Πολλοί είναι έτοιμοι να πεθάνουν για τον άλλον, αλλά αρνούνται να ζήσουν για τον άλλον. Επιλέγουν το πιο εύκολο, δηλαδή. Μηδέν πόντοι!

κουμΕττος κ.
(24/7/17 - 20:21, λευκωσία)

Κι όσο κοιτώ την κορυφογραμμή σου
και δεν είναι ευθεία,
ανακουφίζομαι κι ελπίΖΩ.......
Πενταδάκτυλέ μου.

κουμΕττος κ.
(24/7/17 - 20:09, λευκωσία)

Οι καλοί...............
θα πάνε στον Παράδεισο, μας είπαν...
κι οι κακοί στην Κόλαση.
Πώς θα γίνει
να βρισκόμαστε, όλοι μας, συγχρόνως... 
και στους δύο τόπους...
δε μας το είπαν, όμως!

κουμΕττος κ.
(24/7/17 - 17:56, λευκωσία)

To πώς ανατρέφεσαι (γονείς, σχολείο κ.λπ.) έχει μεγάλη σημασία στο πώς θ' αγαπήσεις. Αν υπάρχει σύνδεση αγάπης και τιμωρίας (λεκτικής ή σωματικής)... τότε, αν δεν το συνειδητοποιήσεις κι αλλάξεις... κάποιοι θα υποφέρουν από εσένα... αλλά κι εσύ από τον εαυτό σου!

κουμΕττος κ.
(24/7/17 - 17:40, λευκωσία)

Ήμουν μικρό παιδί,
όταν με είδα,
για πρώτη φορά στον καθρέφτη.
- Ποιος είναι αυτός......
που κάνει ό,τι κάνω, μάνα;
- Εσύ είσαι, παιδί μου.
Και κοίτα..........
να είσαι, πάντα, εσύ....
κι όχι αυτός,
που θέλουν να είσαι οι άλλοι.

κουμΕττος κ.
(22/7/13 - 7:33, λευκωσία)

Στη ζωή κρύβονται και χαρές,
κρύβονται και λύπες.
Οι χαρές, όμως.....
ξέρουν να κρύβονται καλύτερα.

κουμΕττος κ.
(21/5/12 - 15:55, λευκωσία)

Ποτέ μου, δεν έψαχνα.......
για το άλλο μου μισό.
Ποτέ μου, δεν ένιωσα μισός!
Μισός; Τι θα πει... μισός;
Μισός... σημαίνει λειψός.
Κι ο λειψός δε θα έρθει,
για να σε αγαπήσει....................
αλλά για να σε καταβροχθίσει.

κουμΕττος κ.
(24/7/17 - 08:25, λευκωσία)

Πριν αρχίσω να γράφω ποίηση.....
δυσκολευόμουνα, αφάνταστα.............
για να έχω μια σοβαρή δικαιολογία,
για να μένω μόνος.
Τώρα, ησύχασα!

κουμέττος κ.
(24/7/17 - 07:57, λευκωσία)

- Tι είναι ο πόθος, παππού;
- Eίναι η απόσταση, ανάμεσα................
στο θέλω και στο έχω, παιδί μου.
- Κι ευτυχία, παππού μου;
- Να μην υπάρχει καμία απόσταση, ανάμεσά τους....
παιδί μου.

κουμέττος κ.
(24/7/17 - 07:39, λευκωσία)

Και σ' ερωτεύτηκα.
Και σε κύκλωσα.
Σε καμιά γωνιά.........
να μην κρύβεσαι.
Παντού, να σε βρίσκω.

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 21:55, λευκωσία)

Θυμάσαι, τον ρώτησε.......
που έτρεξες, πανικόβλητος....
για να μου δώσεις το φιλί της ζωής;
Με πρόλαβες!
Αλλά αυτό το φιλί.....
δε θα χρειαζόταν,
αν μου έδινες το άλλο....
στην ώρα του.

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 19:12, λευκωσία)

Τα μικρά παιδάκια φοβήθηκαν..............
κι έτρεξαν προς τις μητέρες τους.
Κρύφτηκαν
κάτω από το φουστάνι τους.
Καθόλου τυχαίο!
Τα μικρά παιδάκια.........
θυμούνται, ακόμη, πολύ καλά
από πού μπήκαν σ' αυτόν τον κόσμο.
Και στην απόλυτη ανάγκη,
θέλουν να είναι κοντά..................
κι από εκεί να διαφύγουν.
Μα ο μικρός Γιωργάκης παρέμεινε στη θέση του.
Έντρομος!
Δεν ήξερε πού να πάει.
Έξοδος γι' αυτόν δεν υπήρχε.
Είχε χάσει τη μάνα του στη γέννα.

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 17:55, λευκωσία)

Στις μάχες μας.........
αφέθηκα να χάσω εκατοντάδες φορές,
για να χαμογελάς, εσύ.
Οι νίκες μου....... είναι το χαμόγελό σου!

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 17:39, λευκωσία)

- Και με την αλήθεια μου, γιαγιούλα μου;
- Την αλήθεια σου, κοριτσάκι μου... μην την κρύβεις, ποτέ, κάτω από το μαύρο σου χαλί. Διότι το χαλί θ' ανασηκώνεται. Και θα κυλάει ο τόνος. Και θα γίνεται χάλι. Το μαύρο σου το χάλι.

κουμΕττος κ.
(27/10/17 - 17:07, λευκωσία)

Το ένστικτο δεν είναι τύχη! Προφητεία είναι... με τα πόδια της ριζωμένα στο χώμα και τα χέρια της υψωμένα στον ουρανό.

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 11:39, λευκωσία)

Μα αγάπη, φιλαράκο μου... δε σημαίνει να δίνεις από το περίσσευμά σου ή κάτι άχρηστα, που έχεις για πέταμα. Αγάπη... δε σημαίνει ούτε καν να δίνεις. Αγάπη σημαίνει να δίνεσαι! Να κόβεις από πάνω σου και να το προσφέρεις στον άλλον. Αγάπη σημαίνει να σπαρταράς από τον πόνο. Να τρέχει το αίμα σου, ασταμάτητα. Αγάπη σημαίνει ν' ανεβάζεις ψηλό πυρετό. Να 'σαι κατάκοιτος, για μέρες, στο κρεβάτι. Αλλιώς τι έδωσες; Τίποτα! Λες και πήγες στην τουαλέτα κι έχεσες... αφόδευσες για τους πιο κόσμιους κι ευγενικούς. Ανακουφίστηκες, κιόλας...........

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 10:29, λευκωσία)

Μη φοβάσαι τον πάτο,
φιλαράκο μου.
Εμένα ο πάτος σου, κάποτε........
ήταν το ταβάνι μου.

κουμΕττος κ.
(22/7/17 - 22:11, λευκωσία)

Oι λιγόψυχοι αναζητούν οάσεις. Οι θαρραλέοι προχωρούν στην έρημο, άκαμπτοι κι ασταμάτητοι, πίνοντας από το αίμα τους, τρώγοντας από τις σάρκες τους!

κουμΕττος κ.
(23/7/15 - 19:14, λευκωσία)

Όπου κι αν πάω, μου έλεγε ο συγχωρεμένος ο παππούς μου, με όποιους κι αν είμαι, πάντα, γυρίζω στο σπιτάκι μου. Το σπιτάκι μου είναι ευάερο, ευήλιο κι έχει μια υπέροχη θέα (μου πήρε χρόνια να διαλέξω πού να το χτίσω), μα το πιο σημαντικό; Έχει τεράστια παράθυρα! Αλλιώς, παιδί μου, κανένα νόημα δε θα είχαν: ούτε η θέα, ούτε τ' αγέρι, ούτε κι ο ήλιος. Μα, παππού μου, του είπα.... τι μου λες; Το σπιτάκι σου... δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά, που μου είπες. Αχ, ψυχή μου... αχ, ζωή μου... δεν κατάλαβες! Για την ψυχή μου... σου μιλάω τόση ώρα. Και κοίτα... λίγο προσοχή με τα μεγάλα παράθυρα ε! Δε βλέπουμε, μόνο, εμείς... έξω... μας βλέπουν κι εμάς, μέσα. Κανόνισα, λοιπόν, να έχουν κι αυτοί μια υπέροχη θέα, αλλά κι εγώ... όταν κάθομαι στη βεράντα.

κουμΕττος κ.
(23/7/17 - 09:25, λευκωσία)

Χαμογελάτε!
Και χωρίς λόγο,
όχι πως έχουμε........................
χαμογελάτε!
Να σας βλέπουν τα βρέφη.
Να σας βλέπουν και να σας μιμούνται.
Χαμογελάτε!
Να παραδοθεί η σκυτάλη.
Να σωθεί η ανθρωπότητα............
έστω και με υποκρισία.

κουμΕττος κ.
(22/7/2017 - 18:21, λευκωσία)

Έπεφταν μ' αλεξίπτωτα.....
στη φιλόξενη γη μας.
Κι αυτή..................
43 ολάκερα χρόνια............
τους τρατάρει καφέδες και γλυκά του κουταλιού.
Πώς να φύγουν;
Πού θα βρουν καλύτερα;

κουμΕττος κ.
(22/7/17 - 15:17, λευκωσία)

στον πατέρα μου († - 29/12/1995)

Μέχρι που έφυγες, πατέρα.....
και κατάλαβα τη διαφορά....
της μέρας από τη νύχτα...................

κουμΕττος κ.
(23/7/16 - 21:04, λευκωσία)

Ξέρετε γιατί δεν τους φοβάμαι τους Τούρκους κι ας ζούσα μαζί τους; Οι γονείς μου, πότε, δε με προπόνησαν σ' αυτό. Εξάλλου, δεν έμειναν εγκλωβισμένοι, για να ζουν με τον φόβο. "Ο φόβος είναι χίλιοι θάνατοι, πριν τον θάνατο, γιε μου!", μου έλεγε ο μακαρισμένος ο πατέρας μου.

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 18:08, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Μόνο, η αγάπη των γονιών μου........
ήταν ανοξείδωτη.
Ακόμη, και τώρα..............
που τα σώματά τους έλιωσαν!

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 16:04, λευκωσία)

Όλοι, κουβαλάμε, μέσα μας........
και μια αγάπη ανείπωτη.
Ένα λαχείο, που δεν το ξύσαμε.

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 15:46, λευκωσία)

Μου αρέσει η αγνότητα. Τη βλέπω στα μάτια των παιδιών, αλλά χαίρομαι περισσότερο όταν την αντικρίζω στα μάτια των μεγάλων. Είναι πανέμορφες αυτές οι εκπλήξεις!

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 10:46, λευκωσία)

Η ουσιαστικότερη προίκα, που παίρνουμε από τους γονείς μας, είναι η ανατροφή μας!

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 11:16, λευκωσία)

Λατρεύω τα έργα του Salvador Dali. Διότι εμπεριέχουν μυθιστορήματα υπερρεαλιστικής ποίησης. Διότι επεκτείνουν, με αυτοσαρκασμό, τα όρια της φαντασίας μας. Διότι προφητεύουν το αύριο κι εξανεμίζουν, συνάμα, την όποια προσδοκία μας. Διότι ξεπερνούν τ' πεπερασμένα όρια των θνησιγενών ελπίδων μας και θεραπεύουν τις όποιες φοβίες μας. Διότι επαινούν την άσπιλη αθωότητα κι απενοχοποιούν την αιώνια μνήμη. Διότι εξοστρακίζουν τη θανατηφόρα ρουτίνα μας, χασκογελώντας. Διότι εδραιώνουν, αέναα, μες στις καρδιές μας... την αμάραντη άνοιξη!

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 12:37, λευκωσία)

The Temptation of St. Anthony (1946)

Ε κι αν κόπασε ο άνεμος τι;
Καλά οι άλλοι,
αλλά κι εσύ, Μενέλαε;
Κουπί, Μενέλαε...... κουπί........

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 15:17, λευκωσία)

Στο ημερολόγιό σας..............
αφήνετε πού και πού
και λίγες λευκές σελίδες.
Ακούσατε για κάτι ανολοκλήρωτα
λόγι , χάδ ,
αγκαλι και φιλι .

κουμΕττος κ.
(21/7/17 - 09:24, λευκωσία)

Δεν πιστεύω πως η Πηνελόπη,
ήτανε πιστή,
επειδή το είπε ο Όμηρος.
Αυτός, όλο, με τον Οδυσσέα ήτανε.
Πού ήξερε τι γινόταν στην Ιθάκη!

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 18:09, λευκωσία)

Που μας άφησαν τη μισή.......
ήταν το κόλπο τους.
Γλιστράει, λίγο, ο τόνος....
απ' τη λήγουσα στην παραλήγουσα...
κι ευτύς μες στη λέξη....
ξεκινούνε τα μίση.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 16:37, λευκωσία)

Στο βλέμμα τρέχει η πληγή,
τα πόδια λυγισμένα....
κι η σκέψη σας, βαθιά, στη γη.....
ψάχνει για να βρει... το γιατί,
μα όλα μπερδεμένα.

Τα χέρια στα κεφάλια σας,
στο σβέρκο ενωμένα.......
φαντάζουν προσκεφάλια σας.
Πού πήγανε τα μάλια* σας;
Ποιος τα 'χει σκλαβωμένα;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 14:39, λευκωσία)

*κτήματα, περιουσία, εισοδήματα

Να το θυμάσαι, κορίτσι μου....
οι μεμέτηδες.........
θα έρθει η ώρα, που θα φύγουνε.
της έλεγε ο συγχωρεμένος κερυνειώτης παππούς της.
H συγχωρεμένη η γιαγιά της, δίπλα......
εκδιωγμένη από τη Σμύρνη το εικοσιδυό,
με ρίζες κι απ' την Κωνσταντινούπολη..........
καθάριζε κάτι φασόλια........
κι έκανε πως δεν άκουε.
Συνένοχη σε κάτι τέτοιες προφητείες δε θα γινόταν.
Ήταν και τα γεράματά της..................
μια καλή δικαιολογία.... μειωμένης ακοής.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 13:02, λευκωσία)

Τι κι αν μεγαλώσαμε;
Χαμπάρι δεν το πήραμε!
Ακόμη, αναζητούμε....
το γαλανόλευκο φουστάνι....
της μάνας μας,
για να κρυφτούμε από κάτω.
Μα η μάνα μας....
ολόγυμνη, πια.....
χωρίς φουστάνι..........
Ούτε καν κιλότα.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 11:19, λευκωσία)

Εισβολή.
Κατοχή.
Τυχαία, οξύτονες........
μοιραία, οξύπονες.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 11:06, λευκωσία)

Δεν ξέρω αν "Το Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο"... αλλά, σίγουρα, θα μπει στην Κόλαση.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 09:56, λευκωσία)

Στις καφετέριες........
ψάχνω για ήσυχες γωνιές,
σαν κι αυτήν του Κορμακίτη μου.
Εκεί, μεγάλωσα!
Στις γωνιές νιώθω ασφάλεια....
ηρεμία, αλλά και χαμογελώ.
Αλήθεια,
πόση Ελευθερία χωράει....
σε μια τόση δα.......
μικρούλα οξεία γωνία!

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 09:36, λευκωσία)

Οι Τούρκοι........................
θα φύγουν, μια μέρα...
της έλεγε ο μακαρισμένος παππούς της.
Τα ίδια... της έλεγε.......
κι ο μακαρισμένος ο πατέρας της.
Αυτή, δεν έκανε παιδιά.
Δεν έκανε ούτε κι εγγόνια.
Δεν μπορούσε να τους πουλά παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:59, λευκωσία)

Δεν ξέρω, πια, σε ποιους έχει γυρισμένη την πλάτη ο Πενταδάκτυλος. Σ' αυτούς ή σ' εμάς;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:53, λευκωσία)

Τους δωρίσαμε κι εμείς.......
εκατοντάδες μπιτόνια με καύσιμο,
για να έρθουν..........
από τη Μερσίνα με τα βαπόρια τους.
Ούτε κι αυτό...... να το ξεχνάμε...........

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:47, λευκωσία)

Το χαμόγελό σου, κοριτσάκι.
Ένα λουλούδι ευωδιαστό.................
μες στων τουφεκιών τις μπούκες.

κουμΕττος κ.
(20/7/15 - 21:44, λευκωσία)

Μα οι πρόσφυγες.........
ποτέ, δεν έφυγαν.
Η ψυχή τους, εκεί.........
αμετακίνητη!
Στη Μόρφου, στην Κερύνεια, στο Βαρώσι.
Αντιπερισπασμό κάνουν....................
με τα σώματά τους.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:35, λευκωσία)

Γεννήθηκα 4/5/1975.
Εννιά μήνες,
πριν τη γέννησή μου........
η Εισβολή.
Στην πιο αδύνατή μου φάση ήμουν....
κι όμως νίκησα!
Μη μου λέτε, εμένα, λοιπόν.........
πως οι δυνατοί, πάντα, νικούν.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:26, λευκωσία)

Σήμερα,
δε μας χρειάζεται.....
το Δεν Ξεχνώ.
Δεν έχει τίποτε άλλο.....
να θυμηθούμε.....

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 07:47, λευκωσία)

Ήρθε και πάλι..........
η εικοστή τού Ιούλη.
Κι ανεξόφλητο παραμένει...
το μεγαλύτερό μας Χρέος.
Ούτε τους τόκους, ακόμη.....
δεν πληρώσαμε.
Ποια μάνα;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 07:35, λευκωσία)

Και σήμερα.......
όλοι, στον αντικατοχικό αγώνα.
Ομιλίες, στεφάνια, τιμές!
Μα τι να την κάνω
την επετειακή τη μνήμη;
Σαν κάτι άντρες,
που κάθε τ' Αγίου Βαλεντίνου...
φέρνουν λουλούδια στη γυναίκα τους.

κουμΕττος κ.
(20/7/14 - 10:36, λευκωσία)

Μες στο νερό.........
σαν νεροπίστολο μοιάζεις, νησί μου.
Κι όλοι (!), ενθουσιαζόμαστε...
και σου τραβάμε τη σκανδάλη.
Κι έτσι ξεκινά,
κάθε φορά.... το κακό.....

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 12:33, λευκωσία)

Θα σε περιμένω....
εκεί, που συμφωνήσαμε.
Έχε, όμως, υπόψιν σου....
πως θα είμαι......
λίγο πιο κοντός
απ' όσο με φαντάζεσαι.
Αυτό γίνεται, συνήθως....
στις πραγματικές συναντήσεις.
Ξεκινά η απομυθοποίηση.

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 12:12, λευκωσία)

Αύριο, θα ξανάρθουν οι Εισβολείς. Εξάλλου, μάθαμε να τους αναμένουμε. Όπως κάποιοι άλλοι τους Βαρβάρους. Αύριο, λοιπόν, χαράματα... όλοι, στο ραντεβού μας. Κάθε χρόνο κάνουμε, εμείς, το reunion μας. Να μην ξεχνάμε... ιδιαίτερα, τώρα, που μεγαλώσαμε, που η μνήμη παίζει άσχημα παιχν... ίδια...

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 10:56, λευκωσία)

Και να το θυμάσαι!
Στις χαρές σου θα έρχονται όλοι.
Στις λύπες σου.... οι υπόλοιποι......

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 00:22, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ

Στα παιδιά δίνετε τροφή,
μα πιότερο.......
ανατροφή!

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 00:18, λευκωσία)

Άδικα, πασαλείβεσαι, φιλαράκο!
Όσο ψέμα και να πεις,
όσο αντηλιακό και να βάλεις.........
ο Ήλιος της Αλήθειας θα σε κατακάψει.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 23:16, λευκωσία)

Από πουθενά............
δε γύρισα ο ίδιος.
Ούτε από τα πιο κοντινά μου...
ολιγόωρα ταξίδια.
Άλλος πάω κι άλλος έρχομαι.
Στον καθρέφτη μου...
μόνο, το χαμόγελό μου........
μου θυμίζει, λίγο, τον άλλον.
Αλλά και πάλι..... δεν πείθομαι.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 22:13, λευκωσία)

Πριν από λίγο... αποχαιρετήσαμε την αγαπημένη μας Πέππα. Δε θα πω ούτε "του", ούτε "ποιου", ούτε κυρία, ούτε θα της προσδώσω ταπεινούς ή διθυραμβικούς μεταθανάτιους χαρακτηρισμούς. Πριν από λίγο... η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στον κατεχόμενο Κορμακίτη, είχε απ' όλους κι απ' όλα: ιερείς, συγγενείς, ψευδοσυγγενείς, φίλους, φίλους τάχατες, γνωστούς, αγνώστους, επώνυμους, εικόνες, κεριά, λουλούδια, στεφάνια, πάγκους, αγάλματα, δάκρυα αληθινά, μα και κροκοδείλια, λόγια αληθινά, μα και πλάνα... και προκλητικά. Είχε και ψαλμούς και θυμιατούς. Ανάμεσά τους είχε και προσευχές. Αλλά, κυρίως... είχε σιγές. Χιλιάδες σιγές! Μυριάδες σιγές! Οι σιγές ήτανε, πάντοτε, οι τρισαγαπημένες φίλες της Πέππας. Μια ζωή αχώριστες. Μοιράζονταν τα μυστικά τους, τις αγωνίες τους, τον πόνο τους, τις χαρές τους. Από χθες, η Πέππα σίγησε... σίγησε, για πάντα. Αυτό... μου είπανε. Μα η Πέππα... ήτανε, ήδη, σιγή. Όλη της η ζωή ήτανε σιγή. Σιγή υπομονετική. Σιγή "εγκλωβισμένη" μες στην απόλυτη ελευθερία των ανυπότακτων ελαιώνων του Κορμακίτη της. Σιγή εκκωφαντική κι ανυποχώρητη... σιγή, που άγγιζε το κάθε λιόγερμα και το μετουσίωνε σε αμάραντο χάραμα. Η Πέππα δεν έγινε σιγή. Ήτανε, διαρκώς, σιγή. Γι' αυτό κι εμείς... θα ήτανε καλό να την τιμήσουμε, όπως της αρμόζει. Σκασμός, λοιπόν... σκασμός και σιγή.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 19:52, λευκωσία)

Από μικροί τρέχουμε......
κι όλο, τρέχουμε.
Ανταγωνιζόμαστε.....
ποιος θα έρθει πρώτος.
Ακόμη, δεν καταλάβαμε πως........
η μοναξιά τού πρώτου...
είναι η ίδια με του τελευταίου.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 13:41, λευκωσία)

Ποτέ μου, δεν έφτασα....
σε καμιά από τις Ιθάκες μου.
Διότι, οι Ιθάκες μου.........
ποτέ, δεν υπήρξαν.
Εγώ, τις επινοώ...........
για να ταξιδεύω.
Λατρεύω τα ταξίδια!

κουμΕττος κ.
(17/7/17 - 17:09, λευκωσία)

Κι εκεί που πας.....
να δώσεις τα χέρια με τον Θεό...
ανεβάζει την προσφορά του.........
ο Διάολος!

κουμΕττος κ.
(10/10/15 - 16:06, λευκωσία)

Πιθηκίζουμε............
κι όλο πιθηκίζουμε.
Μικροί και μεγάλοι..........
πιθηκίζουμε.
Δύσκολο είναι...........
σχεδόν, αδύνατον...............
να ξεχάσει, κανείς, τις ρίζες του.

κουμΕττος κ.
(17/7/17 - 14:43, λευκωσία)

Πρωινό πούσι!
Γιομάτη...........
υγρασία η ατμόσφαιρα.
Θα 'θελα να 'ξερα..............
ποιον ερωτεύτηκε,
ποιος -ολονυχτίς- τη χαϊδεύει..........

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 08:37, λευκωσία)

Τόσο μόνοι!
Ούτε η ψευδαίσθηση τού μαζί.....
μας εξιλεώνει...............

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 08:44, λευκωσία)

Υπάρχει μια ηλικία,
που τα μωρά.........
μιλάνε κάτι ακαταλαβίστικα,
αλλά με ύφος σοβαρότατο.
Έτσι, κ' οι πολιτικάντηδες.

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 10:26, λευκωσία)

Ημέρες μνήμης.
Νωπές οι πληγές.
Πώς να εμπιστευτείς τους απέναντι;
Και το δυσκολότερο;
Πώς να εμπιστευτείς τον εαυτό σου;

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 19:29, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΥΝΑίΚΕΣ

Λίγο προσοχή,
διότι όταν "ευνουχίζετε" τον σύντροφό σας....
μην έχετε παράπονο, μετά......
που θ' αναλάβετε και τον ρόλο του!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 15:52, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει....
πώς όταν είμαι, μαζί σου...........
είμαι και στον δρόμο μου.........
είμαι και στον προορισμό μου.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 14:25, λευκωσία)

Συνήθως,
ερωτευόμαστε τα θετικά κάποιων ανθρώπων.
Κι αν βλέπουμε και τα αρνητικά...
τα βάζουμε σε δεύτερη μοίρα.
Μα η μοίρα, πάντα.......... μια είναι!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 13:17, λευκωσία)

Ήταν και του Ιησού επώδυνο το στεφάνι.
Αλλά όχι σαν κάποιων γάμων.........

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 12:46, λευκωσία)

ΜΟΙΡΑΣΜέΝΗ... Η ΧΑ-Ρά ΣΟΥ....

Έχτισες τις φυλακές σου...
μες σ' ανένδοτες σιωπές σου.........
και γυρνάς μες σ' άδειους δρόμους,
στης ψυχής τούς υπονόμους.

Μοιρασμένη... η χα-ρά σου....
σαν κοιτάζεις τα παιδιά σου.
Ένα ξένο, πια, στεφάνι.......
στο κεφάλι σου..... πλεκτάνη.

Ψάξε βρες μες στην καρδιά σου,
τα χαμένα όνειρά σου,
θα 'ν' εκεί... μες στο αγιάζι.
- Μη μου πεις πως δε σε νοιάζει!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 12:31, λευκωσία)

Είναι και κάποιοι,
που βάζουν.......
πολύ ψηλά, τον πήχη.
Και δεν τον ρίχνουν.
Και πανηγυρίζουν,
αγνοώντας πως πέρασαν, ξεκάθαρα....
από κάτω.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 11:38, λευκωσία)

Πέντε Μίλι... ή μύλοι.....
που μας άλεσαν.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 10:32, λευκωσία)

Η απόλαυση.......
είναι για τους χορτάτους.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 10:09, λευκωσία)

Kι όταν χάσεις το δρόμο σου,
ξαναδές τον χάρτη σου..........
ξαναδές την καρδιά σου!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 09:54, λευκωσία)

Δεν αντιλέγω!
Τον ανέβηκε κι Αυτός το Γολγοθά Του,
αλλά μια φορά.

κουμΕττος κ.
(16/7/15 - 20:03, λευκωσία)

Οι σειρήνες σε καλούσαν.
Είχες βάλει κεριά στ' αυτιά σου.
Τα κεριά άναψαν.
Οι μάνες έκλαψαν.
Τα παιδιά σκοτώθηκαν.
Οι σειρήνες σίγησαν.
Μονόλεπτη σιγή... αιώνων.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 23:59, λευκωσία)

Μες στη θάλασσα..........
επαναπατρίζομαι!

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 15:43, λευκωσία)

Άδικα, εξηγούμε............
κι άδικα, μας εξηγούν.
Ο καθένας μας, μέσα του...............
κουβαλά το δικό του λεξικό.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 14:57, λευκωσία)

Η Ελλάδα, που αγαπώ... πίστευε σε 12 Θεούς... κι αναζητούσε και τον έναν, αλλά και τον κανέναν. Η Ελλάδα, που αγαπώ... ήταν γεμάτη gay... και γεννοβολούσε Μεγάλους Έλληνες. Η Ελλάδα, που αγαπώ... με έμαθε να σκέφτομαι... όχι, να γράφω και να διαβάζω. Η Ελλάδα, που αγαπώ... είναι διασκορπισμένη στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Ρώμη κι αλλού. Η Ελλάδα, που αγαπώ... είναι παντού.... διότι δε χωράει στην ελλάδα, διότι δεν είναι ελλαδίτσα, αλλά Ελλαδάρα!

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 12:09, λευκωσία)

Αν δεν αποστασιοποιηθείς....
κι από εσένα.......
δεν μπορείς να είσαι δίκαιος Ποιητής!

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 09:15, λευκωσία)

Τι κι αν ήχησαν οι σειρήνες;
Όλοι, πια......
αποτριχωμένοι.......
λιάζονται στις παραλίες.
Ουδείς, ανατρίχιασε.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 08:21, λευκωσία)

Τα ίδια τέσσερα γράμματα.
Δεν τη γιορτάζουμε, όμως........
από το '55 μέχρι το '74,
αλλά μέχρι το '59.
Από το '59 και μετά.....
της προσθέσαμε το γράμμα Β'.
Βλέπετε, ξέρουμε καλά....
πότε ξεκινά.......
και πότε σταματά το καλό....
και πότε ξεκινά το κακό...........

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 08:03, λευκωσία)

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο
δεν είναι αρκετό
―τόσοι και τόσοι σπόροι φύτρωσαν.....
και ξεράνθηκαν!

κουμΕττος κ.
(15/7/15 - 18:09, λευκωσία)

Από άλφα ξεκινά η αγκαλιά..........
και σε άλφα τελειώνει,
για να μην τελειώνει......
για να ξεκινά και πάλι από την αρχή.
Αλήθεια, 
ποιος χόρτασε μια αγκαλιά;

κουμΕττος κ.
(15/7/15 - 10:15, λευκωσία)

ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ

'

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:50, λευκωσία)

Καλοκαίρι
―ευφημισμός... στην Κύπρο...

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:39, λευκωσία)

Φτάνει, Ιούλιε.
Σ' αποστηθίσαμε.
Επώδυνα.

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:26, λευκωσία)

Αλήθεια,
πόσο χρόνο σπατάλησες, καρδιά μου...
πιστεύοντας σε είδωλα;

κουμΕττος κ.
(14/7/12 - 07:57, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Στον ίδιο τάφο..........
η μάνα του κι ο κύρης του.
Από Αγάπη.............
κι όχι συμ... πτωματικά.......

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 14:55, λευκωσία)

Η πιο ερεθιστική στάση στον έρωτα...
είναι η εγκεφαλική!

κουμΕττος κ.
(14/7/15 - 14:57, λευκωσία)

Μα οι άνθρωποι δε γεννηθήκανε, για να ταιριάζουνε, εξαρχής κι απόλυτα, ο ένας με τον άλλον. Οι σχέσεις χτίζονται με χιλιάδες λίτρα ιδρώτα, λειαίνονται με ωκεανούς από δάκρυ, ασβεστώνονται με τόνους χαμόγελα, πυρακτώνονται με μυριάδες Πηνελόπες υπομονής. Έτσι, δένονται κι έτσι, ταιριάζουνε οι άνθρωποι. Με τις ήττες τους και με τις νίκες τους, με τους χειμώνες τους και τα καλοκαίρια τους, με τις φουρτούνες τους και τις μπουνάτσες τους. Έτσι, δένονται... κι έτσι, ταιριάζουνε οι άνθρωποι. Με όλα όσα, μαζί, πέρασαν και τα κουβαλάνε, μέσα τους. Με όλα όσα, μαζί, πέρασαν... μα δεν τα ξεπέρασαν... μα δεν τα αφαίρεσαν.

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 14:49, λευκωσία)

Εμπιστοσύνη!
Άθραυστη... κι εύθραυστη.

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 07:35, λευκωσία)

Αχ, Κερύνεια μου......
όσο κι αν σε πόθησα......
σε χαίρεται άλλος.
Κι αυτός ο Πενταδάκτυλος,
ούτε μια κλειδαρότρυπα.......
να παίρνω, τουλάχιστον...
μάτι.....

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 23:16, λευκωσία)

Τέλος!
Κι ίσα που γνωριστήκαμε.
Ποιο κύριο θέμα;
Εδώ, ούτε που ξεχωρίζει.........
ο πρόλογος απ' τον επίλογο.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 22:59, λευκωσία)

Αποθήκευα τα φιλιά μου,
για χρόνια.
Τι κατάλαβα;
Σάπισαν, όλα!

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 22:02, λευκωσία)

Κυρίως,
φταις, εσύ, που έφυγε.
Φταις, εσύ.....
που τη θεωρούσες....
δεδωμένει.....

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 20:17, λευκωσία)

Να 'σαι Ήλιος αυτόφωτος.
Ξέρω.......
πιο όμορφο το φεγγάρι,
αλλά ετερόφωτο.
Αν δεν το ταΐσουν δε θα φάει.
Αν δεν το ποτίσουν δε θα ξεδιψάσει.
Κι αν δεν το αγαπήσουν......
δε θ' αγαπήσει
—ούτε και τον εαυτό του!

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 10:46, λευκωσία)

Τα όρια μου...........
τα χαράζω, μόνον, εγώ.
Κι αν το παίζω νομοταγής
προσποιούμαι.
Μόλις περάσω
από ραντάρ ή κάμερες......
ξαναπατάω τέρμα το γκάζι.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 09:29, λευκωσία)

Σ' αυτόν τον κόσμο........
την καρδιά σου ν' ακούς.
Η ψυχή σου..........
τη σωτηρία της σκέφτεται.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 09:03, λευκωσία)

Τον ερωτεύτηκε,
διότι είναι διάφανος.
Χιλιοστό δεν της στερεί........
θέασης τού κόσμου.

κουμΕττος κ.
(13/7/14 - 9:16, λευκωσία)

Ο μακαρισμένος μου κύρης
δεν ήταν κι ιδιαίτερα ψηλός.
Είχε, όμως...
ένα θεόρατο ανάστημα!
Και πού να σας λέω...
τι παχιά και δροσερή σκιά μού έκανε.
Ιδίως, τα μεσημέρια........

κουμΕττος κ.
(12/7/17 - 13:54, λευκωσία)

Το 1987 έγινα πρόσφυγας. Στα δώδεκά μου χρόνια έγινα πρόσφυγας. Την Κερύνεια τη γνώρισα υπό κατοχή. Χαμογελαστή τη γνώρισα. Δεν ξέρω... αν μέσα της άλλα ένιωθε. Μάλλον, ναι. Εμένα, πάντως, μου χαμογελούσε. Όπως κι η εγκλωβισμένη μου μάνα. Στα παιδιά, φαίνεται, ουδείς... λέει την αλήθεια... ιδιαίτερα, αν είναι κι επώδυνη. Τι νόημα, όμως, θα είχε... αν μου την έλεγαν... αν ήξερα την αλήθεια. Το θέμα, γι' αυτές, ήταν να με μάθουν να χαμογελώ. Διότι ήξεραν καλά... πως καμιά ελπίδα δε στεριώνει... χωρίς χαμόγελο.

κουμΕττος κ.
(12/7/17 - 13:26, λευκωσία)