Έφευγες. Αναποφάσιστα τα βήματά σου. Πίσω σου... άφηνες αποτυπώματα. Αποτυπώματα, παντού! Για να ξέρω πού να σε βρω. Αλλά και για να μπορείς... να επιστρέψεις.

κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:37, λευκωσία)

Τα τελευταία χρόνια, μόλις μπω στην τάξη τούς χαμογελάω. Και μου χαμογελάνε κι αυτά. Την έπαθα, πολλές φορές, στο παρελθόν! Πλέον, αν δεν προπληρωθώ... δεν ξεκινάω το μάθημα.

κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:16, λευκωσία)

Όπως τα παιδιά! Στα ψέματα μαλώνουνε... όσοι αγαπιούνται.

κουμΕττος κ.
(10/9/17 - 10:09, λευκωσία)

Από τους ανθρώπους κρατώ διάφορους. Φτάνει να χαμογελούν! Να τους κάνω και να με κάνουν. Αμφίδρομη η ευτυχία; Θα έλεγα πιο δίκαιη. Κι όπου υπάρχει δικαιοσύνη... υπάρχει μέλλον.

κουμΕττος κ.
(9/9/17 - 08:52, λευκωσία)

Μια φορά κι έναν πανέμορφο καιρό. Που μετρούσαμε την ευτυχία και με γαβγίσματα και νιαουρίσματα. Που αγωνιούσαμε και χαμογελούσαμε, για κάτι μικρά... σήμερα, αδιάφορα.......

κουμΕττος κ.
(8/9/17 - 15:46, λευκωσία)

ΠΑΙΔΙά ΤήΣ ΓΗΣ -ΕΛΠίΔΑ ΤΗΣ-

Αντάμωσα στο γέλιο σας...
την αθωότητα,
χωρίς εσάς... "τετέλεσται"... 
η ανθρωπότητα.

Παιδιά τής Γης -ελπίδα της-
άνθη κι αρώματα,
καθένα μια ψηφίδα της...
νάζι, καμώματα.

Στ' απάνθισμα τής νιότης σας...
κάστρα γκρεμίζετε............
κι αμάραντα τριαντάφυλλα...
σ' όλους χαρίζετε!

κουμΕττος κ.
(8/9/14 - 20:57, λευκωσία)

Τη Δευτέρα θα έρθετε και θα μπούμε στην τάξη. Θα με κοιτάξετε, θα σας κοιτάξω. Το πρώτο μας βλέμμα θα είναι και το πιο σημαντικό. Θα είναι εκείνο, που επάνω του... θα χτίσουΜΕ την Εμπιστοσύνη, την Ισότητα, τον Αλληλοσεβασμό, τη Γνώση, το Χαμόγελο, το Μέλλον... ή με μια λέξη... την Αγάπη! Εγώ κι εσείς... εσείς κι εγώ. Εγώ... ο δάσκαλος... κι εσείς... οι μαθητές μου. Εσείς... οι δάσκαλοι... κι εγώ... ο μαθητής σας!

κουμέττος κ.
(11/9/15 - 16:48, λευκωσία)

Όταν σου έδινα αγάπη, πού να ήξερες πως μου έδινα την αγάπη..... που μου έλειπε.................

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 22:28, λευκωσία)

ΤΙ ΘΕΣ, ΠάΛΙ, ΤΙ ΖΗΤάΣ;

Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Ξέχασε τα καλοκαίρια....
δίχα μνήμη σε κοιτώ......
δίχα χάδια μες στα χέρια.

Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Φθινοπώριασε, για πάντα......
άδειες οι φωτογραφίες
κι οι καρδιές, χωρίς λεζάντα.

Τι θες, πάλι, τι ζητάς;
Τ' άστρα έσβησαν, πριν χρόνια...
κι αν η άνοιξη φανεί.....
θα 'ν' χωρίς τα χελιδόνια.

κουμΕττος κ.
(7/9/17 - 20:12, λευκωσία)

Τι πιο απόλυτο! Ο άνθρωπός σου να 'ναι κ' η φαντασίωσή σου!

κουμΕττος κ.
(7/9/16 - 23:24, λευκωσία)

Κάποιο φθινόπωρο, που ήμουνα μικρός... αρχές Σεπτεμβρίου... ο μεταστάντας, πια, πατέρας μου... μ' έβγαζε, κάθε βράδυ, έξω στην αυλή... και βλέπαμε τ' αστέρια. Το πρώτο βράδυ, θυμάμαι... τον ρωτούσα, διαρκώς, γιατί το κάναμε αυτό... κι η απάντηση, που έπαιρνα ήταν, μόνο... βλέπε... βλέπε, τι όμορφα, που είναι! Κι εγώ... τα έβλεπα. Σε λίγα λεπτά έκλεινε τα μάτια του και με παρότρυνε κι εμένα να κάνω το ίδιο... τώρα, κλείσε τα μάτια σου και δες τα, μου έλεγε...... δες τα πόσο πιο όμορφα είναι! Κι εγώ τον εμπιστευόμουνα, απόλυτα.... και τα έκλεινα. Κι ως δια μαγείας... τα έβλεπα... τα έβλεπα, πεντακάθαρα. Κι ήταν πράγματι πανέμορφα! Κάθε βράδυ, για μια εβδομάδα, κάναμε το ίδιο. Βγαίναμε, έξω, και τα βλέπαμε. Τα βλέπαμε... με ανοιχτά και με κλειστά τα μάτια. Κι έτσι... εκείνο το φθινόπωρο... έμαθα να βλέπω με τα μάτια... αλλά, κυρίως, με την καρδιά. Εξάλλου, η όποια ομορφιά δεν είναι γνώση... ούτε καν, θα έλεγα, αίσθηση... είναι πίστη... πίστη και συναίσθημα...... είναι κι έρωτας.... έρωτας μεγάλος... έρωτας τυφλός! Γι' αυτό, ίσως... τον λένε κι έτσι.........

κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 19:15, λευκωσία)

Αν στην αγάπη, ψεύτικα.........
φιλάς και προσποιείσαι,
πάντα, θα είσαι μόνος σου.....
με όποιον και αν είσαι.
Νεκρός, πριν την κηδεία σου,
να ζεις η τιμωρία σου,
να βλέπεις τη μιζέρια σου....
χωρίς τα καλοκαίρια σου!

κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 18:26, λευκωσία)

Σπίτια, γεμάτα πόνο και δάκρυ. Απ' έξω πανέμορφοι κήποι... ξεγελάνε το μάτι!

κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 17:04, λευκωσία)

ΤΖΙΑΙ ΚΑΡΤέΡΩ ΣΕ, έΛΑ ΜΟΥ........

Τζιαι καρτερώ σε να φανείς
μες στην αγκάλην μου να μπεις,
τζιαι με λυχνάριν το φεγγάριν,
να σε θωρώ... ούλλον, καμάριν.

Τζιαι καρτερώ σε, έλα μου........
έλα τζιαι χαμογέλα μου,
να σε γεμίσω με φιλιά,
τριαντάφυλλα τζιαι γιασουμιά!

Τζιαι καρτερώ σε να φανείς,
όπως τον Ήλιον της αυκής.......
να ξημερώσει, μέσα μου........
πουρέκκα, πριγκιπέσσα μου.

κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 15:44, λευκωσία)

Μ' ατελείς κριτές... ουδείς τέλειος!

κουμΕττος κ.
(6/9/17 - 14:54, λευκωσία)

Προσοχή, παρακαλώ! Πολλά τετράποδα παριστάνουν τα δίποδα..........

κουμΕττος κ.
(6/9/16 - 13:56, λευκωσία)

Και τι όμορφα, ρε μάνα, σε μνημονεύει... συνεχίζοντας να μοσχοβολά το γιασεμί... στου σπιτιού μας...... το κατώφλι........

κουμΕττος κ.
(6/9/15 - 07:53, λευκωσία)

Γνωρίζουμε ανθρώπους, για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Άλλοι θα μας βγάλουν τον καλό κι άλλοι τον κακό εαυτό μας. Να τους ευχαριστείτε, πιότερο, τους δεύτερους. Κάποιος πρέπει να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αν θα το σκοτώσεις... ή καλύτερα...... άσε το να φύγει.........

κουμEττος κ.
(5/9/17 - 21:09, λευκωσία)

Πάντα, θα σε πληγώνει... η ευτυχία, που δεν διεκδίκησες.

κουμEττος κ.
(5/9/17 - 20:56, λευκωσία)

Α τζιαι τούντο "Πόθεν έσχες",
σσίλια έχουν πέντε δείχνουν.........
εν μαστόροι οι αφέντες,
πέρα-δώθε.... να τα κρύφκουν.

Τζιαι να φτιάχνουσιν τζιαι νόμους
πά' στα μέτρα τους ραμμένους.....
τζι' αν φωνάξουμεν τζιαι νάκκον......
ούλλους έχουν μας δεμένους!

Πριν ο πετεινός λαλήσει......
θα ζητήσουμεν ρουσφέττιν,
εν τ' αδιόρθωτον κακόν μας......
της φυλής μας το κκισμέττιν.

κουμΕττος κ.
(4/9/17 - 21:58, λευκωσία)

Oι νεκροί... δεν συγχωρούνε......

κουμEττος κ.
(4/9/16 - 17:43, λευκωσία)

Άσε στην άκρη τους χρησμούς,
ο χρόνος τρέχει, πάει....
με λόγια ξάστερα μιλά..........
αυτός που αγαπάει!

κουμΕττος κ.
(4/9/17 - 16:41, λευκωσία)

Η μόνη μας ελπίδα ήταν, είναι και θα παραμένει ο καλός άνθρωπος.

κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 19:00, λευκωσία)

Το να καταδικάζεις την ανθρωπότητα, χωρίς να συμπεριλαμβάνεις και τον εαυτό σου... αποτελεί, τουλάχιστον, υποκρισία.

κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 18:50, λευκωσία)

Δεν είχα τίποτα. Και σου έδωσα τα πάντα. Αυτό το μικρό θαύμα ονομάζεται αγάπη.

κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 10:32, λευκωσία)

Έρωτας. Η μόνη νόσος, που όταν τη θεραπεύσεις... πεθαίνεις!

κουμΕττος κ.
(3/9/17 - 09:56, λευκωσία)

στον Θάνο Ανεστόπουλο († - 3/9/2016)

Διάφανα κρίνα... ψυχές στολίζουνε,
για σένα, μόνο, πλέον, ανθίζουνε.........
μα όλα που 'πες μνήμες που μένουνε,
εσύ, κι αν φεύγεις... αυτές δε φεύγουνε!

κουμέττος κ.
(03/9/16 - 21:35, λευκωσία)

O έρωτας τριαντάφυλλα
σκορπά στο περασμάν του...................
τζι' αν θα σου πει μεν αρνηθείς
-ούτε στιγμήν μεν το σκεφτείς-
να πας στο κάλεσμάν του!

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 24:07, λευκωσία)

Τις νύχτες θα σε καρτερώ.........
για κάμε μου τη χάρην,
να έρκεσαι να σε θωρώ......
μαζίν, με το φεγγάριν!

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 22:27, λευκωσία)

Με το στανιόν εν γίνεται.......
αγάπη να αντέξει
τζιαι με την πρώτην αφορμήν......
ο χωρισμός θα έρτει!

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 21:41, λευκωσία)

Αγάπα με, αχ, τζι' άφησ' με...
ψηλά, για να πετάσω
τζι' αν θέλω, πίσω, θα στραφώ....
μες στην αγκάλην σου να μπω
τζιει μέσα να κουρνιάσω!

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 19:06, λευκωσία)

Αντάν νυχτώνει τα πουλιά........
στην τζοίτην τους γυρίζουν,
μα 'γιώνι μες στην προσφυγιάν......
σ' άλλην, που εν θέλω φωλιάν,
με μαυρισμένην την καρκιάν,
τα μάθκια μου δακρύζουν.

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 18:52, λευκωσία)

Κι ο έρωτας τι; Αυξάνεις στο διπλάσιο τις πιθανότητες θανάτου σου...........

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 17:09, λευκωσία)

Λες κι έγινε λάθος στο μαιευτήριο. Άλλων τη ζωή μεγαλώσαμε. Τι νόημα, όμως, έχει! Το θέμα είναι... αν την αγαπήσαμε... το θέμα είναι.... αν κι εμείς, μαζί της.... μεγαλώσαμε....... στην καρδιά.... στην καρδιά....................

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 16:59, λευκωσία)

Το χειρότερο; Απλά, να είσαι με κάποιον. Χωρίς να υπάρχεις. Χωρίς να υπάρχει.

κουμΕττος κ.
(2/9/17 - 16:26, λευκωσία)

Τζι' αν μιαν ζωήν μου τάσσατε...
χορτάτην τζιαι χλιδάτην...
ψουμίν τζι' ελιάν θα θκιάλεα.......
τζιαι να 'μουν στον Λιθράτην...

κoυμΕττος κ.
(2/9/14 - 22:24, λευκωσία)

Κι αν δε βρω εισιτήριο... θα με βρεις, εκεί. Λαθρεπιβάτη... μες στην καρδιά σου......

κουμΕττος κ.
(2/9/16 - 19:09, λευκωσία)

Τη συνηθίζεις τη μοναξιά. Καλή γκόμενα. Λίγο μαλακισμένη, αλλά τι να κάνουμε! Μην τα θέλουμε κι όλα.....

κουμΕττος κ.
(2/9/15 - 18:42, λευκωσία)

Kάτι έρωτες, που ειπώθηκαν στη σίγαση......

κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 20:42, λευκωσία)

- Κι οι άνθρωποι, γιαγιούλα μου;
- Κι οι άνθρωποι τι, κοριτσάκι μου; Εισπνοή κι εκπνοή! Σου παίρνουν ό,τι χρειάζονται. Σου φορτώνουν, οι αθεόφοβοι, και τα σκουπίδια τους... και κλοτσιά στον κώλο......

κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 10:25, λευκωσία)

Κι απ' την Κερύνεια φεύγουν τα χελιδόνια. Τα μόνα, όμως... που της ξανάρχονται. Με τις φωλιές τους, όμως, δεν ξέρω τι γίνεται. Τις βρίσκουν, όπως τις άφησαν; Είναι γκρεμισμένες; Κάθησαν μέσα σπουργίτια; Σαύρες, μήπως; Ποιος ξέρει!

κουμΕττος κ.
(1/9/17 - 07:49, λευκωσία)

Κάθε φορά, που ερωτεύεται.....
ξαναγεννιέται παρθένα.........................

κουμΕττος κ.
(3/2/16 - 20:23, λευκωσία)

Μου πήρε χρόνια να καταλάβω πως ο άνθρωπος, κυρίως... δεν είναι αυτός, που σου δείχνει, αλλά αυτός, που του δείχνεις.......

κουμΕττος κ.
(1/9/15 - 14:29, λευκωσία)

Η ΑΔΡΩΠΙά

Την αδρωπιάν γυρεύκω την......
μες στ' ουρανού τα ύψη,
γιατί σ' ετούτον τον ντουνιάν,
σ' όποιον τζι' αν πήα μαχαλάν......
εν ήβρα ούτε μιαν σταξιάν,
χαρκούμαι έσσει λείψει.

Tην αδρωπιάν γυρεύκω την.....
λαλούν μου εξηλείφτην,
εχάθηκεν που τες καρκιές.....
τζι' οι μέρες μας που φωτεινές,
σαν το πισσούριν σκοτεινές
―ο Ήλιος πού εκρύφτην;

Την αδρωπιάν γυρεύκω την..........
μες στη ζωήν, που ζούμεν,
μα τζιείνη ζει στα πρωτινά,
στα γρόνια μας μες στα χωρκά,
τα πιο γλυτζιά τζι' αληθινά...
τζι' εν θα την ξαναδούμεν!

κουμΕττος κ.
(11/9/16 - 16:36, λευκωσία)

Kάτι ήξερε ο Μόντης, που παραινούσε τον Πενταδάκτυλο ν' ανασηκώσει την πλάτη του και να τους αποσείσει. Από εμάς..... δεν περίμενε τίποτα........

κουμΕττος κ.
(4/9/16 - 10:05, λευκωσία)

Σε συγχωρώ, για όσα κάνεις. Σε συγχωρώ, για όσα έκανες. Σε συγχωρώ και για όσα θα κάνεις. Όσοι αγαπούν... δεν έχουν άλλην επιλογή.

κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 14:14, λευκωσία)

Είμαστε αθεράπευτα θνητοί, Υακίνθη. Μ' ένα φύσημα τού λίβα ερχόμαστε κι όσο πάμε κι εξασθενούμε. Στην απόλυτη άπνοια... σκύβουμε, ολότελα... και γλείφουμε το χώμα. Τι απομένει; Λίγο εγκόσμιο χάδι κι ένα φιλί. Το αποχαιρετιστήριο, Υακίνθη! Το αποχαιρετιστήριο..........

κουμΕττος κ.
(31/8/17 - 11:47, λευκωσία)

Είχαμε φτάσει στ' απροχώρητο. Πνιγόμουνα. Φεύγω, σου είπα. Κράτα τα ρέστα... βιάζομαι...

κουμΕττος κ.
(31/8/13 - 12:12, λευκωσία)

Και κοίτα να 'σαι... αυτός, που τον μιμούνται. Εσύ, ο Άνθρωπος... κι αυτοί... οι πίθηκοι...

κουμΕττος κ.
(31/8/15 - 16:34, λευκωσία)

Ερωτεύτηκε πολλές, μα ελάχιστες φαντάστηκε... μάνες των παιδιών του....

κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 22:29, λευκωσία)

Απόψε, θα έχει μιαν όμορφη πανσέληνο. Σαν κι αυτήν, που κάναμε -πρώτη φορά- έρωτα κ' η νύχτα... μονόφθαλμη... μας έπαιρνε μάτι.

κουμΕττος κ.
(31/8/15 - 18:59, λευκωσία)

Το ότι συμφωνώ, τώρα, μαζί σου... δε σημαίνει πως συμφωνούσα και χθες... κι ούτε σημαίνει πως θα συμφωνώ κι αύριο.

κουμΕττος κ.
(30/8/16 - 11:05, λευκωσία)

Αρέσει στις γυναίκες να τις κυνηγούν, μα να μην ξεχνούν! Στους κυνηγούς... αρέσει να σκοτώνουν.

κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 18:39, λευκωσία)

Τα κοπλιμέντα είναι ωραία, απ' όπου κι αν προέρχονται, αλλά πιστέψτε με... είναι πιο ωραία, αν προέρχονται από εκεί, που θες να προέρχονται.

κουμΕττος κ.
(31/8/16 - 10:09, λευκωσία)

Να μεγαλώνεις, εσύ... χωρίς, όμως, να μικραίνει ο κόσμος σου!

κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 11:42, λευκωσία)

Σε ανέμενα κι εγώ, Γκοντό. Το κέρατό σου! Γιατί δεν ήρθες;

κουμΕττος κ.
(30/8/15 - 11:19, λευκωσία)

Φτάνει, πια, βλέμματα. Είναι καιρός ν' αναγραμματίσουμε την έλξη.......

κουμΕττος κ.
(30/8/16 - 22:41, λευκωσία)

ΜάΝΑ... ΔΕΝ ΛΟΓΙέΣΑΙ

Έλειψε το γάλα, άδεια τα μαστάρια...
πώς θα μεγαλώσεις, πες μου, παλικάρια;
Στέρφα τα χωράφια, ξέραναν τ' αμπέλια,
στέρεψαν τα μέλια,
φάντασμα το κρέας πάνω στα τσιγκέλια.

Μάνα... δεν λογιέσαι, φεύγουν τα παιδιά σου...
ψάχνουνε μητριά μες στην ξενιτιά,
να 'χουνε τροφή, πια, να μην πεινούνε....
και τα πρόσωπά τους να χαμογελούνε.

Νύχτωσαν οι μέρες κι ούτε καλημέρες...........
έχεις να τους δώσεις, ούτε και με δόσεις.
Χαμηλά το βλέμμα στρέφεις ντροπιασμένη,
σαν φυλακισμένη,
απ' τον εαυτό σου καταδικασμένη.

Μάνα... δεν λογιέσαι, φεύγουν τα παιδιά σου...
ψάχνουνε μητριά μες στην ξενιτιά,
μοιάζουνε πουλιά, που αποδημούνε
σ' άλλη αγκαλιά... ζεστασιά να βρούνε.

κουμΕττος κ.
(30/8/17 - 09:30, λευκωσία)

[...] Ενοχές νιώθουν... όσοι δεν είχαν αγνές προθέσεις. Τέλος συζήτησης!

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 21:19, λευκωσία)

Δε ζηλεύω τους προηγούμενούς σου έρωτες, Υακίνθη. Απεναντίας, τους ευχαριστώ... που σ' έφεραν σ' εμένα.

κουμέττος κ.
(29/8/17 - 12:29, λευκωσία)

ΕΠΙΠόΛΑΙΕΣ ΙΣΟΠΕΔώΣΕΙΣ

Όλοι, το ίδιο είναι, ακούς να λένε, απογοητευμένοι... πολλοί. Κι όμως... ποτέ, μα ποτέ... ο ένας δε θα είναι όλοι. Αυτά τα εύκολα κι ηλίθια συμπεράσματα, αυτές οι άτοπες κι αναπόδεικτες γενικεύσεις, αυτές οι άστοχες κι επιπόλαιες ισοπεδώσεις... αυτές οι μαζικές, απερίσκεπτες κι ανηλεείς καρατομήσεις.... καλό θα είναι... ν' αποφεύγονται. Η κάθε δίκη κι η κάθε καταδίκη... αφορά, μονάχα, τον εκάστοτε... κατηγορούμενο. Αλλιώς τι; Ενισχύουμε και διασφαλίζουμε... την ανέλπιδη μιζέρια μας!

κουμέττος κ.
(29/8/17 - 12:18, λευκωσία)

Λίγο ή πολύ, αλλά πολλές φορές... να μοιράζεσαι! Να μην ξεχάσεις αυτήν την υπέροχη συνήθεια να νιώθεις... για να είσαι άνθρωπος........

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 10:47, λευκωσία)

Στην Αγάπη δεν κρατάς... ούτε δόρυ... ούτε κι ασπίδα...

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 10:06, λευκωσία)

Να ξέρατε τι ζυγίσματα προηγούνται, για να βάλουν οι Ποιητές... στη σωστή τους θέση τις λέξεις. Να ξέρατε.........

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:53, λευκωσία)

ΣΥΜΒΟΥΛή ΠΑΙΔΙΟύ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ

Κι αν με δείτε στο πάτωμα... σας παρακαλώ, μην τρέξετε, αμέσως, να με σηκώσετε. Περιμένετέ με... λίγο! Δώστε μου λίγο χρόνο... να σηκωθώ από μόνος μου. Μη μου στερείτε την ευκαιρία... να δυναμώσω.........

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:29, λευκωσία)

Όσο ζούσαν οι γονείς της... πήγαινε, παντού, με πατερίτσες. Αν τες άφηνε, για λίγο... είτε από συνήθεια... είτε από ανάγκη... επέστρεφε σ' αυτές. Μα... έξαφνα, μες σε λίγα χρόνια... οι γονείς της απέθαναν. Κι απέμεινε, δίχα πατερίτσες. Και το χειρότερο; Με δυο ατροφικά κι αδύνατα να τη στηρίξουν... πόδια.

κουμΕττος κ.
(29/8/14 - 17:01, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει παραμένω στο πλάι σου. Πού να πάω άλλωστε; Και να θέλω... δεν το θέλω. Όσες φορές τα χέρια μου πήγανε να βγάλουνε φτερά... τα πόδια μου, διαμιάς... έβγαζαν ρίζες.

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 09:12, λευκωσία)

Άδικα... με αναμένεις, Υακίνθη. Σε λάθος τραίνο μπήκα. Το σωστό, πια... γράφεται με έψιλον.

κουμΕττος κ.
(29/8/17 - 08:44, λευκωσία)

Είχαμε ραντεβού, ψες. Ξέχασες; Εγώ και το φεγγάρι ήμασταν, εκεί. Εσύ; Εσύ, πού ήσουνα, Κερύνεια μου;

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 22:48, λευκωσία)

- Στο τέλος ποιος νικά, γιαγιούλα μου;
- Αυτός που αντέχει περισσότερο, κοριτσάκι μου!

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 15:06, λευκωσία)

Κι όταν έχασε τον κύρη της......
ήταν λες κι έσπασε.........
ο ομορφότερος καθρέφτης της!

κουμΕττος κ.
(28/8/16 - 12:56, λευκωσία)

Κι όταν με περικυκλώσανε και με ρώτησαν ποιος είμαι, τους απάντησα ο κανένας. Όχι, δεν ήταν από φόβο. Ήταν που είχα το σχέδιο μου. Ήταν που κανένας δεν μπορούσε να με αντικόψει. Ήταν που στην Ιθάκη μου, εγώ... ακόμη κι ανύπαρκτος... θα έφτανα.

κουμΕττος κ.
(28/8/15 - 11:28, λευκωσία)

Θυμάσαι, τον ρώτησε... που μου χτύπαγες την πόρτα; Μέσα ήμουν, αλλά δε σου άνοιγα. Απλά, περίμενα. Περίμενα, αντί να φύγεις... να τη σπάσεις...........

κουμΕττος κ.
(28/8/16 - 17:44, λευκωσία)

Όσο κι αν μεγαλώνουμε..... το μικρό παιδί, μέσα μας... πάντοτε, θα μας σώζει!

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:59, λευκωσία)

Κι αν πήραμε λιγότερα απ' όσα αξίζουμε... είναι που είχαμε υποτιμήσει τον εαυτό μας! Αλλά κι αυτό δεν είναι απόλυτο. Υποτιμήσεις κι υπερεκτιμήσεις, πάντα, θα γίνονται. Η ουσία είναι αλλού. Είναι στην αγάπη! Φαντάζομαι τις ανθρώπινες σχέσεις, σαν συγκοινωνούντα δοχεία σε σχήμα καρδιών, που η αγάπη τα ενώνει κι εξισορροπεί τις στάθμες. Που είτε ανεβαίνει, είτε κατεβαίνει η μια ή η άλλη πλευρά....... πάντα, η κοινή, πλέον, στάθμη... θα είναι στο ίδιο σημείο. Διότι όπου υπάρχει αγάπη... υπάρχει και δικαιοσύνη....... υπάρχει κι ισότητα.......

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:59, λευκωσία)

Αυτός που αγαπά... αγαπιέται!

κουμΕττος κ.
(28/8/17 - 08:03, λευκωσία)

Το ότι υπάρχουν πολλές πανέμορφες θάλασσες με πανάσχημο βυθό, δεν προεξοφλά πως δεν υπάρχουν και πανέμορφες θάλασσες με πανέμορφο βυθό. Μην τρελαθούμε, κιόλας!

κουμΕττος κ.
(29/8/16 - 12:14, λευκωσία)

Μην απελπίζεσαι, καρδούλα μου! Φαντάσου τον πρώτο άνθρωπο, που είδε τον Ήλιο να φεύγει κι αντίκρισε την πρώτη νύχτα. Κι όμως! Πάντα, θα υπάρχει η επόμενη μέρα. Ακόμη κι αν εσύ... δε θα υπάρχεις!

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 22:37, λευκωσία)

Ψιχαλίζει ευνουχισμένα χρυσάνθεμα. Μια μελαγχολία με πνίγει. Το χώμα... έντρομο, νίβεται θλίψη. Το κερί λιώνει, ολότελα. Η γάτα νιαουρίζει μνημόσυνα. Το σπουργίτι τα θυμιατίζει με λήθη. Στ' απέναντι όρη ροκανίζεται -αναίμακτα- ο χρόνος. Ο άντρας από την Κεριώθ ξαναγεννιέτα σ' όλες τις πόλεις. "Αξίζω μια δεύτερη ευκαιρία", κραυγάζει. Ο Εφιάλτης δεν την ζητά. Αποδέχθηκε -ταπεινά- τη μοίρα του.

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 21:54, λευκωσία)

Ήρθαν πολλοί να μου πουν ποιος είμαι. Ήρθαν πολλοί πανηλίθιοι... να με ξεναγήσουν μες στο σπίτι μου.

κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 22:37, λευκωσία)

Αύγουστος! Κι όπου να 'στε θα φύγει κι αυτός. Φεύγουν οι μήνες και ξανάρχονται. Κάθε χρόνο ξανάρχονται. Και ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Λες και το κάνουν εσκεμμένα. Λες και παίζουν με τον πόνο μας... που εμείς... μόνο, φεύγουμε.......

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 17:42, λευκωσία)

Επιλέγω τ' όνειρο κι ας βγαίνει, πάντα... εφιάλτης!

κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 14:59, λευκωσία)

- Και με τους φίλους, παππού μου;
- Με τους καλύτερούς σου να γίνεσαι καλύτερος και τους χειρότερούς σου να τους κάνεις καλύτερους, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(27/8/16 - 14:49, λευκωσία)

Mε τόσην απογοήτευση από τους ανθρώπους... διερωτάστε, ακόμη, γιατί τόσοι πολλοί οι φιλόζωοι!

κουμΕττος κ.
(26/8/16 - 18:36, λευκωσία)

Μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι ομαδικό παιχνίδι, αλλά ο Μέσι... κάνει και μόνος του όργια.

κουμΕττος κ.
(27/8/17 - 10:03, λευκωσία)

Με κούρασαν οι μεταφορές κι οι προσωποποιήσεις. Πιο σύγχρονη ποίηση, χωρίς πήγαιν' έλα και καρναβάλια γίνεται;

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 22:27, λευκωσία)

Άιντε στο καλό, τώρα. Μπορεί να με είδες από πολλές οπτικές γωνίες, αλλά δε μ' ένιωσες από καμία.

κουμΕττος κ.
(27/8/15 - 13:13, λευκωσία)

Πάει κι αυτό το καλοκαίρι.
Οι εποχές αλλάζουν.
Καμία σχέση με τους ανθρώπους.

κουμέττος κ.
(26/8/16 - 08:43, λευκωσία)

ΦύΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛώΝ

στους ζώντες εγκλωβισμένους μας και μη (†)

Αχ, για τον Κορματζίτην σας,
υψώσατε τ' ανάστημαν.................
ψηλά, μέχρι το διάστημαν......
τζιαι μείνατε στο σπίτιν σας,
σαν τα πουλιά στην τζοίτην σας.

Φύλακες των Θερμοπυλών,
ταγμένοι ως τον θάνατον,
ριζώσατε μες στο χωρκόν.................
ρίζες με δίχα τον καρπόν,
δίχα κλαδκιά, δίχα κορμόν!

Ατάραχοι στον τόπον σας,
στον τόπον των προγόνων σας,
θερίζετε τον κόπον σας,
ποτίζοντας το χώμαν σας...........
διαρκώς, με τον ιδρώταν σας.

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 17:56, λευκωσία)

Κι όταν θα δεις... εκείνο το τυφλό γατάκι στο δρόμο... μην το προσπεράσεις, μην του γυρίσεις την πλάτη, αλλά πάρ' το και φρόντισέ το. Κι αυτό σιγά-σιγά... θα σε ανταμείψει. Κι αυτό σιγά-σιγά... θα σε μάθει να βλέπεις!

κουμΕττος κ.
(26/8/15 - 06:29, λευκωσία)

Κι αν ενδιαφέρεσαι να πάρεις... για εσένα ή το παιδί σου... κατοικίδιο...
μη διαλέξεις το πιο όμορφο, το πιο ευπαρουσίαστο, αλλά το πιο άσχημο,
το πιο ταλαιπωρημένο. Διότι φροντίζοντάς το... την καρδιά σου φροντίζεις. Κι όσο θα ομορφαίνει αυτό... θα ομορφαίνεις κι εσύ!

κουμΕττος κ.
(26/8/15 - 07:54, λευκωσία)

Γυναίκα, χωρίς χαμόγελο... λουλούδι, χωρίς την ευωδιά του!

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 14:04, λευκωσία)

Θα σου έλεγα, τότε, για εμάς τους δυο...... αλλά η καρδιά μου απεργούσε!

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 15:22, λευκωσία)

Προσβλέπω σε μιαν ανθρωπότητα, που θ' αγαπά, χωρίς διακρίσεις. Που θ' αγαπά.... μ' αχρωματοψία........

κουμΕττος κ.
(26/8/16 - 12:39, λευκωσία)

Γείρε την κούζαν... σσιώνωσ' το,
σσιώνωσ' το ούλλον το νερόν,
έτσι, για να 'σσεις αφορμήν,
τζι' έλα στη βρύσην να σε δω,
το δείλις θα σε καρτερώ........
μ' έναν τριαντάφυλλον στ' αυτίν.

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 09:26, λευκωσία)

ΟΙ ΦίΛΕΣ ΦΕύΓΟΥΝΕ, ΜΑΖί........

στην Αργύρα Ζωνιά και Ιωσηφίνα Φραγκίσκου (†† - 25/8/2017)

Έζησαν στον εγκλωβισμό,
ήττα κι η νίκη τους..................
κι είχαν τον ίδιο καημό......
θάνατο πένθιμο κι αργό,
μες στ' άδειο σπίτι τους.

Μάνες κι αυτές, χωρίς παιδιά...
κι ας είχανε γεννήσει.
"Άσπλαχνη είσαι, Κατοχή;
Tη μάνα από το παιδί,
γιατί έχεις χωρίσει;".

Χρόνια πολλά, χρόνια πικρά....
χρόνια δυστυχισμένα.
Χρόνια, χωρίς αναπνοή.
Χωρίς φωνή. Μες στη σιωπή.
Και μες στον πόνο... βουτηγμένα.

Στο χρόνο... αποκούμπι της.......
η μια την άλλην είχε.
Στην άλλην... Πάνω Γειτονιά....
πήγανε, τώρα, αγκαλιά......
μη μου δακρύζεις, στίχε!

Οι φίλες φεύγουνε, μαζί........
για το ταξίδι τους!
Μα πού να πάν' αλλού να ζήσουν,
κι αχ, πού να πάν' και πού ν' αφήσουν.......
τον Κορμακίτη τους;

κουμΕττος κ.
(26/8/17 - 08:24, λευκωσία)

Έναν χαττήριν σου ζητώ
(μαράζιν το 'χω τζιαι καμόν)
Άη μου Γιώρκη, τάνα μου........
να έρτουν, νάκκον, να τους δω.....
ο τζιύρης μου τζι' η μάνα μου!

κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 22:44, λευκωσία)

Όπως τ' αστέρια, που πέφτουν... που έπεσαν, δηλαδή, χρόνια πριν και νομίζουμε πως πέφτουν, τώρα. Έτσι, κι οι τελειωμένοι έρωτες! Περνάει κάποιος καιρός, για ν' αντιληφθούμε... το τέλος τους.

κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 17:51, λευκωσία)

Βεβαίως...................
κι υπάρχουν φυλές
ανώτερες και κατώτερες.
Η ανώτερη........
είναι ο άνθρωπος.
Κι η κατώτερη..............
ο απάνθρωπος.

κουμΕττος κ.
(25/8/17 - 00:01, λευκωσία)

Σε καταδιψασμένα πρόσωπα συγγενών αγνοουμένων........
πώς να σταθείς -αντίκρυ τους- και να τους πεις πως... μάλλον..... δε θα βρέξει...........

κουμΕττος κ.
(25/8/13 - 06:06, λευκωσία)