Στο βλέμμα τρέχει η πληγή,
τα πόδια λυγισμένα....
κι η σκέψη σας, βαθιά, στη γη.....
ψάχνει για να βρει... το γιατί,
μα όλα μπερδεμένα.

Τα χέρια στα κεφάλια σας,
στο σβέρκο ενωμένα.......
φαντάζουν προσκεφάλια σας.
Πού πήγανε τα μάλια* σας;
Ποιος τα 'χει σκλαβωμένα;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 14:39, λευκωσία)

*κτήματα, περιουσία, εισοδήματα

Να το θυμάσαι, κορίτσι μου....
οι μεμέτηδες.........
θα έρθει η ώρα, που θα φύγουνε.
της έλεγε ο συγχωρεμένος κερυνειώτης παππούς της.
H συγχωρεμένη η γιαγιά της, δίπλα......
εκδιωγμένη από τη Σμύρνη το εικοσιδυό,
με ρίζες κι απ' την Κωνσταντινούπολη..........
καθάριζε κάτι φασόλια........
κι έκανε πως δεν άκουε.
Συνένοχη σε κάτι τέτοιες προφητείες δε θα γινόταν.
Ήταν και τα γεράματά της..................
μια καλή δικαιολογία.... μειωμένης ακοής.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 13:02, λευκωσία)

Τι κι αν μεγαλώσαμε;
Χαμπάρι δεν το πήραμε!
Ακόμη, αναζητούμε....
το γαλανόλευκο φουστάνι....
της μάνας μας,
για να κρυφτούμε από κάτω.
Μα η μάνα μας....
ολόγυμνη, πια.....
χωρίς φουστάνι..........
Ούτε καν κιλότα.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 11:19, λευκωσία)

Εισβολή.
Κατοχή.
Τυχαία, οξύτονες........
μοιραία, οξύπονες.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 11:06, λευκωσία)

Δεν ξέρω αν "Το Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο"... αλλά, σίγουρα, θα μπει στην Κόλαση.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 09:56, λευκωσία)

Στις καφετέριες........
ψάχνω για ήσυχες γωνιές,
σαν κι αυτήν του Κορμακίτη μου.
Εκεί, μεγάλωσα!
Στις γωνιές νιώθω ασφάλεια....
ηρεμία, αλλά και χαμογελώ.
Αλήθεια,
πόση Ελευθερία χωράει....
σε μια τόση δα.......
μικρούλα οξεία γωνία!

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 09:36, λευκωσία)

Οι Τούρκοι........................
θα φύγουν, μια μέρα...
της έλεγε ο μακαρισμένος παππούς της.
Τα ίδια... της έλεγε.......
κι ο μακαρισμένος ο πατέρας της.
Αυτή, δεν έκανε παιδιά.
Δεν έκανε ούτε κι εγγόνια.
Δεν μπορούσε να τους πουλά παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:59, λευκωσία)

Δεν ξέρω, πια, σε ποιους έχει γυρισμένη την πλάτη ο Πενταδάκτυλος. Σ' αυτούς ή σ' εμάς;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:53, λευκωσία)

Τους δωρίσαμε κι εμείς.......
εκατοντάδες μπιτόνια με καύσιμο,
για να έρθουν..........
από τη Μερσίνα με τα βαπόρια τους.
Ούτε κι αυτό...... να το ξεχνάμε...........

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:47, λευκωσία)

Το χαμόγελό σου, κοριτσάκι.
Ένα λουλούδι ευωδιαστό.................
μες στων τουφεκιών τις μπούκες.

κουμΕττος κ.
(20/7/15 - 21:44, λευκωσία)

Μα οι πρόσφυγες.........
ποτέ, δεν έφυγαν.
Η ψυχή τους, εκεί.........
αμετακίνητη!
Στη Μόρφου, στην Κερύνεια, στο Βαρώσι.
Αντιπερισπασμό κάνουν....................
με τα σώματά τους.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:35, λευκωσία)

Γεννήθηκα 4/5/1975.
Εννιά μήνες,
πριν τη γέννησή μου........
η Εισβολή.
Στην πιο αδύνατή μου φάση ήμουν....
κι όμως νίκησα!
Μη μου λέτε, εμένα, λοιπόν.........
πως οι δυνατοί, πάντα, νικούν.

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 08:26, λευκωσία)

Σήμερα,
δε μας χρειάζεται.....
το Δεν Ξεχνώ.
Δεν έχει τίποτε άλλο.....
να θυμηθούμε.....

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 07:47, λευκωσία)

Ήρθε και πάλι..........
η εικοστή τού Ιούλη.
Κι ανεξόφλητο παραμένει...
το μεγαλύτερό μας Χρέος.
Ούτε τους τόκους, ακόμη.....
δεν πληρώσαμε.
Ποια μάνα;

κουμΕττος κ.
(20/7/17 - 07:35, λευκωσία)

Και σήμερα.......
όλοι, στον αντικατοχικό αγώνα.
Ομιλίες, στεφάνια, τιμές!
Μα τι να την κάνω
την επετειακή τη μνήμη;
Σαν κάτι άντρες,
που κάθε τ' Αγίου Βαλεντίνου...
φέρνουν λουλούδια στη γυναίκα τους.

κουμΕττος κ.
(20/7/14 - 10:36, λευκωσία)

Μες στο νερό.........
σαν νεροπίστολο μοιάζεις, νησί μου.
Κι όλοι (!), ενθουσιαζόμαστε...
και σου τραβάμε τη σκανδάλη.
Κι έτσι ξεκινά,
κάθε φορά.... το κακό.....

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 12:33, λευκωσία)

Θα σε περιμένω....
εκεί, που συμφωνήσαμε.
Έχε, όμως, υπόψιν σου....
πως θα είμαι......
λίγο πιο κοντός
απ' όσο με φαντάζεσαι.
Αυτό γίνεται, συνήθως....
στις πραγματικές συναντήσεις.
Ξεκινά η απομυθοποίηση.

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 12:12, λευκωσία)

Αύριο, θα ξανάρθουν οι Εισβολείς. Εξάλλου, μάθαμε να τους αναμένουμε. Όπως κάποιοι άλλοι τους Βαρβάρους. Αύριο, λοιπόν, χαράματα... όλοι, στο ραντεβού μας. Κάθε χρόνο κάνουμε, εμείς, το reunion μας. Να μην ξεχνάμε... ιδιαίτερα, τώρα, που μεγαλώσαμε, που η μνήμη παίζει άσχημα παιχν... ίδια...

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 10:56, λευκωσία)

Και να το θυμάσαι!
Στις χαρές σου θα έρχονται όλοι.
Στις λύπες σου.... οι υπόλοιποι......

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 00:22, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΟΝΕίΣ

Στα παιδιά δίνετε τροφή,
μα πιότερο.......
ανατροφή!

κουμΕττος κ.
(19/7/17 - 00:18, λευκωσία)

Άδικα, πασαλείβεσαι, φιλαράκο!
Όσο ψέμα και να πεις,
όσο αντηλιακό και να βάλεις.........
ο Ήλιος της Αλήθειας θα σε κατακάψει.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 23:16, λευκωσία)

Από πουθενά............
δε γύρισα ο ίδιος.
Ούτε από τα πιο κοντινά μου...
ολιγόωρα ταξίδια.
Άλλος πάω κι άλλος έρχομαι.
Στον καθρέφτη μου...
μόνο, το χαμόγελό μου........
μου θυμίζει, λίγο, τον άλλον.
Αλλά και πάλι..... δεν πείθομαι.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 22:13, λευκωσία)

Πριν από λίγο... αποχαιρετήσαμε την αγαπημένη μας Πέππα. Δε θα πω ούτε "του", ούτε "ποιου", ούτε κυρία, ούτε θα της προσδώσω ταπεινούς ή διθυραμβικούς μεταθανάτιους χαρακτηρισμούς. Πριν από λίγο... η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στον κατεχόμενο Κορμακίτη, είχε απ' όλους κι απ' όλα: ιερείς, συγγενείς, ψευδοσυγγενείς, φίλους, φίλους τάχατες, γνωστούς, αγνώστους, επώνυμους, εικόνες, κεριά, λουλούδια, στεφάνια, πάγκους, αγάλματα, δάκρυα αληθινά, μα και κροκοδείλια, λόγια αληθινά, μα και πλάνα... και προκλητικά. Είχε και ψαλμούς και θυμιατούς. Ανάμεσά τους είχε και προσευχές. Αλλά, κυρίως... είχε σιγές. Χιλιάδες σιγές! Μυριάδες σιγές! Οι σιγές ήτανε, πάντοτε, οι τρισαγαπημένες φίλες της Πέππας. Μια ζωή αχώριστες. Μοιράζονταν τα μυστικά τους, τις αγωνίες τους, τον πόνο τους, τις χαρές τους. Από χθες, η Πέππα σίγησε... σίγησε, για πάντα. Αυτό... μου είπανε. Μα η Πέππα... ήτανε, ήδη, σιγή. Όλη της η ζωή ήτανε σιγή. Σιγή υπομονετική. Σιγή "εγκλωβισμένη" μες στην απόλυτη ελευθερία των ανυπότακτων ελαιώνων του Κορμακίτη της. Σιγή εκκωφαντική κι ανυποχώρητη... σιγή, που άγγιζε το κάθε λιόγερμα και το μετουσίωνε σε αμάραντο χάραμα. Η Πέππα δεν έγινε σιγή. Ήτανε, διαρκώς, σιγή. Γι' αυτό κι εμείς... θα ήτανε καλό να την τιμήσουμε, όπως της αρμόζει. Σκασμός, λοιπόν... σκασμός και σιγή.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 19:52, λευκωσία)

Από μικροί τρέχουμε......
κι όλο, τρέχουμε.
Ανταγωνιζόμαστε.....
ποιος θα έρθει πρώτος.
Ακόμη, δεν καταλάβαμε πως........
η μοναξιά τού πρώτου...
είναι η ίδια με του τελευταίου.

κουμΕττος κ.
(18/7/17 - 13:41, λευκωσία)

Ποτέ μου, δεν έφτασα....
σε καμιά από τις Ιθάκες μου.
Διότι, οι Ιθάκες μου.........
ποτέ, δεν υπήρξαν.
Εγώ, τις επινοώ...........
για να ταξιδεύω.
Λατρεύω τα ταξίδια!

κουμΕττος κ.
(17/7/17 - 17:09, λευκωσία)

Κι εκεί που πας.....
να δώσεις τα χέρια με τον Θεό...
ανεβάζει την προσφορά του.........
ο Διάολος!

κουμΕττος κ.
(10/10/15 - 16:06, λευκωσία)

Πιθηκίζουμε............
κι όλο πιθηκίζουμε.
Μικροί και μεγάλοι..........
πιθηκίζουμε.
Δύσκολο είναι...........
σχεδόν, αδύνατον...............
να ξεχάσει, κανείς, τις ρίζες του.

κουμΕττος κ.
(17/7/17 - 14:43, λευκωσία)

Πρωινό πούσι!
Γιομάτη...........
υγρασία η ατμόσφαιρα.
Θα 'θελα να 'ξερα..............
ποιον ερωτεύτηκε,
ποιος -ολονυχτίς- τη χαϊδεύει..........

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 08:37, λευκωσία)

Τόσο μόνοι!
Ούτε η ψευδαίσθηση τού μαζί.....
μας εξιλεώνει...............

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 08:44, λευκωσία)

Υπάρχει μια ηλικία,
που τα μωρά.........
μιλάνε κάτι ακαταλαβίστικα,
αλλά με ύφος σοβαρότατο.
Έτσι, κ' οι πολιτικάντηδες.

κουμΕττος κ.
(17/7/16 - 10:26, λευκωσία)

Ημέρες μνήμης.
Νωπές οι πληγές.
Πώς να εμπιστευτείς τους απέναντι;
Και το δυσκολότερο;
Πώς να εμπιστευτείς τον εαυτό σου;

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 19:29, λευκωσία)

ΠΡΟΣ ΓΥΝΑίΚΕΣ

Λίγο προσοχή,
διότι όταν "ευνουχίζετε" τον σύντροφό σας....
μην έχετε παράπονο, μετά......
που θ' αναλάβετε και τον ρόλο του!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 15:52, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει....
πώς όταν είμαι, μαζί σου...........
είμαι και στον δρόμο μου.........
είμαι και στον προορισμό μου.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 14:25, λευκωσία)

Συνήθως,
ερωτευόμαστε τα θετικά κάποιων ανθρώπων.
Κι αν βλέπουμε και τα αρνητικά...
τα βάζουμε σε δεύτερη μοίρα.
Μα η μοίρα, πάντα.......... μια είναι!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 13:17, λευκωσία)

Ήταν και του Ιησού επώδυνο το στεφάνι.
Αλλά όχι σαν κάποιων γάμων.........

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 12:46, λευκωσία)

ΜΟΙΡΑΣΜέΝΗ... Η ΧΑ-Ρά ΣΟΥ....

Έχτισες τις φυλακές σου...
μες σ' ανένδοτες σιωπές σου.........
και γυρνάς μες σ' άδειους δρόμους,
στης ψυχής τούς υπονόμους.

Μοιρασμένη... η χα-ρά σου....
σαν κοιτάζεις τα παιδιά σου.
Ένα ξένο, πια, στεφάνι.......
στο κεφάλι σου..... πλεκτάνη.

Ψάξε βρες μες στην καρδιά σου,
τα χαμένα όνειρά σου,
θα 'ν' εκεί... μες στο αγιάζι.
- Μη μου πεις πως δε σε νοιάζει!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 12:31, λευκωσία)

Είναι και κάποιοι,
που βάζουν.......
πολύ ψηλά, τον πήχη.
Και δεν τον ρίχνουν.
Και πανηγυρίζουν,
αγνοώντας πως πέρασαν, ξεκάθαρα....
από κάτω.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 11:38, λευκωσία)

Πέντε Μίλι... ή μύλοι.....
που μας άλεσαν.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 10:32, λευκωσία)

Η απόλαυση.......
είναι για τους χορτάτους.

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 10:09, λευκωσία)

Kι όταν χάσεις το δρόμο σου,
ξαναδές τον χάρτη σου..........
ξαναδές την καρδιά σου!

κουμΕττος κ.
(16/7/17 - 09:54, λευκωσία)

Δεν αντιλέγω!
Τον ανέβηκε κι Αυτός το Γολγοθά Του,
αλλά μια φορά.

κουμΕττος κ.
(16/7/15 - 20:03, λευκωσία)

Οι σειρήνες σε καλούσαν.
Είχες βάλει κεριά στ' αυτιά σου.
Τα κεριά άναψαν.
Οι μάνες έκλαψαν.
Τα παιδιά σκοτώθηκαν.
Οι σειρήνες σίγησαν.
Μονόλεπτη σιγή... αιώνων.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 23:59, λευκωσία)

Μες στη θάλασσα..........
επαναπατρίζομαι!

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 15:43, λευκωσία)

Άδικα, εξηγούμε............
κι άδικα, μας εξηγούν.
Ο καθένας μας, μέσα του...............
κουβαλά το δικό του λεξικό.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 14:57, λευκωσία)

Η Ελλάδα, που αγαπώ... πίστευε σε 12 Θεούς... κι αναζητούσε και τον έναν, αλλά και τον κανέναν. Η Ελλάδα, που αγαπώ... ήταν γεμάτη gay... και γεννοβολούσε Μεγάλους Έλληνες. Η Ελλάδα, που αγαπώ... με έμαθε να σκέφτομαι... όχι, να γράφω και να διαβάζω. Η Ελλάδα, που αγαπώ... είναι διασκορπισμένη στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Ρώμη κι αλλού. Η Ελλάδα, που αγαπώ... είναι παντού.... διότι δε χωράει στην ελλάδα, διότι δεν είναι ελλαδίτσα, αλλά Ελλαδάρα!

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 12:09, λευκωσία)

Αν δεν αποστασιοποιηθείς....
κι από εσένα.......
δεν μπορείς να είσαι δίκαιος Ποιητής!

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 09:15, λευκωσία)

Τι κι αν ήχησαν οι σειρήνες;
Όλοι, πια......
αποτριχωμένοι.......
λιάζονται στις παραλίες.
Ουδείς, ανατρίχιασε.

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 08:21, λευκωσία)

Τα ίδια τέσσερα γράμματα.
Δεν τη γιορτάζουμε, όμως........
από το '55 μέχρι το '74,
αλλά μέχρι το '59.
Από το '59 και μετά.....
της προσθέσαμε το γράμμα Β'.
Βλέπετε, ξέρουμε καλά....
πότε ξεκινά.......
και πότε σταματά το καλό....
και πότε ξεκινά το κακό...........

κουμΕττος κ.
(15/7/17 - 08:03, λευκωσία)

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο
δεν είναι αρκετό
―τόσοι και τόσοι σπόροι φύτρωσαν.....
και ξεράνθηκαν!

κουμΕττος κ.
(15/7/15 - 18:09, λευκωσία)

Από άλφα ξεκινά η αγκαλιά..........
και σε άλφα τελειώνει,
για να μην τελειώνει......
για να ξεκινά και πάλι από την αρχή.
Αλήθεια, 
ποιος χόρτασε μια αγκαλιά;

κουμΕττος κ.
(15/7/15 - 10:15, λευκωσία)

ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ

'

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:50, λευκωσία)

Καλοκαίρι
―ευφημισμός... στην Κύπρο...

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:39, λευκωσία)

Φτάνει, Ιούλιε.
Σ' αποστηθίσαμε.
Επώδυνα.

κουμΕττος κ.
(14/7/17 - 17:26, λευκωσία)

Αλήθεια,
πόσο χρόνο σπατάλησες, καρδιά μου...
πιστεύοντας σε είδωλα;

κουμΕττος κ.
(14/7/12 - 07:57, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Στον ίδιο τάφο..........
η μάνα του κι ο κύρης του.
Από Αγάπη.............
κι όχι συμ... πτωματικά.......

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 14:55, λευκωσία)

Η πιο ερεθιστική στάση στον έρωτα...
είναι η εγκεφαλική!

κουμΕττος κ.
(14/7/15 - 14:57, λευκωσία)

Μα οι άνθρωποι δε γεννηθήκανε, για να ταιριάζουνε, εξαρχής κι απόλυτα, ο ένας με τον άλλον. Οι σχέσεις χτίζονται με χιλιάδες λίτρα ιδρώτα, λειαίνονται με ωκεανούς από δάκρυ, ασβεστώνονται με τόνους χαμόγελα, πυρακτώνονται με μυριάδες Πηνελόπες υπομονής. Έτσι, δένονται κι έτσι, ταιριάζουνε οι άνθρωποι. Με τις ήττες τους και με τις νίκες τους, με τους χειμώνες τους και τα καλοκαίρια τους, με τις φουρτούνες τους και τις μπουνάτσες τους. Έτσι, δένονται... κι έτσι, ταιριάζουνε οι άνθρωποι. Με όλα όσα, μαζί, πέρασαν και τα κουβαλάνε, μέσα τους. Με όλα όσα, μαζί, πέρασαν... μα δεν τα ξεπέρασαν... μα δεν τα αφαίρεσαν.

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 14:49, λευκωσία)

Εμπιστοσύνη!
Άθραυστη... κι εύθραυστη.

κουμΕττος κ.
(14/7/16 - 07:35, λευκωσία)

Αχ, Κερύνεια μου......
όσο κι αν σε πόθησα......
σε χαίρεται άλλος.
Κι αυτός ο Πενταδάκτυλος,
ούτε μια κλειδαρότρυπα.......
να παίρνω, τουλάχιστον...
μάτι.....

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 23:16, λευκωσία)

Τέλος!
Κι ίσα που γνωριστήκαμε.
Ποιο κύριο θέμα;
Εδώ, ούτε που ξεχωρίζει.........
ο πρόλογος απ' τον επίλογο.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 22:59, λευκωσία)

Αποθήκευα τα φιλιά μου,
για χρόνια.
Τι κατάλαβα;
Σάπισαν, όλα!

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 22:02, λευκωσία)

Κυρίως,
φταις, εσύ, που έφυγε.
Φταις, εσύ.....
που τη θεωρούσες....
δεδωμένει.....

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 20:17, λευκωσία)

Να 'σαι Ήλιος αυτόφωτος.
Ξέρω.......
πιο όμορφο το φεγγάρι,
αλλά ετερόφωτο.
Αν δεν το ταΐσουν δε θα φάει.
Αν δεν το ποτίσουν δε θα ξεδιψάσει.
Κι αν δεν το αγαπήσουν......
δε θ' αγαπήσει
—ούτε και τον εαυτό του!

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 10:46, λευκωσία)

Τα όρια μου...........
τα χαράζω, μόνον, εγώ.
Κι αν το παίζω νομοταγής
προσποιούμαι.
Μόλις περάσω
από ραντάρ ή κάμερες......
ξαναπατάω τέρμα το γκάζι.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 09:29, λευκωσία)

Σ' αυτόν τον κόσμο........
την καρδιά σου ν' ακούς.
Η ψυχή σου..........
τη σωτηρία της σκέφτεται.

κουμΕττος κ.
(13/7/17 - 09:03, λευκωσία)

Τον ερωτεύτηκε,
διότι είναι διάφανος.
Χιλιοστό δεν της στερεί........
θέασης τού κόσμου.

κουμΕττος κ.
(13/7/14 - 9:16, λευκωσία)

Ο μακαρισμένος μου κύρης
δεν ήταν κι ιδιαίτερα ψηλός.
Είχε, όμως...
ένα θεόρατο ανάστημα!
Και πού να σας λέω...
τι παχιά και δροσερή σκιά μού έκανε.
Ιδίως, τα μεσημέρια........

κουμΕττος κ.
(12/7/17 - 13:54, λευκωσία)

Το 1987 έγινα πρόσφυγας. Στα δώδεκά μου χρόνια έγινα πρόσφυγας. Την Κερύνεια τη γνώρισα υπό κατοχή. Χαμογελαστή τη γνώρισα. Δεν ξέρω... αν μέσα της άλλα ένιωθε. Μάλλον, ναι. Εμένα, πάντως, μου χαμογελούσε. Όπως κι η εγκλωβισμένη μου μάνα. Στα παιδιά, φαίνεται, ουδείς... λέει την αλήθεια... ιδιαίτερα, αν είναι κι επώδυνη. Τι νόημα, όμως, θα είχε... αν μου την έλεγαν... αν ήξερα την αλήθεια. Το θέμα, γι' αυτές, ήταν να με μάθουν να χαμογελώ. Διότι ήξεραν καλά... πως καμιά ελπίδα δε στεριώνει... χωρίς χαμόγελο.

κουμΕττος κ.
(12/7/17 - 13:26, λευκωσία)

Ιδιαίτερα, πριν πεις κάτι
αξιολόγησε την πρόθεσή σου.
Αν δεν μοσχοβολά
γλυκάνισο, μαστίχα και μαχλέπι......
καλύτερα, σκάσε!

κουμΕττος κ.
(12/7/17 - 12:43, λευκωσία)

- Τι είναι οι ανεκπλήρωτοί μας έρωτες, παππού μου;
- Ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας μας, παιδί μου......

κουμΕττος κ.
(12/7/14 - 14:43, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει
δε φοβάμαι
ν' αφεθώ στα χέρια σου.
Σημαίνει
οδηγάς, εσύ
κι εγώ στη θέση τού συνοδηγού
ξεκουράζομαι.

κουμΕττος κ.
(12/7/15 - 8:09, λευκωσία)

Χαλάρωσε κι αφέθου.
Η ζωή είναι όπως το κολύμπι στη θάλασσα.
Όσο πιο χαλαρός είσαι
τόσο πιο εύκολα επιπλέεις.

κουμΕττος κ.
(12/7/15 - 9:14, λευκωσία)

Τον έκανε Θεό της
κι αυτός -σε λίγο καιρό-
την παράτησε.
Πού να ήξερε κι αυτή
πως οι Θεοί πλήττουν, εύκολα.

κουμΕττος κ.
(12/7/15 - 10:03, λευκωσία)

11 ιουλιου 2011
κατι σαν 11 σεπτεμβριου 2001

διχα κομματα...
μας εκαναν κομματια
διχα θαυμαστικα...
τι να θαυμασουμε;
διχα κεφαλαια...
τα μικρα μας αρκουν
διχα παρενθεσεις...
η καταντια δεν περιοριζεται
διχ αποστροφους...
ας αποστραφουμ εμας
διχα τονους...
τοσο ατονοι καταντησαμε
μονον πενθιμες ..... κι ;;;;;;;;;
μονον πενθιμες ..... κι ;;;;;;;;;

κoυμεττος κ.
11 7 2012 λευκωσια

Και ύστερα ο έρωτας..........
γίνεται αγάπη, μου είπαν.
Μαλακίες!
Ο έρωτας δε μεταμορφώνεται.
Αυτά τα λένε κάτι αποτυχημένοι,
για να δικαιολογήσουν......
την ήττα τους.

κουμΕττος κ.
(11/7/2016 - 17:26, λευκωσία)

Και φτιάξαμε τους αριθμούς.
Να φτάνουν μέχρι το άπειρο.
Να χωρά η απληστία μας.
Και μετά πιάσαμε πάτο.
Και φτιάξαμε τους αρνητικούς.
Κι αυτούς μέχρι το άπειρο.
Να μην έχει πάτο... ο πάτος μας.

κουμΕττος κ.
(11/7/17 - 10:43, λευκωσία)

έΛΑ, ΧΑΜΟΓέΛΑ...

Έλα, κράτα μου τα χέρια,

και του ουρανού...

ν' αγγίξουμε τ' αστέρια.

Έλα, νιώσε με, καρδιά μου,

έλα, μες στην αγκαλιά μου....

έλα... χαμογέλα.

Έλα,

εγώ κι εσύ... κι άλλος κανένας,

ο έρωτάς μας... ζωής λιμάνι.

Έλα,

εγώ κι εσύ, και ποιος μας πιάνει,

τα όνειρά μας, χωρίς ταβάνι......

έλα, χαμογέλα.....

εγώ κι εσύ.....

έλα, χαμογέλα....

έλα, χαμογέλα......

Έλα, δος μου το φιλί σου,

να 'μαι η φωνή,

σιωπή κι αναπνοή σου,

έλα, φώτισ' τα σκοτάδια,

με χιλιάδες, έλα, χάδια.......

έλα, χαμογέλα.

κουμΕττος κ.

(11/7/17 - 09:33, λευκωσία)

Στην Κύπρο.......
οι νύχτες τού Ιούλη έρχονται αργά.
Σχεδόν, ανώδυνα.....
το φως....
γίνεται σκοτάδι.
Κι η Κατοχή.....
συνενοχή.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 20:19, λευκωσία)

ΤΩΝ ΚΑΡΔΙώΝ ΟΙ ΕΠΙΒάΤΕΣ...

Του έρωτα οι μέρες του,
δίχα ρολόι κι ώρες.........
είναι στιγμές απλήρωτες,
δεν είναι μισθοφόρες.

Των καρδιών οι επιβάτες......
πάντοτε, λαθρεπιβάτες....
δεν περνούν απ' τα ταμεία,
μες στην τσέπη ούτε μία.

Τον έρωτα, τον έρωτα....
όποιος τον αγοράζει.......
βάζει στο σπίτι του θεριό.....
και τον κατασπαράζει.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 15:39, λευκωσία)

Στην ποίηση...............
δεν υπάρχει έξοδος.
Ούτε είσοδος υπήρξε.
Μέσα της γεννιούνται οι ποιητές.
Μέσα της θ' αποθάνουν....
χωρίς να ζήσουν.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 12:37, λευκωσία)

Θα εκπλαγείς πόσα κοινά έχεις με τον εχθρό σου. Καταρχήν... μισείτε ο ένας τον άλλον. Δεν είναι υπέροχο!

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 12:08, λευκωσία)

Νυστά... ζουμε.......

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 11:54, λευκωσία)

Παλιές μας παιδικές φωτογραφίες.
Στιγμές μαρμαρωμένες.
Κάθε μια και μια Πόλη.
Να την αναπολούμε................
και ν' αναμένουμε το θαύμα.
Πιο εύκολο στις φωτογραφίες;
Δεν ξέρω!

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 08:54, λευκωσία)

Ο λίβας φταίει.
Που σ' έχει γωνιασμένο, νησί μου.
Πόσος λίβας!
Πουλημένος κι ο Αίολος..........

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 07:47, λευκωσία)

Και το είπανε σώμα.
Εύκολα, να γίνεται... χώμα...

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 00:01, λευκωσία)

Αυγή, αυγούλα τής ζωής,
κατάσπαρτη με νιότη,
στο κάλεσμα κάθε πληγής,
για κάνε με στρατιώτη...

να πολεμώ για τον φτωχό
και τον αδικημένο,
να δίνω κι ας ψυχομαχώ,
χωρίς να περιμένω...

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 08:32, λευκωσία)

στον πατέρα μου († - 29/12/1995)

Ανακάλυψαν, πολλοί...............
τον Λιθράτη μας, πατέρα.
Πάει τ' ομορφότερο μυστικό μας.
Εγώ, πάντως.... δε μίλησα..........
πατέρα, εσύ;
...
Πατέρα, γιατί δε μιλάς;

κουμΕττος κ.
(10/7/16 - 09:46, λευκωσία)

Μην ακούτε!
Κι αν κάποτε.......
ήμασταν ευτυχισμένοι,
όταν μας έφερναν μικρά πράγματα....
ήταν που είχαμε μικρότερα....

κουμΕττος κ.
(9/7/17 - 10:09, λευκωσία)

Μεγάλωσε την απόσταση.......
απ' ό,τι σε πικραίνει.
Τουλάχιστον, θα φαίνεται μικρότερο.
Κι αυτό... δεν είναι λίγο.......

κουμΕττος κ.
(9/7/17 - 09:22, λευκωσία)

ΑΝΕΠίΔΕΚΤΟΣ ΠΑΘήΣΕΩΣ

Σ' άφεγγές μου νύχτες........
συνεργοί τα χέρια μου,
μ' άπληστους διαρρήχτες...
κλέψαμε τ' αστέρια μου.

Παίζουνε τραγούδια
στα παλιά γραμμόφωνα...
κι άοσμα λουλούδια
με πενθούν... ομόφωνα.

Σέρνομαι στην πλάνη,
λείπει το γινάτι μου....
κι οι επτά μου νάνοι,
γδύνουν τη Χιονάτη μου.

Μέσα στις ειρκτές μου,
σπαταλώ τα χρόνια μου....
σαν οι αντοχές μου,
λιώνουν σαν τα χιόνια μου.

Τρίζουνε οι τοίχοι,
πέφτουν οι σουβάδες μου......
κι η καλή μου τύχη...
άψαροι ψαράδες μου.

Άστεγες μου λύπες,
ήρθαν και με βρήκανε....
από χίλιες τρύπες....
στ' όνειρό μου μπήκανε.

Στάζουν οι πληγές μου...
άχρωμα κυκλάμινα,
να 'χα τις χαρές μου....
αχ, και τι δε θα 'δινα!

Στέρφες οι πηγές μου...
ξεραμένα χείλη μου...
ψάχνω διαφυγές μου,
το λευκό μαντήλι μου.

Ξένος στον καθρέφτη.....
τον δικό μου φαίνομαι,
μοιάζω μ' έναν κλέφτη.......
με κοιτάζω... ντρέπομαι!

Θάλασσες μου μαύρες...
με κατράμι ντύθηκαν,
στην ψυχή μου σαύρες....
γύρω της, τυλίχτηκαν.

Σίγησε η πόλη....
άδειες οι πλατείες της,
λες και πήγαν, όλοι.......
μες στις εκκλησίες της.

Μπάζουν οι ρωγμές μου.....
πνίγομαι στα ξέβαθα,
ίδιες, οι κραυγές μου......
τίποτα, δεν έμαθα!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 22:47, λευκωσία)

[...]
- Πώς την κέρδισε;
Πολύ απλά!
Όταν ωρίμασε ο καρπός τής αγάπης της,
πολλοί πήγαιναν κάτω από το δέντρο της... 
και τον ανέμεναν....
να πέσει μες στην αγκαλιά τους.
Αυτός, όμως, κούνησε και το δέντρο.
Αυτή ήταν η διαφορά του.
Έτσι, την κέρδισε!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 17:17, λευκωσία)

Από το χάραμα...
πετούν, ασταμάτητα, τα σπουργίτια...
από το νότο στο βορρά.
Μια πάνω... μια κάτω.
Λες κι εσκεμμένα το κάνουν,
για να μας πικάρουν...
ή για να μας πουν.......
δείτε πόσο εύκολο είναι, τελικά.
Μάλλον... το πρώτο.
Εμείς, δεν πιστεύουμε στα εύκολα!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 08:43, λευκωσία)

Αγωνίστηκα σε πολλούς αγώνες.
Όχι για τα έπαθλα.
Αυτά τα πετάω................

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 13:46, λευκωσία)

Μέχρι το φιλί σου........ ήμουν θνητός.

κουμέττος κ.
(8/7/16 - 21:04, λευκωσία)

Ωραίες οι καινούριες σαγιονάρες, αλλά θέλουν το χρόνο τους. Οι παλιές είναι πιο βολικές........

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 23:50, λευκωσία)

Ας μη βάζουμε ψηλά τον πήχυ της. Διότι αν ήταν έτσι η Αγάπη... θα ήταν, μόνο, για τους λίγους. Αλλά η Αγάπη είναι για όλους. Κι ο πήχυς της... είναι τόσο χαμηλά, που τον υπερπηδά -πανεύκολα- κι ένα κουτσό μυρμήγκι.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:59, λευκωσία)

Τα γιασεμιά... συνεχίζουν ν' ανθίζουν στην Κερύνεια. Είτε το πιστεύουμε... είτε όχι... είτε μας αρέσει... είτε όχι... τα γιασεμιά δεν καταλαβαίνουν από πολέμους, φυλές και θρησκείες. Κάποιον να τα ποτίζει θέλουν. Ένα χέρι. Και δεν το ρωτούν ποιανού είναι... δεν το ρωτούν τίποτα. Τα γιασεμιά... συνεχίζουν ν' ανθίζουν στην Κερύνεια.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:39, λευκωσία)

Μπορεί να μην ξέρω, ακόμη, τι θέλω από τη ζωή μου, αλλά ξέρω πάρα πολύ καλά τι δε θέλω. Κι αυτό πιότερο μετρά!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:17, λευκωσία)

Δείτε καλά τα χέρια των ανθρώπων.
Προσεκτικά!
Όλα, έχουν τις χειροπέδες τους.
Κλειδωμένες.
Μα οι πλείστες...
με το κλειδί επάνω.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 15:17, λευκωσία)

Γράφω.
Πολλές φορές,
πάω να δώσω και την εξήγηση.
Λάθος.
Το ποίημα είναι ένα πρόβλημα. 
Αν έχει, όμως, μία λύση...
τότε, σίγουρα... δεν είναι ποίημα!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 14:53, λευκωσία)