Στην Κύπρο.......
οι νύχτες τού Ιούλη έρχονται αργά.
Σχεδόν, ανώδυνα.....
το φως....
γίνεται σκοτάδι.
Κι η Κατοχή.....
συνενοχή.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 20:19, λευκωσία)

ΤΩΝ ΚΑΡΔΙώΝ ΟΙ ΕΠΙΒάΤΕΣ...

Του έρωτα οι μέρες του,
δίχα ρολόι κι ώρες.........
είναι στιγμές απλήρωτες,
δεν είναι μισθοφόρες.

Των καρδιών οι επιβάτες......
πάντοτε, λαθρεπιβάτες....
δεν περνούν απ' τα ταμεία,
μες στην τσέπη ούτε μία.

Τον έρωτα, τον έρωτα....
όποιος τον αγοράζει.......
βάζει στο σπίτι του θεριό.....
και τον κατασπαράζει.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 15:39, λευκωσία)

Στην ποίηση...............
δεν υπάρχει έξοδος.
Ούτε είσοδος υπήρξε.
Μέσα της γεννιούνται οι ποιητές.
Μέσα της θ' αποθάνουν....
χωρίς να ζήσουν.

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 12:37, λευκωσία)

Θα εκπλαγείς πόσα κοινά έχεις με τον εχθρό σου. Καταρχήν... μισείτε ο ένας τον άλλον. Δεν είναι υπέροχο!

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 12:08, λευκωσία)

Νυστά... ζουμε.......

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 11:54, λευκωσία)

Παλιές μας παιδικές φωτογραφίες.
Στιγμές μαρμαρωμένες.
Κάθε μια και μια Πόλη.
Να την αναπολούμε................
και ν' αναμένουμε το θαύμα.
Πιο εύκολο στις φωτογραφίες;
Δεν ξέρω!

κουμΕττος κ.
(10/7/17 - 08:54, λευκωσία)

Ο λίβας φταίει.
Που σ' έχει γωνιασμένο, νησί μου.
Πόσος λίβας!
Πουλημένος κι ο Αίολος..........

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 07:47, λευκωσία)

Και το είπανε σώμα.
Εύκολα, να γίνεται... χώμα...

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 00:01, λευκωσία)

Αυγή, αυγούλα τής ζωής,
κατάσπαρτη με νιότη,
στο κάλεσμα κάθε πληγής,
για κάνε με στρατιώτη...

να πολεμώ για τον φτωχό
και τον αδικημένο,
να δίνω κι ας ψυχομαχώ,
χωρίς να περιμένω...

κουμΕττος κ.
(10/7/14 - 08:32, λευκωσία)

στον πατέρα μου († - 29/12/1995)

Ανακάλυψαν, πολλοί...............
τον Λιθράτη μας, πατέρα.
Πάει τ' ομορφότερο μυστικό μας.
Εγώ, πάντως.... δε μίλησα..........
πατέρα, εσύ;
...
Πατέρα, γιατί δε μιλάς;

κουμΕττος κ.
(10/7/16 - 09:46, λευκωσία)

Μην ακούτε!
Κι αν κάποτε.......
ήμασταν ευτυχισμένοι,
όταν μας έφερναν μικρά πράγματα....
ήταν που είχαμε μικρότερα....

κουμΕττος κ.
(9/7/17 - 10:09, λευκωσία)

Μεγάλωσε την απόσταση.......
απ' ό,τι σε πικραίνει.
Τουλάχιστον, θα φαίνεται μικρότερο.
Κι αυτό... δεν είναι λίγο.......

κουμΕττος κ.
(9/7/17 - 09:22, λευκωσία)

ΑΝΕΠίΔΕΚΤΟΣ ΠΑΘήΣΕΩΣ

Σ' άφεγγές μου νύχτες........
συνεργοί τα χέρια μου,
μ' άπληστους διαρρήχτες...
κλέψαμε τ' αστέρια μου.

Παίζουνε τραγούδια
στα παλιά γραμμόφωνα...
κι άοσμα λουλούδια
με πενθούν... ομόφωνα.

Σέρνομαι στην πλάνη,
λείπει το γινάτι μου....
κι οι επτά μου νάνοι,
γδύνουν τη Χιονάτη μου.

Μέσα στις ειρκτές μου,
σπαταλώ τα χρόνια μου....
σαν οι αντοχές μου,
λιώνουν σαν τα χιόνια μου.

Τρίζουνε οι τοίχοι,
πέφτουν οι σουβάδες μου......
κι η καλή μου τύχη...
άψαροι ψαράδες μου.

Άστεγες μου λύπες,
ήρθαν και με βρήκανε....
από χίλιες τρύπες....
στ' όνειρό μου μπήκανε.

Στάζουν οι πληγές μου...
άχρωμα κυκλάμινα,
να 'χα τις χαρές μου....
αχ, και τι δε θα 'δινα!

Στέρφες οι πηγές μου...
ξεραμένα χείλη μου...
ψάχνω διαφυγές μου,
το λευκό μαντήλι μου.

Ξένος στον καθρέφτη.....
τον δικό μου φαίνομαι,
μοιάζω μ' έναν κλέφτη.......
με κοιτάζω... ντρέπομαι!

Θάλασσες μου μαύρες...
με κατράμι ντύθηκαν,
στην ψυχή μου σαύρες....
γύρω της, τυλίχτηκαν.

Σίγησε η πόλη....
άδειες οι πλατείες της,
λες και πήγαν, όλοι.......
μες στις εκκλησίες της.

Μπάζουν οι ρωγμές μου.....
πνίγομαι στα ξέβαθα,
ίδιες, οι κραυγές μου......
τίποτα, δεν έμαθα!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 22:47, λευκωσία)

[...]
- Πώς την κέρδισε;
Πολύ απλά!
Όταν ωρίμασε ο καρπός τής αγάπης της,
πολλοί πήγαιναν κάτω από το δέντρο της... 
και τον ανέμεναν....
να πέσει μες στην αγκαλιά τους.
Αυτός, όμως, κούνησε και το δέντρο.
Αυτή ήταν η διαφορά του.
Έτσι, την κέρδισε!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 17:17, λευκωσία)

Από το χάραμα...
πετούν, ασταμάτητα, τα σπουργίτια...
από το νότο στο βορρά.
Μια πάνω... μια κάτω.
Λες κι εσκεμμένα το κάνουν,
για να μας πικάρουν...
ή για να μας πουν.......
δείτε πόσο εύκολο είναι, τελικά.
Μάλλον... το πρώτο.
Εμείς, δεν πιστεύουμε στα εύκολα!

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 08:43, λευκωσία)

Αγωνίστηκα σε πολλούς αγώνες.
Όχι για τα έπαθλα.
Αυτά τα πετάω................

κουμΕττος κ.
(8/7/17 - 13:46, λευκωσία)

Μέχρι το φιλί σου........ ήμουν θνητός.

κουμέττος κ.
(8/7/16 - 21:04, λευκωσία)

Ωραίες οι καινούριες σαγιονάρες, αλλά θέλουν το χρόνο τους. Οι παλιές είναι πιο βολικές........

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 23:50, λευκωσία)

Ας μη βάζουμε ψηλά τον πήχυ της. Διότι αν ήταν έτσι η Αγάπη... θα ήταν, μόνο, για τους λίγους. Αλλά η Αγάπη είναι για όλους. Κι ο πήχυς της... είναι τόσο χαμηλά, που τον υπερπηδά -πανεύκολα- κι ένα κουτσό μυρμήγκι.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:59, λευκωσία)

Τα γιασεμιά... συνεχίζουν ν' ανθίζουν στην Κερύνεια. Είτε το πιστεύουμε... είτε όχι... είτε μας αρέσει... είτε όχι... τα γιασεμιά δεν καταλαβαίνουν από πολέμους, φυλές και θρησκείες. Κάποιον να τα ποτίζει θέλουν. Ένα χέρι. Και δεν το ρωτούν ποιανού είναι... δεν το ρωτούν τίποτα. Τα γιασεμιά... συνεχίζουν ν' ανθίζουν στην Κερύνεια.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:39, λευκωσία)

Μπορεί να μην ξέρω, ακόμη, τι θέλω από τη ζωή μου, αλλά ξέρω πάρα πολύ καλά τι δε θέλω. Κι αυτό πιότερο μετρά!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 21:17, λευκωσία)

Δείτε καλά τα χέρια των ανθρώπων.
Προσεκτικά!
Όλα, έχουν τις χειροπέδες τους.
Κλειδωμένες.
Μα οι πλείστες...
με το κλειδί επάνω.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 15:17, λευκωσία)

Γράφω.
Πολλές φορές,
πάω να δώσω και την εξήγηση.
Λάθος.
Το ποίημα είναι ένα πρόβλημα. 
Αν έχει, όμως, μία λύση...
τότε, σίγουρα... δεν είναι ποίημα!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 14:53, λευκωσία)

Στήνω ενέδρες.............
και με πυροβολώ.
Ούτε μια φορά δεν αστόχησα.
Αυτά έχει ο έρωτας.
Και θύμα............
και θύτης!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 14:37, λευκωσία)

Όσα υπήρξαν στη ζωή μας.....
μας έχτισαν.
Παρά τις κακοτεχνίες.......
άλλο σπίτι να μείνουμε δεν έχουμε!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 14:29, λευκωσία)

Αχ, τα μάτια σου!
Ήταν να μη με ξανακοιτάξουν.
Ήταν να μη σπάσει η εκεχειρία.

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 10:28, λευκωσία)

Ψιτ!
Σ' αγαπώ.......
έλα, φύγαμε.........

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 08:46, λευκωσία)

Να βοηθάς,
αλλά -πρώτιστα- τον εαυτό σου.
Αμάξι, χωρίς βενζίνη......
δεν μπορεί να μεταφέρει...............
ούτε τον οδηγό του, κάπου!

κουμΕττος κ.
(7/7/17 - 08:28, λευκωσία)

Δέχομαι, όλες, τις συγγνώμες.
Και τις αληθινές
και τις ψεύτικες!
Εξάλλου, ούτε που τις ξεχωρίζω.
Οι άνθρωποι......
έγιναν επαγγελματίες στο είδος.

κουμΕττος κ.
(7/7/15 - 10:19, λευκωσία)

ΜάΤΙΑ ΜΟΥ, ΚΑΜάΡΕΣ...

Κάθε που σε βλέπω...
ανασταίνομαι
και ποθώ σε στρώμα...
το δικό σου σώμα,
να το γεύομαι.

Mάτια μου, καμάρες...
καλοκαίρια μου,
τ' ουρανού φανάρια,
ήλιοι και φεγγάρια...
αχ, κι αστέρια μου.

Να 'σουνα, για πάντα...
το λιμάνι μου,
να 'χα τα φιλιά σου...
και στην αγκαλιά σου....
νάνι-νάνι μου!

κουμΕττος κ.
(6/7/17 - 19:05, λευκωσία)

Είδα πολλά ξεραμένα λουλούδια......
μες σε πανέμορφες γλάστρες.

κουμΕττος κ.
(6/7/17 - 15:31, λευκωσία)

Άνθρωποι ακάδρωτοι.
Νερά φουρτουνιασμένων ωκεανών.
Λουλούδια,
που σε κήπους μαραίνονται.
Σπουργίτια,
που στα κλουβιά πεθαίνουν,
Δεν εξημερώνονται, βλέπετε...
όλων οι ψυχές.
Καμιά σκλαβιά δεν ανέχονται,
καμιά τιμή, επάνω τους.
Kαι... πόσα;
μη γελαστείτε να τους ρωτήσετε.
Θα σας σπάσουν στο ξύλο!

κουμΕττος κ.
(6/7/17 - 14:38, λευκωσία)

- Ισότητα σημαίνει και δικαιοσύνη, παππού μου;
- Eίναι δίκαιο να μοιράζεις στα ίσα το φαΐ στον ελέφαντα και στον σπουργίτι, παιδί μου;

κουμΕττος κ.
(6/7/17 - 14:05, λευκωσία)

Κι ο έρωτας είναι...............
η αδιάσειστη απόδειξη
κι επιβεβαίωση τής αδυναμίας μας...
ν' αγκαλιάσουμε τη μοναξιά μας!

κουμΕττος κ.
(5/7/17 - 22:09, λευκωσία)

O στόχος μου είναι οι πιο ψηλές κορυφές. Και μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα..... απλά, για τη θέα!

κουμΕττος κ.
(5/7/17 - 12:15, λευκωσία)

Άλλοι λένε το γοργόν και χάριν έχει κι άλλοι λένε όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Εγώ, σου λέω... μην ακούς κανέναν! Μάθε να υψώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό και να βλέπεις αν υπάρχουν μαύρα σύννεφα. Τότε, σημαίνει πως έρχεται βροχή. Μάθε να σκύβεις και να βάζεις το αυτί σου στο χώμα και ν' ακούς τα ποδοβολητά των αλόγων. Αν όσο πάνε και δυναμώνουν, σημαίνει πως σε πλησιάζουν. Μάθε, λοιπόν, ν' ακούς και να βλέπεις από την αρχή. Και τότε...... θα μάθεις να διαισθάνεσαι.... και το πότε!

κουμΕττος κ.
(5/7/17 - 08:57, λευκωσία)

- Πρέπει να χάσω κάτι, για να καταλάβω την αξία του,
παππού μου;
- Η μαγκιά είναι να την καταλάβεις, ενόσω το έχεις,
παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(5/7/17 - 08:32, λευκωσία)

Μην το πιέζεις το πράμα!
Το ποτάμι....
αν του αλλάξεις πορεία...
οι συνέπειες ολέθριες.

κουμΕττος κ.
(5/7/16 - 10:23, λευκωσία)

Και πώς ν' αγνοήσεις
την αλήθεια σου.........
Ήλιος είναι!
Κι αν του γυρνάς την πλάτη...
σ' τον υπενθυμίζει, μπροστά σου....
η σκιά σου!

κουμΕττος κ.
(5/7/16 - 16:19, λευκωσία)

Φεύγουν κομμάτια
από πάνω σου.
Δεν έχεις επιλογή. Προχωράς!
Χάνεις χέρια,
πόδια, κεφάλι, καρδιά.
Δεν έχεις επιλογή. Προχωράς!

κουμΕττος κ.
(5/7/15 - 06:11, λευκωσία)

- Τι είναι οι υποσχέσεις, παππού μου;
- Φυλακές ηλιθίων είναι, παιδί μου......
που, μόνοι τους, ανοίγουν την πόρτα....
και κλειδώνονται μέσα.

κουμΕττος κ.
(4/7/17 - 22:46, λευκωσία)

Σουτ!
Η ζωή κάθε στιγμή ξαναρχίζει...

κουμΕττος κ.
(4/7/17 - 21:59, λευκωσία)

Άσε τα πανιά και τα κουπιά,
τα τιμόνια, τις πυξίδες και τους χάρτες..........
κι αφέθου να ζήσεις,
χωρίς κανένα προορισμό,
χωρίς καμία προσπάθεια,
όπως το φύλλο στον αέρα..........

κουμΕττος κ.
(4/7/17 - 21:32, λευκωσία)

NA MΠΟΡΟύΣΑ ΓΙΑ ΛίΓΟ....

Κι αν στην απουσία,
λείπει η ουσία,
φτιάχνω την αφή σου,
φτιάχνω το κορμί σου,
φτιάχνω τη μορφή σου,
με τη φαντασία.

Δεν το υπερβάλλω,
πιάνω με τα χέρια....
άστρα, περιστέρια,
πάνω στα μαλλιά σου,
να σ' τα καρφιτσώσω,
όταν σ' ανταμώσω.

Θα 'θελα να είμαι....
τρεις ζωές, μαζί σου......
να 'χω καλημέρες,
να 'χω καλησπέρες
κι ανθισμένες μέρες,
μ' ένα σου φιλί σου.

Να μπορούσα, για λίγο...
να σ' αγκαλιάσω, για πάντα,
να 'σ' εσύ ο άνθρωπός μου,
στο σκοτάδι το φως μου!

κουμΕττος κ.
(4/7/17 - 20:00, λευκωσία)

Αν υπάρχει λόγος,
που είσ' ευτυχισμένος,
τότε σημαίνει.........
πως αυτός ο λόγος μπορεί ν' αναιρεθεί.

κουμΕττος κ.
(3/7/17 - 23:59, λευκωσία)

Τον άδρωπον ζυάζεις τον,
κάθε στιγμήν τζιαι ώραν,
στο γέλιον σου τζιαι στη χαράν,
με Ήλιον τζιαι καλοτζιαιρκάν,
μα πιόττερον ζυάζεις τον..................
στη συννεφκιάν τζιαι μπόραν!

κουμΕττος κ.
(9/1/17 - 14:51, λευκωσία)

Ο άδρωπος εν άδρωπος,
αν αδρωπιάν μυρίζει............
αλλιώς φκάλ' τον στην πούλησην
—για μιαν μπακκίραν δώκε τον.
Ούτε τζι' αυτήν αξίζει!

κουμΕττος κ.
(9/7/15 - 16:22, λευκωσία)

Άργησες!
Ξίνισαν τα φιλιά μου.
Κι είχα πολλά να σου δώσω....

κουμΕττος κ.
(3/7/17 - 22:46, λευκωσία)

Μα αυτό που κάνει όμορφο το φεγγάρι είναι η θέα της Γης.

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 01:25, λευκωσία)

[...]
Έλα, μην ντρέπεσαι......
γδύσου!
Ας γένει το δωμάτιο...
μινιατούρα Παραδείσου!

κουμΕττος κ.
(3/7/17 - 08:55, λευκωσία)

Πριχού να φύεις, έρκεσαι.....
δίχα μου, μαρανίσκεις...............
τζι' όπως το χώμαν τη βροσσιήν,
στα σσιείλη θέλεις φιλίν
—γλυτζιύττερον, εν βρίσκεις!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 23:04, λευκωσία)

Κι αγαπηθήκαμε με όλο μας το είναι.....
και τα συμφωνήσαμε όλα.
Η μόνη μας εκκρεμότητα.......................
ήταν ποιος θα πέθαινε πρώτος.
Ουδείς μας ήθελε............
να πεθάνει δεύτερος.

κουμΕττος κ.
(13/11/16 - 14:29, λευκωσία)

ΚΟΡΜάΤΖΙΗΤΕ, ΠΑΤΡίΔΑ ΜΟΥ....

στους πρόσφυγες Κορματζιθκιανούς

Κορμάτζιητε, πατρίδα μου.........
του σύμπαντος το κέντρον...
για μέναν, είσαι στην καρκιάν,
μα είμαι, πιον, στην ξενιθκιάν....
τζιαι ψάχνω μες στην ερημιάν,
οσσιόν να βρω, λλίην δροσσιάν...
μα εν ιβρίσκω δέντρον.

Κορμάτζιητε, πατρίδα μου.......
εσού, βασιλοχώριν............
τζιοιμούμαι; Σ' ονειρεύκουμαι!
Ξυπνώ; Oύλλον σε σκέφτουμαι!
Δακρύζω τζιαι παιδεύκουμαι...
μακρά σου, εν βολεύκουμαι,
αχ, ούτε με το ζόριν.

Κορμάτζιητε, πατρίδα μου.........
πανέμορφον χωρκόν μου,
στον κάμπον σου πώς πεθυμώ,
να γείρω, να ξεκουραστώ......
τζι' αντάν λουθώ τζιαι χτενιστώ,
να πάω να προσευχηθώ...
στον τάφον των γονιών μου!

Κορμάτζιητε, πατρίδα μου.........
της Μαρωνιάς καμάριν,
γιομάτος θάλασσες, βουνά,
η μνήμη μας εν σε ξεχνά.......
τζιερίν ανάφκει, προσσυνά,
τον Αϊ-Γιώρκην, ταπεινά.......
το πρώτον παλληκάριν.

Κορμάτζιητε, πατρίδα μου.......
εν μαύρη η ζωή μου,
η ώρα να 'ρτει καρτερώ,
μες στην αγκάλην σου να μπω.....
τζιαι μες στ' αυτίν σου να σου πω...
"Εσέναν, μόνον, αγαπώ!",
ψυσσιή μου τζιαι πνοή μου.

κουμΕττος κ.
(13/11/16 - 13:27, λευκωσία)

Φωτογραφία: Ηλίας Μιχαήλ

Έγινε κι η Εισβολή το 1974.
Πρόσφυγες, Εγκλωβισμένοι, Αγνοούμενοι.
Πόνος, δάκρυ, αίμα, στάχτη.
Από πού ξεκινά, όμως, η ιστορία;
Καημένε μου και ταλαίπωρε λαέ,
για πόσο, ακόμη, από τη μέση.............
θα ξεκινάς να βλέπεις τις ταινίες σου;
Μισό..... εισιτήριο πληρώνεις;

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 08:47, λευκωσία)

Ταξίδευα, χωρίς καύσιμα.
Χωρίς ανταμοιβή τ' αμάξι μου...
μ' έφερε σ' εσένα.
Έτσι, είναι οι φίλοι.........
όχι, μισθοφόροι!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 07:59, λευκωσία)

Κι ο έρωτας..........
πάντα, ακάλεστος και πάντα.......
ευπρόσδεκτος!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 07:29, λευκωσία)

Ξάπλωσαν στο χώμα
και φιλιόντουσαν
―τόσο κοντά.......
ο έρωτας κι ο θάνατος...

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 01:24, λευκωσία)

Έκλεισαν, όλες, οι πληγές μου.
Η δικιά σου, όμως.....
έμεινε μισάνοιχτη.
Και βλέπω, έξω, στο δρόμο.....
μπας και φανείς, αγάπη μου!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 01:19, λευκωσία)

Κι αν με δεις........
εξημερωμένο λιοντάρι.....
μόνο, για τον έρωτα,
ad hoc......

κουμΕττος κ.
(1/7/16 - 19:27, λευκωσία)

Δε φτάνει, που τριγυρνάς ατιμώρητος, Ιούλιε... έρχεσαι και ξανάρχεσαι στον τόπο, που εγκλημάτησες και κάνεις τις διακοπές σου. Κι εμείς... σιωπούμε. Σιωπούμε και σε ανεχόμαστε, Ιούλιε. Όχι, από συμπάθεια, φυσικά... και το ξέρεις, Ιούλιε. Το τομάρι μας σκεφτόμαστε! Βάλαμε κι εμείς το χεράκι μας, τότε. Άλλοι λίγο κι άλλοι πολύ. Αλλά οι καθόλου; Κάποτε, φώναζαν! Γιατί σιωπούν, πλέον, οι καθόλου; Υπάρχουν οι καθόλου; Υπήρξαν, πραγματικά, οι καθόλου; Πού χάθηκαν οι καθόλου; Τους είδε κανείς;

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 09:51, λευκωσία)

Ήρθες, Ιούλιε;
Ώστε......
καλά λένε πως ο δολοφόνος.....
επιστρέφει, πάντα...
στο τόπο τού εγκλήματος!

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 09:07, λευκωσία)

Δε θα σου πω..............
καλωσόρισες, Ιούλιε!
Ποιο παιδί καλωσορίζει....
τον φονιά τής μάνας του;

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 08:29, λευκωσία)

Η χειρότερη πληγή είναι η σιωπή! Αρνιόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Φοβόμαστε μη μας πουν αδύνατους. Φοβόμαστε και ντρεπόμαστε να εκτεθούμε γυμνοί μες στους ντυμένους, λες κι αυτοί -κάτω από τα ρούχα τους- δεν έχουν κρυμμένες τις πληγές τους, άλλες επουλωμένες κι αλλες ορθάνοιχτες..............

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 18:39, λευκωσία)

στη Μαρίνα Ολυμπίου

Χέρι, αφή, χάδι, ψυχή..........
σιωπή, κραυγή, σπαραγμός, ζωή.......
ή Γυναίκα! Ας μη φλυαρούμε...

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 09:16, λευκωσία)

Τα πιο ωραία και τα πιο σπουδαία......
δεν έρχονται!
Σ' αναμένουν να πας να τα φτιάξεις.
Βάλε μεράκι,
βάλε τρυφερότητα,
βάλε χαμόγελο,
βάλε υπομονή κι αγάπη,
βάλε κι από της μάνας σου.......
μια στάλα ιδρώτα,
την ώρα που σε γεννούσε...
κι εξάπαντος..............
βάλε και του κύρη σου................
το πρώτο του δάκρυ,
όταν σε πρωτοείδε.

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 09:06, λευκωσία)

- Πώς ν' αντιμετωπίζω.......
τα προβλήματα τής ζωής μου, παππού μου;
- Θα χτυπήσεις και σε υφάλους,
θα χτυπήσεις και σε σκοπέλους, παιδί μου!
Φρόντισε να έχεις γερό σκαρί 
κι ιδιαίτερα μια καρδιά...........
με πολλά κι ανθεκτικά στεγανά.

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 08:49, λευκωσία)

Θυμάσαι, αγάπη μου........
εκείνο το ανοιξιάτικο βράδυ,
που σε πρωτοφίλησα στο μάγουλο;
Λοιπόν.........
άστοχη βολή ήτανε.....

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 08:19, λευκωσία)

Σε διέλυσα, καθίκι!
Και να σου πω το χειρότερο;
Τ' αντέχεις;
Κατέβασα τα δεύτερα......

κουμΕττος κ.
(30/6/16 - 10:19, πρωταράς)

Λοιπόν,
ας το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό.
Δύο θρησκείες υπάρχουν στον κόσμο....
οι Καλοί άνθρωποι
κι οι Κακοί άνθρωποι.

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 17:02, λευκωσία)

Ας πούμε κι ένα συγχαρητήρια στα παιδιά, που πάτωσαν στις εξετάσεις.... που δεν ανταποκρίθηκαν με ΑΡΙΣΤΑ και ΗΘΟΣ (!) στις προσδοκίες ενός σάπιου κι ανήθικου συστήματος και κατεστημένου, που ανακυκλώνει εμπορευματικοποιημένες συνειδήσεις και τις επιβραβεύει. Μπράβο, λοιπόν, σε όσα παιδιά απέτυχαν. Από αυτά τα παιδιά είναι πολύ πιο πιθανόν... να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 20:42, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Όταν ήμουν μικρός,
με ρώτησαν........
ποιον από τους δύο, πιότερο, αγαπώ.
Κι εγώ, ακόμη, προσπαθώ........
ν' ανακηρύξω νικητή.
Το παιχνίδι πήγε παράταση.
Το παιχνίδι πήγε στα πέναλτι.
Κι ακόμη χτυπώ.
Κι ακόμη ισοπαλία.....

κουμΕττος κ.
(30/6/15 - 06:44, λευκωσία)

Την ώρα,
που μου χτύπαγες την πόρτα......
μέσα ήμουν.
Δε σου άνοιξα, όμως.
Ήθελα να δω για πόσο θα με περίμενες.
Αλλά, εσύ, στα δυο λεπτά έφυγες.
Εγώ, σε περίμενα μια ζωή.................
κι εσύ στα δυο λεπτά έφυγες.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί δεν είσαι αυτή που περίμενα.

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 13:28, λευκωσία)

Για κάποιους θα είσαι λίγος, για κάποιους θα είσαι πολύς. Για σένα να είσαι ο εαυτός σου!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 12:59, λευκωσία)

Kι όταν νικώ, πάω στη μεριά των ηττημένων. Η δύναμη τής συνήθειας, βλέπετε!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 08:38, λευκωσία)

Σα μ' έβαλες μες στην καρδιά σου, κοίταξα, τριγύρω μου και σκέφτηκα... είναι ωραία, εδώ, θέλω να μείνω, αλλά δε σκέφτηκα... για πάντα! Βλέπεις, όσες φορές το υποσχέθηκα, λίγο πριν την επόμενη αυγή... λαλούσαν τα κοκόρια.......

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 08:31, λευκωσία)

Καλοκαίρι!
Η ψυχή μου κολυμπάει...........
μες στα ενήλικά μου ρούχα.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 23:32, λευκωσία)

Παγκόσμιοι πόλεμοι.
Νικητές κι ηττημένοι.
Ας είμαστε, πάντα, οι ηττημένοι.........
φτάνει να υπάρχουν νικητές!

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 23:04, λευκωσία)

Kι αν όταν ήμασταν μικροί.................
ευχαριστιόμασταν με τα μικρά,
ήταν που τα βλέπαμε μεγάλα.
Μην ακούτε!
Αχόρταγος ο άνθρωπος......
είτε μικρός είτε μεγάλος.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 22:32, λευκωσία)

Να,
άφησα μια μπουκίτσα άνοιξης,
να την απολαύσω μες στο καλοκαίρι.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 21:33, λευκωσία)

- Θα μπορέσω να κάνω.........
τ' όνειρό μου πραγματικότητα, παππού μου;
- Μη φοβάσαι, παιδί μου!
Έχεις δύο επιλογές.................
ή να κάνεις τ' όνειρό σου πραγματικότητα.......
ή την πραγματικότητά σου όνειρο.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 19:32, λευκωσία)

- Kι όταν κρατάς, κοντά σου..............
έναν άνθρωπο με το ζόρι, παππού μου;
- Ποιος είναι πιο φυλακισμένος, παιδί μου;
O φυλακισμένος ή ο φύλακάς του;

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 18:06, λευκωσία)

Δε με ξέρεις καλά, φιλαράκο.
Και να χάσω, εγώ..........
δε θα κερδίσει κανένας!

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 17:38, λευκωσία)

ΑΚΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ...

Μου λες πως σκέφτεσαι εμένα
και σ' όνειρα ξενυχτισμένα,
τα δυο σου μάτια δακρυσμένα.......
μ' αναζητούν απεγνωσμένα.

Μου λες πως θες την αγκαλιά μου,
τα χάδια μου και τα φιλιά μου,
τα πρωινά, τα δειλινά μου.....
και πάν' απ' όλα την καρδιά μου.

Άκου, λοιπόν, και μάθε πως....
κι αν σου φαντάζει ουρανός,
ο έρωτας είναι βυθός............
κι εγώ πνιγμένος ναυαγός.

Άκου, λοιπόν, και μάθε πως....
κι αν φτερωτός μοιάζει Θεός,
ο έρωτας είναι φτυστός..............
μαύρης αράχνης ο ιστός.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 15:46, λευκωσία)

Eλάχιστοι, κάνουν....
ποίηση.
Oι πλείστοι;
Προσποίηση.

κουμΕττος κ.
(28/6/16 - 15:34, πρωταράς)

"Ο ΔΙΚόΣ ΜΟΥ... ΑΝΘΡΩΠόΣ ΜΟΥ!"

στη Λάουρα Φυλακτού

Ατάραχη στα θέλω της ψυχής,
με άσβεστo πυρσό υπομονής,
για έλα, στην καρδιά μου να ξαπλώσεις,
αλύγιστη, προσμένω να φανείς,
χωρίς να υποκύπτω στις εκπτώσεις.

Στων τρένων τους σταθμούς, διαρκώς, στημένη,
σα δέντρο αιωνόβιο, ριζωμένη...
κι αν είσαι ο γνωστός μου άγνωστός μου,
στο χέρι μου ταμπέλα... υψωμένη,
που γράφει: "Ο ΔΙΚόΣ ΜΟΥ... ΑΝΘΡΩΠόΣ ΜΟΥ!".

Μ' ακόμη κι αν δεν έρθεις, θα 'μ' εδώ,
για μια και δυο ζωές να καρτερώ,
ν' ανθίσω στην απόλυτη αλήθεια,
μεγάλωσα και δεν μπορώ να ζω,
στο ψέμα, στης γιαγιάς τα παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 21:49, λευκωσία)

Ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι,
πριν ανακαλυφθεί το ψυγείο.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:48, λευκωσία)

Στα πιο μεγάλα παπούτσια... είσαι άνετος και χαλαρός, αλλά δυσκολεύεσαι να περπατήσεις, καθώς, διαρκώς, σου βγαίνουν. Στα πιο μικρά... ή σε σφίγγουν, επώδυνα... ή είναι αδύνατον να χωρέσουν τα πόδια σου. Λοιπόν, πάνω κάτω, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Δεν ταιριάζουμε με όλους! Μόνο, με κάποιους λίγους ταιριάζουμε. Μόνο, με κάποιους λίγους... μπορούμε να περπατήσουμε στο δρόμο τής ζωής μας! Προέχει, όμως... να μάθουμε να περπατούμε ξυπόλητοι.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:34, λευκωσία)

Θα μπορούσα να γράψω βιβλία,
για τα μάτια σου,
αλλά προτιμώ να τα βλέπω...........

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:16, λευκωσία)

Έχει μια εμμονή,
με αυτούς που δεν τη θέλουν.
Toυς επιλέγει ξανά και ξανά,
ανάμεσα σε χιλιάδες.
Αυτούς ερωτεύεται.
Ερωτεύεται την απόρριψή της.
Την ήττα της.
Τον πάτο της.
Το μηδέν της.
Κι ανακυκλώνεται...............
μες στην περιφέρειά του,
αναμασώντας, σα μηρυκαστικό.........
τα ίδια και τα ίδια.
Έτσι, μόνο, επιβιώνουν.........
οι αυτόχειρες!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 15:45, λευκωσία)

Κι ενώ ξέρουμε την απάντηση.........
θέλουμε και να την ακούσουμε,
διότι δεν εμπιστευόμαστε, απόλυτα.....
την ψυχή μας!
Αδυναμίες των θνητών, βλέπετε......

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 15:19, λευκωσία)

Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ ολόγιομο,
μισό και καθόλου.
Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ γι' αυτό που είναι...
κι όχι γι' αυτό που φαίνεται.
Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ................
με τη σκοτεινή και τη φωτεινή του πλευρά.
Έτσι, και με τους ανθρώπους.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 14:54, λευκωσία)

ΕΜΠόΡΩΝ ΕΠΟΧέΣ

Ψέμα, παντού, και μπαμπεσιά,
ανήθικα τα ήθη...
και άδικη η μοιρασιά,
πια, νοθευμένα τα κρασιά...
κι αδύνατη η λήθη.

Φταίξιμο έχουμε κι εμείς,
που όλα τα μασούμε...
σα συνεργοί μιας παρακμής,
βουλιμικής επιδρομής,
το τέλος μας κοιτούμε.

Ζούμε σ' εμπόρων εποχές,
ζωή χωρίς ουσία,
οι γεύσεις χάθηκαν στο χθες,
οι μέρες μας απατηλές
—μι' ανούσια συνουσία.

Πλάνες, τριγύρω μας, χαρών...
παγίδες, που μας στήνουν,
καθώς τα γέλια των παιδιών...
από τη μνήμη των χειλιών,
μαεστρικά, τα σβήνουν.

Έρωτες, δήθεν, μας πουλούν...
αλλά κι εμείς, επίσης...
κι αν οι καρδιές εκλιπαρούν,
τα σώματα δεν τις ακούν.........
και πώς, αχ, ν' αγαπήσεις!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 12:43, λευκωσία)

Όσο ωριμάζω...
προτιμώ την απόλυτη ησυχία.
Ήσυχα μέρη,
ήσυχους ανθρώπους,
ήσυχες ακρογιαλιές,
ήσυχες γειτονιές.
Αν ούτε κι έτσι ακούσω τον Θεό,
τότε.... δεν υπάρχει.
Εκτός κι αν Είναι... ή είμαι....
κωφάλαλος.
Παίζει κι αυτό!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 10:36, λευκωσία)

Η νύχτα έρχεται πολύ νωρίς......
συνήθως, μεσημεριάτικα.
Αλλά οι άνθρωποι, δυστυχώς...
ή ευτυχώς.....
αργόστροφοι........

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 10:12, λευκωσία)

Στα μάτια, μέσα, να κοιτάς......
τον άνθρωπο, που αγαπάς.
Με βλέμμα ξάστερο, διαυγές...
αλήθειες, μόνο, να του λες!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 09:12, λευκωσία)

Στην πρώτη σου ματιά.......
παραδέξου το....
υπήρχε πρόθεση!

κουμέττος κ.
(27/6/16 - 11:11, πρωταράς)

Είδα νύφες στα λευκά...........
με κατάμαυρη καρδιά!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 22:46, λευκωσία)

Στις χαρές σου...........
μην ξεχνάς τους φίλους σου.
Όσο φωτεινές και να είναι οι μέρες σου...
μην ξεχνάς τ' άστρα,
που σου φώτιζαν τις νύχτες σου.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 21:44, λευκωσία)

ΣΤΑ ΜάΤΙΑ ΣΟΥ ΜΙΑ ΧΑΡΑΥΓή...

Προτού φανείς, το ξέρω, πως...
ο χρόνος θάνατος αργός.
Μαζί σου, νιώθω σα Θεός...
αθάνατος... αντί θνητός.

Στα μάτια σου μια χαραυγή...
κι όταν τ' ανοίγεις το πρωί,
φεύγει το σκότος σ' άλλη γη...
κι ανθίζει -μέσα μου- ζωή!

Στο πλάι σου σκορπίζω φως...
σαν Ήλιος μοιάζω λαμπερός.
Κι ο κόσμος μου ο αλμυρός...
πιο κι απ' τη ζάχαρη γλυκός.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 20:16, λευκωσία)

Κι απ' τους ανθρώπους...
πάντα, προσδοκώ.........
στο κάτι λιγότερο απ' το τίποτα.
Ξέρω καλά..........
πως μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 19:27, λευκωσία)