Μη βιάζεστε, για συμπεράσματα. Στον έρωτα η βιασύνη... της καρδιάς σας βιασμός. Κι ο βιασμός δεν είναι έρωτας...... αλλά οδύνη..............

κουμΕττος κ.
(14/10/17 - 07:46, λευκωσία)

Τη μια γελούσαμε. Την άλλη κλαίγαμε. Ανάμεσά τους πίναμε ένα καφεδάκι μέτριο. Έτσι... για την ισορροπία!

κουμΕττος κ.
(13/10/14 - 14:25, λευκωσία)

Δεν αρκεί να γεννάς ένα όνειρο. Χρειάζεται να έχεις και την υπομονή να το κλωσσάς, μέχρι που να ξεπουλιάσει...

κουμΕττος κ.
(13/10/14 - 20:38, λευκωσία)

Φθινοπωρινό ψιλόβροχο. Ζάχαρη άχνη. Γλυκαίνει το χώμα. Ήταν καιρός. Αρμύρισε η γλώσσα του. Στο καλοκαιρινό παράθυρο πέφτουν τα φύλλα.

κουμΕττος κ.
(13/10/14 - 13:31, λευκωσία)

Φάρμακο/θεραπεία: αγκαλιά
Συστατικά: αγάπη, φροντίδα, στοργή, ασφάλεια, τρυφερότητα, γαλήνη, ηρεμία, εμπιστοσύνη, αποδοχή, ενσυναίσθηση, χαρά, ευγνωμοσύνη, ενδιαφέρον, ελπίδα.

κουμΕττος κ.
(12/10/17 - 15:19, λευκωσία)

Ο ουρανός προσποιείται γαλάζιος.
Μια καμάρα φυλλοβόλα.
Εκείνο το φύλλο στο βάθος;
Πότε θα το πάρει τ' αγέρι;

κουμΕττος κ.
(12/10/17 - 11:19, λευκωσία)

Τζιαι στων ψυχών το τσιάττισμαν,
εσού ο άθρωπός μου.....
γη, ουρανός τζιαι θάλασσα,
ο Ήλιος μου, το φως μου!

κουμΕττος κ.
(12/10/17 - 07:07, λευκωσία)

Ζωή σημαίνει και......
πάντα, να έχεις
κάτι όμορφο ν' αναμένεις!

κουμΕττος κ.
(12/10/17 - 06:53, λευκωσία)

Η ποιότητα τής ψυχής μας καθορίζει και καθορίζεται από τις επιλογές μας.

κουμΕττος κ.
(12/10/17 - 06:30, λευκωσία)

Κερύνεια μου... κι εκείν' οι έποικοι, που θάβουνται στο χώμα σου... καταδέχεσαι  να γίνουνται χώμα σου;

κουμΕττος κ.
(12/10/15 - 18:17, λευκωσία)

Και νά 'χετε τον νου σας, ε! Ελάχιστοι, δίνουν αγάπη. Οι πλείστοι, δανείζουν... και με πολύ ψηλό επιτόκιο.

κουμΕττος κ.
(12/10/16 - 22:26, λευκωσία)

Κι όταν ξαπλώνω, για να κοιμηθώ... πιότερο, μου λείπεις. Όσα μαξιλάρια και ν' αγκαλιάσω... κανένα, δε μ' αγκαλιάζει.

κουμΕττος κ.
(12/10/16 - 23:42, λευκωσία)

ΜΙΑ ΒΑΘΙά ΡίΖΑ, ΜέΣΑ ΜΑΣ...

Δε θα πέσω στην παγίδα να πω πως ο καθένας μας έχει ή όχι αυτά που του αξίζουν. Θα πω, όμως, με βεβαιότητα... πως ο καθένας μας έχει... αυτά που του χρειάζονται, για να γίνει σοφότερος/καλύτερος άνθρωπος. Δεν επιλέγουμε, τυχαία, τίποτα στη ζωή μας. Μια βαθιά ρίζα, μέσα μας, κινεί τα πάντα μας. Είναι αυτή που επιλέγει πότε κι αν θα μας δώσει... εύγεστο ή άνοστο καρπό. Είναι αυτή που επιλέγει πόσο θ' αψηλώσουμε, πόση αντοχή θα έχουμε στους αγέρηδες, πόσα θα είναι τα κλαδιά μας, πόσα φύλλα θα έχουμε και πόσα φύλλα θα χάσουμε... κι εξάπαντος είναι αυτή που αποφασίζει πόσο χειμώνα θα περάσουμε ή και θα ξαναπεράσουμε. Κι όχι είπαμε... τυχαία. Διότι η ρίζα δεν επιλέγει με γνώμονα το τι θέλουμε, αλλά το τι μας χρειάζεται. Κι όσο επιπόλαια κι "ανυπάκουα" την αντιμετωπίζουμε... τόσο θα την αναγκάζουμε να μας αφήνει ανεξεταστέους και να επαναλαμβάνουμε το μάθημα. Καληνύχτα σας... ή καλημέρα σας... ή καλησπέρα σας. Διότι ο κόσμος δεν είναι, μόνο, η Ευρώπη... δεν είναι, μόνο, εμείς.... αλλά κι οι άλλοι...... όλοι μας.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 20:11, λευκωσία)

Δεν ξεπερνιέται, έτσι απλά... ο μεγάλος σου έρωτας. Θέλει χρόνια... η αποτοξίνωση. Τα χρόνια -όμως- τελειώνουν, πάντα... πριν τελειώσει αυτή.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 20:52, λευκωσία)

ΚΟύΚΟΥ ΤΣΑ!

Παιδάκι μου, χρυσάφι μου....
γλυκό μου, τρυφερό μου,
η όψη σου, στον κόσμο μου....
πληγών το ιατρικό μου!

Κούκου τσα, αγάπη μου,
κούκου τσα, καρδούλα μου,
κούκου τσα, ψυχούλα μου, 
κούκου τσα, ζωούλα μου,
κούκου τσα, κούκου τσα, κούκου τσα.......

Απέραντέ μου έρωτα...
κι απέραντη χαρά μου............
κοντά σου, η πατρίδα μου, 
μακριά σου... ξενιτιά μου!

Στο βλέμμα σου -η άνοιξη-
κι η πλάση ανθισμένη,
τα μάτια σου καθρέφτες μου...
γελώ ευτυχισμένη.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 22:54, λευκωσία)

- Καιρός να τελειώνουμε. Σπαταλήσαμε πολύ χρόνο με τις λέξεις. Θα έπρεπε, ήδη... να μιλάμε με τα βλέμματα...
- Μα... μόλις πριν λίγο γνωριστήκαμε.....
- Είναι που δεν ξέρεις πόσους αιώνες διαρκεί το λίγο.... και πόσες αιωνιότητες τ' απειρελάχιστο....

κουμΕττος κ.
(10/10/17 - 18:02, λευκωσία)

ΤΖΙΕίΝ' ΤΟ ΦΙΛίΝ ΤΟ ΔίΚΡΟΚΟΝ....

Μερόνυχτα σε καρτερώ,
τζιαι ξάγρυπνος μεινίσκω......
αχ, να φανείς τζιαι να μου πεις:
"Kαλλύττερον εν βρίσκω!".

Αχ, να φανείς τζιαι να σε δω,
καρτζιήν μου, πώς το θέλω...........
τζιαι μες στη δύσην, αν βρεθώ....
ευτύς, ενν' ανατέλλω.

Τζιείν' το φιλίν το δίκροκον....
για φέρ' μου το, χαρώ σε,
ν' ανθίσω, να μουσκοβολώ,
κάθε στιγμήν, να σου λαλώ....
το πόσον αγαπώ σε!

Μες στην αγκάλην μου να μπεις,
να σμίξουμεν στον κόσμον..........
να σου χαρίσω θάλασσες,
γλυκάνισσον τζιαι δκυόσμον.

Να σου χαρίσω ουρανούς,
τον Ήλιον, τη Σελήνην,
να μου χαρίσεις στη ζωήν........
χαμόγελον, γαλήνην.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 19:22, λευκωσία)

Δώσαμε πολλές υποσχέσεις, Υακίνθη. Σαν κάτι σχολικές εκδρομές, που ματαιώθηκαν... λόγω βροχόπτωσης...

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 22:59, λευκωσία)

Δε μας λείπουν οι άνθρωποι. Μας λείπουν οι λέξεις. Μας λείπουν τα συναισθήματα. Πάνε εφτά χρόνια να πω..... μάνα.

κουμέττος κ.
(10/10/16 - 15:42, λευκωσία)

Σε αγαπώ, σου είχα γράψει. Για υστερόγραφο επανέλαβα το ίδιο. Νόμιζα το είχα ξεχάσει.

κουμΕττος κ.
(10/10/17 - 14:04, λευκωσία)

Οι πολλοί κοιτούν. Οι λίγοι βλέπουν. Κι οι ελάχιστοι προβλέπουν.

κουμΕττος κ.
(10/10/17 - 17:51, λευκωσία)

Τζι' αγάπησά σε που καρκιάς
στον κόσμον μέσα τούτον,
τα σσείλη σου μοιάζουν βκιολιά
τζιαι το φιλίν λαούτον.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 07:09, λευκωσία)

ΑΧ, ΚΑΡΤΕΡΟύΜΕΝ ΘάΜΑΝ

στη μάνα μου (†)

Tα γιασουμιά σου, μάνα μου,
μεινίσκουν διψασμένα.
Που άλλα σσέρκα το νερόν........
αρνούνται να το πιούσιν.
Δικλούν ποτζεί, δικλούν ποδά....
με μάθκια δακρυσμένα
τζιαι να φανείς, γυρεύκουν σε........
πού είσαι με ρωτούσιν.

Τζι' εγιώνι, ήντα να τους πω...
εν ξεύρω... τζι' εν αντέχω..........
εγίνηκα κατάξερος...
τζι' εγιώ, που -πιον- εν σ' έχω.
Τζιαι κάθουμαι στο πλάιν τους,
λουνούμαστεν στο κλάμαν...........
που το ξωπόρτιν, αχ, να μπεις....
αχ, καρτερούμεν θάμαν.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 15:31, λευκωσία)

Θυμάσαι που βγήκαμε, για πρώτη φορά; Κάτι έλεγες, αλλά εγώ..... θαύμαζα τον πίνακα. Τι να την έκανα τη λεζάντα.....

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 22:37, λευκωσία)

στη μάνα μου (†)

Έχω τόσα να σου πω. Τόσα... μα τόσα ευχαριστώ! Θα σου τα γράφω, ρε μάνα. Κι ας τελείωσε ο χρόνος. Κι ας φωνάζει ο μαλάκας "Κάτω τα μολύβια!".

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 22:13, λευκωσία)

Υπάρχουν πολλοί δρόμοι, για να φτάσεις κάπου. Μην επιλέγεις με κριτήριο το πόσο σύντομα θα φτάσεις, αλλά με κριτήριο τη θέα... κι ας μη φτάσεις, πότε... διότι ζωή είναι το ενδιάμεσο αρχής και τέλους. Μερίμνα, λοιπόν, να είναι... όσο γίνεται πιο όμορφη.........

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 21:41, λευκωσία)

Καθημερινά, βγαίνω στη βεράντα. Βλέπω προς τον βορρά. Τον Πενταδάκτυλο. Τη σημαία στο πέτο του. Χασκογελά ο Πενταδάκτυλος. Με ντύσανε καρνάβαλο, μου λέει. Πόσα χρόνια διαρκούν οι απόκριες τους; Δεν το χορταίνουν, βρε, αυτοί το ψέμα. Κι εγώ τους λυπάμαι, κιόλας. Μένω, εδώ, ατάραχος. Κάνω και λίγη σκιά στην Κερύνεια μας. Θυμάσαι, το κοριτσάκι μας, τι έπαθε... εκείνο το καλοκαίρι, που ξέχασε να βάλει το αντηλιακό της. Από τότε προσέχει. Και την προσέχω. Μα η ζημιά τής έμεινε. Τι εγκαύματα ήταν κι εκείνα!

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 20:51, λευκωσία)

ΤΩΝ ΟΝΕίΡΩΝ ΤΥΧΟΔΙώΚΤΗΣ

Μες στ' απύθμενά σου βάθη...
πίνεις και το κατακάθι.
Τ' αχαλίνωτά σου πάθη......
ξεγεννούνε χίλια λάθη.

Σε μια λίστα -δήθεν- ζώντων,
Δον Κιχώτης οριζόντων,
των παρόντων, μα απόντων.....
πριν πεθάνουν τεθνεόντων.

Ποιος Θεός θα σε δικάσει;
Κόκκινο... κι έχεις περάσει.
Διωκόμενος και διώκτης,
των ονείρων τυχοδιώκτης.

Ψευδαισθήσεων ουσιές,
όλες σου, οι περιουσίες........
κι αγκαλιάζεις απουσίες,
που νομίζεις παρουσίες.

Των πλανών σου κυνηγός τους,
θύτης, θύμα κι όμηρός τους,
πλοηγός τους, ναυαγός τους.....
ουραγός και αρχηγός τους.

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 18:07, λευκωσία)

Πλέον, ξέμπαρκος από έρωτες... κουβαλά την αρμύρα των ωκεανών στα ύφαλα τής καρδιάς του. Κ' η μοράβια της... με ξέθωρες αναμνήσεις... μπουνάτσες, μποφόρια, τραβέρσα κι άγκυρες δεμένες καραμοσάλι. Έγια μόλα έγια λέσα, πού 'σαι, θάλασσα, γιατρέσα;

Κουμέττος Κ.
9/10/13 - 00:26 π.μ

Δεν είναι η ομορφιά σου. Είναι κάτι ομορφότερο: η δροσιά σου......

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 00:09, λευκωσία)

Μα δεν είναι που φόρεσες προσωπείο, είναι που δεν επέστρεψες πίσω. Είναι π' αγάπησες την ξενιτιά... περισσότερο απ' την πατρίδα.......

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 08:44, λευκωσία)

Δε μου έλειπε τίποτα, μέχρι που αντίκρισα το χαμόγελό σου....

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 09:36, λευκωσία)

Έφυγε ο Παττακός. Το θέμα ήταν να μην ερχόταν!

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 12:36, λευκωσία)

Σε αυτόν τον τόπο, βάζοντας -διαρκώς- όπισθεν... προσπαθούμε να πάμε μπροστά. Τι ηλίθιοι, Θεέ μου! Allahim onlar ne kadar aptal!

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 22:44, λευκωσία)

ΕίΝΑΙ Η ΑΓάΠΗ ΦόΡΤΟΣ

Μην αργείς, σε αναμένω.....
ξάγρυπνες οι εποχές μου,
και την όψη σου υφαίνω.....
μύρια χάδια... οι κλωστές μου.

Όσα πόθησες, ψυχή μου,
όλα, τά 'χω να σ' τα δώσω...
είναι η αγάπη φόρτος,
πάρε τον... να ξαλαφρώσω!

'Ελα, κράτα μου το χέρι...........
έλα, δος μου τα φιλιά σου,
γίνε το δικό μου ταίρι,
σφίξε με στην αγκαλιά σου.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 20:47, λευκωσία)

Αυτό, που ψάχνεις....
δε θα το βρεις, κάπου.
Αυτό, που ψάχνεις...
είναι αυτός που είσαι,
κάθε σου στιγμή, με τις επιλογές σου.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 16:59, λευκωσία)

Θα σας μιλήσω, για κάποιες αγάπες... που οι άνθρωποί τους... δεν τις φωνάζουν... κι ούτε καν τις ψιθυρίζουν. Μόνο, τις δακρύζουν.....

κουμΕττος κ.
(8/10/15 - 06:37, λευκωσία)

Πριν πεις ή κάνεις κάτι... σκέψου γιατί θα το πεις ή θα το κάνεις. Κι αν η απάντηση είναι έντιμη. Κι αν η απάντηση μοσχοβολά "άνθρωπο"... προχώρα.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 09:41, λευκωσία)

ΦΙΛΙώ ΧΑΪΔΕΜέΝΟΥ (θεατρική παράσταση)

"Εκείνην τη θάλασσα". Όχι... άλλην. "Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες". Και μια Δέσποινα Μπεμπεδέλη (πλαισιωμένη από εξαιρετικούς συνοδοιπόρους, μουσικές, σκηνικά, φωτισμούς κ.λπ.) να μας επιβεβαιώνει -ξανά και ξανά- πως ο πιο σωστός επαγγελματίας είναι ο μεγαλύτερος ερασιτέχνης (έρωτας με την τέχνη)... κι εμείς να τη χειροκροτούμε, όρθιοι... όπως όρθια και περήφανη στάθηκε η Φιλιώ, παρά τα όσα δεινά τής προσφυγιάς, παρά τα όσα απάνθρωπα και τραγικά... τα παιδικά της ματάκια είδαν. Και λέω παιδικά, διότι παρέμειναν παιδικά... διότι άλλην επιλογή δεν είχαν, διότι οι πιο έντονες μνήμες καθορίζουν την ηλικία των ματιών, ακόμη κι όταν θέλουν να ξεχάσουν, ακόμη κι όταν βάλουμε τα χέρια μας, μπροστά τους... αυτά, βλέπουν προς τα μέσα. Δε θέλω να επεκταθώ άλλο. Το θέατρο δεν είναι περιγραφή τρίτων. Είναι να είσαι, εκεί, θεατής... κι αν έστω και μια στιγμή σε "ανεβάσουν" οι ηθοποιοί στη σκηνή... η παράσταση πέτυχε. Λοιπόν, ψες...... στιγμή δεν κατέβηκα από τη σκηνή. Ψες, ήμουν και θεατής... και πρωταγωνιστής.......

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 08:16, λευκωσία)

Πριν πεις ή κάνεις κάτι... σκέψου γιατί θα το πεις ή θα το κάνεις. Κι αν η απάντηση είναι έντιμη. Κι αν η απάντηση μοσχοβολά "άνθρωπο"... προχώρα.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 09:41, λευκωσία)

Όταν πεθαίνουν οι προτεραιότητες... γεννιούνται οι προφάσεις.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 12:09, λευκωσία)

Όταν ήμουνα μικρός......
ήθελα να μεγαλώσω.
Ευτυχώς...
μόνο, το σώμα μου... υπάκουσε.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 11:55, λευκωσία)

Γύρω μας, σε ανθρώπους και πράγματα... βλέπουμε ό,τι είμαστε. Οι καλοί βλέπουν καλούς, οι κακοί βλέπουν κακούς. Οι ερωτευμένοι... δε βλέπουν τίποτα.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 11:44, λευκωσία)

Πίσω από κάθε αλήθεια υπάρχει κι ένα ψέμα. Κι αντίστροφα. Το θέμα είναι πώς έκατσε το νόμισμα και ποια όψη του... βλέπεις......

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 10:30, λευκωσία)

Όταν πέθαναν οι γονείς της... άρχισε να μετρά τα βέλη της, τις ασπίδες της, τα ακόντια της. Ήξερε, πλέον, καλά... πως η πραγματική μάχη, τώρα, αρχίζει!

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 09:29, λευκωσία)

ΠΑΙΔάΚΙ, ΦΑΛΑΚΡό ΜΟΥ...

Στα πιο όμορφα παιδιά 

Ολάνθιστό μου κρίνο,
μη φεύγεις... στάσου, μείνε!
Για πες μου τι συμβαίνει,
ποια θλίψη σε μαραίνει,
το γέλιο σου... πού είναι;

Παιδάκι, φαλακρό μου...
πού πήγαν τα μαλλιά σου;
Πώς γέρασες, ψυχή μου...
ζωή μου και πνοή μου,
προτού τα γηρατειά σου;

Κι αν, μέσα μου, σπαράζω,
μπροστά σου, προσποιούμαι...
και σφίγγω την καρδιά μου,
μη δεις τη συμφορά μου,
να κλάψω... το αρνούμαι.....

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 07:47, λευκωσία)

Όταν ήρθες... ήταν, πλέον, αργά, μα ο Λάζαρος... κρυφογελούσε......

κουμΕττος κ.
(7/10/13 - 7:49 μ.μ, λευκωσία)

Κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον, μα δεν το ξέρουνε. Και το χειρότερο; Σαν το μάθουνε... δεν το πιστεύουνε! Βλέπετε... η Πίστη κι η Γνώση..... είναι άσπονδες φίλες....

κουμΕττος κ.
(7/10/16 - 13:59, λευκωσία)

Σ' ΑΓΑΠώ ΣΗΜΑίΝΕΙ..... 

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
μαζί, με τ' ανθοκλάδια σου,
λατρεύω τα ψεγάδια σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
βυθίζομαι στα βάθη σου,
στ' ανήλιαγα τα πάθη σου
και συγχωρώ τα λάθη σου!

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
φωτίζω τα σκοτάδια σου,
γιομίζω, όλα, τ' άδεια σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
γνωρίζω τις κρυψώνες σου
και μέσα στους κυκλώνες σου...
στηρίζω τους αγώνες σου.

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
διαβάζω το Βαγγέλιο σου
κι ανθίζω μες στο γέλιο σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
σε βλέπω κι ανασταίνομαι...
στο δίχα σου μαραίνομαι,
τυφλώνομαι, τρελαίνομαι.

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
το χέρι μου στο χέρι σου,
τ' αστέρι μου τ' αστέρι σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
στ' ονείρου τ' ακρογιάλι σου....
κοιμάμαι στην αγκάλη σου....
τα πάντα μου, χαλάλι σου!

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 18:59, λευκωσία)

Ζεις για να ζήσεις τον απόλυτα αμοιβαίο έρωτα. Την απόλυτη δικαιοσύνη τού σύμπαντος, πριν τον θάνατο. Την απόλυτη δικαιοσύνη τού σύμπαντος... μαζί με τον θάνατο.

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 14:54, λευκωσία)

Ποιος θυμάται το καθημερινό νερό, που τον ξεδιψάει; Ποιος εκτιμάει την αξία του την ώρα που το πίνει; Και ποιος εκτιμάει τη μάνα του, τον κύρη του... στον βαθμό που τους αξίζει; Κι αν ναι... ποιος τους το δείχνει... όσο βλέπουν;

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 13:36, λευκωσία)

ΑΠόΔΗΜΕΣ ΑΧΤίΔΕΣ

Μια Ελλάδα θ' ανταμώσεις:
στο Λονδίνο, στο Παρίσι,
που οι πλείστοι την προσμένουν
νύχτα-μέρα να γυρίσει.

Oι απόδημες αχτίδες,
φως σκορπίζουνε στην πλάση,
μη φοβάσαι, Παρθενώνα,
η ψυχή σου δε θα χάσει!

Του Ομήρου η Οδύσσεια,
είν' κατάσπαρτη ταξίδια,
π' αν δεν ήταν... η Ιθάκη
θα 'ταν μία απ' τα ίδια.

Κουμέττος Κ.
6/10/13 - 7:56 π.μ

Τι να το κάνω τόσο φθινόπωρο; Δίχα σου...... πλεονάζον...

κουμΕττος κ.
(6/10/15 - 13:53, λευκωσία)

Όταν μου φταίει κάποιος... δεν έχω το κουσούρι να μου φταίνε κι οι κοντινοί του άνθρωποι. Ξέρω καλά ποιος μου φταίει. Είμαι απόλυτα εύστοχος στη δικαιοσύνη μου.

κουμΕττος κ.
(5/10/17 - 19:16, λευκωσία)

Κι όταν σε πρωτοκοίταξα... έξαφνα, μες στις παλάμες μου... έγινε τ' αδιαχώρητο. Μαζεύτηκαν, διαμιάς, χιλιάδες χάδια.

κουμέττος κ.
(4/10/17 - 22:31, λευκωσία)

Είναι σημαντικό να είμαστε με κάποιον για αυτό που είναι κι όχι για αυτό που είμαστε ή θα είμαστε, μαζί του. Ο άλλος δεν είναι ρυθμιστής τής ευτυχίας μας κι ούτε εγγυητής της. Δεν είναι υπεύθυνος για εμάς κι ούτε μας οφείλει τίποτα περισσότερο από την αλήθεια του, όπως κι εμείς προς αυτόν. Για αυτό... το θέατρο στο θέατρο... κι οι μάσκες στα καρναβάλια. Προέχει η αλήθεια! Ο μόνος ρόλος μας; Να είμαστε ο εαυτός μας. Οι μεταλλάξεις κι οι εξαρτήσεις δεν είναι παρά μικροπρεπείς παθογένειες τού εγωισμού μας, εθισμοί κι αδυναμίες μας, που θα λειτουργούν -μόνο- περιοριστικά κι αποτρεπτικά, φράσσοντάς μας τον δρόμο προς τον εξευγενισμό μας, την πνευματική μας ολοκλήρωση και πληρότητα.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 21:39, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ

Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μεγαλώνεις τα παιδιά σου... συνδέοντας και δικαιολογώντας την τιμωρία με την αγάπη.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 19:19, λευκωσία)

Κι αν ο έρωτας περνάει απ' το στομάχι, όπως λένε... εγώ ρωτώ: κατόπιν, πού πάει;

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 16:39, λευκωσία)

Ανεκπλήρωτές μας προσδοκίες. Ίσως και... να τις αφήνουμε, εσκεμμένα, έτσι. Για να έχουμε μια ελπίδα, μια σανίδα σωτηρίας... μες στα ναυάγια των ενεστώτων μας.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 07:17, λευκωσία)

Φθινοπωρινή μελαγχολία, μου λες. Μα εγώ ξέρω -καλά- πως... καμιά άνοιξη δεν έρχεται, χωρίς να πάρει την προκαταβολή της.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 06:34, λευκωσία)

Κι αν κοιτάς...... μακριά
κι αν κοιτάς κοντά,
όπου κι αν κοιτάς,
ό,τι κι αν κοιτάς........
μέσα σου........ όλα, τα φίλτρα!

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 06:16, λευκωσία)

Κι όταν ερωτευόμαστε... όλα, τ' άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Κι όταν ερωτευόμαστε... σταματούμε να προσποιούμαστε τους πολυάσχολους.

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 20:31, λευκωσία)

Κι απού... "ο φίλος ο καλός!",
έξαφνα, γένεσαι οχτρός.
Μην τους τη λέγεις την αλήθεια,
αυτοί γουστάρουν παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 14:41, λευκωσία)

Κι ένα δειλινό φθινοπωρινό θα ερωτευθεί κάποιον, που θα έρθει και θα της πει: "Ξέρεις κάτι; Είσαι πολύ πιο όμορφη απ' όσο νομίζεις!".

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 17:14, λευκωσία)

Κι όμως, πολλές φορές, η καλύτερη λύση είναι να μη μιλάμε για το πρόβλημα.

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 20:54, λευκωσία)

Απροβίβαστοι.
Ρυτιδωμένα γεροντάκια μες στα νηπιαγωγεία.
Ούτε καν προδημοτική.
Και πεθαίνουμε,
χωρίς να μάθουμε -ποτέ- να δένουμε... 
τα κορδόνια τής αγάπης!

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 17:39, λευκωσία)

Εντονότερες παρουσίες;
Οι απουσίες!
Τι να τα κάνεις τα χέρια,
αν δεν έχουν πού να δώσουν χάδια;

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 05:22, λευκωσία)

Μαζί μας.......
δεν τον φέρνουμε,
τον φόβο......
τον μαθαίνουμε!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 19:07, λευκωσία)

Ποτέ, δεν είπαμε "τέλος". Σταματάμε, απλώς. Και σε λίγο... συνεχίζουμε. Εσύ κι εγώ. Εγώ κι εσύ. Ένας επίλογος, που δε γράφτηκε, ποτέ.

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 16:43, λευκωσία)

Τ' απογεύματα, που περπατώ... βρίσκω μικρές καρδούλες στην άσφαλτο, στα πεζοδρόμια, στο χώμα... βρίσκω αγάπες χαμένες... ή και πεταμένες... αγάπες, που ήταν -κάποτε- μεγάλες κι έγιναν μικρές, μα ποτέ...... μηδαμινές.....

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 15:49, λευκωσία)

- Τι είναι η συγχώρεση, παππού μου;
- Εκούσια λήθη, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 14:58, λευκωσία)

Παράκαιρα, μα... πάντα, έγκαιρα. Πριν φανεί ο χειμώνας. Μια αυγή σου, Κορμακίτη μου. Ανθίζει μες στο κάθε φθινόπωρο. Σπάει αλυσίδες. Διαλύει συννεφιές. Μοσχοβολά λευτεριές. Αμήν!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 07:04, λευκωσία)

Τριαντάφυλλα τζιαι γιασουμιά....
μοσκοβολάς, ψυσσή μου...
τζι' όποθεν ρέσσεις σε θωρούν
οι άντρες τζιαι παραμιλούν...........
μα 'σού είσαι διτζιή μου.

κουμέττος κ.
(2/10/16 - 18:43, λευκωσία)

Δεν υποτιμώ την εμφάνιση. Τουναντίον, μου αρέσει. Είναι το πρώτο χαμόγελο, η πρώτη εικόνα, η πρώτη ένδειξη. Και δεν υιοθετώ την κομπλεξική, ρατσιστική και στερεότυπη άποψη: έξω ωραίο, μέσα σάπιο... κι άλλες επιπόλαιες μαλακίες. Αγόρασα πολλών ειδών μήλα από τις φρουταρίες. Στο τέλος αυτό που μετρά... είναι η γεύση!

κουμΕττος κ.
(1/10/17 - 08:12, λευκωσία)

Πάει καιρός που έπαψα να βλέπω τους άλλους ανταγωνιστές μου. Τα κίνητρά μου, πλέον, είναι απλά. Όσο πιο αργοπορημένα, ήρεμα κι όμορφα να γίνει η διαδρομή. Όσο πιο αργοπορημένα, ήρεμα κι όμορφα να κόψω το νήμα. Χέστηκα για χειροκροτήματα, βάθρα, ύμνους και μετάλλια. Αυτά... ήταν κάποτε............

κουμΕττος κ.
(1/10/17 - 07:17, λευκωσία)

Κι αν ο κόσμος μας είναι ψεύτικος είναι που δεν είμαστε αληθινοί. Και δεν είναι που επιλέγουμε το ψέμα, αλλά που, κυρίως...... αποσιωπούμε την αλήθεια.

κουμΕττος κ.
(1/10/16 - 10:15, λευκωσία)

Μην έρθεις, απόψε! Από τον έρωτα... απεργώ...

κουμΕττος κ.
(30/9/15 - 21:09, λευκωσία)

- Κι ο πόλεμος, παππού μου;
- Προέχει η ζωή, παιδί μου. Μη ζεις για να πολεμάς, αλλά πολέμα για να ζήσεις.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 19:31, λευκωσία)

- Ποια είναι η αλήθεια, παππού μου;
- Αυτή που ακόμη δεν έγινε ψέμα, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 17:00, λευκωσία)

Προτιμώ το παραμύθι από την πραγματικότητα. Πιο αξιόπιστο. Αναμένω ψέμα κι έρχεται ψέμα. Αλλά τώρα... που το ξανασκέφτομαι.... πλέον, και στην πραγματικότητα... ψέμα αναμένω. Άρα; Τι παραμύθι... τι πραγματικότητα; Ψέμα. Ψέμα.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 18:20, λευκωσία)

Όταν αγαπάς κάτι... βρίσκεις, πάντα, τον τρόπο να το βλέπεις.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 15:24, λευκωσί

α)

"Τι αναζητώ σε αυτόν τον κόσμο; Γιατί ήρθα;", με ρώταγες, Υακίνθη. Σε ρώταγα, το ίδιο... κι εγώ. Σε λίγο καιρό... αγαπηθήκαμε. Δε με ξαναρώτησες. Δε σε ξαναρώτησα. Πλέον, ήξερες την απάντηση. Πλέον, ήξερα την απάντηση. Πλέον, ξέραμε την απάντηση. Γύρω, φθινόπωρο. Αποδημία. Κιτρινισμένα φύλλα. Μα εμείς... ατάραχοι. Χέρι-χέρι. Φιλί-φιλί. Χάδι-χάδι. Καλημέρα, Υακίνθη. Τι όμορφο είναι, αλήθεια... να ξυπνάς μες στ' όνειρό σου. Καλημέρα, Υακίνθη.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 12:19, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει και πως μπορώ, στο κάθε μου φθινόπωρο... να μεταναστεύω στο σώμα σου. Αλλιώς τι να σε κάνω!

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 11:19, λευκωσία)

Πόσες χιλιάδες καντάρια εγωισμού χρειάζεται να εκποιηθούν, για ν' αγοραστεί μια συγγνώμη;

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 08:26, λευκωσία)

Τζι' όποιος ποθήσει σ' τούντην Γην
της ύλης ευτυχίαν,
εννάρτ' η ώρα τζι' η στιγμή,
που 'ννά φωνάξει τζι' εννά πει:
"Αχ, μόνον... την υγείαν!".

κουμΕττος κ.
(30/9/15 - 19:07, λευκωσία)

Από τις τελευταίες σου. Mια μικρή σου ραγισμένη φωτογραφία στην παλάμη μου. Ραγισμένη, σαν την καρδιά μου. Μια μικρή σου φωτογραφία, πατέρα. Πάντα, στο πρώτο συρτάρι τού γραφείου μου. Όχι, στο δεύτερο. Στο πρώτο, πατέρα. Στο πρώτο! Που το ανοίγω, καθημερινά. Και μόλις σε βλέπω... χαμογελώ. Ξέρω καλά τα μυστικά σου. Κι εσύ... καλύτερα τα δικά μου. "Μην τα πεις, πουθενά, ε!", σου έλεγα. "Τάφος", μου έλεγες... και μου έκλεινες το μάτι. Τάφος... τάφος........

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 22:21, λευκωσία)

Μιλάνε με τα μάτια τους. Όσοι αγαπιούνται... δε χρειάζονται υποτίτλους. Τα στόματα... τα έχουνε, μόνο... για να φιλιούνται.

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 16:44, λευκωσία)

Άτονη ζωη.
Παράτονες σκεψείς.

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 15:39, λευκωσία)

Σημασία
δεν έχει η ήττα ή η νίκη.
Σημασία
δεν έχει τι πέρασες,
αλλά ποιος είσαι
μετά απ' ό,τι πέρασες!

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 21:28, λευκωσία)

Πλέον, στις σχέσεις των ανθρώπων λείπουν, κυρίως, τα όρια κι ο σεβασμός τους. Λείπει η ευγένεια! Λείπει το να πηγαίνεις στο σπίτι του άλλου και να του χτυπάς την πόρτα... ακόμη κι αν τη βρίσκεις ανοιχτή.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 21:01, λευκωσία)

Αρχίζει να μυρίζει φθινόπωρο το βράδυ στη Λευκωσία. Στην ελεύθερη. Στην κατεχόμενη... δεν ξέρω τι γίνεται. Περνούν τα οδοφράγματα, άραγε, οι εποχές; Κι εκείνον τον Πενταδάκτυλο... πώς να τον δρασκελίσουν και να φτάσουν στην Κερύνεια; Καλοκαίρι θα είναι, ακόμη, εκεί. Κι όχι... αυτό, που πέρασε. Αλλά το άλλο... το άλλο. Με το πιο τραγικά κι αδικαιολόγητα τοποθετημένο... πρώτο συνθετικό.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 19:17, λευκωσία)

Κι αν αγαπώ τα ζώα περισσότερο απ' τους ανθρώπους είναι που αυτά, τουλάχιστον, δεν υποκρίνονται... και στέκονται στα τέσσερα.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 16:03, λευκωσία)

ΜΑΝΑΣΤέΡΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΙάΣ

Mανούλες φεύγουν, γίνουνται...
αστέρια μες στη νύχτα,
αφήνουν άντρα, ορφανά......
τα πρωινά, τα δειλινά,
να λένε καληνύχτα.........

Τον άσπλαχνο ορίζοντα
και ποιος να τονε φτύσει,
που σαν γεννάει στη ζωή.......
τον Ήλιο στην ανατολή,
τον πνίγει μες στη δύση.

Σαν Χάροντας... αμείλικτος...
θερίζει όπου φτάσει
και δεν τον γνοιάζει μια στιγμή,
αν πίσω... ξέμεινε παιδί,
που κλαίει να θηλάσει.

Κουμέττος Κ.
(28/9/2015 - 20:58, Λευκωσία)

Μπήκες φθινόπωρο; Σαν κάτι ερωτήσεις π' ακούγονταν, πριν κάποιες δεκαετίες, σε κάτι κερχανέδες... στην οδό Σούτσου και Πενταδακτύλου στη Λευκωσία... και στην πλατεία Κκεσογλουδιών κι οδό Γλάδστωνος στη Λεμεσό.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 06:21, λευκωσία)

Τώρα, πια... όσο θες γύρνα. Η σκιά σου αλλάζει κατεύθυνση; Έτσι, κ' η άποψή μου, για σένα.

κουμΕττος κ.
(28/9/16 - 14:37, λευκωσία)

Κι η καλή ζωή, όπως το καλό κρασί. Άσε την ποσότητα. Γεύθου τ' αρώματα.......

κουμΕττος κ.
(28/9/16 - 21:43, λευκωσία)

Και γι' αυτόν τον Ήλιο, τι να πεις... που επιμένει ν' ανατέλλει και να προπαγανδίζει -παντού- πως... τάχατες, φέρνει... μια άλλη μέρα.

κουμΕττος κ.
(28/9/13 - 06:27, λευκωσία)

Αραιώνω το χ ά δ ι σου.
Αραιώνω το φ ι λ ί σου.
Να διαρκούν περισσότερο.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 23:49, λευκωσία)

Εξυπνάδα σημαίνει και να ξέρεις να επιλέγεις τι να θυμάσαι. Ε τι εννοώ; Τις χαρές εννοώ!

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 18:37, λευκωσία)

- Τι σημαίνει μεγαλώνεις, παππού μου;
- Ηττάσαι και χαμογελάς, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 18:32, λευκωσία)