ΑΧ, ΚΑΡΤΕΡΟύΜΕΝ ΘάΜΑΝ

στη μάνα μου (†)

Tα γιασουμιά σου, μάνα μου,
μεινίσκουν διψασμένα.
Που άλλα σσέρκα το νερόν........
αρνούνται να το πιούσιν.
Δικλούν ποτζεί, δικλούν ποδά....
με μάθκια δακρυσμένα
τζιαι να φανείς, γυρεύκουν σε........
πού είσαι με ρωτούσιν.

Τζι' εγιώνι, ήντα να τους πω...
εν ξεύρω... τζι' εν αντέχω..........
εγίνηκα κατάξερος...
τζι' εγιώ, που -πιον- εν σ' έχω.
Τζιαι κάθουμαι στο πλάιν τους,
λουνούμαστεν στο κλάμαν...........
που το ξωπόρτιν, αχ, να μπεις....
αχ, καρτερούμεν θάμαν.

κουμΕττος κ.
(11/10/17 - 15:31, λευκωσία)

Θυμάσαι που βγήκαμε, για πρώτη φορά; Κάτι έλεγες, αλλά εγώ..... θαύμαζα τον πίνακα. Τι να την έκανα τη λεζάντα.....

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 22:37, λευκωσία)

στη μάνα μου (†)

Έχω τόσα να σου πω. Τόσα... μα τόσα ευχαριστώ! Θα σου τα γράφω, ρε μάνα. Κι ας τελείωσε ο χρόνος. Κι ας φωνάζει ο μαλάκας "Κάτω τα μολύβια!".

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 22:13, λευκωσία)

Υπάρχουν πολλοί δρόμοι, για να φτάσεις κάπου. Μην επιλέγεις με κριτήριο το πόσο σύντομα θα φτάσεις, αλλά με κριτήριο τη θέα... κι ας μη φτάσεις, πότε... διότι ζωή είναι το ενδιάμεσο αρχής και τέλους. Μερίμνα, λοιπόν, να είναι... όσο γίνεται πιο όμορφη.........

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 21:41, λευκωσία)

Καθημερινά, βγαίνω στη βεράντα. Βλέπω προς τον βορρά. Τον Πενταδάκτυλο. Τη σημαία στο πέτο του. Χασκογελά ο Πενταδάκτυλος. Με ντύσανε καρνάβαλο, μου λέει. Πόσα χρόνια διαρκούν οι απόκριες τους; Δεν το χορταίνουν, βρε, αυτοί το ψέμα. Κι εγώ τους λυπάμαι, κιόλας. Μένω, εδώ, ατάραχος. Κάνω και λίγη σκιά στην Κερύνεια μας. Θυμάσαι, το κοριτσάκι μας, τι έπαθε... εκείνο το καλοκαίρι, που ξέχασε να βάλει το αντηλιακό της. Από τότε προσέχει. Και την προσέχω. Μα η ζημιά τής έμεινε. Τι εγκαύματα ήταν κι εκείνα!

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 20:51, λευκωσία)

ΤΩΝ ΟΝΕίΡΩΝ ΤΥΧΟΔΙώΚΤΗΣ

Μες στ' απύθμενά σου βάθη...
πίνεις και το κατακάθι.
Τ' αχαλίνωτά σου πάθη......
ξεγεννούνε χίλια λάθη.

Σε μια λίστα -δήθεν- ζώντων,
Δον Κιχώτης οριζόντων,
των παρόντων, μα απόντων.....
πριν πεθάνουν τεθνεόντων.

Ποιος Θεός θα σε δικάσει;
Κόκκινο... κι έχεις περάσει.
Διωκόμενος και διώκτης,
των ονείρων τυχοδιώκτης.

Ψευδαισθήσεων ουσιές,
όλες σου, οι περιουσίες........
κι αγκαλιάζεις απουσίες,
που νομίζεις παρουσίες.

Των πλανών σου κυνηγός τους,
θύτης, θύμα κι όμηρός τους,
πλοηγός τους, ναυαγός τους.....
ουραγός και αρχηγός τους.

κουμΕττος κ.
(9/10/17 - 18:07, λευκωσία)

Πλέον, ξέμπαρκος από έρωτες... κουβαλά την αρμύρα των ωκεανών στα ύφαλα τής καρδιάς του. Κ' η μοράβια της... με ξέθωρες αναμνήσεις... μπουνάτσες, μποφόρια, τραβέρσα κι άγκυρες δεμένες καραμοσάλι. Έγια μόλα έγια λέσα, πού 'σαι, θάλασσα, γιατρέσα;

Κουμέττος Κ.
9/10/13 - 00:26 π.μ

Δεν είναι η ομορφιά σου. Είναι κάτι ομορφότερο: η δροσιά σου......

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 00:09, λευκωσία)

Μα δεν είναι που φόρεσες προσωπείο, είναι που δεν επέστρεψες πίσω. Είναι π' αγάπησες την ξενιτιά... περισσότερο απ' την πατρίδα.......

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 08:44, λευκωσία)

Δε μου έλειπε τίποτα, μέχρι που αντίκρισα το χαμόγελό σου....

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 09:36, λευκωσία)

Έφυγε ο Παττακός. Το θέμα ήταν να μην ερχόταν!

κουμΕττος κ.
(9/10/16 - 12:36, λευκωσία)

Σε αυτόν τον τόπο, βάζοντας -διαρκώς- όπισθεν... προσπαθούμε να πάμε μπροστά. Τι ηλίθιοι, Θεέ μου! Allahim onlar ne kadar aptal!

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 22:44, λευκωσία)

ΕίΝΑΙ Η ΑΓάΠΗ ΦόΡΤΟΣ

Μην αργείς, σε αναμένω.....
ξάγρυπνες οι εποχές μου,
και την όψη σου υφαίνω.....
μύρια χάδια... οι κλωστές μου.

Όσα πόθησες, ψυχή μου,
όλα, τά 'χω να σ' τα δώσω...
είναι η αγάπη φόρτος,
πάρε τον... να ξαλαφρώσω!

'Ελα, κράτα μου το χέρι...........
έλα, δος μου τα φιλιά σου,
γίνε το δικό μου ταίρι,
σφίξε με στην αγκαλιά σου.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 20:47, λευκωσία)

Αυτό, που ψάχνεις....
δε θα το βρεις, κάπου.
Αυτό, που ψάχνεις...
είναι αυτός που είσαι,
κάθε σου στιγμή, με τις επιλογές σου.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 16:59, λευκωσία)

Θα σας μιλήσω, για κάποιες αγάπες... που οι άνθρωποί τους... δεν τις φωνάζουν... κι ούτε καν τις ψιθυρίζουν. Μόνο, τις δακρύζουν.....

κουμΕττος κ.
(8/10/15 - 06:37, λευκωσία)

Πριν πεις ή κάνεις κάτι... σκέψου γιατί θα το πεις ή θα το κάνεις. Κι αν η απάντηση είναι έντιμη. Κι αν η απάντηση μοσχοβολά "άνθρωπο"... προχώρα.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 09:41, λευκωσία)

ΦΙΛΙώ ΧΑΪΔΕΜέΝΟΥ (θεατρική παράσταση)

"Εκείνην τη θάλασσα". Όχι... άλλην. "Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες". Και μια Δέσποινα Μπεμπεδέλη (πλαισιωμένη από εξαιρετικούς συνοδοιπόρους, μουσικές, σκηνικά, φωτισμούς κ.λπ.) να μας επιβεβαιώνει -ξανά και ξανά- πως ο πιο σωστός επαγγελματίας είναι ο μεγαλύτερος ερασιτέχνης (έρωτας με την τέχνη)... κι εμείς να τη χειροκροτούμε, όρθιοι... όπως όρθια και περήφανη στάθηκε η Φιλιώ, παρά τα όσα δεινά τής προσφυγιάς, παρά τα όσα απάνθρωπα και τραγικά... τα παιδικά της ματάκια είδαν. Και λέω παιδικά, διότι παρέμειναν παιδικά... διότι άλλην επιλογή δεν είχαν, διότι οι πιο έντονες μνήμες καθορίζουν την ηλικία των ματιών, ακόμη κι όταν θέλουν να ξεχάσουν, ακόμη κι όταν βάλουμε τα χέρια μας, μπροστά τους... αυτά, βλέπουν προς τα μέσα. Δε θέλω να επεκταθώ άλλο. Το θέατρο δεν είναι περιγραφή τρίτων. Είναι να είσαι, εκεί, θεατής... κι αν έστω και μια στιγμή σε "ανεβάσουν" οι ηθοποιοί στη σκηνή... η παράσταση πέτυχε. Λοιπόν, ψες...... στιγμή δεν κατέβηκα από τη σκηνή. Ψες, ήμουν και θεατής... και πρωταγωνιστής.......

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 08:16, λευκωσία)

Πριν πεις ή κάνεις κάτι... σκέψου γιατί θα το πεις ή θα το κάνεις. Κι αν η απάντηση είναι έντιμη. Κι αν η απάντηση μοσχοβολά "άνθρωπο"... προχώρα.

κουμΕττος κ.
(8/10/17 - 09:41, λευκωσία)

Όταν πεθαίνουν οι προτεραιότητες... γεννιούνται οι προφάσεις.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 12:09, λευκωσία)

Όταν ήμουνα μικρός......
ήθελα να μεγαλώσω.
Ευτυχώς...
μόνο, το σώμα μου... υπάκουσε.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 11:55, λευκωσία)

Γύρω μας, σε ανθρώπους και πράγματα... βλέπουμε ό,τι είμαστε. Οι καλοί βλέπουν καλούς, οι κακοί βλέπουν κακούς. Οι ερωτευμένοι... δε βλέπουν τίποτα.

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 11:44, λευκωσία)

Πίσω από κάθε αλήθεια υπάρχει κι ένα ψέμα. Κι αντίστροφα. Το θέμα είναι πώς έκατσε το νόμισμα και ποια όψη του... βλέπεις......

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 10:30, λευκωσία)

Όταν πέθαναν οι γονείς της... άρχισε να μετρά τα βέλη της, τις ασπίδες της, τα ακόντια της. Ήξερε, πλέον, καλά... πως η πραγματική μάχη, τώρα, αρχίζει!

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 09:29, λευκωσία)

ΠΑΙΔάΚΙ, ΦΑΛΑΚΡό ΜΟΥ...

Στα πιο όμορφα παιδιά 

Ολάνθιστό μου κρίνο,
μη φεύγεις... στάσου, μείνε!
Για πες μου τι συμβαίνει,
ποια θλίψη σε μαραίνει,
το γέλιο σου... πού είναι;

Παιδάκι, φαλακρό μου...
πού πήγαν τα μαλλιά σου;
Πώς γέρασες, ψυχή μου...
ζωή μου και πνοή μου,
προτού τα γηρατειά σου;

Κι αν, μέσα μου, σπαράζω,
μπροστά σου, προσποιούμαι...
και σφίγγω την καρδιά μου,
μη δεις τη συμφορά μου,
να κλάψω... το αρνούμαι.....

κουμΕττος κ.
(7/10/17 - 07:47, λευκωσία)

Όταν ήρθες... ήταν, πλέον, αργά, μα ο Λάζαρος... κρυφογελούσε......

κουμΕττος κ.
(7/10/13 - 7:49 μ.μ, λευκωσία)

Κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον, μα δεν το ξέρουνε. Και το χειρότερο; Σαν το μάθουνε... δεν το πιστεύουνε! Βλέπετε... η Πίστη κι η Γνώση..... είναι άσπονδες φίλες....

κουμΕττος κ.
(7/10/16 - 13:59, λευκωσία)

Σ' ΑΓΑΠώ ΣΗΜΑίΝΕΙ..... 

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
μαζί, με τ' ανθοκλάδια σου,
λατρεύω τα ψεγάδια σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
βυθίζομαι στα βάθη σου,
στ' ανήλιαγα τα πάθη σου
και συγχωρώ τα λάθη σου!

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
φωτίζω τα σκοτάδια σου,
γιομίζω, όλα, τ' άδεια σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
γνωρίζω τις κρυψώνες σου
και μέσα στους κυκλώνες σου...
στηρίζω τους αγώνες σου.

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
διαβάζω το Βαγγέλιο σου
κι ανθίζω μες στο γέλιο σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
σε βλέπω κι ανασταίνομαι...
στο δίχα σου μαραίνομαι,
τυφλώνομαι, τρελαίνομαι.

Σ' αγαπώ σημαίνει.....
το χέρι μου στο χέρι σου,
τ' αστέρι μου τ' αστέρι σου.
Σ' αγαπώ σημαίνει.....
στ' ονείρου τ' ακρογιάλι σου....
κοιμάμαι στην αγκάλη σου....
τα πάντα μου, χαλάλι σου!

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 18:59, λευκωσία)

Ζεις για να ζήσεις τον απόλυτα αμοιβαίο έρωτα. Την απόλυτη δικαιοσύνη τού σύμπαντος, πριν τον θάνατο. Την απόλυτη δικαιοσύνη τού σύμπαντος... μαζί με τον θάνατο.

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 14:54, λευκωσία)

Ποιος θυμάται το καθημερινό νερό, που τον ξεδιψάει; Ποιος εκτιμάει την αξία του την ώρα που το πίνει; Και ποιος εκτιμάει τη μάνα του, τον κύρη του... στον βαθμό που τους αξίζει; Κι αν ναι... ποιος τους το δείχνει... όσο βλέπουν;

κουμΕττος κ.
(6/10/17 - 13:36, λευκωσία)

ΑΠόΔΗΜΕΣ ΑΧΤίΔΕΣ

Μια Ελλάδα θ' ανταμώσεις:
στο Λονδίνο, στο Παρίσι,
που οι πλείστοι την προσμένουν
νύχτα-μέρα να γυρίσει.

Oι απόδημες αχτίδες,
φως σκορπίζουνε στην πλάση,
μη φοβάσαι, Παρθενώνα,
η ψυχή σου δε θα χάσει!

Του Ομήρου η Οδύσσεια,
είν' κατάσπαρτη ταξίδια,
π' αν δεν ήταν... η Ιθάκη
θα 'ταν μία απ' τα ίδια.

Κουμέττος Κ.
6/10/13 - 7:56 π.μ

Τι να το κάνω τόσο φθινόπωρο; Δίχα σου...... πλεονάζον...

κουμΕττος κ.
(6/10/15 - 13:53, λευκωσία)

Όταν μου φταίει κάποιος... δεν έχω το κουσούρι να μου φταίνε κι οι κοντινοί του άνθρωποι. Ξέρω καλά ποιος μου φταίει. Είμαι απόλυτα εύστοχος στη δικαιοσύνη μου.

κουμΕττος κ.
(5/10/17 - 19:16, λευκωσία)

Κι όταν σε πρωτοκοίταξα... έξαφνα, μες στις παλάμες μου... έγινε τ' αδιαχώρητο. Μαζεύτηκαν, διαμιάς, χιλιάδες χάδια.

κουμέττος κ.
(4/10/17 - 22:31, λευκωσία)

Είναι σημαντικό να είμαστε με κάποιον για αυτό που είναι κι όχι για αυτό που είμαστε ή θα είμαστε, μαζί του. Ο άλλος δεν είναι ρυθμιστής τής ευτυχίας μας κι ούτε εγγυητής της. Δεν είναι υπεύθυνος για εμάς κι ούτε μας οφείλει τίποτα περισσότερο από την αλήθεια του, όπως κι εμείς προς αυτόν. Για αυτό... το θέατρο στο θέατρο... κι οι μάσκες στα καρναβάλια. Προέχει η αλήθεια! Ο μόνος ρόλος μας; Να είμαστε ο εαυτός μας. Οι μεταλλάξεις κι οι εξαρτήσεις δεν είναι παρά μικροπρεπείς παθογένειες τού εγωισμού μας, εθισμοί κι αδυναμίες μας, που θα λειτουργούν -μόνο- περιοριστικά κι αποτρεπτικά, φράσσοντάς μας τον δρόμο προς τον εξευγενισμό μας, την πνευματική μας ολοκλήρωση και πληρότητα.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 21:39, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ

Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μεγαλώνεις τα παιδιά σου... συνδέοντας και δικαιολογώντας την τιμωρία με την αγάπη.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 19:19, λευκωσία)

Κι αν ο έρωτας περνάει απ' το στομάχι, όπως λένε... εγώ ρωτώ: κατόπιν, πού πάει;

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 16:39, λευκωσία)

Ανεκπλήρωτές μας προσδοκίες. Ίσως και... να τις αφήνουμε, εσκεμμένα, έτσι. Για να έχουμε μια ελπίδα, μια σανίδα σωτηρίας... μες στα ναυάγια των ενεστώτων μας.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 07:17, λευκωσία)

Φθινοπωρινή μελαγχολία, μου λες. Μα εγώ ξέρω -καλά- πως... καμιά άνοιξη δεν έρχεται, χωρίς να πάρει την προκαταβολή της.

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 06:34, λευκωσία)

Κι αν κοιτάς...... μακριά
κι αν κοιτάς κοντά,
όπου κι αν κοιτάς,
ό,τι κι αν κοιτάς........
μέσα σου........ όλα, τα φίλτρα!

κουμΕττος κ.
(4/10/17 - 06:16, λευκωσία)

Κι όταν ερωτευόμαστε... όλα, τ' άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Κι όταν ερωτευόμαστε... σταματούμε να προσποιούμαστε τους πολυάσχολους.

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 20:31, λευκωσία)

Κι απού... "ο φίλος ο καλός!",
έξαφνα, γένεσαι οχτρός.
Μην τους τη λέγεις την αλήθεια,
αυτοί γουστάρουν παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 14:41, λευκωσία)

Κι ένα δειλινό φθινοπωρινό θα ερωτευθεί κάποιον, που θα έρθει και θα της πει: "Ξέρεις κάτι; Είσαι πολύ πιο όμορφη απ' όσο νομίζεις!".

κουμΕττος κ.
(4/10/16 - 17:14, λευκωσία)

Κι όμως, πολλές φορές, η καλύτερη λύση είναι να μη μιλάμε για το πρόβλημα.

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 20:54, λευκωσία)

Απροβίβαστοι.
Ρυτιδωμένα γεροντάκια μες στα νηπιαγωγεία.
Ούτε καν προδημοτική.
Και πεθαίνουμε,
χωρίς να μάθουμε -ποτέ- να δένουμε... 
τα κορδόνια τής αγάπης!

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 17:39, λευκωσία)

Εντονότερες παρουσίες;
Οι απουσίες!
Τι να τα κάνεις τα χέρια,
αν δεν έχουν πού να δώσουν χάδια;

κουμΕττος κ.
(3/10/17 - 05:22, λευκωσία)

Μαζί μας.......
δεν τον φέρνουμε,
τον φόβο......
τον μαθαίνουμε!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 19:07, λευκωσία)

Ποτέ, δεν είπαμε "τέλος". Σταματάμε, απλώς. Και σε λίγο... συνεχίζουμε. Εσύ κι εγώ. Εγώ κι εσύ. Ένας επίλογος, που δε γράφτηκε, ποτέ.

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 16:43, λευκωσία)

Τ' απογεύματα, που περπατώ... βρίσκω μικρές καρδούλες στην άσφαλτο, στα πεζοδρόμια, στο χώμα... βρίσκω αγάπες χαμένες... ή και πεταμένες... αγάπες, που ήταν -κάποτε- μεγάλες κι έγιναν μικρές, μα ποτέ...... μηδαμινές.....

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 15:49, λευκωσία)

- Τι είναι η συγχώρεση, παππού μου;
- Εκούσια λήθη, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 14:58, λευκωσία)

Παράκαιρα, μα... πάντα, έγκαιρα. Πριν φανεί ο χειμώνας. Μια αυγή σου, Κορμακίτη μου. Ανθίζει μες στο κάθε φθινόπωρο. Σπάει αλυσίδες. Διαλύει συννεφιές. Μοσχοβολά λευτεριές. Αμήν!

κουμΕττος κ.
(2/10/17 - 07:04, λευκωσία)

Τριαντάφυλλα τζιαι γιασουμιά....
μοσκοβολάς, ψυσσή μου...
τζι' όποθεν ρέσσεις σε θωρούν
οι άντρες τζιαι παραμιλούν...........
μα 'σού είσαι διτζιή μου.

κουμέττος κ.
(2/10/16 - 18:43, λευκωσία)

Δεν υποτιμώ την εμφάνιση. Τουναντίον, μου αρέσει. Είναι το πρώτο χαμόγελο, η πρώτη εικόνα, η πρώτη ένδειξη. Και δεν υιοθετώ την κομπλεξική, ρατσιστική και στερεότυπη άποψη: έξω ωραίο, μέσα σάπιο... κι άλλες επιπόλαιες μαλακίες. Αγόρασα πολλών ειδών μήλα από τις φρουταρίες. Στο τέλος αυτό που μετρά... είναι η γεύση!

κουμΕττος κ.
(1/10/17 - 08:12, λευκωσία)

Πάει καιρός που έπαψα να βλέπω τους άλλους ανταγωνιστές μου. Τα κίνητρά μου, πλέον, είναι απλά. Όσο πιο αργοπορημένα, ήρεμα κι όμορφα να γίνει η διαδρομή. Όσο πιο αργοπορημένα, ήρεμα κι όμορφα να κόψω το νήμα. Χέστηκα για χειροκροτήματα, βάθρα, ύμνους και μετάλλια. Αυτά... ήταν κάποτε............

κουμΕττος κ.
(1/10/17 - 07:17, λευκωσία)

Κι αν ο κόσμος μας είναι ψεύτικος είναι που δεν είμαστε αληθινοί. Και δεν είναι που επιλέγουμε το ψέμα, αλλά που, κυρίως...... αποσιωπούμε την αλήθεια.

κουμΕττος κ.
(1/10/16 - 10:15, λευκωσία)

Μην έρθεις, απόψε! Από τον έρωτα... απεργώ...

κουμΕττος κ.
(30/9/15 - 21:09, λευκωσία)

- Κι ο πόλεμος, παππού μου;
- Προέχει η ζωή, παιδί μου. Μη ζεις για να πολεμάς, αλλά πολέμα για να ζήσεις.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 19:31, λευκωσία)

- Ποια είναι η αλήθεια, παππού μου;
- Αυτή που ακόμη δεν έγινε ψέμα, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 17:00, λευκωσία)

Προτιμώ το παραμύθι από την πραγματικότητα. Πιο αξιόπιστο. Αναμένω ψέμα κι έρχεται ψέμα. Αλλά τώρα... που το ξανασκέφτομαι.... πλέον, και στην πραγματικότητα... ψέμα αναμένω. Άρα; Τι παραμύθι... τι πραγματικότητα; Ψέμα. Ψέμα.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 18:20, λευκωσία)

Όταν αγαπάς κάτι... βρίσκεις, πάντα, τον τρόπο να το βλέπεις.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 15:24, λευκωσί

α)

"Τι αναζητώ σε αυτόν τον κόσμο; Γιατί ήρθα;", με ρώταγες, Υακίνθη. Σε ρώταγα, το ίδιο... κι εγώ. Σε λίγο καιρό... αγαπηθήκαμε. Δε με ξαναρώτησες. Δε σε ξαναρώτησα. Πλέον, ήξερες την απάντηση. Πλέον, ήξερα την απάντηση. Πλέον, ξέραμε την απάντηση. Γύρω, φθινόπωρο. Αποδημία. Κιτρινισμένα φύλλα. Μα εμείς... ατάραχοι. Χέρι-χέρι. Φιλί-φιλί. Χάδι-χάδι. Καλημέρα, Υακίνθη. Τι όμορφο είναι, αλήθεια... να ξυπνάς μες στ' όνειρό σου. Καλημέρα, Υακίνθη.

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 12:19, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει και πως μπορώ, στο κάθε μου φθινόπωρο... να μεταναστεύω στο σώμα σου. Αλλιώς τι να σε κάνω!

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 11:19, λευκωσία)

Πόσες χιλιάδες καντάρια εγωισμού χρειάζεται να εκποιηθούν, για ν' αγοραστεί μια συγγνώμη;

κουμΕττος κ.
(30/9/17 - 08:26, λευκωσία)

Τζι' όποιος ποθήσει σ' τούντην Γην
της ύλης ευτυχίαν,
εννάρτ' η ώρα τζι' η στιγμή,
που 'ννά φωνάξει τζι' εννά πει:
"Αχ, μόνον... την υγείαν!".

κουμΕττος κ.
(30/9/15 - 19:07, λευκωσία)

Από τις τελευταίες σου. Mια μικρή σου ραγισμένη φωτογραφία στην παλάμη μου. Ραγισμένη, σαν την καρδιά μου. Μια μικρή σου φωτογραφία, πατέρα. Πάντα, στο πρώτο συρτάρι τού γραφείου μου. Όχι, στο δεύτερο. Στο πρώτο, πατέρα. Στο πρώτο! Που το ανοίγω, καθημερινά. Και μόλις σε βλέπω... χαμογελώ. Ξέρω καλά τα μυστικά σου. Κι εσύ... καλύτερα τα δικά μου. "Μην τα πεις, πουθενά, ε!", σου έλεγα. "Τάφος", μου έλεγες... και μου έκλεινες το μάτι. Τάφος... τάφος........

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 22:21, λευκωσία)

Μιλάνε με τα μάτια τους. Όσοι αγαπιούνται... δε χρειάζονται υποτίτλους. Τα στόματα... τα έχουνε, μόνο... για να φιλιούνται.

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 16:44, λευκωσία)

Άτονη ζωη.
Παράτονες σκεψείς.

κουμΕττος κ.
(29/9/17 - 15:39, λευκωσία)

Σημασία
δεν έχει η ήττα ή η νίκη.
Σημασία
δεν έχει τι πέρασες,
αλλά ποιος είσαι
μετά απ' ό,τι πέρασες!

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 21:28, λευκωσία)

Πλέον, στις σχέσεις των ανθρώπων λείπουν, κυρίως, τα όρια κι ο σεβασμός τους. Λείπει η ευγένεια! Λείπει το να πηγαίνεις στο σπίτι του άλλου και να του χτυπάς την πόρτα... ακόμη κι αν τη βρίσκεις ανοιχτή.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 21:01, λευκωσία)

Αρχίζει να μυρίζει φθινόπωρο το βράδυ στη Λευκωσία. Στην ελεύθερη. Στην κατεχόμενη... δεν ξέρω τι γίνεται. Περνούν τα οδοφράγματα, άραγε, οι εποχές; Κι εκείνον τον Πενταδάκτυλο... πώς να τον δρασκελίσουν και να φτάσουν στην Κερύνεια; Καλοκαίρι θα είναι, ακόμη, εκεί. Κι όχι... αυτό, που πέρασε. Αλλά το άλλο... το άλλο. Με το πιο τραγικά κι αδικαιολόγητα τοποθετημένο... πρώτο συνθετικό.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 19:17, λευκωσία)

Κι αν αγαπώ τα ζώα περισσότερο απ' τους ανθρώπους είναι που αυτά, τουλάχιστον, δεν υποκρίνονται... και στέκονται στα τέσσερα.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 16:03, λευκωσία)

ΜΑΝΑΣΤέΡΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΙάΣ

Mανούλες φεύγουν, γίνουνται...
αστέρια μες στη νύχτα,
αφήνουν άντρα, ορφανά......
τα πρωινά, τα δειλινά,
να λένε καληνύχτα.........

Τον άσπλαχνο ορίζοντα
και ποιος να τονε φτύσει,
που σαν γεννάει στη ζωή.......
τον Ήλιο στην ανατολή,
τον πνίγει μες στη δύση.

Σαν Χάροντας... αμείλικτος...
θερίζει όπου φτάσει
και δεν τον γνοιάζει μια στιγμή,
αν πίσω... ξέμεινε παιδί,
που κλαίει να θηλάσει.

Κουμέττος Κ.
(28/9/2015 - 20:58, Λευκωσία)

Μπήκες φθινόπωρο; Σαν κάτι ερωτήσεις π' ακούγονταν, πριν κάποιες δεκαετίες, σε κάτι κερχανέδες... στην οδό Σούτσου και Πενταδακτύλου στη Λευκωσία... και στην πλατεία Κκεσογλουδιών κι οδό Γλάδστωνος στη Λεμεσό.

κουμΕττος κ.
(28/9/17 - 06:21, λευκωσία)

Τώρα, πια... όσο θες γύρνα. Η σκιά σου αλλάζει κατεύθυνση; Έτσι, κ' η άποψή μου, για σένα.

κουμΕττος κ.
(28/9/16 - 14:37, λευκωσία)

Κι η καλή ζωή, όπως το καλό κρασί. Άσε την ποσότητα. Γεύθου τ' αρώματα.......

κουμΕττος κ.
(28/9/16 - 21:43, λευκωσία)

Και γι' αυτόν τον Ήλιο, τι να πεις... που επιμένει ν' ανατέλλει και να προπαγανδίζει -παντού- πως... τάχατες, φέρνει... μια άλλη μέρα.

κουμΕττος κ.
(28/9/13 - 06:27, λευκωσία)

Αραιώνω το χ ά δ ι σου.
Αραιώνω το φ ι λ ί σου.
Να διαρκούν περισσότερο.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 23:49, λευκωσία)

Εξυπνάδα σημαίνει και να ξέρεις να επιλέγεις τι να θυμάσαι. Ε τι εννοώ; Τις χαρές εννοώ!

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 18:37, λευκωσία)

- Τι σημαίνει μεγαλώνεις, παππού μου;
- Ηττάσαι και χαμογελάς, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 18:32, λευκωσία)

Και το αίσθημα τής ανάγκης ανταπόδοσης τού λήπτη; Δεν επιβεβαιώνει κι αυτό την άρνηση τής αποδοχής τής ανυστεροβουλίας τού δότη; Δεν επιβεβαιώνει κι αυτό πως... αυτό που βλέπουμε... είμαστε; "Προβολή", το λένε οι ψυχολόγοι. "Έρωτα", οι Ποιητές.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 17:56, λευκωσία)

Είμ' ερωτευμένος, μαζί σου, σημαίνει... θέλω να είμαι η μόνη αιτία, που χαμογελάς.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 17:32, λευκωσία)

Μια μέρα...
θα μοιράζουμε την ελ-ιά
και κάποιοι θα μαλώνουν......
ποιος θα πάρει...
το κομμάτι με τον τόνο.

κουμΕττος κ.
(27/9/12 - 15:50, λευκωσία)

Στο ικρίωμα τής κενοδοξίας... αποκεφαλίζεται η απλότητα τής ευτυχίας.

κουμΕττος κ.
(27/9/17 - 06:20, λευκωσία)

Κι όσο μεγαλώνουμε... ασπρίζουνε τα μαλλιά μας, ασπρίζουνε τα γένια μας. Δεν μας χρειάζεται, πλέον, το μαύρο... ούτε για το πένθος μας. Δεν έχουμε, πλέον, την ανάγκη να το δείξουμε στους έξω μας. Πενθούμε, μέσα μας! Βαθιά και σιγανά... μέσα μας. Βαθιά και σπαρακτικά... μέσα μας. Μόνο, μέσα μας.

κουμΕττος κ.
(26/9/17 - 16:19, λευκωσία)

ΤΗΣ ΜΑΡΩΝΙάΣ ΚΑΜάΡΙ!

στον 2ο μου ξάδελφο...
Ιωσήφ Ιωάννη Μαυρίδη († - 26/9/2017)

Στον Κορμακίτη/κύρη σου
και στην Καρπάσια/μάνα,
μονή χτυπάει, σήμερα.........
λυπητερή καμπάνα.

Ιώσηφο σε φωνάζαμε...
το μπόι να χωράει,
πού σάλπαρες, βρε μάγκα μου,
πού η ψυχή σου πάει;

Ξενιτεμένος πρόσφυγας...
μες σ' άμμους των ερήμων,
για το ψωμί περήφανος...
στη φτώχεια; Ελεήμων!

Απλόχερ' η καρδούλα σου...
γιομάτη, καλοσύνη......
στην όψη σου χαμόγελο....
και μέσα στην οδύνη.

Παιδί σε είχα ίνδαλμα
—λεβέντης, παλληκάρι!
Σε κοίταγα, σε θαύμαζα
—της Μαρωνιάς καμάρι!

Σαν μ' έβλεπες μου έσφιγγες
σαν μέγγενη το χέρι...
μες στη νυχτιά μάς έφυγες...
αχ, κι έγινες αστέρι.

Τον πάλεψες τον Χάροντα,
μα ποιος τονε κερδίζει;
Στο τέλος, πάντα, νικητής......
στο χώμα μάς βυθίζει.

κουμΕττος κ.
(26/9/17 - 11:41, λευκωσία)

- Πού είσαι;
Λιμοκτονούν τα χάδια μου.
- Μίλα μου! Μα σιγανές ψιχάλες να 'ν' οι λέξεις.
- Φωτίζω τη μνήμη μου.
Ανθίζουν πετούνιες.
- Υπέρυθρα τα φιλιά.
Κι η νύχτα υπνοβατεί μες στην αγκαλιά σου.
- Σημαδεμένη η τράπουλά μας.
Απόρρητος ο πόθος.
- Ανάδρομες οι ψυχές μας.
Ομφάλιος λώρος. Σκονισμένος ο Παράδεισος.
Αδιέξοδο τ' αύριο.
- Μες στ' άχρονο τού έρωτα...............
τα μάτια σου δακρύζουν.
- Αγάπα με! Άλλη διέξοδος δεν υπάρχει.

κουμΕττος κ.
(21/4/17 - 00:13, λευκωσία)

Τα φθινοπωρινά πρωινά μας διατηρούν, ακόμη, μια γεύση εκείνης της αθωότητας. Κι εσύ ξυπνάς μες στη μνήμη σου παιδί κι ετοιμάζεσαι να πας στο σχολείο.

κουμΕττος κ.
(26/9/14 - 6:59, λευκωσία)

Μην καπνίζεις. Μην πίνεις. Μην... μην... μην... και μην. Διότι θα πεθάνεις! Ουάο... μα τι είδηση...... θα πεθάνω! Όχι, όμως, πριν πεθάνω, ρε μαλάκες......

κουμΕττος κ.
(26/9/16 - 18:49, λευκωσία)

Ίσως, και κουρασμένοι, πλέον. Ίσως, κι απογοητευμένοι, πλέον. Ίσως, κι ανίκανοι, πλέον. Ίσως, φταίει κι αυτή η σύγχρονη τάση. Ποιος ξέρει! Η ουσία είναι πως ηθελημένα κι εκούσια ζούμε σ' έναν κόσμο επιφάνειας. Μας αρκεί... να βλέπουμε τη θάλασσα, άιντε και να την κολυμπήσουμε, λίγο. Λίγοι βουτούν στο βυθό της, λίγοι καταδύονται στ' άδυτά της, λίγοι ξέρουν τα μυστικά της... τ' αληθινά της. Ζούμε σ' έναν κόσμο επιφάνειας, δίχα πρόθεση να γνωριστούμε, βαθύτερα. Προτιμούμε το εύκολο. Που εύκολα το έχουμε... μα και που εύκολα το χάνουμε...

κουμέττος κ.
(26/9/15 - 12:14, λευκωσία)

Τα χάδια σου ποθώ
στο δέρμα μου επάνω........
κι αν σ' όνειρο απτό......
τη νύχτα σε κρατώ,
πριν την αυγή σε χάνω!

κουμΕττος κ.
(26/9/15 - 18:27, λευκωσία)

Με μπάσταρδα όνειρα... διεκδικούμε το μερίδιο τής κληρονομιάς μας απ' τη νόμιμη πραγματικότητα τής διαφθοράς. Αυτή τη ζωή ζούμε!

κουμΕττος κ.
(26/9/16 - 16:49, λευκωσία)

Θυμάσαι, ρε μάνα; Μεγαλύτερα παπούτσια, μεγαλύτερα ρούχα, μεγαλύτερα, όλα. Κι εγώ μεγάλωνα, ρε μάνα. Μεγάλωνα, για να γεμίσω τ' όνειρό σου. Γιατί, ρε μάνα; Δεν ήθελα να μεγαλώσω, ρε μάνα! Για χάρη σου....... το έκανα........

κουμΕττος κ.
(25/9/15 - 19:02, λευκωσία)

Για να λογιέσαι ποιητής χρειάζεται να εκδώσεις βιβλίο, λένε. Πάντως, το πιστοποιητικό γεννήσεώς μου... πάει καιρός, που το έχασα. Ζω άραγε;

κουμΕττος κ.
(25/9/17 - 20:55, λευκωσία)

- Και με τις χαρές μου και τις λύπες μου, τι να κάνω, παππού μου;
- Θα 'ναι οι χαρές σου κ' οι λύπες σου, παιδί μου, τόσο μεγάλες, που δεν θα τις χωράει το δικό σου το σώμα. Κανόνισε, λοιπόν, να 'χεις ανθρώπους, που θ' αγαπάς και θα σ' αγαπούν. Κανόνισε να 'χεις ανθρώπους, που θα τις μοιράζεσαι...........

κουμΕττος κ.
(25/9/14 - 16:09, λευκωσία)

Άγνωστοι.
Διαδίκτυο.
Άγουρα γδυσίματα.
Ξεφλουδίζεται κι η σάρκα.
Αναλγητικές συνήθειες.
Διαβαθμισμένη εκπόρνευση.
Οικειότητα.
Αθλιότητα.
Αισχρότητα.
Χυδαιότητα.
Κενότητα.

κουμΕττος κ.
(25/9/17 - 17:08, λευκωσία)

Έρχονται και μου λένε, Κορμακίτη μου, πως το ορθό δεν είναι να ονομάζομαι πρόσφυγας, αλλά εκτοπισμένος, διότι πρόσφυγας είναι αυτός, που τον αναγκάζουν να φύγει από την πατρίδα του. Πού να ξέρουν αυτοί, Κορμακίτη μου, τι σημαίνει πατρίδα! Πού να ξέρουν αυτοί, Κορμακίτη μου... πως πατρίδα είναι... μόνον, εκεί, που φτερουγίζει -ασταμάτητα κι ακούραστα- η καρδιά σου. Που χαμογελά, αληθινά κι απέραντα... η ψυχή σου. Που ανθίζουν και μοσχοβολούν τα όνειρά σου. Πού να ξέρουν αυτοί, Κορμακίτη μου... αχ, Κορμακίτη μου! Πατρίδα μου, αδιάστατη.... αναντικατάστατη........

κουμΕττος κ.
(25/9/17 - 16:17, λευκωσία)

Μην προσπαθήσεις να με καταλάβεις. Δεν έχω ούτε υποτίτλους. Νιώσε με! Αλλη γλώσσα...... δεν μιλάω.

κουμΕττος κ.
(25/9/16 - 13:14, λευκωσία)

Τζι' αντάν νυχτώνει τζι' εν είσαι...
μιτά μου, εν σε έχω...
ο Πλάστης μου, καρτούλα μου..........
ψυσσή μου τζιαι ζωούλα μου,
ρωτά με πώς τζι' αντέχω!

κουμΕττος κ.
(25/9/16 - 23:08, λευκωσία)

ΑΝάΛΑΤΕΣ ΟΙ ΘάΛΑΣΣΕΣ...

Πού πήγανε, πού σέρνονται...
τ' ανίκητά σου "θέλω";
Και το κρασί σου νέρωσες,
απ' τη ζωή ξενέρωσες...........
σαν άχρωμο πινέλο.

Ανάλατες οι θάλασσες.......
ρηχοί κ' οι ουρανοί σου.....
μες στην αχλή σου χάνεσαι,
ούτ' από 'σέναν ψάχνεσαι,
σβησμένοι κ' οι φανοί σου.

Τα μπράτσα σου ξεθώριασαν....
το βλέμμα σου θλιμμένο,
απ' τη σκιά σου κρύβεσαι,
με τη σιωπή σου νίβεσαι............
και τ' όνειρο κλεμμένο.

κουμέττος κ.
(25/9/16 - 08:16, λευκωσία)

Δεν κατάλαβες! Όταν σ' αγάπησα... δεν αναζητούσα λιμάνι. Περαστός ήμουν... να σε πάρω να φύγουμε.....

κουμΕττος κ.
(24/9/16 - 13:49, λευκωσία)

Κι αν το βλέπεις ν' αράζει, πάντα, ήρεμο το λιοντάρι είναι που τίποτα δεν το φοβίζει, είναι που ξέρει καλά τις δυνατότητές του!

κουμΕττος κ.
(24/9/17 - 17:07, λευκωσία)