Στο παρόν blog μπορείτε να διαβάσετε ένα μεγάλο μέρος τού στιχουργικού μου έργου (ευπρόσδεκτοι συνθέτες κι ερμηνευτές για συνεργασίες), ν' ακούσετε τραγούδια σε στίχους μου, όπως και να δείτε φωτογραφίες μου. Οι στίχοι είναι διασφαλισμένοι ως προς τα πνευματικά τους δικαιώματα στην MCPS-PRS Alliance. Για πληροφορίες στο email: koumettos@yahoo.gr
Συνολικές προβολές σελίδας
Κυριακή 4 Ιουνίου 2017
Σάββατο 3 Ιουνίου 2017
Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017
ΘΛΙΜΜέΝΗ ΜΥΓΔΑΛΙά
Γυρνά η μνήμη σ' αγκαλιές,
μικρές, μα και μεγάλες,
οι πλείστες, ψεύτικες, φθηνές
κι αν λίγες οι αληθινές...
αρκούν, δε θέλω άλλες.
μικρές, μα και μεγάλες,
οι πλείστες, ψεύτικες, φθηνές
κι αν λίγες οι αληθινές...
αρκούν, δε θέλω άλλες.
Χρυσά κι αξέχαστα φιλιά...
ποθάω, παραπάνω...........
κι η νύχτα μες στη σιγαλιά,
θλιμμένη μοιάζει μυγδαλιά,
χωρίς φωνή σομπράνο.
ποθάω, παραπάνω...........
κι η νύχτα μες στη σιγαλιά,
θλιμμένη μοιάζει μυγδαλιά,
χωρίς φωνή σομπράνο.
Οι ομορφότερες καρδιές...
δεν είναι οι χλιδάτες.......
οπή, εδώ... οπή, εκεί...
εδώ, πληγή... εκεί, πληγή...
μπαλώματα, γιομάτες.
δεν είναι οι χλιδάτες.......
οπή, εδώ... οπή, εκεί...
εδώ, πληγή... εκεί, πληγή...
μπαλώματα, γιομάτες.
κουμΕττος κ.
(1/6/17 - 15:26, λευκωσία)
(1/6/17 - 15:26, λευκωσία)
Τετάρτη 31 Μαΐου 2017
ΕίΔΑ... ΠΑΤΡίΔΑ...
Είδα βαρκούλες στα γαλάζια τ' ουρανού μου
κι αετοπούλια μες στα βάθη τού βυθού μου.
Είδα ποτάμια να κυλάνε προς τα πίσω...
κι είδα την Πόλη, προσπαθώντας μη δακρύσω.
κι αετοπούλια μες στα βάθη τού βυθού μου.
Είδα ποτάμια να κυλάνε προς τα πίσω...
κι είδα την Πόλη, προσπαθώντας μη δακρύσω.
Είδα τη Σμύρνη μ' άδεια χέρια εκδιωγμένη,
είδα την Κύπρο... πονεμένη, μοιρασμένη.
Είδα χειμώνες προς το τέλος τού Ιούλη,
πού 'σαι, Κανάρη, Μπουμπουλίνα και Μιαούλη;
είδα την Κύπρο... πονεμένη, μοιρασμένη.
Είδα χειμώνες προς το τέλος τού Ιούλη,
πού 'σαι, Κανάρη, Μπουμπουλίνα και Μιαούλη;
Είδα... πατρίδα, στο γιαλό, χωρίς πυξίδα,
είδα... πατρίδα, μια χαμένη Ατλαντίδα.
Είδα... πατρίδα, του πολιτισμού κοιτίδα,
είδα... πατρίδα, Παναγιά και μοιχαλίδα.
είδα... πατρίδα, μια χαμένη Ατλαντίδα.
Είδα... πατρίδα, του πολιτισμού κοιτίδα,
είδα... πατρίδα, Παναγιά και μοιχαλίδα.
Είδα τον Δία, τον Απόλλωνα, την Ήρα
και τον Ορφέα μες στον Άδη με μια λύρα.
Είδα τον Πλάτωνα, Ηράκλειτο, Σωκράτη,
την Πηνελόπη να υφαίνει σε παλάτι.
και τον Ορφέα μες στον Άδη με μια λύρα.
Είδα τον Πλάτωνα, Ηράκλειτο, Σωκράτη,
την Πηνελόπη να υφαίνει σε παλάτι.
Είδα στην Πάτμο, σ' ένα λόφο, τον Ιωάννη,
είδα τον Γύζη και τον Μόραλη τον Γιάννη.
Είδα το δάκρυ στην ψυχή τού Χατζιδάκι,
στην εξορία Ρίτσο και Θεοδωράκη.
είδα τον Γύζη και τον Μόραλη τον Γιάννη.
Είδα το δάκρυ στην ψυχή τού Χατζιδάκι,
στην εξορία Ρίτσο και Θεοδωράκη.
Είδα το αίμα μες σ' αρένες εμφυλίων,
είδα μια Χούντα φασιστόμουτρων γελοίων.
Είδα τον Μέγα τον Αλέξανδρο τον ένα,
τον Καζαντζάκη με τα χέρια πυρωμένα.
είδα μια Χούντα φασιστόμουτρων γελοίων.
Είδα τον Μέγα τον Αλέξανδρο τον ένα,
τον Καζαντζάκη με τα χέρια πυρωμένα.
Είδα τον Κούδα, είδα και τον Δεληκάρη,
τον Ζαγοράκη, που το σήκωσε με χάρη.
Είδα τον Χορν, τον Μινωτή και τον Κατράκη,
τον Μακεδόνα, Μητροπάνο και Λιδάκη.
τον Ζαγοράκη, που το σήκωσε με χάρη.
Είδα τον Χορν, τον Μινωτή και τον Κατράκη,
τον Μακεδόνα, Μητροπάνο και Λιδάκη.
Είδα τον Βέγγο, Καζαντζίδη, τη Μερκούρη,
τον Καββαδία, Καρυωτάκη, Πολυδούρη.
Είδα τον Ήλιο με το βλέμμα τού Ελύτη,
είδα την Κρήτη να φιλά τον Ψηλορείτη.
τον Καββαδία, Καρυωτάκη, Πολυδούρη.
Είδα τον Ήλιο με το βλέμμα τού Ελύτη,
είδα την Κρήτη να φιλά τον Ψηλορείτη.
Είδα χρησμούς να παραδίδει η Πυθία
και τον Σεφέρη στη Στροφή, πριν την ευθεία.
Είδα τον Έλγιν στης Ακρόπολης τα ύψη,
να μας ληστεύει κι ούτε μια να νιώθει τύψη.
και τον Σεφέρη στη Στροφή, πριν την ευθεία.
Είδα τον Έλγιν στης Ακρόπολης τα ύψη,
να μας ληστεύει κι ούτε μια να νιώθει τύψη.
Είδα τον Πύργο τον Λευκό στη Σαλονίκη,
είδα την ήττα να μου την προφέρουν νίκη.
Είδα τους λύκους να φυλάνε τα αρνάκια,
πριν τα ξεσχίσουν και τα κάνουν κομματάκια.
είδα την ήττα να μου την προφέρουν νίκη.
Είδα τους λύκους να φυλάνε τα αρνάκια,
πριν τα ξεσχίσουν και τα κάνουν κομματάκια.
Είδα την Πίνδο μες στα χιόνια κορδωμένη,
είδα στη Σπάρτη την Αθήνα μισισμένη.
Είδα τη Βούλα στο σκαλί, ψηλά, το πρώτο:
"Για την Ελλάδα...", να κραυγάζει "ρε, γαμώτο!".
είδα στη Σπάρτη την Αθήνα μισισμένη.
Είδα τη Βούλα στο σκαλί, ψηλά, το πρώτο:
"Για την Ελλάδα...", να κραυγάζει "ρε, γαμώτο!".
Είδα στην Τροία την Ελένη με τον Πάρι
και τον Διογένη -μεσημέρι- με φανάρι.
Είδα μυριάδες κι είδα μέσα στ' άλλα τόσα
και μια μπαντιέρα που στο χρώμα ήταν ρόσα.
και τον Διογένη -μεσημέρι- με φανάρι.
Είδα μυριάδες κι είδα μέσα στ' άλλα τόσα
και μια μπαντιέρα που στο χρώμα ήταν ρόσα.
Είδα κι εμένα, σ' ίδιες πόλεις ν' αρρωσταίνω,
μες στη ρουτίνα, σαν ρομπότ ν' αργοπεθαίνω.
Κι είδα τα μάτια να μου κλείνουνε, για πάντα,
δίχα να ζήσω μιας στιγμής μου ιντιφάντα.
μες στη ρουτίνα, σαν ρομπότ ν' αργοπεθαίνω.
Κι είδα τα μάτια να μου κλείνουνε, για πάντα,
δίχα να ζήσω μιας στιγμής μου ιντιφάντα.
κουμέττος κ.
(30/5/2017 - 14:16, λευκωσία)
(30/5/2017 - 14:16, λευκωσία)
Τρίτη 30 Μαΐου 2017
Δευτέρα 29 Μαΐου 2017
Κυριακή 28 Μαΐου 2017
Όταν ήμουν πολύ μικρός......
κι έπαιζα τάβλι με τον παππού μου...
πάντα, νικούσα.
- Μα πώς γίνεται να σε νικάω, πάντα........
παππούλη μου;
- Όταν μεγαλώσεις αρκετά, παιδάκι μου...
θα καταλάβεις πως η χαρά σου.....
είναι πολύ μεγαλύτερη,
όταν χάνεις από αυτούς, που αγαπάς.....
κι έπαιζα τάβλι με τον παππού μου...
πάντα, νικούσα.
- Μα πώς γίνεται να σε νικάω, πάντα........
παππούλη μου;
- Όταν μεγαλώσεις αρκετά, παιδάκι μου...
θα καταλάβεις πως η χαρά σου.....
είναι πολύ μεγαλύτερη,
όταν χάνεις από αυτούς, που αγαπάς.....
κoυμΕττος κ.
(3/9/14 - 14:51, λευκωσία)
(3/9/14 - 14:51, λευκωσία)
Σάββατο 27 Μαΐου 2017
Παρασκευή 26 Μαΐου 2017
Να 'μουν αγάπης το tattoo σου!
Κάθε στιγμή, να σε κρατούσα....
αχ, με τα χέρια απ' τη μέση...
κι αν θα σε άφηνα, για λίγο.......
να μου 'λεγες να μην τα φύγω
κι ότι πολύ πως σου αρέσει!
αχ, με τα χέρια απ' τη μέση...
κι αν θα σε άφηνα, για λίγο.......
να μου 'λεγες να μην τα φύγω
κι ότι πολύ πως σου αρέσει!
Nα 'μουνα στίγμα στην ψυχή σου,
να 'μουν αγάπης το tattoo σου,
να 'μουν, για πάντα, έρωτάς σου...
ο πιο απόλυτος σεβντάς σου,
μες στην καρδιά, μα και στο νου σου!
να 'μουν αγάπης το tattoo σου,
να 'μουν, για πάντα, έρωτάς σου...
ο πιο απόλυτος σεβντάς σου,
μες στην καρδιά, μα και στο νου σου!
Ολημερίς, θα σ' αγκαλιάζω,
θα σου ποτίζω τα φιλιά μου,
μες στ' άπειρo θα σε κοιτάζω.......
θα σου φωνάζω: "Δε σ' αλλάζω!",
μέχρι να χάσω τη λαλιά μου!
θα σου ποτίζω τα φιλιά μου,
μες στ' άπειρo θα σε κοιτάζω.......
θα σου φωνάζω: "Δε σ' αλλάζω!",
μέχρι να χάσω τη λαλιά μου!
κουμEττος κ.
(26/5/17 - 19:29, λευκωσία)
(26/5/17 - 19:29, λευκωσία)
Πέμπτη 25 Μαΐου 2017
ΑΧ, ΚΡίΝΟ ΜΟΥ... ΟΛόΛΕΥΚΟ!
Απάνθισμα των πόθων μου
και της χαράς μου σχήμα,
των εποχών μου άνοιξη,
γαλήνης μου το κύμα.
και της χαράς μου σχήμα,
των εποχών μου άνοιξη,
γαλήνης μου το κύμα.
Μες στα ματάκια σου θωρώ
τον άλλον εαυτό μου,
για χάρην σου, βλαστάρι μου,
διεγράφη το εγώ μου.
τον άλλον εαυτό μου,
για χάρην σου, βλαστάρι μου,
διεγράφη το εγώ μου.
Αχ, κρίνο μου... ολόλευκο,
κομμάτι τής ψυχής μου,
καρδούλα μου, αγάπη μου,
στολίδι τής ζωής μου.
κομμάτι τής ψυχής μου,
καρδούλα μου, αγάπη μου,
στολίδι τής ζωής μου.
Κρατώντας τα χεράκια σου,
κρατώ την Οικουμένη,
σα σ' έχω στην αγκάλη μου˙
στιγμή ονειρεμένη!
κρατώ την Οικουμένη,
σα σ' έχω στην αγκάλη μου˙
στιγμή ονειρεμένη!
Τα χείλια σου, τ' αμάραντα...
και τ' άσπιλο σου σώμα,
τριών Παραδείσων ζωγραφιές...
μ' ουράνιου τόξου χρώμα.
και τ' άσπιλο σου σώμα,
τριών Παραδείσων ζωγραφιές...
μ' ουράνιου τόξου χρώμα.
Παλάτια κι αν μου τάξουνε,
για σένα θα τ' αρνιέμαι,
η όψη σου τα πλούτη μου,
καθρέφτης να κοιτιέμαι!
για σένα θα τ' αρνιέμαι,
η όψη σου τα πλούτη μου,
καθρέφτης να κοιτιέμαι!
Κουμέττος Κ.
(18/9/2012, Λευκωσία)
(18/9/2012, Λευκωσία)
Τετάρτη 24 Μαΐου 2017
Τρίτη 23 Μαΐου 2017
Δευτέρα 22 Μαΐου 2017
ΑΜΩΜΗ ΓΙΟΡΤΗ
Μέσα φτάσανε τ' Αυγούστου
κ' είναι άμωμη γιορτή,
μα δικού σου είναι γούστου...
να πεθαίνεις στο χαρτί.
Ποιος σου έκλεψε το γέλιο;
Ποιος σου πήρε την ψυχή;
Κι αν σου σχίζουν το Βαγγέλιο...
δε σου καίγεται καρφί;
Βλέπεις προς μακριά, στα ξένα,
τσάρκα θέλεις στ' αψηλά...
και ν' αφήσεις... μια, σ' εμένα...
συμβουλή στα χαμηλά:
"Μην πουλιέσαι στους εμπόρους,
μην τους δίνεις τη χαρά...
δες! λυμαίνουνται και σπόρους...
και φονεύουνε παιδιά!".
Κουμέττος Κ.
(15/8/2014 - 13:09, Λευκωσία)
Μέσα φτάσανε τ' Αυγούστου
κ' είναι άμωμη γιορτή,
μα δικού σου είναι γούστου...
να πεθαίνεις στο χαρτί.
Ποιος σου έκλεψε το γέλιο;
Ποιος σου πήρε την ψυχή;
Κι αν σου σχίζουν το Βαγγέλιο...
δε σου καίγεται καρφί;
Βλέπεις προς μακριά, στα ξένα,
τσάρκα θέλεις στ' αψηλά...
και ν' αφήσεις... μια, σ' εμένα...
συμβουλή στα χαμηλά:
"Μην πουλιέσαι στους εμπόρους,
μην τους δίνεις τη χαρά...
δες! λυμαίνουνται και σπόρους...
και φονεύουνε παιδιά!".
Κουμέττος Κ.
(15/8/2014 - 13:09, Λευκωσία)
Κυριακή 21 Μαΐου 2017
Τ' ΑύΡΙΟ ΦΡΟΝΤί... ΖΩ...
Ούτε που ψάχνω για χαμένους Παραδείσους,
ούτε θυμάμαι, πια, χαρές αλλοτινές...
κι αν έχω δύσει μες σ' ανήλιαγες αβύσσους,
μέρες θα φτιάξω, σαν τον Ήλιο φωτεινές.
ούτε θυμάμαι, πια, χαρές αλλοτινές...
κι αν έχω δύσει μες σ' ανήλιαγες αβύσσους,
μέρες θα φτιάξω, σαν τον Ήλιο φωτεινές.
Τ' αύριο φροντί... ζω... να του δώσω συμμετρία,
του ψιθυρίζω, μυστικά, μες στο αυτί:
"Λέν' η Ελένη... εγκλωβίστηκε στην Τροία,
μα είναι ψέμα πως δεν το 'θελε κι αυτή!".
του ψιθυρίζω, μυστικά, μες στο αυτί:
"Λέν' η Ελένη... εγκλωβίστηκε στην Τροία,
μα είναι ψέμα πως δεν το 'θελε κι αυτή!".
Τ' άγραφο μέλλον κανακεύω και θηλάζω...
με της ευθύνης το πανεύγεστο κρασί,
τι κι αν ιδρώτα, ασταμάτητα, κι αν στάζω,
όσα θα έρθουν θα 'χουν χρώμα θαλασσί.
με της ευθύνης το πανεύγεστο κρασί,
τι κι αν ιδρώτα, ασταμάτητα, κι αν στάζω,
όσα θα έρθουν θα 'χουν χρώμα θαλασσί.
κουμέττος κ.
(12/10/2014 - 15:58, λευκωσία)
(12/10/2014 - 15:58, λευκωσία)
Παρασκευή 19 Μαΐου 2017
Η ΔΙΚΙά ΜΟΥ Η ΦΩΝή.....
Η δικιά μου η φωνή......
ξεπηδά απ' την καρδιά μου,
δεν περνά από το νου,
απ' των φόβων τα στενά μου.
ξεπηδά απ' την καρδιά μου,
δεν περνά από το νου,
απ' των φόβων τα στενά μου.
Η δικιά μου η φωνή....
δε γνωρίζει άλλο δρόμο,
ό,τι νιώθει θα σ' το πει,
την αλήθεια έχει νόμο.
δε γνωρίζει άλλο δρόμο,
ό,τι νιώθει θα σ' το πει,
την αλήθεια έχει νόμο.
Η δικιά μου η φωνή.....
την αγάπη, για σημαία....
έχει, πάντα... κι αψηλά...
ανεμίζεται γενναία.
την αγάπη, για σημαία....
έχει, πάντα... κι αψηλά...
ανεμίζεται γενναία.
Η δικιά μου η φωνή....
δεν ενδίδει στην ξεφτίλα,
ξέρει να 'χει αντοχή....
στων εμπόρων τη σαπίλα.
δεν ενδίδει στην ξεφτίλα,
ξέρει να 'χει αντοχή....
στων εμπόρων τη σαπίλα.
Η δικιά μου η φωνή....
δεν αρέσκεται στο ψέμα,
έχει τόλμη και πυγμή...
κι εντιμότητα στο αίμα.
δεν αρέσκεται στο ψέμα,
έχει τόλμη και πυγμή...
κι εντιμότητα στο αίμα.
Η δικιά μου η φωνή...
στην ανάγκη, δίπλα, στέκει....
έχει μπέσα και τιμή,
στης φιλίας της το στέκι.
στην ανάγκη, δίπλα, στέκει....
έχει μπέσα και τιμή,
στης φιλίας της το στέκι.
Η δικιά μου η φωνή.......
κι αν το βάθος την ορίζει,
σ' επιφάνειας νερά...
ο καθείς, την αντικρίζει.
κι αν το βάθος την ορίζει,
σ' επιφάνειας νερά...
ο καθείς, την αντικρίζει.
κουμΕττός κ.
(19/5/17 - 19:17, λευκωσία)
(19/5/17 - 19:17, λευκωσία)
ΣΥΓΧΩΡΟΧάΡΤΙ
Στων θυμών τις εκτροπές μου,
τις απέραντες ντροπές μου,
αν σε πλήγωσα, συγγνώμη,
άλλοι των στιγμών οι νόμοι…
άτσαλοί μου τροχονόμοι.
τις απέραντες ντροπές μου,
αν σε πλήγωσα, συγγνώμη,
άλλοι των στιγμών οι νόμοι…
άτσαλοί μου τροχονόμοι.
Ουρανοί συννεφιασμένοι,
με κοιτάζουνε θλιμμένοι,
δρόμοι μου, γιομάτοι… δάκρυ…
απ’ Αθήνα-Νέα Μάκρη
κι ως στου σύμπαντος την άκρη.
με κοιτάζουνε θλιμμένοι,
δρόμοι μου, γιομάτοι… δάκρυ…
απ’ Αθήνα-Νέα Μάκρη
κι ως στου σύμπαντος την άκρη.
Η ζωή, χωρίς εσένα.........
σαν βαπόρια βυθισμένα,
άνοιξη, χωρίς τον Μάρτη...
κι ο ρεΐσης σ' άδειο χάρτη,
ψάχνει για συγχωροχάρτι.
σαν βαπόρια βυθισμένα,
άνοιξη, χωρίς τον Μάρτη...
κι ο ρεΐσης σ' άδειο χάρτη,
ψάχνει για συγχωροχάρτι.
Στης καρδιάς το ριζικό μου…
το φιλί σου... γιατρικό μου.
Δίχα σου, αργοπεθαίνω.
Το δικό μου πεπρωμένο;
Πάντα, δίπλα σου… να μένω!
το φιλί σου... γιατρικό μου.
Δίχα σου, αργοπεθαίνω.
Το δικό μου πεπρωμένο;
Πάντα, δίπλα σου… να μένω!
κουμΕττος κ.
(19/5/17 - 15:37, λευκωσία)
(19/5/17 - 15:37, λευκωσία)
Πέμπτη 18 Μαΐου 2017
ΒίΑ ΣΤΑ ΓήΠΕΔΑ
Λόγια, λόγια, λόγια...
με δίχα τιμολόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
τα ίδια δρομολόγια!
με δίχα τιμολόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
τα ίδια δρομολόγια!
Λόγια, λόγια, λόγια...
κι ομάδες καταγώγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
σ' ανώγεια και κατώγεια!
κι ομάδες καταγώγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
σ' ανώγεια και κατώγεια!
Λόγια, λόγια, λόγια...
τ' ΑΝΕύΘΥΝΑ ΛΑΜόΓΙΑ,
λόγια, λόγια, λόγια...
μονάχα, ευχολόγια!
τ' ΑΝΕύΘΥΝΑ ΛΑΜόΓΙΑ,
λόγια, λόγια, λόγια...
μονάχα, ευχολόγια!
Λόγια, λόγια, λόγια...
γιομίσαν λεξιλόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
ουδείς στα ποινολόγια!
γιομίσαν λεξιλόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
ουδείς στα ποινολόγια!
Λόγια, λόγια, λόγια...
σαν βόμβα ωρολόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
που 'γίναν μοιρολόγια!
σαν βόμβα ωρολόγια,
λόγια, λόγια, λόγια...
που 'γίναν μοιρολόγια!
Κουμέττος Κ.
(18/5/14 - 6:39 μ.μ, Λευκωσία)
(18/5/14 - 6:39 μ.μ, Λευκωσία)
Τετάρτη 17 Μαΐου 2017
Τρίτη 16 Μαΐου 2017
Δευτέρα 15 Μαΐου 2017
Κι όταν φεύγει ο ήλιος.........
ο ουρανός............
έχει τ' άστρα του και το φεγγάρι του.
Κι όταν φεύγουν τα χελιδόνια....
το φθινόπωρο έχει τα πρωτοβρόχια του.
[...]
Όλοι, μα όλοι.... όλο και κάτι έχουν!
Ενώ, εγώ..... όταν λείπεις............
τίποτα.......
μα τίποτα, δεν έχω!
ο ουρανός............
έχει τ' άστρα του και το φεγγάρι του.
Κι όταν φεύγουν τα χελιδόνια....
το φθινόπωρο έχει τα πρωτοβρόχια του.
[...]
Όλοι, μα όλοι.... όλο και κάτι έχουν!
Ενώ, εγώ..... όταν λείπεις............
τίποτα.......
μα τίποτα, δεν έχω!
κουμΕττος κ.
(15/5/17 - 20:11, λευκωσία)
(15/5/17 - 20:11, λευκωσία)
Σκλαβώνομαι στη μνήμη σου,
διαρκώς˙
χειροπόδαρα, οι θύμησες...
μ' έχουνε δέσει.
διαρκώς˙
χειροπόδαρα, οι θύμησες...
μ' έχουνε δέσει.
Δε μ' αφήνουνε να μεγαλώσω.
Πάντα,
στον ανάδρομό μου καθρέφτη...
με βλέπω παιδαρέλι...
να παίζω στις ακρογιαλιές σου,
να τρέχω στα σοκάκια σου,
Κερύνεια μου...
κρατώντας -παραμάσχαλα-
το ένα και μοναδικό μου όνειρο˙
στον ανάδρομό μου καθρέφτη...
με βλέπω παιδαρέλι...
να παίζω στις ακρογιαλιές σου,
να τρέχω στα σοκάκια σου,
Κερύνεια μου...
κρατώντας -παραμάσχαλα-
το ένα και μοναδικό μου όνειρο˙
σαν μεγαλώσω να σε παντρευτώ!
κουμΕττος κ.
(11/6/11 - 15:46, λευκωσία)
(11/6/11 - 15:46, λευκωσία)
Κυριακή 14 Μαΐου 2017
ΚΙ ΕΣύ ΜΑΝΟύΛΑ ΔΥΟ ΦΟΡέΣ
Τόση αγάπη πώς μπορεί.....
καρδούλα, να χωρέσει,
τόση αγάπη, βρε γιαγιά......
τόση ζεστούλα αγκαλιά....
και πόσο... μου αρέσει!
καρδούλα, να χωρέσει,
τόση αγάπη, βρε γιαγιά......
τόση ζεστούλα αγκαλιά....
και πόσο... μου αρέσει!
Πόση στοργή, αχ, μού 'δωσες,
γιαγιούλα μου, καλή μου......
ασπίδα μου και δόρυ μου,
μεγάλοι λεωφόροι μου,
ζωή μου και ψυχή μου!
γιαγιούλα μου, καλή μου......
ασπίδα μου και δόρυ μου,
μεγάλοι λεωφόροι μου,
ζωή μου και ψυχή μου!
"Αχ, του παιδιού μου τα παιδιά,
είν' δυο φορές παιδιά μου!".
Τι κι αν σε βρήκαν συμφορές,
εσύ, μανούλα δυο φορές,
σ' ευχαριστώ, γιαγιά μου.............
είν' δυο φορές παιδιά μου!".
Τι κι αν σε βρήκαν συμφορές,
εσύ, μανούλα δυο φορές,
σ' ευχαριστώ, γιαγιά μου.............
κουμΕττος κ.
(14/5/17 - 16:37, λευκωσία)
(14/5/17 - 16:37, λευκωσία)
ΘΕΤή... ΜάΝΑ!
Tη μάναν, που υιοθέτησεν
παιδίν, που άλλην μάναν.......
τζι' αν την βαφτίσαν Χριστιανήν,
Εβραίαν, Μουσουλμάναν...
παιδίν, που άλλην μάναν.......
τζι' αν την βαφτίσαν Χριστιανήν,
Εβραίαν, Μουσουλμάναν...
εγιώνι, θα την προσσυνώ,
γιατίς θρησκείαν έσσιει:
"Αγάπην", δίχ' αναπαμόν,
που σαν αρκάτζιν τρέσσει!
γιατίς θρησκείαν έσσιει:
"Αγάπην", δίχ' αναπαμόν,
που σαν αρκάτζιν τρέσσει!
Κορμίν, που εν εγέννησεν...
του δκια τζιαι την ψυσσιήν της
τζι' η Παναγιά την ευλοά.........
να έσσιει στη ζωήν της:
του δκια τζιαι την ψυσσιήν της
τζι' η Παναγιά την ευλοά.........
να έσσιει στη ζωήν της:
Χαρές τζιαι ώρες γελαστές,
-αξίζουν της, χαλάλιν!-
αχ, το καλόν, που έκαμεν.....
καρκιάν θέλει μεγάλην!
-αξίζουν της, χαλάλιν!-
αχ, το καλόν, που έκαμεν.....
καρκιάν θέλει μεγάλην!
Τζι' αν την φωνάζουμεν θετήν...
στιγμήν, εν μαραζώνει...
για μάναν ξέρει το παιδίν,
αυτήν, που τ' αναγιώνει!
στιγμήν, εν μαραζώνει...
για μάναν ξέρει το παιδίν,
αυτήν, που τ' αναγιώνει!
κουμΕττος κ.
(14/5/17 - 12:37, λευκωσία)
(14/5/17 - 12:37, λευκωσία)
Σάββατο 13 Μαΐου 2017
Μ' ΑΝΕΜώΝΕΣ ΠΕΤάΩ
Κάθε ζωή, πριν ο χρόνος της λήξει,
τη μοναξιά, διαρκώς, πολεμά...
και η πληγή, τι κι αν κλείσει κι ανοίξει,
πριν για καλά, αχ, το αίμα της πήξει,
μιας συντροφιάς... χάδι της πεθυμά.
τη μοναξιά, διαρκώς, πολεμά...
και η πληγή, τι κι αν κλείσει κι ανοίξει,
πριν για καλά, αχ, το αίμα της πήξει,
μιας συντροφιάς... χάδι της πεθυμά.
Θαλασσινό το αγέρι φυσάει,
φτάνει, παντού... και στην άκρη τού νου,
σαν η ψυχή, μ' ένα σάλτο κινάει,
σ' ανηφοριές τ' όνειρο κουβαλάει,
προς την κορφή παιδικού μας βουνού.
φτάνει, παντού... και στην άκρη τού νου,
σαν η ψυχή, μ' ένα σάλτο κινάει,
σ' ανηφοριές τ' όνειρο κουβαλάει,
προς την κορφή παιδικού μας βουνού.
Ανελλιπώς, μ' ανεμώνες πετάω,
ψάχνω να βρω μια γλυκιά θαλπωρή...
στον ουρανό, μέρα-νύχτα κοιτάω,
μες στη σιγή εύχομαι και ζητάω:
"Παίξτε βιολιά κι αρχινίστε χοροί!".
ψάχνω να βρω μια γλυκιά θαλπωρή...
στον ουρανό, μέρα-νύχτα κοιτάω,
μες στη σιγή εύχομαι και ζητάω:
"Παίξτε βιολιά κι αρχινίστε χοροί!".
Συλλαβιστά, μια βροχή ψι-χα-λί-ζει
κι ο Μωυσής στ' όρος, ξανά, το Σινά,
ούτε στιγμή κι αν πονά δε λυγίζει,
ό,τι ποθεί... πάλι, το ξαναρχίζει...
κι ένα δεντρί προς τες ρίζες κινά.
κι ο Μωυσής στ' όρος, ξανά, το Σινά,
ούτε στιγμή κι αν πονά δε λυγίζει,
ό,τι ποθεί... πάλι, το ξαναρχίζει...
κι ένα δεντρί προς τες ρίζες κινά.
Κουμέττος Κ.
(13/5/14 - 6:37 μ.μ, Λευκωσία)
(13/5/14 - 6:37 μ.μ, Λευκωσία)
Παρασκευή 12 Μαΐου 2017
Πέμπτη 11 Μαΐου 2017
Φεύγει ο κύρης,
φεύγουν οι γείτονες,
φεύγουν οι φίλοι,
φεύγουν ξαδέρφια,
φεύγει η μάνα,
φεύγουν οι θείες,
φεύγουν οι θείοι,
φεύγει κι ο αδελφός.....
φεύγουν, φεύγουν, φεύγουν.....
όλο κι όλοι φεύγουν!
Πάει καιρός.....
που στ' αεροδρόμια μου
και στα λιμάνια μου,
οι ηλεκτρονικοί μου πίνακες......
δείχνουν, μόνον.....
αναχωρήσεις!
φεύγουν οι γείτονες,
φεύγουν οι φίλοι,
φεύγουν ξαδέρφια,
φεύγει η μάνα,
φεύγουν οι θείες,
φεύγουν οι θείοι,
φεύγει κι ο αδελφός.....
φεύγουν, φεύγουν, φεύγουν.....
όλο κι όλοι φεύγουν!
Πάει καιρός.....
που στ' αεροδρόμια μου
και στα λιμάνια μου,
οι ηλεκτρονικοί μου πίνακες......
δείχνουν, μόνον.....
αναχωρήσεις!
κουμΕττος κ.
(11/5/17 - 05:48, λευκωσία)
(11/5/17 - 05:48, λευκωσία)
Δεν τους ζηλεύω..............
επειδή πήγαν στο διάστημα
ή επειδή πάτησαν στο φεγγάρι,
αλλά τους ζηλεύω, που αγνάντεψαν...........
την πανέμορφη Γη μας!
Χωρίς σημαίες, χωρίς σύνορα σε χάρτες,
χωρίς... χωρίς........
χωρίς όλες αυτές τις μαλακίες,
που επινοήσαμε,
για να ταΐζουμε τη δυστυχία μας!
επειδή πήγαν στο διάστημα
ή επειδή πάτησαν στο φεγγάρι,
αλλά τους ζηλεύω, που αγνάντεψαν...........
την πανέμορφη Γη μας!
Χωρίς σημαίες, χωρίς σύνορα σε χάρτες,
χωρίς... χωρίς........
χωρίς όλες αυτές τις μαλακίες,
που επινοήσαμε,
για να ταΐζουμε τη δυστυχία μας!
κουμΕττος κ.
(11/5/17 - 06:39, λευκωσία)
(11/5/17 - 06:39, λευκωσία)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


