριβέ μου γιε μου,
αχ, σπλάχνον που τα σπλάχνα μου,
καλέ μου τζιαι γρουσέ μου,
της άνοιξης, ανθέ μου.

Αχ, άντζιελοι τζι' αρκάντζιελοι,
τα κάλλη σου ζηλέψαν...
τζιαι μέσα στην αγκάλην μου,
εμπήκαν τζιαι σε κλέψαν.

Κουμέττος Κατσιολούδης
(29/1/17 - 15:15, λευκωσία)

Συνήθως, γαλάζιο κι άσπρο.
Τόσο ίδια τα χρώματα
στα πατώματα
και στους τοίχους των νοσοκομείων...
μ' αυτά του ουρανού.
Για ευκολότερη προσαρμογή, φαίνεται.......

κουμΕττος κ.
(27/2/14 - 07:46, λευκωσία)

Είδες τις λιακάδες μου.......
κι ήρθες.
Ούτε μια ομπρέλα δεν έφερες.
Nόμισες πως οι μέρες μου............
είναι, μόνο... ηλιόλουστες.........

κουμΕττος κ.
(18/4/17 - 09:06, λευκωσία)

Να μου κρατάς το χέρι
―έτσι,
μου έμαθε η μάνα μου την αγάπη.....

κουμΕττος κ.
(20/12/13 - 18:23, λευκωσία)

Μην ακολουθάς τα χνάρια άλλων.
Άκουσες κάποιον δεύτερο............
να μένει στην Ιστορία;
Γίνε Κολόμβος, γίνε Γκαγκάριν.................
κι από τους τρεις...
επέλεξε τον Άρμστρονγκ!

κουμΕττος κ.
(16/8/15 - 9:39, λευκωσία)

Προτού πάρεις την ανηφοριά σου,
βεβαιώθου πως είσαι..........
στο σωστό βουνό!

κουμΕττος κ.
(14/3/14 - 06:35, λευκωσία)

ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙάΝ Τ' ΑΪ-ΓΙΩΡΚΟύ...

Τ’ Απρίλη κόντεψαν 'κοστρείς,
τζιαι σ' όρομαν θωρώ ψυσσής,
πως πίσω επήα, σπίτιν μου,
ξανά, στον Κορματζίτην μου
στον ομφαλόν ούλλης της Γης.

Στην εκκλησιάν τ' Αϊ-Γιωρκού...
στη μέσην τ' όμορφου χωρκού,
σαν την καμπάναν η καρκιά,
που τη χαράν διπλοφακκά.
Στην εκκλησιάν τ' Αϊ-Γιωρκού...
στη μέσην τ' όμορφου χωρκού,
ο δράκος εξοντώθηκεν...
τζι' η Τζιύπρος λευτερώθηκεν.

Στα γρόνια τού εγκλωβισμού,
της προσφυγιάς τζιαι του καμού,
το παλληκάριν στέκετουν,
την ήτταν εν εδέχετουν,
δίχα στιγμήν αναπαμού.

κουμΕττος κ.
(17/4/2017 - 17:30, λευκωσία)

- Και τα ήθη, παππού μου;
Πού πήγαν τα ήθη;
- Βάλε ένα λ μπροστά τους, παιδί μου...

κουμΕττος κ.
(17/4/16 - 10:07, λευκωσία)

- Πώς θα καταλάβω τον άνθρωπό μου,
παππού μου;
- Όταν θα είσαι μαζί του.......
δε θα σου περισσεύει κι ούτε θα σου υπολείπεται τίποτα,
παιδί μου....

κουμΕττος κ.
(5/5/16 - 14:33, λευκωσία)

Όσες φορές......
ήμουν, πραγματικά, ευτυχισμένος...
το ζούσα.
Δε σκεφτόμουν.

κουμΕττος κ.
(17/4/2017 - 13:41, λευκωσία)

Aλήθκεια, ποιος αθάνατος...
ποιος έσσει τέθκοιαν φύσην;
Εν νόμος απαράβατος σε τούντην μας τη ζήσην:
"ο Ήλιος φκαίνει την αυκήν,
πάντα, που την ανατολήν...
τζι' άνταν νυχτώσει νακκουρίν βουττά μέσα στη δύσην!".

κουμΕττος κ.
(17/4/15 - 17:16, λευκωσία)

ΞΕΒΑΜΜέΝΟΙ ΑΙώΝΕΣ

Πληγωμένα λευκά περιστέρια ―συγγνώμη!
Των παιδιών τες χαρές περικύκλωσαν τρόμοι.
Πια, οι μέρες γεννούν βασιλέματα θλίψης,
στυγερές ενοχές κι ασυγχώρητες τύψεις.

Νοθευμένα φιλιά, πριν δοθούν λησμονιούνται
κ' οι καρδιές ορφανές, δίχ' αγάπη πλανιούνται.
Των εμπόρων ριπές θανατώνουν την πλάση˙
η ελπίδα νεκρή ―σ' αποσύνθεσης φάση.

Μ' έν' ανένδοτο, μα κι έν' αλύγιστο βλέμμα,
η Πατρίς μάς θωρεί, σα μας παίρνει το ρέμα.
Η ψυχή μας φθηνή -όλα πήγανε στράφι-
των προγόνων μας κλαίν' οι περήφανοι τάφοι.

Σκονισμένος ο νους, προσδοκάει τ' αγέρι,
το γαλάζιο -ξανά- πάλι πίσω να φέρει.
Κ' οι ευχές των λαών μ' αλυσίδες δεμένες,
λευτεριά καρτερούν και ποθούν δακρυσμένες:

"Μια φωνή παστρική, για ν' ανθίσουν χειμώνες,
να βαφτούνε με φως Ξεβαμμένοι Αιώνες.
Να ξανάρθουν καιροί με ανέμελη χαίτη,
για την Carmen, αλλά... και την Santi, την Καίτη!".

Κουμέττος Κατσιολούδης
(26/4/2013, Λευκωσία)

AΡXITEKTONIKA ΓΡAΦEIA

Για την κατάντιάν μας, κανείς άλλος δε φταίει,
πέραν των αρχιτεκτονικών μας γραφείων˙
διότι όλα μας τα παράθυρα κι όλες μας οι πόρτες,
μόνον, προς βορράν θα έπρεπεν να βλέπουν!

Κουμέττος Κατσιολούδης
(2-4-2012, Λευκωσία)

Κι εσύ, βορρά μου... βορά των όρνεων...

κουμΕττος κ.
(16/4/14 - 15:53, λευκωσία)

Διότι -πάντα-
θα υπάρχει.....
έστω και μια οπτική γωνία,
που ο κόσμος............
θα φαίνεται ομορφότερος!

κουμΕττος κ.
(16/4/15 - 16:34, λευκωσία)

Την αγαπούσε πολύ!
Αυτός, όμως, δεν την κάλυπτε, όσο αυτή θα ήθελε,
μα, ποτέ της, δεν του το είπε.
Και τα χρόνια περνούσαν....
και οι ρυτίδες αυλάκωναν την καρδιά της.
Ένα απόγιομα έβρεξε τριαντάφυλλα.
Αυτός πήρε ένα κι αφού της το καρφίτσωσε στα μαλλιά...
την αγκάλιασε ζεστά.
Αυτή, ίσως, να μη βρήκε τον απόλυτο,
αλλά αυτός............ σίγουρα, την αγαπούσε.

κουμΕττος κ.
(25/8/2011 - 07:25, λευκωσία)

Aγαπώ τον άνθρωπο...
σημαίνει πιστεύω στην καλή του φύση......

κουμΕττος κ.
(16/4/17 - 22:48, λευκωσία)

Ο πατέρας της τη λατρεύει.
Όποιος άντρας θέλει να στάθει, δίπλα της...
θα πρέπει ν' αποδεχθεί.....
πως θα είναι, πάντα, ο δεύτερος.
Ακόμη, κι όταν θα είναι άδεια στο βάθρο...
η θέση τού πρώτου.

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 23:07, λευκωσία)

Όλα, ήταν προσχεδιασμένα,
εκτός απ' την Ανάσταση.
Αλλά πείτε μου........
ποιος πατέρας θ' άντεχε;
Ποιος πατέρας δε θα 'κανε ό,τι μπορούσε,
για το παιδί του;

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 22:30, λευκωσία)

Φθινοπωρινό ψιλόβροχο.
Ζάχαρη άχνη. 
Γλυκαίνει το χώμα. Ήταν καιρός. 
Αρμύρισε η γλώσσα του.
Στο καλοκαιρινό παράθυρο πέφτουν τα φύλλα.

κουμΕττος κ.
(13/10/14 - 13:31, λευκωσία)

Θυμάσαι, ρε πατέρα, στο χωριό.........

κάθε Χριστούγεννα,

μπροστά από το αναμμένο τζάκι;

Θυμάσαι, 

που γελούσαμε, όλοι, μαζί;

Θα το ανάψουμε το τζάκι κι εφέτος,

ρε πατέρα.

Θα το ανάψουμε και θα γελάσουμε πολύ.

Από τότε που έφυγες....

εγώ, γελάω πιο πολύ, ρε πατέρα.

Κι από τότε που έφυγε κι η μάνα....

γελάω ακόμη περισσότερο.

Μετά έφυγε κι ο αδελφός..............

και γελάω.... γελάω, διαρκώς...........

γελάω, ακατάπαυστα.

Πέφτω στο πάτωμα και σπαρταράω

απ' το γέλιο.

Γελάω και για εσάς, ρε πατέρα.

Γελάω...

μπας και καταλάβουν

την απουσία σας οι υπόλοιποι,

μπας και το πάρουν χαμπάρι

πως λείπετε...........

και χαλάσουν οι γιορτές μας.......

κουμΕττος κ.

(21/12/16 - 11:31, λευκωσία)

Δε σ' αγάπησα..........
για τα επιφανειακά σου προτε/ρήματα,
αλλά για τα ουσιαστικά...
της καρδιάς σου!

Κουμέττος Κ.
(3-2-2011, Λευκωσία)

ΑΔΙΚΑίΩΤΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕίΕΣ

Ο ουρανός συννέφιασε...
χειμώνα/καλοκαίρι
κ' η καταιγίδα έσβησε
της Βηθλεέμ τ' αστέρι.

Πώς -τώρα- μάγοι θενά βρουν
τη φάτνη σου, Χριστέ μου,
λιβάνι, σμύρνα κι ο χρυσός,
σ' αναζητούν, Θεέ μου...

κι όλα τα λόγια των Γραφών,
εκτεθειμένα μένουν,
άλλα προφήτεψαν στο "χθες"
κι άλλα στο "τώρα" βγαίνουν.

Πνοές ψυχών ψυχομαχούν
κι ο κάματος σκορπιέται,
σ' ερήμου σκότος μια νυχτιά...
το φως μας σπαταλιέται.

Κουμέττος Κ.
(14-4-13, Λευκωσία)

άΣΩΤΟΣ ΥΙόΣ

Πατρίδα μου, σ' αντίκρισα
στα ξένα να γυρνάεις
να προσκυνάς -γονυπετώς-
και να παρακαλάεις.

Για τον λαό σου, π' αγαπάς,
ντροπή δε σε βαραίνει
κι αν Υιός σου βγήκε Άσωτος
κι αν, πάντα, σε πικραίνει...

εσύ, δεν τον αρνήθηκες,
κι ας σκόρπισε το βιος σου,
ο κύρης είσαι, μάνα του...
κι αυτός μοναχογιός σου.

Πατρίδα μου, σ' αντάμωσα...
ολόγυμνη στο πλήθος,
να ξεπουλάς το σώμα σου,
γιομάτη μ' Άγιο ήθος.

Κουμέττος Κ.
(14-4-13, Λευκωσία)

Κι όταν σου έλεγα............
τι όμορφο που είναι το φεγγάρι, απόψε...
υπαινιγμός ήτανε..............
εσέναν, εννοούσα.

κουμΕττος κ.
(14/4/16 - 21:09, λευκωσία)

Κάτι ψεύτικες αγκαλιές,
που μας δώσανε....
κάτι ψεύτικες αγκαλιές,
που δώσαμε
―ακάλυπτες επιταγές Παραδείσου ήτανε.

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 15:48, λευκωσία)

Κι αν κοιμόμαστε χώρια....................
είναι κάτω απ' τον ίδιο ουρανό.
Κι αυτό...........
έστω κι αυτό.............
μου είναι παρήγορο.

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 15:44, λευκωσία)

ΣΚΕΛΕΤΩΜέΝΗ ΧΑΡά

Αναλαμπές τού Παραδείσου
θυμάμαι κάθε πρωινό,
καθώς στα χέρια μιας αβύσσου,
(καρδούλα μου, αχ, τρισαλί σου),
πεθαίνω κάθε δειλινό.

Σκελετωμένη η χαρά μου...
και τ' όνειρό μου ορφανό,
κομμένα, πλέον, τα φτερά μου,
πώς να πετάξω στ' αψηλά μου,
στον γαλανό μου ουρανό.

Οι προδομένες μου ευχές μου,
πριν ξερανθούνε στη σιγή,
αναζητούν τις αντοχές μου,
στις ανθισμένες εποχές μου,
μα στέρφα είναι, πια, η γη.

κουμΕττος Κ.
(14/4/2017 - 15:12, λευκωσία)

Το πρόβλημα είναι..........
πως κάθε χρόνο.............
μόνο, ο Χριστός ανασταίνεται.
Εμείς, απλά, πιστοί θεατές Του.
Στο βιογραφικό μας...............
καμιά ανάσταση!

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 14:04, λευκωσία)

Πόσος Γολγοθάς...........
μας απέμεινε, ακόμη;
Πού καταντήσαμε!
Να φαντάζει η σταύρωση λύτρωση.
Κι η ανάσταση... ανεπιθύμητη.

κουμΕττος κ.
(14/4/17 - 00:35, λευκωσία)

ΜΙΑ Ο άΒΕΛ, ΜΙΑ Ο ΚάΙΝ

Μύριους ρόλους στη ζωή μας,
στα πλατό μας θεατρίνοι,
σαν οι άμοιρες ψυχές μας........
εθισμένες κοκαΐνη.

Μια ο Άβελ, μια ο Κάιν,
μια Χριστός και μια ο Ιούδας,
μια στις χίλιες Αϊνστάιν.......
τις υπόλοιπες Βλακούδας.

Η καρδιά μας, σαν πουτάνα...
που της τάξανε καμπόσα,
για μια ψεύτικη Νιρβάνα,
ξεπουλιέται όσα-όσα.

κουμΕττος κ.
(13/4/2017 - 14:58, λευκωσία)

Έχω μείνει με λίγους φίλους.
Τόσοι πρέπει να είναι οι φίλοι.
Λίγοι!
Αλλιώς σημαίνει..............
πως πάει καιρός να τους κοσκινίσεις.
Και κοίτα το κόσκινό σου.............
να έχει μεγάλες τρύπες.
Όχι, απ' εκείνες τις μικρές,
που κρατάνε κι ό,τι πιο ισχνό κι ασθενές....
που κρατάνε κι ό,τι πιο μικρό κι ατροφικό.

κουμΕττος κ.
(13/4/17 - 13:09, λευκωσία)

Λοιπόν.....
ένα κι ένα κάνουν δύο.
Αλλά......
αν όχι εμάς τους δύο.....
τι νόημα έχει!

κουμΕττος κ.
(26/2/16 - 20:04, λευκωσία)

Είναι φορές,
που θέλω να μπω σε μια εκκλησιά.
Στην κηδεία ενός αγνώστου να κλάψω.

κουμΕττος κ.
(14/1/17 - 20:28, λευκωσία)

ΑΠώΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΥΣίΑ ΣΟΥ...

στη μάνα μου (†)

Σάλπαρες, μάνα...
γι' άλλα λιμάνια,
μου 'παν πως σ' είδαν...
σ' άλλην πατρίδαν....
στα επουράνια.

Κι εγώ...
απών στην απουσία σου....
νύχτα, χωρίς αστέρια,
καράβι, δίχα θάλασσα...
αγκάλη, δίχα χέρια...

Έφυγες, μάνα...
σ' άγνωστα μέρη.
Πού 'ν' το... το χάδι;
Αίφνης, σκοτάδι.......
το μεσημέρι.

κουμΕττος κ.
(9/12/16 - 20:56, λευκωσία)

ΚΑΡΔΙάΣ ΛΕΖάΝΤΑ

Ήρθες και μου 'πες για το χθες
―ληγμένα χρόνια.
Είμαι χιονάνθρωπος, για δες...
τριγύρω χιόνια.

Ψάχνεις αγάπη για να βρεις,
για σέ δεν έχω...
φύγε και μη μου ξαναρθείς,
δε σε αντέχω.

"Ό,τι τελειώνει στη ζωή...
τέλος, για πάντα!",
είναι για μένανε "ΑΡΧΗ"...
καρδιάς λεζάντα!

κουμέττος κ.
(19/10/16 - 21:11, λευκωσία)

ΜΑΝΑΕΤόΣ

στη μάνα μου (†)

βουνά πολλά κι αν μου 'χαν στήσει,
πεδιάδες τα 'κανες, εσύ,
είχες για όλα μία λύση....
κι ανατολές σε κάθε δύση.........
έχτιζες μες σε μια στιγμή.

από ατσάλι και θειάφι......
και δύναμή σου ο Θεός,
ο ουρανός σου αγιογράφος...
αχ, πώς σε χώρεσε ο τάφος,
μάνα μου, ήσουν αετός!

κουμέττος κ.
(13/10/2016 - 17:33, λευκωσία)

Γιατί δεν ήρθες Εσύ........
κι έστειλες τον Υιό Σου να σταυρωθεί;
Ο δικός μου πατέρας........
ποτέ... μα ποτέ......
δε θα έκανε κάτι τέτοιο...........

κουμΕττος κ.
(6/9/14 - 16:59, λευκωσία)

ΔΕ Σ' ΤΟ ΕΙΠΕ Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΟΥ;

Ποιας ρουφιάνας ειμαρμένης...
έδειξες εμπιστοσύνη...
κι είσαι μέσα στην οδύνη,
ψάχνοντας για ενδορφίνη...
μιας πνοής χαροκαμένης.

Δε σ' το είπε η γιαγιά σου;
Πια, οι άνθρωποι ξεχνάνε,
τίποτα, δεν εκτιμάνε...
φτάνει πιο ψηλά να πάνε.............
σου πατούν και την καρδιά σου.

Ποιας πλανεύτρας πουλημένης...
έδωσες τον γαλανό σου,
τον σεμνό τον ουρανό σου,
τον καλό τον εαυτό σου,
που για χρόνια τον υφαίνεις.

κουμΕττος κ.
(12/4/2017 - 16:36, λευκωσία)

στη μάνα μου (†)

Α ρε μάνα........
είναι και που μου λείπεις,
αλλά πιότερο είναι που μου λείπω,
όπως με έβλεπες....................

κουμΕττος κ.
(12/4/17 - 15:27, λευκωσία)

Λένε πως ερωτεύεσαι κάποιον/αν,
που σου μοιάζει.
Ουσιαστικά, το "εγώ" σου σ' έν' άλλο σώμα.
Να το ποθάς, να το θες κοντά σου...
να θες να είσαι κοντά του.
Κι όταν όχι...
να επιζητάς τη δόση σου,
να σπαρταράς, σαν ναρκομανής στο πάτωμα,
λειψός και στερημένος.......
από εσένα τον ίδιο.
Να σου λείπει ο εαυτός σου,
αυτός που έχεις......
και που τώρα νομίζεις πως δεν έχεις,
αυτός που είσαι...
και που τώρα νομίζεις πως δεν είσαι.
Εντέλει...
μια ψευδαίσθηση απουσίας ο έρωτας!

Κουμέττος Κ.
(1-8-13, 5:11 μ.μ)

Mη ρωτήσεις έναν φυλακισμένο:
"ποιος είναι πίσω απ' τα σίδερα;"
Θα σου απαντήσει: "EΣΥ!".

Κουμέττος Κ.
(13/8/13 - 9:04 π.μ)

Κάθε πρωί,
διαχωρίζω τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς
―μέχρι το βράδυ... αλλάζουν θέση!

Κουμέττος Κ.
(5.8.13 - 7:51 π.μ)

Για τρεις ολάκερους μήνες
(κάθε χρόνο)
κάθεται με τις ώρες.....
κάτω από τον Ήλιο,
για να πάρει χρώμα.
Τους υπόλοιπους εννιά;
Είναι ρατσιστής.............

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 08:46, λευκωσία)

Όσο υπάρχει άνθρωπος....
θα υπάρχει Θεός˙
το θέμα είναι ποιος έπλασε ποιον!

Κουμέττος Κ.
(6-3-2013, Λευκωσία)

Σ' έΝΑΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΕώΝΑ ΤήΣ ΜόΡΦΟΥ

Μου είπανε
πως σ' είδανε -προχθές-
να κόβεις πορτοκάλια
μες σ' έναν πορτοκαλεώνα τής Μόρφου,
Πατρίδα˙
σίγουρα,
δεν μπήκες για να κλέψεις!

Κουμέττος Κ.
(1-3-2013, Λευκωσία)

στον Κώστα Καρυωτάκη

Κι εσύ,
θυσία στον Μολώχ τής Ποιήσεως˙
και σου 'λεγα:
"Πιο αργά, Κώστα,
έπεται απότομη Στροφή!".

κουμΕττος κ.
(1/2/2013 - 21:35, λευκωσία)

Το ερώτημα, πλέον......
δεν είναι αν υπάρχει Θεός,
αλλά
αν υπάρχει Άνθρωπος............

κουμΕττος κ.
(13/11/15 - 08:09, λευκωσία)

Όλα,
κι αν βιομηχανοποιηθούν,
ο έρωτας.....
θα παραμένει, πάντα...
χειροποίητος.

κουμΕττος κ.
(23/4/11 - 17:46, λευκωσία)

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ

Αγαπημένε μας Κόλια, ασυρματιστή μας Μαραμπού

πέρασαν ήδη 100 ολάκερα χρόνια

ήταν τότε, θυμάσαι, 11 Ιανουαρίου το 1910, εκεί στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας
μετά Αργοστόλι, Πειραιάς, Αθήνα κι ακολούθως μαρκόνης στα βαπόρια

σε μια σου βάρδια ξηράς, Φεβρουάριο του 1975
ανταμωθήκαμε για πρώτη φορά και φιλέψαμε
από τότε πολλάκις μπαρκάραμε και μπαρκάρουμε μαζί
προς μακρινούς προορισμούς με τη γοργόνα σου συντροφιά
σε φορτηγά και σε ποστάλια κρατούμε συντροφιά ολονυχτίς στα όνειρά μας
και με μια μανούβρα φουντάρουμε στο βένθος των ωκεανών σου

μαζί σου στη βάρδια της κραυγής σου
μαζί σου και στην κουκέτα της σιωπής σου
εκεί, όπου μας νανουρίζεις μειλίχια με το μαρκόνι σου, Μαυρή μας
συλ-λα-βί-ζο-ντάς μας μ' ασύρματο ψυχής μικρές, ξεχασμένες πια, αλήθειες

κι απέ ''Τραβέρσο'' μες στο ''Πούσι''
ορτσάρουμε προς Αλεξάντρεια, Καρχηδόνα, Port Pegassu
βιράρουμε προς Σιγκαπούρη και Ινδίες
αριβάρουμε σε Τζιπουτί, Σφάξ, Τοκοπίλλα
Ταπροβάνη, Σαγκάη και Μπατάβια
μέσα στις θάλασσες και στους ωκεανούς σου
εκεί, όπου δέθηκαν οι ματιές μας από το πρώτο μας μπάρκο

άκου τα ''Mαραμπού'' σου με το στεντόριο τους γρύλλισμα...
μας προϋπαντούν στα καθάρια νερά του Ινδικού σου

λίγο πιο πέρα η ''Λι'' σου και δελέγκου αντηχούν οι ιαχές ''Του πολέμου σου
Στο άλογό μου'' φώναξες ευθύς και μαζί καλπάσαμε πάνω στα κύματα
καθώς οι οπλές της φυγής σου
χάραζαν σε κάθε κύμα ζωγραφιές του Pisanello
και στίγματα ανθρωπιάς και ταπεινότητας, καλοσύνης και γενναιοδωρίας

σ' ευχαριστούμε για όλα όσα μας έδωσες, Ποιητή!
σ' ευχαριστούμε που μας άφησες να μεταλάβουμε
απ' τ' αρμυρό νερό της ψυχής σου
που γνωρίσαμε τη ζωή και τον έρωτα απ' τη δική σου σκοπιά
απ' το δικό σου μότζο

το στίγμα σου, ανεξίτηλα χαράχτηκε στις καρδιές μας

Μuchas Gracias, Καββαδία!

Κουμέττος Κατσιολούδης
11 Ιανουαρίου 2010

Ξέρω πως με ψάχνεις,
Κερύνεια μου!
Είμαι στο πουθενά................
σταθερά.......
1974 μοίρες, πριν την άνοιξη...

κουμΕττος κ.
(11/4/16 - 20:38, λευκωσία)

Νήστευα τη μορφή σου,
για σαράντα μέρες.
Μα τις νύχτες ερχόμουνα κρυφά.......
και σ' έβλεπα.

κουμΕττος κ.
(11/4/14 - 23:09, λευκωσία)

Τίποτα, δικό μου........
ωραίο δε θα φάνταζε,
αν δεν είχε φόντο τον έρωτά σου!

κουμΕττος κ.
(10/3/12 - 06:36, λευκωσία)