Ταξίδευα, χωρίς καύσιμα.
Χωρίς ανταμοιβή τ' αμάξι μου...
μ' έφερε σ' εσένα.
Έτσι, είναι οι φίλοι.........
όχι, μισθοφόροι!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 07:59, λευκωσία)

Κι ο έρωτας..........
πάντα, ακάλεστος και πάντα.......
ευπρόσδεκτος!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 07:29, λευκωσία)

Ξάπλωσαν στο χώμα
και φιλιόντουσαν
―τόσο κοντά.......
ο έρωτας κι ο θάνατος...

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 01:24, λευκωσία)

Έκλεισαν, όλες, οι πληγές μου.
Η δικιά σου, όμως.....
έμεινε μισάνοιχτη.
Και βλέπω, έξω, στο δρόμο.....
μπας και φανείς, αγάπη μου!

κουμΕττος κ.
(2/7/17 - 01:19, λευκωσία)

Κι αν με δεις........
εξημερωμένο λιοντάρι.....
μόνο, για τον έρωτα,
ad hoc......

κουμΕττος κ.
(1/7/16 - 19:27, λευκωσία)

Δε φτάνει, που τριγυρνάς ατιμώρητος, Ιούλιε... έρχεσαι και ξανάρχεσαι στον τόπο, που εγκλημάτησες και κάνεις τις διακοπές σου. Κι εμείς... σιωπούμε. Σιωπούμε και σε ανεχόμαστε, Ιούλιε. Όχι, από συμπάθεια, φυσικά... και το ξέρεις, Ιούλιε. Το τομάρι μας σκεφτόμαστε! Βάλαμε κι εμείς το χεράκι μας, τότε. Άλλοι λίγο κι άλλοι πολύ. Αλλά οι καθόλου; Κάποτε, φώναζαν! Γιατί σιωπούν, πλέον, οι καθόλου; Υπάρχουν οι καθόλου; Υπήρξαν, πραγματικά, οι καθόλου; Πού χάθηκαν οι καθόλου; Τους είδε κανείς;

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 09:51, λευκωσία)

Ήρθες, Ιούλιε;
Ώστε......
καλά λένε πως ο δολοφόνος.....
επιστρέφει, πάντα...
στο τόπο τού εγκλήματος!

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 09:07, λευκωσία)

Δε θα σου πω..............
καλωσόρισες, Ιούλιε!
Ποιο παιδί καλωσορίζει....
τον φονιά τής μάνας του;

κουμΕττος κ.
(1/7/17 - 08:29, λευκωσία)

Η χειρότερη πληγή είναι η σιωπή! Αρνιόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Φοβόμαστε μη μας πουν αδύνατους. Φοβόμαστε και ντρεπόμαστε να εκτεθούμε γυμνοί μες στους ντυμένους, λες κι αυτοί -κάτω από τα ρούχα τους- δεν έχουν κρυμμένες τις πληγές τους, άλλες επουλωμένες κι αλλες ορθάνοιχτες..............

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 18:39, λευκωσία)

στη Μαρίνα Ολυμπίου

Χέρι, αφή, χάδι, ψυχή..........
σιωπή, κραυγή, σπαραγμός, ζωή.......
ή Γυναίκα! Ας μη φλυαρούμε...

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 09:16, λευκωσία)

Τα πιο ωραία και τα πιο σπουδαία......
δεν έρχονται!
Σ' αναμένουν να πας να τα φτιάξεις.
Βάλε μεράκι,
βάλε τρυφερότητα,
βάλε χαμόγελο,
βάλε υπομονή κι αγάπη,
βάλε κι από της μάνας σου.......
μια στάλα ιδρώτα,
την ώρα που σε γεννούσε...
κι εξάπαντος..............
βάλε και του κύρη σου................
το πρώτο του δάκρυ,
όταν σε πρωτοείδε.

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 09:06, λευκωσία)

- Πώς ν' αντιμετωπίζω.......
τα προβλήματα τής ζωής μου, παππού μου;
- Θα χτυπήσεις και σε υφάλους,
θα χτυπήσεις και σε σκοπέλους, παιδί μου!
Φρόντισε να έχεις γερό σκαρί 
κι ιδιαίτερα μια καρδιά...........
με πολλά κι ανθεκτικά στεγανά.

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 08:49, λευκωσία)

Θυμάσαι, αγάπη μου........
εκείνο το ανοιξιάτικο βράδυ,
που σε πρωτοφίλησα στο μάγουλο;
Λοιπόν.........
άστοχη βολή ήτανε.....

κουμΕττος κ.
(30/6/17 - 08:19, λευκωσία)

Σε διέλυσα, καθίκι!
Και να σου πω το χειρότερο;
Τ' αντέχεις;
Κατέβασα τα δεύτερα......

κουμΕττος κ.
(30/6/16 - 10:19, πρωταράς)

Λοιπόν,
ας το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό.
Δύο θρησκείες υπάρχουν στον κόσμο....
οι Καλοί άνθρωποι
κι οι Κακοί άνθρωποι.

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 17:02, λευκωσία)

Ας πούμε κι ένα συγχαρητήρια στα παιδιά, που πάτωσαν στις εξετάσεις.... που δεν ανταποκρίθηκαν με ΑΡΙΣΤΑ και ΗΘΟΣ (!) στις προσδοκίες ενός σάπιου κι ανήθικου συστήματος και κατεστημένου, που ανακυκλώνει εμπορευματικοποιημένες συνειδήσεις και τις επιβραβεύει. Μπράβο, λοιπόν, σε όσα παιδιά απέτυχαν. Από αυτά τα παιδιά είναι πολύ πιο πιθανόν... να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 20:42, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Όταν ήμουν μικρός,
με ρώτησαν........
ποιον από τους δύο, πιότερο, αγαπώ.
Κι εγώ, ακόμη, προσπαθώ........
ν' ανακηρύξω νικητή.
Το παιχνίδι πήγε παράταση.
Το παιχνίδι πήγε στα πέναλτι.
Κι ακόμη χτυπώ.
Κι ακόμη ισοπαλία.....

κουμΕττος κ.
(30/6/15 - 06:44, λευκωσία)

Την ώρα,
που μου χτύπαγες την πόρτα......
μέσα ήμουν.
Δε σου άνοιξα, όμως.
Ήθελα να δω για πόσο θα με περίμενες.
Αλλά, εσύ, στα δυο λεπτά έφυγες.
Εγώ, σε περίμενα μια ζωή.................
κι εσύ στα δυο λεπτά έφυγες.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί δεν είσαι αυτή που περίμενα.

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 13:28, λευκωσία)

Για κάποιους θα είσαι λίγος, για κάποιους θα είσαι πολύς. Για σένα να είσαι ο εαυτός σου!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 12:59, λευκωσία)

Kι όταν νικώ, πάω στη μεριά των ηττημένων. Η δύναμη τής συνήθειας, βλέπετε!

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 08:38, λευκωσία)

Σα μ' έβαλες μες στην καρδιά σου, κοίταξα, τριγύρω μου και σκέφτηκα... είναι ωραία, εδώ, θέλω να μείνω, αλλά δε σκέφτηκα... για πάντα! Βλέπεις, όσες φορές το υποσχέθηκα, λίγο πριν την επόμενη αυγή... λαλούσαν τα κοκόρια.......

κουμΕττος κ.
(29/6/17 - 08:31, λευκωσία)

Καλοκαίρι!
Η ψυχή μου κολυμπάει...........
μες στα ενήλικά μου ρούχα.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 23:32, λευκωσία)

Παγκόσμιοι πόλεμοι.
Νικητές κι ηττημένοι.
Ας είμαστε, πάντα, οι ηττημένοι.........
φτάνει να υπάρχουν νικητές!

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 23:04, λευκωσία)

Kι αν όταν ήμασταν μικροί.................
ευχαριστιόμασταν με τα μικρά,
ήταν που τα βλέπαμε μεγάλα.
Μην ακούτε!
Αχόρταγος ο άνθρωπος......
είτε μικρός είτε μεγάλος.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 22:32, λευκωσία)

Να,
άφησα μια μπουκίτσα άνοιξης,
να την απολαύσω μες στο καλοκαίρι.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 21:33, λευκωσία)

- Θα μπορέσω να κάνω.........
τ' όνειρό μου πραγματικότητα, παππού μου;
- Μη φοβάσαι, παιδί μου!
Έχεις δύο επιλογές.................
ή να κάνεις τ' όνειρό σου πραγματικότητα.......
ή την πραγματικότητά σου όνειρο.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 19:32, λευκωσία)

- Kι όταν κρατάς, κοντά σου..............
έναν άνθρωπο με το ζόρι, παππού μου;
- Ποιος είναι πιο φυλακισμένος, παιδί μου;
O φυλακισμένος ή ο φύλακάς του;

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 18:06, λευκωσία)

Δε με ξέρεις καλά, φιλαράκο.
Και να χάσω, εγώ..........
δε θα κερδίσει κανένας!

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 17:38, λευκωσία)

ΑΚΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ...

Μου λες πως σκέφτεσαι εμένα
και σ' όνειρα ξενυχτισμένα,
τα δυο σου μάτια δακρυσμένα.......
μ' αναζητούν απεγνωσμένα.

Μου λες πως θες την αγκαλιά μου,
τα χάδια μου και τα φιλιά μου,
τα πρωινά, τα δειλινά μου.....
και πάν' απ' όλα την καρδιά μου.

Άκου, λοιπόν, και μάθε πως....
κι αν σου φαντάζει ουρανός,
ο έρωτας είναι βυθός............
κι εγώ πνιγμένος ναυαγός.

Άκου, λοιπόν, και μάθε πως....
κι αν φτερωτός μοιάζει Θεός,
ο έρωτας είναι φτυστός..............
μαύρης αράχνης ο ιστός.

κουμΕττος κ.
(28/6/17 - 15:46, λευκωσία)

Eλάχιστοι, κάνουν....
ποίηση.
Oι πλείστοι;
Προσποίηση.

κουμΕττος κ.
(28/6/16 - 15:34, πρωταράς)

"Ο ΔΙΚόΣ ΜΟΥ... ΑΝΘΡΩΠόΣ ΜΟΥ!"

στη Λάουρα Φυλακτού

Ατάραχη στα θέλω της ψυχής,
με άσβεστo πυρσό υπομονής,
για έλα, στην καρδιά μου να ξαπλώσεις,
αλύγιστη, προσμένω να φανείς,
χωρίς να υποκύπτω στις εκπτώσεις.

Στων τρένων τους σταθμούς, διαρκώς, στημένη,
σα δέντρο αιωνόβιο, ριζωμένη...
κι αν είσαι ο γνωστός μου άγνωστός μου,
στο χέρι μου ταμπέλα... υψωμένη,
που γράφει: "Ο ΔΙΚόΣ ΜΟΥ... ΑΝΘΡΩΠόΣ ΜΟΥ!".

Μ' ακόμη κι αν δεν έρθεις, θα 'μ' εδώ,
για μια και δυο ζωές να καρτερώ,
ν' ανθίσω στην απόλυτη αλήθεια,
μεγάλωσα και δεν μπορώ να ζω,
στο ψέμα, στης γιαγιάς τα παραμύθια.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 21:49, λευκωσία)

Ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι,
πριν ανακαλυφθεί το ψυγείο.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:48, λευκωσία)

Στα πιο μεγάλα παπούτσια... είσαι άνετος και χαλαρός, αλλά δυσκολεύεσαι να περπατήσεις, καθώς, διαρκώς, σου βγαίνουν. Στα πιο μικρά... ή σε σφίγγουν, επώδυνα... ή είναι αδύνατον να χωρέσουν τα πόδια σου. Λοιπόν, πάνω κάτω, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Δεν ταιριάζουμε με όλους! Μόνο, με κάποιους λίγους ταιριάζουμε. Μόνο, με κάποιους λίγους... μπορούμε να περπατήσουμε στο δρόμο τής ζωής μας! Προέχει, όμως... να μάθουμε να περπατούμε ξυπόλητοι.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:34, λευκωσία)

Θα μπορούσα να γράψω βιβλία,
για τα μάτια σου,
αλλά προτιμώ να τα βλέπω...........

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 18:16, λευκωσία)

Έχει μια εμμονή,
με αυτούς που δεν τη θέλουν.
Toυς επιλέγει ξανά και ξανά,
ανάμεσα σε χιλιάδες.
Αυτούς ερωτεύεται.
Ερωτεύεται την απόρριψή της.
Την ήττα της.
Τον πάτο της.
Το μηδέν της.
Κι ανακυκλώνεται...............
μες στην περιφέρειά του,
αναμασώντας, σα μηρυκαστικό.........
τα ίδια και τα ίδια.
Έτσι, μόνο, επιβιώνουν.........
οι αυτόχειρες!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 15:45, λευκωσία)

Κι ενώ ξέρουμε την απάντηση.........
θέλουμε και να την ακούσουμε,
διότι δεν εμπιστευόμαστε, απόλυτα.....
την ψυχή μας!
Αδυναμίες των θνητών, βλέπετε......

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 15:19, λευκωσία)

Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ ολόγιομο,
μισό και καθόλου.
Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ γι' αυτό που είναι...
κι όχι γι' αυτό που φαίνεται.
Αγαπώ το φεγγάρι.........
σημαίνει πως το αγαπώ................
με τη σκοτεινή και τη φωτεινή του πλευρά.
Έτσι, και με τους ανθρώπους.

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 14:54, λευκωσία)

ΕΜΠόΡΩΝ ΕΠΟΧέΣ

Ψέμα, παντού, και μπαμπεσιά,
ανήθικα τα ήθη...
και άδικη η μοιρασιά,
πια, νοθευμένα τα κρασιά...
κι αδύνατη η λήθη.

Φταίξιμο έχουμε κι εμείς,
που όλα τα μασούμε...
σα συνεργοί μιας παρακμής,
βουλιμικής επιδρομής,
το τέλος μας κοιτούμε.

Ζούμε σ' εμπόρων εποχές,
ζωή χωρίς ουσία,
οι γεύσεις χάθηκαν στο χθες,
οι μέρες μας απατηλές
—μι' ανούσια συνουσία.

Πλάνες, τριγύρω μας, χαρών...
παγίδες, που μας στήνουν,
καθώς τα γέλια των παιδιών...
από τη μνήμη των χειλιών,
μαεστρικά, τα σβήνουν.

Έρωτες, δήθεν, μας πουλούν...
αλλά κι εμείς, επίσης...
κι αν οι καρδιές εκλιπαρούν,
τα σώματα δεν τις ακούν.........
και πώς, αχ, ν' αγαπήσεις!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 12:43, λευκωσία)

Όσο ωριμάζω...
προτιμώ την απόλυτη ησυχία.
Ήσυχα μέρη,
ήσυχους ανθρώπους,
ήσυχες ακρογιαλιές,
ήσυχες γειτονιές.
Αν ούτε κι έτσι ακούσω τον Θεό,
τότε.... δεν υπάρχει.
Εκτός κι αν Είναι... ή είμαι....
κωφάλαλος.
Παίζει κι αυτό!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 10:36, λευκωσία)

Η νύχτα έρχεται πολύ νωρίς......
συνήθως, μεσημεριάτικα.
Αλλά οι άνθρωποι, δυστυχώς...
ή ευτυχώς.....
αργόστροφοι........

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 10:12, λευκωσία)

Στα μάτια, μέσα, να κοιτάς......
τον άνθρωπο, που αγαπάς.
Με βλέμμα ξάστερο, διαυγές...
αλήθειες, μόνο, να του λες!

κουμΕττος κ.
(27/6/17 - 09:12, λευκωσία)

Στην πρώτη σου ματιά.......
παραδέξου το....
υπήρχε πρόθεση!

κουμέττος κ.
(27/6/16 - 11:11, πρωταράς)

Είδα νύφες στα λευκά...........
με κατάμαυρη καρδιά!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 22:46, λευκωσία)

Στις χαρές σου...........
μην ξεχνάς τους φίλους σου.
Όσο φωτεινές και να είναι οι μέρες σου...
μην ξεχνάς τ' άστρα,
που σου φώτιζαν τις νύχτες σου.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 21:44, λευκωσία)

ΣΤΑ ΜάΤΙΑ ΣΟΥ ΜΙΑ ΧΑΡΑΥΓή...

Προτού φανείς, το ξέρω, πως...
ο χρόνος θάνατος αργός.
Μαζί σου, νιώθω σα Θεός...
αθάνατος... αντί θνητός.

Στα μάτια σου μια χαραυγή...
κι όταν τ' ανοίγεις το πρωί,
φεύγει το σκότος σ' άλλη γη...
κι ανθίζει -μέσα μου- ζωή!

Στο πλάι σου σκορπίζω φως...
σαν Ήλιος μοιάζω λαμπερός.
Κι ο κόσμος μου ο αλμυρός...
πιο κι απ' τη ζάχαρη γλυκός.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 20:16, λευκωσία)

Κι απ' τους ανθρώπους...
πάντα, προσδοκώ.........
στο κάτι λιγότερο απ' το τίποτα.
Ξέρω καλά..........
πως μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 19:27, λευκωσία)

Οι άνθρωποι φεύγουν απ' ό,τι τους πληγώνει. Οι Ποιητές φεύγουν... για να μην πληγώσουν!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 19:19, λευκωσία)

Κι αν γελάμε, πλέον........
χωρίς αιτία,
είναι που δεν υπάρχει!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 19:14, λευκωσία)

- Δε μου λες, παππού μου.........
ποιοι αξίζουν το δάκρυ μας;
Για ποιους να δακρύζουμε;
- Γι' αυτούς που ανθίζουμε, παιδί μου!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 19:09, λευκωσία)

ΤΟ ίΔΙΟ ΜΟΙΡΟΛόΙ...

Οι μέρες πένθιμες πληγές,
νεκρές κι αγέννητες χαρές........
π' όλες τελέψανε, νωρίς,
στο λιόγερμα κάποιας αυγής.

Πνιγμένες λύπες στις σιωπές...
μετρά πνοές το εκκρεμές.............
όσοι καλοί, τόσοι κακοί...
π' αλλάζουν ρόλους στη σκηνή.

Στα Ιεροσόλυμα, ψηλά, στο Γολγοθά,
πάντα, σταυρώνονται ένοχοι κι αθώοι.
Μα για τις μάνες τους, αχ, ποια η διαφορά;
Όλες, το ίδιο... σπαράζουν μοιρολόι...

Ψυχρές φυγές... οι ευωδιές,
το αύριο μοιάζει με το χθες.......
κι ένα μαντήλι χωρισμού,
στο κάθε πλοίο λιμανιού.

Μες στα ξωκλήσια προσευχές,
ακούγονται σαν οιμωγές...
κάθε γυναίκας η καρδιά.......
μια δακρυσμένη Παναγιά.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 16:02, λευκωσία)

Κοίτα...............
μην απογοητεύεσαι!
Πολλές φορές,
η απόρριψη........
δεν είναι επειδή μειονεκτείς,
αλλά επειδή πλεονεκτείς.
Να σ' το πω κι αγγλιστί;
Tους είσαι overqualified.

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 14:14, λευκωσία)

Ο έΡΩΤΑΣ... ΣΗΜΑίΝΕΙ ΦΥΛΑΚή!

Θέλεις πολύ... ν' αλλάξουμε την πλάση,
"Έλα..." μου λες "...και μη χασομεράς,
μας καρτερούν βουνά, ποτάμια, δάση... 
κι ώρες -πολλές- αμέτρητης χαράς!".

Να 'μαι η Γη... ποθάς κι ο ουρανός σου,
να σε κρατώ -σφιχτά- στην αγκαλιά,
κάθε στιγμή, εγώ... ο άνθρωπός σου,
να σου χαρίζω χάδια και φιλιά.

Μα όσο κι αν... γουστάρουμε τις λέξεις,
άλλο Δευτέρα κι άλλο Κυριακή,
μάθε, λοιπόν, προτού -μαζί μου- μπλέξεις...
κι αν το μπορείς και θέλεις να τ' αντέξεις...
ο έρωτας... ο έρωτας... σημαίνει φυλακή!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 12:46, λευκωσία)

Τις νύχτες,
που κοιμόμαστε αγκαλιασμένοι....
οι ψυχές μας αλλάζουν σώματα.
Πολλές φορές,
ξυπνώ για κατούρημα......
και πάνω από την τουαλέτα.....
διερωτώμαι, έκπληκτος.............
τι πάω να κάνω στέκοντας!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 08:43, λευκωσία)

Στα γηροκομεία οι γέροι μας.
Κι ας μη βρίσκουμε δικαιολογίες.
Ούτε ωραία περιτυλίγματα.
Αχαριστία είναι!

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 08:32, λευκωσία)

Προτιμούμε τα ζώα.
Προτιμούμε φιλόζωοι.
Πιο εύκολη λύση!
Οι άνθρωποι, δύσκολα, εξημερώνονται......

κουμΕττος κ.
(26/6/17 - 08:28, λευκωσία)

ΟΠΙΣΘΕΝ ΑΛΛΑΓΗ

στον Λάο Τσε

Για ν' αλλάξεις το πεπρωμένο σου,
άλλαξε τη συμπεριφορά σου.
Για ν' αλλάξεις τη συμπεριφορά σου,
άλλαξε τις συνήθειές σου.
Για ν' αλλάξεις τις συνήθειές σου,
άλλαξε τις πράξεις σου.
Για ν' αλλάξεις τις πράξεις σου,
άλλαξε τις λέξεις σου.
Για ν' αλλάξεις τις λέξεις σου,
άλλαξε τις σκέψεις σου.
Για ν' αλλάξεις τις σκέψεις σου,
άλλαξε την ψυχή σου.
Και για ν' αλλάξεις την ψυχή σου...... αγάπα!
Δηλαδή, πέθανε...... κι αναστήθου!

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 23:05, λευκωσία)

- Ποιους να φοβάμαι πιότερο, παππού μου;
- Τους φίλους σου, παιδί μου.
Οι εχθροί σου είναι έξω από τα τείχη σου!

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 22:44, λευκωσία)

Τα φίδια, τουλάχιστον.....
αλλάζουν το δέρμα τους.
Οι άνθρωποι, ούτε κι αυτό............
οι αθεόφοβοι!

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 22:34, λευκωσία)

ΜΕΣ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟύΔΙΑ, ΠΟΥ Θ' ΑΚΟύΣ....

Σε τόπους πέρα μακρινούς...
σε θάλασσες και σε βυθούς,
όπου κι αν πας, μην το ξεχνάς,
κοντά μου, πάντα, θα γυρνάς...
και πιο πολύ θα μ' αγαπάς.

Κι αν πάρεις δρόμους κι ουρανούς...
προς άγνωστους προορισμούς,
εμένανε θ' αναζητούν...
και η καρδιά σου και ο νους....
μες στα τραγούδια που θ' ακούς.

Τα πρωινά, μεσημβρινά...
τα δειλινά και βραδινά,
την όψη μου θα πεθυμάς...
και μες στ' αστέρια τής νυχτιάς,
για να με δεις θα ξενυχτάς.

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 21:03, λευκωσία)

στους γονείς μου (†,†)

Έχουν πεθάνει...........
και οι δύο κασκαντέρ μου.
Πλέον, 
στις πιο επικίνδυνες σκηνές μου....
εγώ... μόνος, εγώ...............

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 18:09, λευκωσία)

Τον θάνατο δεν τον ξεπερνάς...
τον αποδέχεσαι!
Ε και τη ζωή το ίδιο... 😉

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 17:51, λευκωσία)

Τι σου είναι ο χρόνος!
Κάτι ανυπόφορα...............
τα φοράμε, πλέον, καθημερινά...
και χορεύουμε και γελούμε.

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 17:34, λευκωσία)

Όταν ήμουνα μικρούλης στο πατρικό μου......
ονειρευόμουνα να ψηλώσω,
για να βλέπω έξω από το παράθυρο τον κόσμο.
[...]
Το μετάνιωσα, που ψήλωσα........

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 17:39, λευκωσία)

Μην αρνηθείς την αγάπη!
Τις περισσότερες φορές,
την έχει ανάγκη ο δότης,
παρά ο δέκτης.

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 15:47, λευκωσία)

Δεν ξέρω πόσο αμερόληπτοι και δίκαιοι είμαστε, όταν μνημονεύουμε τους προγόνους μας, διότι αν το δέντρο είναι άρρωστο δύσκολα μπορεί ν' αποδείξει ο καρπός ότι είναι υγιέστατος!

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 15:03, λευκωσία)

KύΠΡΟΣ ΜΟΥ... ΑΧ, ΚύΠΡΟΣ ΜΟΥ...

Ποιας ανέντιμης κομπίνας...
έπεσες, νησί μου, θύμα;
Και μια λάμα γκιλοτίνας...
σ' έκοψε στα δυο... τι κρίμα!

Ποιας αυγής μετανιωμένης
κόρη έλαχε να γένεις...
δίχα μουσική τραγούδι,
δίχα ευωδιά λουλούδι;

Ποιου κλεμμένου Παραδείσου
κουβαλάς την ειμαρμένη...
κ' η παρθένα η τιμή σου...
στους αιώνες βιασμένη;

Ποιου χειμώνα η αγκάλη
σε αγκάλιασε και πάλι...
πότε θα 'ρθουν καλοκαίρια,
δίχα όπλα και μαχαίρια;

Κύπρος μου... αχ, Κύπρος μου...
ψυχή μου και ζωή μου,
Κύπρος μου... αχ, Κύπρος μου...
φωνή, σιωπή, πνοή μου...

Κύπρος μου... αχ, Κύπρος μου...
πανέ-πανέμορφή μου,
Κύπρος μου... αχ, Κύπρος μου...
αχ, τέλος μου κι αρχή μου!

κουμΕττος κ.
(25/3/15 - 18:58, λευκωσία)

_____________________________________

Θα έπρεπε να το ξέρεις, Κύπρος μου
—είσαι νησί.....
κ' η μοίρα σου το 'χει.................
να παλεύεις με τα κύματα...

κουμΕττος κ.
(16/2/14 - 18:34, λευκωσία)

______________________________________

[...]
- Τι να σου πω, Κύπρος μου;
Όσες φορές, μας είπαν.....
έρχεται η άνοιξη........ φάρσα ήταν!

κουμΕττος κ.
(9/11/16 - 19:34, λευκωσία)

______________________________________

Αχ, Κύπρος μου................
τιμωρημένη μαθήτρια
στη γωνιά τής Μεσογείου.
Για πόσο, ακόμη;

κουμΕττος κ.
(17/10/16 - 11:42, λευκωσία)


Απόσπασμα από την εκδήλωση, που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Μαρωνιτών Επιστημόνων Κύπρου με τίτλο: "Οι Κοινότητες τής Κύπρου τραγουδούν για μια Ενωμένη Κοινή Πατρίδα". Η εκδήλωση έγινε στον κατεχόμενο Κορμακίτη στις 24 Ιουνίου 2017 και ήταν υπό την αιγίδα των κ. Τάκη Χατζιδημητρίου και Ali Tuncay, που είναι επικεφαλής της Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής για την Πολιτιστική Κληρονομιά. 

Ο συγχωρεμένος μου πατέρας...
πανεύκολα, με αφόπλιζε
—μ' ένα του βλέμμα.

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 10:17, λευκωσία)

Ποίηση σημαίνει μεταφορά. Και μεταφορά των λέξεων στην καρδιά τού αναγνώστη. Κι αυτός... τις βλέπει... παραδόξως και συνάμα, τόσο οικείες, μα και τόσο ξένες, αγνοώντας πως από εκεί ο Ποιητής... τις είχε πριν αιώνες κλέψει.

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 10:46, λευκωσία)

Μα εσένα............
με τίποτα.....
με τίποτα.................
δε θ' άλασσα!

κουμΕττος κ.
(25/6/17 - 13:03, λευκωσία)

Φωτογραφία: Aυγή στην περιοχή Κόρνος στον Κορμακίτη.
(Αύγουστος 2015, 05:55 π.μ.)

Μεγάλωσαν οι αποστάσεις.
Δεν τις γεμίζουν, πλέον...............
οι αρμοί των χαδιών μας!

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 23:33, λευκωσία)

Στην κηδεία σου.............
θα έρθουνε κι οι φίλοι σου
θα έρθουνε κι οι εχθροί σου.
Κι όλοι... θα κλαίνε.
Οι πρώτοι από λύπη........
κι οι δεύτεροι από χαρά!

υ.γ.
Α, ξέχασα να σου το πω.
Οι δεύτεροι..............
θα κλαίνε πολύ περισσότερο....

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 13:54, λευκωσία)

Σε αγαπώ σημαίνει πέφτω στον γκρεμό σου. Αν με αγαπάς κι εσύ... δε θα έχει πάτο.

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 10:51, λευκωσία)

Μη μιλάς για τον έρωτα.
Να παραμιλάς για τον έρωτα˙
ειδάλλως έρωτας......
δεν είναι!

κουμΕττος κ.
(24/6/12 - 14:45, λευκωσία)

Το πιο κωμικοτραγικό;
Να σε λένε άνθρωπο...
κι ανθρωπιά να μην έχεις.....

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 08:42, λευκωσία)

Οι κλέφτες έρχονται..........
κλέβουν και φεύγουν.
Φαντάσου θράσος αυτοί στον βορρά!

κουμΕττος κ.
(24/6/16 - 06:02, λευκωσία)

Δεν είμαι ο τέλειος, που για χρόνια καρτερούσες. Ούτε ήρθα, για να σου φέρω... το ατελείωτο καλοκαίρι. Ήρθα με όλες μου τις εποχές! Ήρθα για να κάνουμε έρωτα... δίπλα, από το αναμμένο τζάκι, μες στη βαρυχειμωνιά. Αλήθεια, τι νόημα θα έχει αν δεν τρέξουμε, χέρι-χέρι, μες στους ολοπράσινους κάμπους μιας μυροβόλας άνοιξης; Τι νόημα θα έχει αν δεν περπατήσουμε, το κάθε φθινόπωρό μας, σε μονοπάτια βουνίσια, δίπλα σε ποτάμια, γιομάτα σχεδίες ―φύλλα καρυδιάς; Ακούς; Δεν είμαι ο τέλειος, που για χρόνια καρτερούσες. Ούτε ήρθα, για να σου φέρω... το ατελείωτο καλοκαίρι. Ήρθα με όλες μου τις εποχές!

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 08:34, λευκωσία)

Η αγάπη δεν είναι στην επιφάνεια.
Η κατάκτησή της..............
προϋποθέτει όχι μόνο τη βύθιση,
αλλά και τον πνιγμό σου.

κουμΕττος κ.
(24/6/17 - 08:27, λευκωσία)

Τι ονειρεύομαι; Έναν πανίσχυρο έρωτα, που η πρώτη του ματιά χιλιοστό να μην εξασθενήσει... όσες φορές κι αν επαναληφθεί!

κουμΕττος κ.
(23/6/17 - 22:08, λευκωσία)

Γράφω. Πολλές φορές αντιλαμβάνομαι πως κάποιος άλλος έγραψε καλύτερα αυτό που έγραψα. Σβήνω το δικό μου. Προτιμώ να διαβάζω αυτόν, παρά εμένα. Ποίηση είναι κι η αποδοχή τής ήττας. Ποίηση είναι να μπορείς να χειροκροτάς τον νικητή, αλλιώς ποτέ σου δε θα είσαι στη θέση του: ξαπλωμένος -ανάσκελα- στο χώμα, δηλαδή... και να κοιτάς τον έναστρο νυχτερινό ουρανό, δακρύζοντας σμήνη νοσταλγιών....

κουμΕττος κ.
(23/6/17 - 20:15, λευκωσία)

στη μάνα μου († - 28/5/2009)

Α ρε μάνα!
Όσο ζούσες δε μεγάλωνα.
Και μες σε μια στιγμή...
έγινα από πέντε......
τριάντα πέντε!
Μεγάλωσαν τα κόκαλά μου
και τέντωσε, απότομα, το δέρμα μου, μάνα.
Σφάδαζα από τους πόνους, μάνα.
Σε μια στιγμή....
σε μια στιγμή...........
από πέντε... τριάντα πέντε!
Καταλαβαίνεις τι μου έκανες, ρε μάνα................

κουμΕττος κ.
(23/6/17 -17:14, λευκωσία)

Όλοι, καθόμαστε κι αναμένουμε,
για να έρθει κάποιος...................
και να μας φέρει την ευτυχία.
Όλοι!
Και διερωτούμαστε οι βλάκες.......
γιατί δεν έρχεται κανένας!

κουμΕττος κ.
(23/6/17 -15:49, λευκωσία)

Ποιος είπε ότι απαγορεύεται ν' αλλάζουμε γνώμη; Ποιος θεωρεί πως οι άνθρωποι δεν κάνουν λάθη; Ποιος ηλίθιος θνητός θεωρεί πως δεν είναι άνθρωπος;

κουμΕττος κ.
(23/6/17 -15:24, λευκωσία)

Φόρα, φόρα.............
ψεύτικα χαμόγελα.............
ξεχάσαμε το αληθινό μας!

κουμΕττος κ.
(23/6/17 -15:09, λευκωσία)

Στο μεθύσι χαλαρώνει το φίμωτρο. Κι η ψυχή την αλήθεια ξεστομίζει.

κουμΕττος κ.
(23/6/17 - 12:28, λευκωσία)

Κι όταν γεφυρώσαμε το χάσμα,
απ' τη σιωπή,
μέχρι τη φωνή.....
στην αγκαλιά τού χρόνου...
ανταμωθήκαμε.
Έμπαινε καλοκαίρι!
Θυμάσαι;
Ο ουρανός καταγάλανος.
Η θάλασσα, επίσης.
Κι εμείς κολυμπούσαμε...
μια σ' αυτήν
και μια σ' αυτόν.
Βλέπεις ο έρωτας.......
καταργεί τους ορίζοντες.
Μα οι εποχές.......
αλλάζουν!
Κάθε καλοκαίρι..........
πάντοτε, τελειώνει.

κουμΕττος κ.
(23/6/13 - 07:52, λευκωσία)

Εγκατέλειψα πολλές μάχες,
για να κερδίσω τον πόλεμο!

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 19:45, λευκωσία)

Την ήθελαν πολύ άκουσα,
αλλά μας ξέφυγε η άνοιξη, Κερύνεια μου!
Τίποτα..........
τίποτα, δεν έχουμε, πια..............
να τους παραδώσουμε....
σε περίπτωση ανταλλαγής ομήρων.

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 17:54, λευκωσία)

Μέσα μας, κουβαλούμε.....
τον Άβελ και τον Κάιν.
Κι όσο δε βοηθούμε τον Άβελ........
πάντα, θα τον σκοτώνει ο Κάιν!

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 15:06, λευκωσία)

Συνήθως,
αναπολούμε ευχάριστες στιγμές.
Έτσι, κάνουν οι ναυαγοί.
Αναζητούν σανίδες σωτηρίας!

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 14:55, λευκωσία)

Xώρισαν!
Πού πήγανε όλα εκείνα τα φιλιά,
πού πήγανε τα χάδια;
Πλέον, ανταμώνουνε....
για να χωρίσουνε τα λάφυρα.
Ποια αγάπη;
Ληστεία διαπράχθηκε!

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 14:26, λευκωσία)

Λες κι ο Παράδεισος....
είναι στο κέντρο τής Κόλασης.
Κι εμείς.......
πάντα, άστοχοι.
Μα οι Ποιητές.....
εσκεμμένα.

κουμΕττος κ.
(22/6/17 - 13:29, λευκωσία)

ΜόΝΟ, ΝΑ ΜΕ ΝΙώΣΕΙΣ…

Όσα κι αν μου δώσεις,
σου το προαγγέλλω,
μη με ξενερώσεις,
δες να μ’ αναγνώσεις,
ένα, μόνο, θέλω…

Μόνο, να με νιώσεις…
άλλο δεν προσμένω,
μην τα θαλασσώσεις,
μόνο, να με νιώσεις…
και εδώ θα μένω!

Μην ακούς διαδόσεις,
μήνυμα σού στέλλω,
όταν με βιώσεις,
θα το διαπιστώσεις,
ένα, μόνο, θέλω…

κουμΕττος κ.
(20/6/17 - 05:49, λευκωσία)

άΓΡΥΠΝή ΜΟΥ έΓΝΟΙΑ...

Άστρο λαμπερό μου,
άχραντό μου φως,
Ήλιε μου, φεγγάρι, Παναγιάς η χάρη...
άνοιξης βλαστάρι...
κι εύοσμος ανθός.

Στη ζωή, για σένα.......
αναπνέω, ζω.....
μάτια μου μελένια, χέρια φιλντισένια,
άγρυπνή μου έγνοια...
πόσο σ' αγαπώ!

Της ψυχής μου σπλάχνο,
ρούχο γιορτινό,
γέλιο μου και κλάμα, σε ξωκλήσι τάμα,
άσπιλό μου νάμα...
κι όνειρο αγνό.

κουμΕττος κ.
(20/6/17 - 23:40, λευκωσία)

Με κοίταξες...........
σε κοίταξα.
Ήξερα καλά, πλέον.....
πως ήμουνα συνένοχος!

κουμΕττος κ.
(21/6/17 - 06:22, λευκωσία)

Κάθε φορά,
που θα υπόσχεσαι κάτι...........
να θυμάσαι τον Πέτρο.
Ο κόκορας, ούτως ή άλλως......
θα λαλήσει την αυγή.
Μα ο κόκορας..........
ποτέ, δεν ξέρει για ποιον λαλεί.
Εύχομαι... ούτε κι εσύ!

κουμΕττος κ.
(21/6/17 - 16:01, λευκωσία)

Έχω πεθάνει μες σ' αμέτρητες αγκαλιές.
Στα λιμάνια ποθάω τα πελάγη.
Και στα πελάγη τα λιμάνια.
Τι θέλουμε, τελικά;
Μήπως αυτό που δεν έχουμε;

κουμΕττος κ.
(20/6/17 - 19:09, λευκωσία)

Σ' αγαπώ σημαίνει και.....
τέλος στις διαπραγματεύσεις.

κουμΕττος κ.
(20/6/17 - 15:23, λευκωσία)

- Τι ν' αναζητώ στη ζωή μου, παππού μου;
- Εσένα, παιδί μου.

κουμΕττος κ.
(20/6/17 - 07:22, λευκωσία)

Βγαίνω στη σκηνή μου,
χωρίς σενάριο.
Βγαίνω στη σκηνή μου κι αυτοσχεδιάζω.
Ζω τη ζωή μου στο αυθόρμητο.
Ούτε και μία πρόβα!
Ούτε και ένας υποβολέας.
Χα!χα! Και ποιος θα μπορούσε...........
να μου διορθώσει το λάθος;
Aφού ό,τι κι αν πω...................
αυτό είναι το σωστό!

κουμΕττος κ.
(19/6/17 - 17:17, λευκωσία)

Κι είναι ο έρωτας............
η αποκατάσταση μιας αδικίας,
όταν μας δόθηκε ο ουρανός,
χωρίς να μας δοθούν φτερά!

κουμΕττος κ.
(19/6/17 - 16:51, λευκωσία)