Ζωή σημαίνει μάχη με τις πι...θ"ΑΝ"ότητες.

κουμΕττος κ.
(8/8/17 - 14:16, λευκωσία)

Στην αγάπη δεν υπάρχεις. Δίνεσαι... ολότελα.

κουμΕττος κ.
(8/8/17 - 14:14, λευκωσία)

Σου έκανα ερωτήσεις, διαρκώς. Όχι πως μ' ενδιέφεραν οι απαντήσεις σου. Για να μη φύγεις το έκανα. Για να βρίσκω την αφορμή να σε κοιτάζω στα μάτια. Για να με ψάχνω μες στο βλέμμα σου... μπας και.

κουμΕττος κ.
(8/8/17 - 13:37, λευκωσία)

Κι άσε τους πληθυντικούς, μανάρι μου. Θέλω να μου μιλάς στον ενικό, να με φέρνεις όλο και πιο κοντά σου. Να μου μιλάς στον όσο πιο ενικό γίνεται. Να νιώθω την ανάσα σου να μου καψαλίζει τις τρίχες στο στέρνο.

κουμΕττος κ.
(8/8/15 - 21:34, λευκωσία)

Ο ΜΑΓΙΚόΣ ΚΟΡΜΑΚίΤΗΣ

Ο Κορμακίτης, για μένα, έχει κάτι το μαγικό! Μπορεί να τον στερήθηκα από τα δώδεκά μου χρόνια, μπορεί να έζησα την πιο δύσκολη εποχή του, από το 1975 μέχρι και το 1987, αλλά είχα το μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Ήμουν παιδί! Και τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν από κατοχές και τέτοια. Τα παιδιά χρόνο για παιχνίδι θέλουν. Κι από αυτόν... είχα απεριόριστο. Το άλλο σημαντικό είναι πως φεύγοντας στα δώδεκά μου χρόνια... ήταν λες κι έκλεισα και σφράγισα, πίσω μου, την παιδική μου ηλικία, να παραμένει, εκεί, ανεπηρέαστη από την υπόλοιπή μου εξέλιξη. Και κάθε φορά που πηγαίνω στον Κορμακίτη... γίνεται κάτι μαγικό! Ξαναγίνομαι παιδί. Αφού, πρώτιστα, πάω και προσευχηθώ στον τάφο των γονιών μου, μεταμορφώνομαι κι ανανεώνομαι... λες και κάνω επανεκκίνηση ύπαρξης. Κι αλήθεια... αυτό γίνεται! Στον Κορμακίτη ξαναπιάνω τα πράγματα από την αρχή. Ο Κορμακίτης ξέρει να με συγχωρεί και να με αγκαλιάζει. Ξέρει να με ακούει και να διαβάζει και τη σιωπή μου. Ο Κορμακίτης είναι το κέντρο όλων μου των συμπάντων, το κέντρο όλων μου των ομόκεντρων κύκλων. Είναι το δέντρο μου. Είμαι ο καρπός κι είναι οι ρίζες μου. Κι αν αφαιρέσω από τη ζωή μου τον Κορμακίτη είναι λες κι αφαιρώ την καρδιά μου από το σώμα μου. Είναι λες κι είμαι ένα ρετιρέ πολυκατοικίας... που, έξαφνα, αιωρείται στο κενό... και σε λίγο ένας εκκωφαντικός ήχος... και τέλος! Η αλήθεια είναι πως η απουσία των γονιών μου, και ιδιαίτερα του πατέρα μου, όταν πάω, εκεί, με πληγώνει. Και λέω του πατέρα μου, πιότερο, όχι πως τον αγαπώ περισσότερο από τη μάνα μου, αλλά διότι οι περιπέτειες της παιδικής μου ηλικίας... είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μαζί του. Και κάποιες συνδέσεις, όταν κοπούν... κόβεσαι κι εσύ μαζί τους... και καμιά γάζα και κανένα τσιρότο στον κόσμο... δεν μπορεί να σταματήσει αυτήν την αιμορραγία. Κι όμως... από το αίμα μου... γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω και μεθάω... και χαμογελάω, διότι μπορεί οι άνθρωποι να πεθαίνουν, αλλά όταν σου αφήνουν τόσο υπέροχες εγκόσμιες αναμνήσεις, παραμένουν, για σένα, αθάνατοι... κι αυτό, εντέλει, έχει τη μεγαλύτερη αξία! Τι θα αφήσουμε, πίσω μας. Εύοσμες ή δύσοσμες αναμνήσεις; Μυρωδιά γιασεμιού ή κοπριάς; 

κουμΕττος κ.
(8/8/17 - 08:44, λευκωσία)

Εδώ, που το σώμα μικραίνει....
εδώ, που η ψυχή γιγαντώνεται..........

κουμέττος κ.
(8/8/16 - 18:09, κορμακίτης)

Η καρδιά είναι μονό κρεβάτι. Ίσα που να χωράνε δυο, αλλά αγκαλιασμένοι σφιχτά. Μόνο, έτσι, βλέπουν και το ίδιο όνειρο. Αλλιώς... τι νόημα έχει!

κουμΕττος κ.
(8/8/17 - 07:49, λευκωσία)

Απρόσκλητη έρχεται η Πανσέληνος. Όπως κι ο Έρωτας. Μόνο, που αυτός, απόψε... δεν ήρθε!

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 23:28, λευκωσία)

Θυμάσαι, που μου χαμογέλασες, κλείνοντάς μου το μάτι; Ομορφότερη έκλειψη, δεν ξαναντίκρισα!

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 21:12, λευκωσία)

Δεν ήταν, τυχαία, Μέγας. Ο Αλέξανδρος ήξερε τι είχε μεγαλύτερη σημΑΣίΑ.

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 19:02, λευκωσία)

Δε γεννιόμαστε ούτε καλοί, ούτε κακοί. Γεννιόμαστε "λευκοί τοίχοι", που ο κάθε μαλάκας έρχεται και γράφει τη μαλακία του. Λοιπόν, σε κάποια φάση επιβάλλεται να τα σβήσουμε, όλα. Και να χρωματίσουμε στον τοίχο μας μια θάλασσα έναστρη... κι έναν ουρανό γιομάτο κοχύλια. Αυτό κι αν θα είναι ανατροπή ε!

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 14:52, λευκωσία)

Μη βιάζεστε να δώσετε απάντηση. Το συναίσθημα είναι ο λαγός κι η λογική η χελώνα. Σας τον διάβασαν και τον διαβάσατε, εκατοντάδες φορές, τον μύθο. Ξέρετε καλά, νομίζω, ποιος νικά στο τέλος.........

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 14:26, λευκωσία)

Χαρές, πάντα, έρχονται και σου χτυπούν την πόρτα. Εσύ, όμως, είσαι έτοιμος να τους ανοίξεις και να τις δεχθείς με τέτοια φιλοξενία, που να μη θέλουν να φύγουν, ποτέ; Χαρές, πάντα, έρχονται και σου χτυπούν την πόρτα. Εσύ, καταρχήν... είσαι σπίτι;

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 12:35, λευκωσία)

Τα παιδιά δε θέλουν ήρωες. Θέλουν, μόνο, τον πατέρα τους. Εξάλλου δεν υπάρχει και πιο ηρωική πράξη... από το να είσαι πατέρας. Καλός πατέρας, όμως, ε!

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 09:14, λευκωσία)

Με χαμόγελα να ποτίζουμε τη Γη μας. Να φυτρώνουν ανθισμένες γενιές. Και να είμαστε περήφανοι πρόγονοι.

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 09:01, λευκωσία)

Ας αφήσουμε τις υπερβολές. Η ευτυχία θέλει απλές σκέψεις κι απλές πράξεις. Μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι. Κι όχι, πολλά... αλλά συχνά!

κουμΕττος κ.
(7/8/16 - 13:29, λευκωσία)

Οι πλείστοι άνθρωποι μοιάζουν
κατα... πληκτικά...

κουμΕττος κ.
(7/8/15 - 4:37, λευκωσία)

Κι όμως υπάρχει μια πανέμορφη γραφικότητα στην ασχήμια, που καμιά επιτηδευμένη τελειότητα, δεν μπορεί να τη φτάσει.

κουμΕττος κ.
(7/8/17 - 08:34, λευκωσία)

Πολλές φορές, τον βρίσκεις ή είσαι με τον άνθρωπό σου, αλλά δεν το παίρνεις χαμπάρι. 'Οπως ξημερώνει... ενώ, εσύ... ακόμη, κοιμάσαι. Η μέρα, βλέπετε, για τον καθένα μας... δεν αρχίζει, όταν βγαίνει ο Ήλιος, αλλά όταν ανοίγουμε τα μάτια μας.

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 13:12, λευκωσία)

Δεν είναι η νίκη, που αναδεικνύει τον νικητή, αλλά η συμπεριφορά του, όταν την πετύχει!

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 08:14, λευκωσία)

Μη βιάζεστε με τους έρωτες! Με χένα, αρχικά... το tattoo......

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 09:44, λευκωσία)

Με τη λογική δενικιέται το παράλογο.....

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 10:28, λευκωσία)

Δεν είναι η πτώση το πρόβλημα. Αλλά το έδαφος, που παρεμβάλλεται.

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 11:18, λευκωσία)

ΠΡΟΣ άΝΤΡΕΣ (κι όχι μόνον)

Λίγο προσοχή, όταν πάτε να γνωρίσετε μια γυναίκα. Χλιδάτο κοστούμι προϋποθέτει και χλιδάτο σώβρακο.

κουμΕττος κ.
(6/8/17 - 12:56, λευκωσία)

Έχω παίξει κι εγώ εκείνο το βλακώδες παιχνίδι τού έρωτα. Εκείνο λέω, ρε... που κάνεις πως φεύγεις κι όλο κοιτάς, πίσω σου... για να δεις αν θα τρέξει, ο άλλος, να σε προλάβει; Kαι μόλις τον δεις να τρέχει......... επιβραδύνεις, για να σε φτάσει; Την πρώτη φορά, λοιπόν... έτρεξε, αμέσως. Να δείτε χαρά, που είχα κάνει. Μα τη δεύτερη... άργησε, λίγο, να τρέξει. Αλλά έτρεξε. Είχα φοβηθεί, κάπως... αλλά ευτυχώς... όλα καλά. Τρίτη φορά, δεν το δοκίμασα. Δεν πρόλαβα! Είχε φύγει, αυτή..... για πάντα.....

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 17:22, λευκωσία)

Tι αντίφαση κι αυτή!
Οι πλείστοι..................
ανθρωπόμορφοι... αλλά πανάσχημοι!

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 15:26, λευκωσία)

Μπαινόβγαινε, ασταμάτητα, μέσα της. Νόμιζε πως έτσι... της έκανε έρωτα. Πού να ήξερε, ο καημένος... πως έρωτας, για τις γυναίκες... σημαίνει να μπαίνεις, μια φορά και με την πρώτη... και να μένεις, για πάντα, μέσα τους. Πού να ήξερε...........

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 14:59, λευκωσία)

Πολλά που πόθησα, μόλις τα γεύθηκα τα ξέρασα. Από απόσταση... το αλάτι κι η ζάχαρη δεν ξεχωρίσουν. Μη σου πω... κι από κοντά, ακόμη......

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 14:34, λευκωσία)

- Τι θα ήταν ο κόσμος, χωρίς τις γυναίκες, παππού μου;
- Κήπος, χωρίς τα λουλούδια του, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 14:22, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει......
στην αγκαλιά σου ξεκουράζομαι.
Ξεκουράζομαι............
απ' όλους κι απ' όλα.
Ξεκουράζομαι, ακόμη... 
κι από εμένα.
Όχι, όμως, ξεκουράζομαι, λίγο ή πολύ...
αλλά ξεκουράζομαι, εντελώς.
Ακούς; Eντελώς!

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 14:07, λευκωσία)

Δεν έχω, δεν κατέχω. Μονάχα, είμαι. Ούτε λειψός, ούτε περισσεύω. Μονάχα, είμαι. Ακριβώς, αυτός, που είμαι.

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 13:52, λευκωσία)

Ο έρωτας γράφεται με έξι γράμματα. Η αγάπη με πέντε. Ο έρωτας είναι πιο s6.

κουμΕττος κ.
(5/8/17 - 11:06, λευκωσία)

Κι οι χαρές, η μια μετά την άλλη, σε προσπερνάνε. Κι εσύ... σκυφτή, προχωράς. Ούτε μια προσπάθεια κάνεις... για auto-stop.

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 20:57, λευκωσία)

Λαθρεπιβάτης μες στο κατακαλόκαιρο... ο χειμώνας......

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 14:46, λευκωσία)

Ν' απολαμβάνετε τη ζωή σας, με μέτρο. Τι καπνό φουμάρει η ψυχή σας να προσέχετε, πιότερο!

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 12:04, λευκωσία)

Να επιλέγετε μια ταχύτητα ζωής, που να μπορείτε ν' αντιλαμβάνεστε, μ' ευκρίνεια, τι βλέπετε! Αλλιώς ποιο το νόημα; Μίζερο θα είναι το ταξίδι σας. Εκτός κι αν είναι τόσο απαίσιο το τοπίο..........

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 11:38, λευκωσία)

Έρωτας σημαίνει... θέλω, διαρκώς, να σ' αγγίζω. Έρωτας σημαίνει μ' αναζητώ, μέσα σου. Έρωτας σημαίνει ανασκ... αφή.

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 10:19, λευκωσία)

Είναι να μη χάσεις τους γονείς σου. Είναι να μη χάσεις τους κυματοθραύστες σου.

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 10:14, λευκωσία)

Κι οι καρδιές μας, όπως τα δόντια μας είναι. Με τα χρόνια γεμίζουν σφραγίσματα κι απονευρώσεις. Χαμογελάτε! Τα παράσημά σας είναι....

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 09:41, λευκωσία)

Κάθε τέσσερα με πέντε χρόνια ξαναδιαβάζω τα βιβλία μου. Τα βιβλία μου δεν αλλάζουν... αλλάζω, όμως, εγώ!

κουμΕττος κ.
(4/8/17 - 08:19, λευκωσία)

Στον θάνατο εγκαταλείπει η ψυχή το σώμα. Στην προσφυγιά... το αντίθετο!

κουμΕττος κ.
(3/8/17 - 22:07, λευκωσία)

Νύχτωσε.
Η όποια προσπάθεια μας να μην...
και πάλι απέτυχε!
Ακόμη δεν κατάλαβα.............
τι στο διάολο πάει.......
κάθε φορά, στραβά........

κουμΕττος κ.
(3/8/17 - 19:26, λευκωσία)

Δεν υπάρχει λογική στον έρωτα.
Και δεν είναι επιλογή μου, που σε σκέφτομαι.
Έγινε πραξικόπημα.
Η Χούντα της Καρδιάς... βλέπεις.

κουμΕττος κ.
(3/8/17 - 17:56, λευκωσία)

Κάθε στιγμή, πιότερο, σ' αγαπώ. Κατάλαβες, τώρα, γιατί το σύμπαν... διαρκώς, διαστέλλεται;

κουμΕττος κ.
(3/8/15 - 8:14, λευκωσία)

Στον Έρωτα δεν το σκέφτεσαι δυο φορές. Βασικά, ούτε και μια.

κουμΕττος κ.
(3/8/16 - 07:38, λευκωσία)

Έλα!
Σχεδόν, ένας ολόκληρος Αύγουστος...
προσδοκά την αφή μας.

κουμΕττος κ.
(2/8/15 - 10:06, λευκωσία)

Εγώ, όταν φεύγω, πρώτα, κοιτάζω... μέσα μου. Κι αν εκεί είμαι καθαρός... ακολούθως, δε φοβάμαι να κοιτάζω και πίσω μου, αλλά και δεξιά κι αριστερά... και πάνω και κάτω... κι οπουδήποτε. Όσοι φοβούνται... είναι θύματα βιαστικών αποφάσεων. Ακυρωμένοι δρομείς, που έφυγαν πριν ακουστεί το πιστόλι... χελιδόνια, που αποδήμησαν, πριν φανεί το φθινόπωρο... σταφύλια, που τρυγήθηκαν, πριν ωριμάσουν... λόγια, που ειπώθηκαν, πριν η καρδιά τα εγκρίνει.................

κουμΕττος κ.
(2/8/15 - 17:42, λευκωσία)

Θυμάμαι... που ήμουν μικρός κι ο μακαρισμένος μου πατέρας περπατούσε... μην πω, καλύτερα, έτρεχε... ξυπόλητος πάνω στα κατσάβραχα του Λιθράτη, στον κατεχόμενο Κορμακίτη, όταν πηγαίναμε για ψάρεμα ή να μαζέψουμε αλάτι ή ξύλα, που ξέρναγε η φουρτούνα, όταν φύσαγε δυνατός λίβας. Οι πατούσες του ήταν χοντρόπετσες. Καρφί δεν περνούσε. Δε γεννήθηκε, έτσι, φυσικά. Ήταν το έπαθλο των επιλογών του. Μάλλον... των μη επιλογών του. Από μικρός δεν ήταν των παπουτσιών. Τον ενοχλούσαν, γενικά, τα όρια. Ακόμη... κι αν ήταν στα μέτρα του. Βλέπετε, κάποιοι άνθρωποι δεν ταιριάζουν με τίποτα και με κανέναν... παρά μόνο με την απόλυτη ελευθερία. Κι ας ζούσε μέχρι και τον θάνατό του... εγκλωβισμένος... κι ας τον έβλεπαν οι άλλοι φυλακισμένο... κι ας μην του επέτρεπαν οι Τούρκοι να πηγαίνει πουθενά αλλού, εκτός Κορμακίτη. Πού να ήξεραν οι μεμέτηδες, όμως, πόσος ήταν ο Κορμακίτης του! Πόσα σύμπαντα χωρούσε! Ποιος εγκλωβισμός! Ποια φυλακή! Ο Κορμακίτης του; χα!χα!

κουμΕττος κ.
(2/8/17 - 10:08, λευκωσία)

Η αγάπη είναι η μόνη μάχη, που όταν νικάει ο ένας... χάνουν κι οι δύο!

κουμΕττος κ.
(2/8/17 - 09:26, λευκωσία)

Σςςςς.
Για την αγάπη μας,
τίποτα!
Ούτε και σιγανά.
Πολλοί θα ζηλέψουν.
Και δικαιολογημένα.
Διότι όταν τρώει ο ένας...........
δε χορταίνει ο άλλος!

κουμΕττος κ.
(2/8/17 - 08:34, λευκωσία)

Όταν γράφω... τις λιώνω τις λέξεις. Αμάσητες, να μπορούν να τις γεύονται, όλοι. Κι οι γέροι και τα βρέφη. Διότι ποίηση... πρώτιστα, σημαίνει... δικαιοσύνη.

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 23:44, λευκωσία)

Οι κακοί, παρόλο που είναι πολύ λίγοι, είναι περισσότεροι από τους καλούς, διότι η συντριπτική πλειοψηφία των καλών... δεν είναι, ουσιαστικά, καλοί. Απλά, δεν είναι κακοί.

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 22:44, λευκωσία)

Ας εξηγήσει, επιτέλους, κάποιος στα παιδιά πως δεν είναι το κύμα, που τους ρίχνει τα κάστρα τους στην άμμο, αλλά ο άνεμος, που το δημιουργεί. Να μάθουν ν' αναζητούν την αιτία πίσω από την αιτία. Τον λόγο, που έφτιαξε τον λόγο, για να υπάρχει... τ' ανύπαρκτο...

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 21:54, λευκωσία)

Αύγουστος, χωρίς τζιτζίκια... νυχτερινός ουρανός, χωρίς αστέρια!

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 20:04, λευκωσία)

Η μάνα μου δε μιλούσε κι ούτε δεχόταν να μιλάμε, μπροστά της, για κάποια πράγματα, που την πλήγωναν. Βλέπετε... ο κάθε Παράδεισος... έχει και τους απαγορευμένους καρπούς του. Υπήρχαν, λοιπόν, κόκκινες γραμμές στις κουβέντες μας. Και τις σεβόμουνα. Διότι, πολλές φορές, πολλοί άνθρωποι αντέχουν πολλά, μα όχι κι όλα. Διότι ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να επιλέγει να μιλά ή να μη μιλά... αλλά και να μην ακούει, για ό,τι τον πονά... κι όχι μόνον.

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 18:53, λευκωσία)

Μιας και ξεκίνησα να σας λέω μικρές ιστορίες, θα σας πως ακόμη μια μικρή, που είχε γίνει όταν ήμουν στο δημοτικό σχολείο στον κατεχόμενο Κορμακίτη, όταν ήμουν E' τάξη, το 1986, με πρωταγωνιστές εμένα και τον δάσκαλό μου, τον αγαπητό κ. Ηλία Κασάπη. Μια μέρα, λοιπόν, που μας έβαλε ανάγνωση, για το σπίτι, μας ζήτησε να τη μάθουμε "σαν το νερόν". Κι εγώ, αφού πήρα τον λόγο, του είπα: " Όπως της βρύσης μας, κύριε, που είναι άκοπο, θα εννοείτε... διότι στο σπίτι μάς το κόβουν, συνέχεια, οι Τούρκοι!". Θυμάμαι πως είχε εντυπωσιαστεί τόσο από την απάντησή μου, τότε, που είπε στον πατέρα μου, όταν τον είδε: "Το παιδί σου και να το θυμάσαι... είναι σοφό!". Πού να ήξερε πως θα γινόμουν, κυρίως, χουμισσιάρης*... χα!χα!...... 

* αυτός που περιαυτολογεί (στην κυπριακή διάλεκτο)

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 16:33, λευκωσία)

Ασπρόμαυρες ταινίες. Τι μεγαλειώδες χτύπημα ήταν κι αυτό κατά του φυλετικού ρατσισμού!

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 16:18, λευκωσία)

Και το σώμα μας ακολουθεί την πορεία του προς την απόλυτη φθορά. Όσο φρένο και να πατούμε, όσο χειρόφρενο και να τραβούμε........ η κατηφόρα είναι ανίκητη.................

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 16:11, λευκωσία)

To bee, or not to bee

στον αδελφό μου Πέτρο († - 8/2/15)

Όταν έρχονται κάποιοι, καλοπροαίρετα -δεν έχω κάτι μαζί τους-
και μου υπενθυμίζουν τ' αστεία τού αδελφού μου.... και πόσο όμορφη κι ευχάριστη ήταν η παρέα του, αγνοούν πως εμένα.... κι αν χαμογελώ... με πληγώνει, κιόλας, αυτό. Αγνοούν πως εμένα... δε μου υπενθυμίζουν, μόνο, κάποια κομμάτια του... αλλά μου τον υπενθυμίζουν ολόκληρο. Βλέπετε, εγώ... δεν έχασα κάποιες ψηφίδες. Έχασα κι αναζητώ.... ολόκληρο το ψηφιδωτό.............

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 13:49, λευκωσία)

Τι φωνάζεις, κυρία μου, στο παιδάκι σου μες στην καφετέρια; Τώρα, είναι η ώρα να το συμβουλέψεις; Εδώ, θα το "διορθώσεις"; Και πώς θα το "διορθώσεις"; Προσβάλλοντάς το και μειώνοντάς του την αυτοεικόνα του; Τώρα, θυμήθηκες να του θέσεις τα όριά του; Το παιδάκι είναι, ήδη, έξι με επτά ετών. Λοιπόν, με αφόρμηση το πιο πάνω περιστατικό... θέλω να πω, καταρχήν... πως δεν είμαι αρνητικός στις συμβουλές των άλλων, φτάνει να γίνονται με τον σωστό τρόπο κι ύφος, αλλά να γίνονται, κυρίως, και την κατάλληλη ώρα. Θυμήθηκα και μια προσωπική μου ιστορία, τώρα, όταν ήμουν μικρός, δέκα περίπου ετών, ένα απόγευμα... στην αυλή ενός καφενείου στον κατεχόμενο Κορμακίτη. Είχα καθήσει -ανάποδα- στην καρέκλα, κάτι που είχα δει κάποιοι άλλοι να το κάνουν και το μιμήθηκα. Κάποιος ηλικιωμένος και πολύ στενά συνδεδεμένος με την οικογένειά μου, αμέσως, μου έκανε έντονη παρατήρηση μέσα στον κόσμο. Θυμάμαι πόσο πολύ με πλήγωσε αυτό. Σηκώθηκα. Ίσιωσα την καρέκλα. Τον κοίταξα με μάτια βουρκωμένα... και του είπα: "Αν πραγματικά με αγαπούσες... δε θα μου το έλεγες αυτό, τώρα, μπροστά σε όλους!". Κι έφυγα........

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 12:36, λευκωσία)

Με τόσους μη μου άπτου μυγιάγγιχτους και κρυόκωλους, γύρω μας...... ο αυτοσαρκασμός είναι μια αναγκαστική, αλλά υγιής κι ευχάριστη ενασχόληση!

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 10:56, λευκωσία)

Δεν αγαπούν περισσότερο τις κόρες τους από τα αγόρια τους οι πατεράδες. Ούτε κι οι μανάδες τούς γιους τους. Τώρα, τι το μαγικό γίνεται, μεταξύ τους, και δε φαίνεται αυτό..... είναι άλλο θέμα. Εκτός κι αν αυτό το μαγικό....... γίνεται στα μάτια μας........ εκτός κι αν το αρσενικό με το θηλυκό..... πιότερο, ταιριάζουν. Εικασίες κάνω.... κι ας με συγχωρήσουν οι ομοφυλόφιλοι......

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 10:08, λευκωσία)

Έχουν έρθει... τόσοκοντά, που τ' απογεύματα, καθώς περπατούν στα σοκάκια της παλιάς Λευκωσίας, οι σκιές τους, πίσω τους... ανταλλάζουν θέση!

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 08:02, λευκωσία)

Ν' αγαπάς τον εχθρό σου!
Τέτοιο ύπουλο χτύπημα
δε θα το περιμένει..............

κουμΕττος κ.
(1/8/15 - 19:47, λευκωσία)

Ασπρόμαυρος Αύγουστος.........
και με κοιτώ....
χωρίς ενοχές.
Περιττός ο Θεός!

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 07:52, λευκωσία)

Να χαμογελούμε... κι ας ήρθε το κακό. Να χαμογελούμε, μέχρι να φύγει το κακό. Πεπεισμένο....... πως ήρθε σε λάθος τόπο.........

κουμΕττος κ.
(1/8/17 - 00:15, λευκωσία)

Δε μου λες; Μα δε βαρέθηκες; Για πόσο θ' αναβοσβήνεις, ακόμη; Πάρε κι εσύ μια απόφαση. Σβηστή ή αναμμένη; Κι αν θες τη γνώμη μου..... σβηστή. Διότι αναμμένη... ούτε και τον εαυτό σου δεν πείθεις!

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 23:38, λευκωσία)

Ο ομφαλός μας, πάντα, θα μας ενώνει με τη μάνα μας. Όποτε τον γαργαλάω... αυτή στον άλλον κόσμο γελάει. Κι αν με δείτε κι εμένα... να γελάω, χωρίς λόγο.... είναι που μ' εκδικείται... με τον ίδιον, ακριβώς, τρόπο..........

κουμΕττος κ.

(31/7/17 - 20:56, λευκωσία)

Πρόσεξε!
Διότι μες στο κλάμα μου...
κρύβεται... μια λάμα.
Στο πολύ εκσφενδονίζεται...........
κι όποιον πάρει ο Χάρος.

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 16:01, λευκωσία)

Ό,τι και να λέμε, φιλαράκια μου....
δεν την αντέχουμε και πολύ την απόλυτη αλήθεια.
Με την πρώτη ευκαιρία,
θα κρυφτούμε πίσω από κανένα ψέμα ή ψεματάκι.
Όπως τα καλοκαιρινά μεσημέρια.... 
που καίει πέτρες ο Ήλιος...
κι αναζητούμε λίγη σκιά....................

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 15:16, λευκωσία)

Όλοι, οι δάσκαλοι ήταν μαθητές,
αυτό, όμως, δε σημαίνει..............
πως, όλοι, όσοι ήταν μαθητές είναι και δάσκαλοι!

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 14:55, λευκωσία)

Αν και ξέρω πώς.......
δεν μπορώ και πολύ καλά ν' αγαπώ.
Αλλά μπορώ να σ' τη διδάξω την αγάπη.
Βλέπεις............
πολλοί απ' τους καλύτερους προπονητές... 
ήταν μέτριοι παίκτες.......
ή κι ακόμη..... δεν ήταν καν παίκτες.

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 14:34, λευκωσία)

Στην Κύπρο.............
μέχρι που να φύγει, εντελώς..............
κι η τελευταία σου μέρα,
σ' επαγρύπνηση είμαστε, Ιούλη.

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 14:24, λευκωσία)

Στους διαδρόμους των νοσοκομείων..............
οι άνθρωποι μετρούν τις αντοχές τους.
Στους διαδρόμους των νοσοκομείων......
οι σκυτάλες δεν αλλάζουν χέρια.....................

κουμΕττος κ.
(31/7/14 - 10:11, λευκωσία)

Και ποιος να πιστέψει πως ψες... δεν ήμασταν μαζί; Κατάσπαρτη η Σελήνη... με τα δακτυλικά μας αποτυπώματα......

κουμΕττος κ.
(31/7/15 - 13:26, λευκωσία)

Ήταν και το βλέμμα σου. Είμαι κι εγώ εύφλεκτος. Αυτά!

κουμΕττος κ.
(31/7/16 - 11:36, λευκωσία)

Πριν τα βάλεις μαζί μου, φιλαράκο.... μάθε πως το χόμπι μου είναι ν' ανασταίνομαι........

κουμΕττος κ.
(31/7/17 - 11:24, λευκωσία)

Δεν αρκεί ν' αγαπάς στη σιωπή. Τόλμα! Γύρνα την καρδιά σου, ανάποδα. Φέρε τα πάνω κάτω. Η Αγάπη... θέλει κι αρχίδια!

κουμΕττος κ.
(31/7/15 - 14:39, λευκωσία)

Μες στην καρκιάν μου θρόνιασες,
αχ, βρα μαυρομματούσα,
εγιώνι Ερωτόκριτος..........
τζι' εσούνη Αρετούσα!

κουμΕττος κ.
(31/7/15 - 6:37, λευκωσία)

Έτσι, μας φαντάζομαι. Μόνο, εσύ κι εγώ... μες σε μια βαρκούλα... χωρίς χάρτες, χωρίς πυξίδα, χωρίς ρότα, χωρίς πανιά, χωρίς κουπιά, χωρίς πηδάλιο. Μόνο, εσύ κι εγώ. Διότι, εσύ...... η αφετηρία μου..... εσύ..... κι ο προορισμός μου!

κουμΕττος κ.
(31/7/15 - 11:57, λευκωσία)

Κι ο έρωτας... έρχεται "άθελα" κι αγκαλιάζει το "ήθελα".

κουμΕττος κ.
(30/7/17 - 13:13, λευκωσία)

Τις Κυριακές... αποθυμώ, περισσότερο, τη μάνα μου. Το ψητό της στο φούρνο, μετά την εκκλησιά... με τις ντομάτες, τη δάφνη και τα κρεμμύδια. Το ευωδιαστό μαχαλεπί της... με τη ζάχαρη, το ροδόσταγμα και το τριαντάφυλλο. Και τόσα άλλα...... μικρά κι ελάχιστα... μεγάλα και μεγαλύτερα.... δικά της... δικά μου... δικά μας. Βλέπετε.... δεν πεθαίνουν και φεύγουν οι άνθρωποι, μονάχοι τους.... παίρνουν, μαζί τους.... και κομμάτια μας: γεύσεις και μυρωδιές..... αγκαλιές, χάδια και φιλιά.... λέξεις, χαμόγελα και βλέμματα. Κι αν μας λείπουν... είναι που κι εμείς λείπουμε..... είτε λίγο.... είτε πολύ.... είτε κι ολόκληροι.......

κουμΕττος κ.
(30/7/17 - 10:57, λευκωσία)

Τι κι αν η γιαγιά μου ξεχνούσε τ' όνομά της; Της το θύμιζε ο παππούς μου. Διότι κι αυτό σημαίνει αγάπη. Μια ρεζέρβα μνήμης.

κουμΕττος κ.
(30/7/17 - 00:36, λευκωσία)

Για την αξιοπρέπειά σου... θα έρθει κι η ώρα, που θα χρειαστείς θάρρος, για να την προστατέψεις. Και δώσε τα όλα! Κι αν, ακόμη, χρειαστεί... πέσε μαχόμενος. Διότι αν ζήσεις... θα είναι καθημερινός και πολύ πιο οδυνηρός... ο θάνατος!

κουμΕττος κ.
(29/7/17 - 18:51, λευκωσία)

Kι οι Τουρκοκύπριες...
έχασαν κι κλαίνε παιδιά.
Κλαίνε.................
κι οι μουσουλ... ΜάΝΕΣ,
αν δεν το ξέρετε!

κουμΕττος κ.
(29/7/17 - 18:36, λευκωσία)

Πολλές, περιμένουν και περιμένουν, ακόμη, τον ιππότη τους, να έρθει επάνω στο άσπρο άλογο. Μα ο ιππότης, ήδη, ήρθε και πέρασε...... καβαλώντας ένα καφέ άλογο. Τι στο διάολο θέλουν, τελικά; Τον ιππότη ή το άσπρο άλογο;

κουμΕττος κ.
(29/7/17 - 18:22, λευκωσία)

Κι όταν είσαι πολύ διψασμένος και σου προσφέρουν νερό, άσε τις ψευδοπερηφάνιες και τους μικροεγωισμούς σου. Πάρ' το και πιες το... και πες κι ένα "ευχαριστώ!". Μην είσαι ηλίθιος. Μην πεις "δε διψώ!". Κάπως, έτσι, απέθαναν... όσοι ξεγέλασαν τους πάντες, εκτός από τον εαυτό τους!

κουμΕττος κ.
(29/7/15 - 15:24, λευκωσία)

Σ' αυτόν τον κόσμο μην περιμένεις τίποτα 'π' τους άλλους. Εδώ κι αιώνες οι Δελφοί χρησμοδότησαν: "Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!".

κουμΕττος κ.
(29/7/15 - 7:57, λευκωσία)

Ξέρετε γιατί ο Παράδεισος είναι γεμάτος δέντρα και φυτά; Για εκείνην τη σκιά και το οξυγόνο, που δίνουν σε όλους μας... και δε ζητάνε τίποτα.

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 22:29, λευκωσία)

Λες και χάσαμε το δρόμο για τις καρδιές μας. Λες κι όλοι οι δρόμοι οδηγούν κάτω από τον ομφαλό μας. Λες και παρακάμπτουμε τον Παράδεισο, για να πάμε στην Κόλαση.

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 21:51, λευκωσία)

Tην πρώτη φορά,
που κάναμε έρωτα,
θυμάσαι πόσο συγχρονισμένα
γδύθηκαν οι καρδιές μας;
Mέχρι που να γδυθούν και τα σώματα...... 
είχαμε, ήδη, ανάψει τσιγάρο!

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 21:32, λευκωσία)

Για να με καταλάβεις, καλύτερα, άκου με, προσεκτικά, κορίτσι μου. Αν πάω να αγοράσω παπούτσια... ναι, αν χρειαστεί θα συμβιβαστώ μ' ένα παραπλήσιο χρώμα, αν δεν έχει αυτό που θέλω. Αλλά στο μέγεθος... μου είναι αδύνατον. Τα παπούτσια πρέπει να ταιριάζουν, ακριβώς, στα πόδια μου. Ούτε εκατοστό μικρότερα ή μεγαλύτερα. Έτσι, και στις σχέσεις! Συμβιβασμοί θα γίνουν... αλλά ως ένα σημείο...........

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 18:14, λευκωσία)

Η σιωπή δεν κρύβει απαραίτητα και κάτι θετικό. Είδα πολλούς βλάκες να σιωπούν. Απλά, όταν δεν ξέρεις πως είναι βλάκες... ελπίζεις σε κάτι καλύτερο, ακόμη και σοφό. Όπως με τη γάτα του Schrödinger, που κλειδώνεται σ' ένα ατσάλινο περίκλειστο θάλαμο... και για σένα, που είσαι απ' έξω... είναι, ταυτόχρονα, και ζωντανή και νεκρή. Έτσι, κι εδώ: η σιωπή είναι ο θάλαμος. Τι έχει, όμως, μέσα; Βλακεία ή σοφία; Οι πιθανότητες είναι οι ίδιες!

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 15:42, λευκωσία)

Tο γυμνό σώμα,
π' αγαπιέται...
δεν κρυώνει.

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 10:43, λευκωσία)

Θα συναντήσεις κι αχάριστους στη ζωή σου. Μην εκπλαγείς, όμως, από δαύτους, αλλά από εσένα. Που όταν έδινες, ανέμενες επιστροφές. Ανταλλαγή προσδοκούσες να κάνεις. Έδινες... για να πάρεις πίσω. Το πιθανότερο... και με τόκο, ακόμη! Γι' αυτό... αν δεν είσαι έτοιμος να δώσεις, χωρίς να περιμένεις πίσω... μη δώσεις, καλύτερα. Άσε τις τράπεζες να κάνουν αυτήν τη δουλειά. Την ξέρουν καλύτερα. Αυτές... δεν υποκρίνονται καλοσύνες........

κουμΕττος κ.
(28/7/17 - 14:06, λευκωσία)

Αν είναι να είσαι... να είσαι με κάποιον, που σε κάνει να νιώθεις, πρώτα απ' όλα, μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος. Πρόσεξε! Πρώτα, άνθρωπος. Και μετά άντρας ή γυναίκα. Αν είναι να είσαι... να είσαι με κάποιον, που σου δείχνει, χωρίς να σου πει λέξη, πόσο πιο όμορφος μπορείς να γίνεις, αλλά κι έτσι να μείνεις... να σε αγαπάει γι' αυτό που είσαι και να σε αγκαλιάζει, τρυφερά, με το βλέμμα του, χωρίς να σου λέει "δεν πειράζει!". Διότι η αγάπη δεν είναι οίκτος. Διότι η αγάπη δεν είναι λύπηση. Δεν είναι καν φιλανθρωπία. Η αγάπη είναι ο απόλυτα ισότιμος, ο άεναος κι εκούσιος, αλληλέγγυος κι ανιδιοτελής... ερωτικός εθελοντισμός!

κoυμΕττος κ.
(28/7/17 - 08:09, λευκωσία)

- Πώς ερωτεύθηκες τη γιαγιά, παππού;
- Ήταν απόγευμα. Την κοίταξα.
Πέρασε μισή στιγμή. Ξημέρωσε......

κουμΕττος κ.
(30/4/14 - 06:51, λευκωσία)

Ο έΝΑΣ, Π' ΑΓΑΠώ...

Στ' ακρογιάλι τής καρδιάς σου
τη σιγή σου αγροικώ,
πόσο θα 'θελα να ξέρεις
πως για σένα ξενυχτώ.

Αχ, το φλοίσβο τής ψυχής σου
ν' άκουγα για μια στιγμή,
να 'μπαινα μες στ' όνειρό σου
απ' την πιο μικρή ρωγμή.
Και στην κρήνη των χειλιών σου
να 'σκυβα να πιω νερό
και να σου 'δινα για χάδι
γιασεμί ευωδερό.

Στων ματιών σου τους καθρέφτες
να 'τανε να ιδωθώ,
να μου λες: "ο ένας είσαι...
είσ' ο ένας, π' αγαπώ!"

Κουμέττος Κ.
(28/7/14 - 18:36, Λευκωσία)

Μακριά και φίλοι, φιλαράκο. Ναι, μου αρέσει η φουρτουνιασμένη θάλασσα. Να την κοιτώ, όμως! Όχι, να είμαι μέσα της.

κoυμΕττος κ.
(27/7/17 - 15:28, λευκωσία)